Czy poliester to dobry materiał? Wady i zalety odzieży z poliestru
Czy poliester to dobry materiał? To pytanie zadajemy sobie nieustannie. Czy powinniśmy nosić ubrania z poliestru, czy raczej ich unikać? Wskazujemy wady i zalety poliestru oraz wyjaśniamy, czy jego produkcja ma wpływ na środowisko?
Spis treści: Co to jest poliester? Czy poliester to dobry materiał: zalety i wady Czy poliester to dobry materiał: właściwości Czy poliester to dobry materiał: odzież sportowa i casualowa Czy poliester to dobry materiał: wpływ na środowisko i zdrowie Co to jest poliester? Poliester jest materiałem bardzo często wykorzystywanym w przemyśle tekstylnym. Ubrania z poliestru są powszechnie dostępne i dużo tańsze, niż te wykonane z tkanin naturalnych. Wynaleziony w 1940 roku, dzięki swoim zastosowaniom i niskim kosztom produkcji, obecnie jest najczęściej produkowanym włóknem syntetycznym na świecie. Poliester jest w 100% włóknem syntetycznym, otrzymywanym w procesie chemicznym. Poliestry to polimery z wiązaniami estrowymi, które powstają w wyniku m.in. estryfikacji hydroksykwasów. W wyniku tego powstaje politereftalan etylenu, w skrócie PET. Granulat PET topi się w temperaturze 280 stopni, a powstające w ten sposób włókna przędzie się. Z włókien poliestrowych można wykonać materiał będący imitacją wełny, bawełny, a nawet jedwabiu. Czy poliester to dobry materiał: zalety i wady Jak każdy materiał, poliester ma swoje wady i zalety. Warto zwrócić uwagę na to, przy wyborze ubrań z poliestru. Jest niewątpliwie materiałem sztucznym, natomiast ma też cechy, które są pożądane w odzieży sportowej. Dlatego warto znać mocne i słabe strony tego materiału, żeby wybrać to, czego oczekujemy. Zalety poliestru: wyjątkowa wytrzymałość i trwałość - poliester jest bardzo mocnym i odpornym na zużycie i odkształcanie materiałem, ubrania wyglądają jak nowe przez długie lata, lekkość i elastyczność - ubrania z poliestru są lekkie, zajmują mało miejsca i nie gniotą się, cena - jest materiałem tanim, w związku z tym ubrania z niego wykonane są dostępne w przystępnej cenie, szybko schnie - świetnie sprawdza się jako materiał na odzież sportową, nie wchłania potu, izolacja termiczna - w związku z tym, że jest mało przewiewny, zatrzymuje ciepło i idealnie sprawdzi się jako materiał na odzież zimową, można go łączyć z innymi materiałami - przedłużają ich trwałość, sprawiają, że ubrania się nie gniotą, są bardziej elastyczne, jego produkcja nie wymaga używania środków owadobójczych, do jego produkcji zużywa się mniej wody niż do pozyskiwania bawełny, chroni przed promieniowaniem UV, możliwy jest jego recykling. Wady poliestru: szkodliwość dla środowiska - jego produkcja jest procesem chemicznym szkodliwym dla środowiska, wykorzystuje surowce ropopochodne i generuje ogromną ilość odpadów, tendencja do elektryzowania się - tkanina poliestrowa przywiera do ciała, co wygląda nieestetycznie i jest mało komfortowe w noszeniu, słabo pochłania wilgoć - nie pochłania wilgoci tak dobrze, jak naturalne materiały, uczula - u osób z problemami skórnymi może powodować alergię kontaktową, nie jest przewiewny - odzież uszyta z poliestru nie sprawdzi się w ciepłe dni, sztuczny wygląd - ubrania z poliestru wyglądają na tanie i plastikowe, są mało przyjemne w dotyku. Czy poliester to dobry materiał: właściwości Tkaniny z poliestru mają szereg właściwości, dzięki którym ubrania z nich są bardzo popularne. Przede wszystkim są niehigroskopijne, czyli mają niską chłonność wody i szybko wysychają. Dzięki temu jest to idealny materiał na odzież sportową. Są odporne na plamy, które nie wnikają w strukturę tkaniny i łatwo je usunąć. Poliestry są bardzo sprężyste, dzięki temu ubrania z nich uszyte są odporne na gniecenie. Dlatego świetnie nadają się na garnitury. Włókna poliestrowe są mało przewiewne, dlatego sprawdzą się do produkcji odzieży funkcyjnej, szczególnie takiej, która ma za zadanie chronić przed silnym wiatrem. Tkaniny z poliestru są też wytrzymałe i odporne na zniszczenia, dzięki temu ubrania z nich uszyte są trwałe, nie deformują się, ciężko je porwać. Czy poliester to dobry materiał: odzież sportowa i casualowa Poliester sprawdzi się szczególnie dobrze w produkcji odzieży z segmentu sportowego i casualowego. W związku z tym, że dobrze odprowadza wilgoć i szybko schnie, jest idealnym materiałem do produkcji koszulek treningowych, legginsów, bluz, kurtek przeciwwiatrowych i przeciwdeszczowych. Domieszka poliestru często pojawia się w garniturach i koszulach. Dzięki temu ubrania takie nie gniotą się i wyglądają schludnie i elegancko. Spodnie, nawet po długim siedzeniu, nie wypychają się i nie zaginają. Czy poliester to dobry materiał: wpływ na środowisko i zdrowie Produkcja poliestru ma negatywny wpływ na środowisko. Wymaga zużycia dużej ilości wody i energii. Emituje do atmosfery toksyczne opary. Przyczynia się również do zanieczyszczenia środowiska i problemu mikroplastiku w oceanach. Poliester trudno ulega rozkładowi, zalega na wysypiskach śmieci i stanowi kolosalny problem środowiskowy. W trakcie prania wydziela mikroplastik, który przedostaje się do zbiorników wodnych, spożywają go ryby, które później trafiają na nasze stoły. Poliester z recyklingu, nie nadaje się do ponownego recyklingu. Odzież z poliestru jest tania i łatwo dostępna, co powoduje, że kupujemy jej więcej. W związku z tym więcej ubrań wyrzucamy. Mniej niż połowa używanej odzieży jest zbierana do ponownego użytkowania lub do recyklingu. Poliester ma negatywny wpływ na nasze zdrowie. Ubrania wykonane z tego materiału mogą powodować alergie skórne.
Farbowanie ubrań w domu: sposób na barwienie tkanin w 4 krokach
Chcesz nadać nowe życie staremu T-shirtowi, nielubianej sukience czy wyblakłym jeansom? Wystarczy, że zmienisz ich kolor. Farbowanie ubrań w domu jest proste, o ile barwimy tkaniny naturalne lub te z niewielką domieszką syntetyków.
Zasady farbowania ubrań Barwienie większości ubrań wygląda tak samo – nie wszystkie tkaniny czy kolory nadają się jednak do zafarbowania. Należy pamiętać o podstawowych zasadach: Farby do tkanin barwią jedynie tkaniny naturalne lub te z zawartością maksymalnie 50% tkanin syntetycznych w składzie. Farbowanie poliestru czy poliamidu w domowych warunkach jest więc niemożliwe. Barwieniu nie ulega też ozdobna bielizna z tkanin syntetycznych – czyli ta, która po niefortunnym upraniu z innymi kolorami zmienia barwę na szarą lub fioletową. Unikamy też farbowania bardzo jasnych ubrań na ciemne kolory: szwy są zazwyczaj wykonane z poliestru, nie zmienią więc barwy, odznaczając się od reszty; Jeśli na odzieży jest plama od wybielacza, kolor złapie nierównomiernie – po zafarbowaniu, plamka będzie wciąż jaśniejsza od reszty. Jedyną opcją jest równomierne odbarwienie tkaniny przed farbowaniem; Nie można zmienić barwy ubrania na jaśniejszą: jedyną możliwością jest zafarbowanie tkaniny na ciemniejszy odcień; Farbowanie jeansów przebiega tak samo, jak barwienie innych materiałów – należy jednak pamiętać o tym, że zafarbowany jeans będzie wyglądać jak spodnie materiałowe stylizowane na jeansy; barwa będzie całkowicie jednolita, pozbawiona naturalnych przetarć charakterystycznych dla jeansu; Farbowanie wymaga czasu – najlepiej zarezerwować na nie co najmniej godzinę. Co jest potrzebne do farbowania ubrań? To niezwykle proste: większość potrzebnych składników czy narzędzi mamy we własnych domach. Potrzebne są: Farby do tkanin – najłatwiej kupić je w pasmanterii. Wystarczy, że wybierzesz barwnik za kilka złotych. Zaopatrz się w kilka opakowań na zapas, jeśli farbujesz ubranie na kruczą czerń; czarny barwnik może wymagać utrwalenia po kilku praniach; Miska i garnek – przygotuj takie, które pomieszczą kilka litrów wody wraz z ubraniem; Dostęp do kuchenki – będziesz gotować mieszankę na małym ogniu; Ocet spożywczy – naturalny utrwalacz koloru. W tej roli sprawdzą się zarówno ocet spirytusowy czy winny, jak i jabłkowy; Rękawiczki – do ochrony rąk przed zafarbowaniem w fazie płukania tkaniny. KROK 1 Przygotuj garnek lub miskę wykonaną z materiału, który dobrze znosi wrzątek. Zagotuj wodę i wlej ją do naczynia. Zanurz ubranie i pozostaw je na 15 minut – w tym czasie włókna zmiękną i rozszerzą się, przygotowując się na przyjęcie barwnika. KROK 2 W czasie, gdy ubranie będzie moczyć się we wrzątku, zagotuj w osobnym garnku ok. 3 litry wody. Wymieszaj barwnik ze wrzątkiem – ciecz musi mieć całkowicie jednolity kolor. Nadszedł czas na włożenie ubrania do wrzątku. Zmniejsz gaz do minimum i pozostaw ubranie na 30 minut, raz na jakiś czas mieszając całość łyżką. KROK 3 Przerwij gotowanie. Wlej do garnka 4 łyżeczki octu spożywczego i dokładnie wymieszaj – dzięki temu utrwalisz barwnik. Odstaw garnek na bok i poczekaj następne 30 minut. KROK 4 Załóż rękawiczki i wyjmij farbowaną odzież. Płucz ją do momentu, w której woda stanie się całkowicie czysta. Pozostaw ubranie do wyschnięcia na suszarce czy balkonie. Pamiętaj, by dokładnie umyć garnek, w którym gotowałeś barwnik – inaczej może wniknąć do przyrządzanego w nim jedzenia. Czy naturalne barwniki do tkanin są lepsze? Naturalne farbowanie, choć wymaga więcej czasu i cierpliwości niż chemiczne alternatywy, ma swoje niezaprzeczalne zalety. Używanie barwników naturalnych, takich jak kurkuma, cebula, czy buraki, pozwala uzyskać subtelne, organiczne odcienie, które trudno znaleźć w syntetycznych odpowiednikach. Planując farbowanie ubrań w domu za pomocą naturalnych metod, możesz nadać drugie życie swoim ulubionym ubraniom, tworząc przy okazji coś unikatowego i wpisującego się w filozofię zero waste. Naturalne barwniki najlepiej sprawdzają się na włóknach naturalnych, takich jak bawełna, len czy jedwab. Jeśli chcesz zafarbować np. bawełnianą koszulkę czy lniany obrus, zacznij od przygotowania tkaniny do barwienia. Najpierw zamocz ją w roztworze soli i wody, aby poprawić chłonność barwnika, a następnie dokładnie wypłucz w zimnej wodzie. W zależności od barwnika, tkaniny można farbować na różne kolory – od słonecznej żółci kurkumy po delikatny róż uzyskany z awokado. Tkaniny ręcznie farbowane domowym sposobem mogą mieć bardziej delikatne odcienie, ale ich niepowtarzalność i ekologiczność wynagradzają ten wysiłek. Farbowanie ubrań w pralce Barwienie tkanin w pralce jest zdecydowanie najwygodniejszą z metod. Wystarczy, że po umieszczeniu ubrania w bębnie wymieszasz barwnik z wodą i łyżeczką octu oraz wlejesz powstałą mieszankę do przegrody na proszek. Następnie ustaw pralkę na temperaturę 30-40°C na minimum 30 minut i wyłącz wirowanie. Po wyciągnięciu zafarbowanej odzieży nie musisz jej dodatkowo płukać – zrobiła to za ciebie pralka. Wystarczy wysuszyć odzież! Pamiętaj, aby przed zrobieniem następnego prania upewnić się, czy bęben pralki jest całkowicie czysty. Jeśli nie, wyczyść go lub włącz pralkę w cyklu na 15 minut z odrobiną proszku.
Niedoskonałość to inspiracja, upcykling to sztuka. Poznaj kolekcję Renewed
Zrównoważona moda to nie tylko chwilowy trend, ale świadoma decyzja, by wykorzystywać to, co już istnieje. I dlatego powstała kolekcja Renewed dostępna na Answear.com, która przywraca ubraniom drugie życie. I to w jakim stylu!
Czy wiesz, że na świecie jest tyle ubrań, że wystarczyłoby ich dla kilku kolejnych pokoleń? A mimo to codziennie produkujemy kolejne tony tekstyliów i generujemy odpady, które przez dekady obciążają naszą planetę. Na szczęście moda potrafi odpowiedzieć na ten problem – i to w sposób piękny, kreatywny i wartościowy. Moda z misją less waste Rzeczy odzyskane mają podwójną wartość. Nie tylko pięknie się prezentują, ale ich istnienie ma wielki sens – redukcję odpadów tekstylnych oraz promocję gospodarki o obiegu zamkniętym. Bo co zrobić z uszkodzoną parą nowych jeansów, płaszczem z wadą fabryczną, którego nikt nie zdążył założyć lub nowym swetrem z kilkoma mankamentami? Wyrzucone powiększą stosy ubrań na światowych śmietniskach. A można stworzyć z nich prawdziwe perełki. Dzięki współpracy Answear i INTU – firmy oferującej usługi naprawcze w duchu less waste – ubrania, które mogłyby trafić na wysypiska, zyskały nowy, unikatowy charakter. Każdy element Renewed to osobna historia. Może to być kapelusz ozdobiony haftem, marynarka o niezwykłym kroju czy sweter, którego drobna niedoskonałość stała się inspiracją do stworzenia oryginalnego wzoru. To kwintesencja świadomej mody – wyjątkowej, trwałej i tworzonej w duchu less waste. INTU i Answear – kreatywność i odpowiedzialność Marka INTU udowadnia, że naprawianie ubrań może być sztuką. Dzięki kreatywnym przeróbkom, upcyklingowi i tradycyjnym technikom powstają produkty, które zachwycają swoim indywidualnym stylem. Każdy element jest unikatowy, a jednocześnie stworzony z myślą o redukcji negatywnego wpływu na środowisko. Kapelusze z misją Kapelusze z kolekcji Renewed to idealne połączenie stylu vintage i nowoczesnych akcentów. Są wykonane z wysokiej jakości materiałów odzyskanych, a konkretnie wadliwych spodni jeansowych, które nigdy nie przekroczyły progu fabryki. Wyróżniają je ręczne zdobienia i nietypowe, kontrastujące ze sobą faktury. Pięknie dopełnią każdą casualową stylizację. Płaszcze z duszą Marynarki i płaszczyki Renewed to kwintesencja elegancji z twistem. Z jednej strony zupełnie nie widać, że to produkty odzyskane, a z drugiej – dzięki upcyklingowi zyskały wyjątkowy charakter. Modele w kolekcji wyróżniają się klasycznymi krojami przełamanymi oryginalnymi elementami, np. przeszyciami i aplikacjami. Świetnie sprawdzą się zarówno w formalnych, jak i casualowych stylizacjach. Swetry z pomysłem Swetry z tej kolekcji są unikatowe. Wyróżniają się detalami, takimi jak naszywki czy technika sashiko, która łączy tradycję z nowoczesnym wzornictwem. Haftowane różyczki “rozsypane” na tkaninie, grube sploty czy nietypowe wycięcia wokół dekoltu – każdy model to produkt niepowtarzalny. Kołnierze w stylu retro Te kołnierze to hit modowy ostatnich miesięcy. Stanowią dodatek, który może odmienić charakter najprostszej stylizacji. Kołnierze Renewed wykonane są z odzyskanych materiałów jeansowych, zachwycają nietypowym wzornictwem i precyzją wykonania. Klasyczny krój, proste wiązanie i urocze, delikatne falbanki to kwintesencja stylu vintage. Ubrania z kolekcji Renewed dostępne są zarówno na stronie answear.com, jak i w Answear Concept Store w warszawskiej Fabryce Norblina. To nie tylko moda. To odpowiedzialność, styl i przyszłość. Hasło kolekcji brzmi: "We fix fashion – the cool way". Odkryj, jak piękne może być to, co odzyskane. Materiał promocyjny marki Answear
Praktyka empatii w krakowskich szkołach. „Lekcji miłości do zwierząt i przyrody” to nowy przedmiot dla uczniów Małopolski
Program nauczania w krakowskich podstawówkach zostanie urozmaicony o przedmiot „Lekcje miłości do zwierząt i przyrody”. Trwają prace nad implementacją projektu, który powstał z inicjatywy Toma Justyniarskiego we współpracy z Fundacją Serce Świata.
„Lekcje miłości do zwierząt i przyrody” to nowy projekt dla uczniów podstawówek W Małopolsce trwa wprowadzanie nowatorskiego projektu, który skupia się na rozwijaniu świadomości ekologicznej wśród uczniów najmłodszych klas. Zajęcia z przedmiotu „Lekcje miłości do zwierząt i przyrody” będą przeprowadzane w krakowskich placówkach. Nauczania empatii poprzez praktykę będą mogli ćwiczyć uczniowie klas II-III szkół podstawowych. Celem naszych zajęć jest edukacja emocjonalna dzieci, by kształtować kolejne pokolenia, które będą odznaczały się ciepłem, miłością, empatią i wiarą w swoje możliwości. Chcemy również rozwijać w dzieciach świadomość, że są integralną częścią ekosystemu i mają wpływ na jego równowagę. Program nauczania został wzbogacony o materiały dydaktyczne, które mają stanowić jedynie wsparcie lekcji. Głównym celem jest integracja dzieci, wzbudzenie kreatywności oraz budowanie poczucia odpowiedzialności za istoty żywe. Pomysłodawcą projektu jest Tom Justyniarski, autor książeczek edukacyjnych o zwierzętach, który zainicjował projekt we współpracy z Fundacją Serce Świata. Jak podkreśla, niezwykle ważne jest kształtowanie odpowiednich postaw u najmłodszych. Wpłynie nie tylko na obecne, lecz także przyszłe pokolenia. Pierwsze pilotaże „Lekcje miłości do zwierząt i przyrody” zakończyły się w Warszawie W czerwcu tego roku zakończył się pilotażowy program I edycji w warszawskich szkołach podstawowych. Projekt został podzielony na kilka kluczowych etapów. W szkołach odbywały się warsztaty i interaktywne lekcje, a całość została uzupełniona o praktyczne zajęcia. Praktyka w tym znaczeniu oznaczała wizyty w schroniskach czy gabinetach weterynaryjnych. "To są bardziej zajęcia integrujące dzieci, bo na tych zajęciach zsuwa się stoły, żeby dzieci mogły razem pracować i odpowiadać na pytania" tłumaczy Justyniarski w rozmowie z portalem KRKnews.pl. Kraków jest jednym z pierwszych miast, w którym postanowiono wesprzeć inicjatywę na poziomie lokalnym. Pomoc w implementacji programu to odpowiedź na realizację punktów kampanii prezydenckiej Aleksandra Miszalskiego. Zainteresowanie projektem rośnie, coraz więcej szkół na terenie całego kraju wykazuje chęć przeprowadzania lekcji. Na stronie Fundacji Serce Świata każdy zainteresowany znajdzie nie tylko informacje o samej inicjatywie, ale także opinie zadowolonych uczniów, ich rodziców i nauczycieli.
Bawełna organiczna urzekła świat wielkiej mody. Ponadczasowy materiał to must w kapsułowej garderobie minimalistek
Bawełna organiczna to surowiec, z którego produkuje się coraz więcej odzieży – choć zwykle jest ona droższa od tej wytwarzanej z bawełny bez certyfikatów świadczących o organiczności. Okazuje się jednak, że bawełna produkowana organicznie (biobawełna, ekobawełna) jest nie tylko bardziej przyjazna środowisku, ale także różni się właściwościami takimi jak komfort noszenia czy trwałość i odporność na zniszczenia.
W tym artykule: Jak produkowana jest bawełna organiczna? Czy bawełna organiczna to tkanina naturalna, czy sztuczna? Jak poznać, że bawełna jest organiczna? Właściwości bawełny organicznej Czy warto inwestować w bawełnę organiczną? Jaką odzież z bawełny organicznej wybierać? Bawełna organiczna zdobywa coraz większą popularność w świecie mody i tekstyliów. Czym różni się od tradycyjnej bawełny i dlaczego warto zwrócić na nią uwagę? Przybliżamy kluczowe różnice między bawełną organiczną a tą tradycyjną, omawiając aspekty ekologiczne, funkcjonalne oraz etyczne, które sprawiają, że coraz więcej konsumentów wybiera tę ekologiczną alternatywę. Jak produkowana jest bawełna organiczna? Produkcja bawełny organicznej różni się znacząco od tradycyjnych metod uprawy, głównie ze względu na zasady ekologii i zrównoważonego rozwoju, ale także na etykę zatrudnienia przy plantacjach i na dalszych etapach produkcji. Cały proces wytwarzania bawełny organicznej, zwanej także ekobawełną czy biobawełną, uwarunkowany jest kilkoma składowymi na różnych etapach produkcji materiału. W uprawie bawełny organicznej nie używa się syntetycznych pestycydów, herbicydów ani nawozów. Zamiast tego stosowane są naturalne metody ochrony roślin, takie jak np. biologiczna kontrola szkodników, w której wykorzystuje się naturalnych drapieżników, aby kontrolować populację pasożytów i innych owadów. Co więcej, zbiory bawełny organicznej często odbywają się ręcznie, co minimalizuje uszkodzenia roślin (a co za tym idzie – ich marnowanie) i zapewnia lepszą jakość włókna niż przy pozyskiwaniu go za pomocą sprzętów. Jest to również bardziej przyjazne dla środowiska, ponieważ nie używa się maszyn, które mogłyby zanieczyścić glebę i powietrze. Przetwarzanie bawełny organicznej obejmuje minimalne użycie chemikaliów. Włókna są czyszczone i wybielane za pomocą naturalnych substancji, a proces farbowania odbywa się przy użyciu barwników pochodzenia roślinnego lub mineralnego. Nie stosuje się toksycznych rozpuszczalników, które mogą nie tylko zanieczyszczać środowisko, ale także wywoływać potencjał drażniący, przez co materiał jest nieodpowiedni dla alergików. Nowoczesny, wygodny i bardzo wytrzymały - jak nosić modal, czyli jedną z najmodniejszych tkanin sezonu? Czy bawełna organiczna to tkanina naturalna, czy sztuczna? Bawełna organiczna jest tkaniną naturalną, tak samo jak standardowa bawełna – choć, jak wskazano wyżej, znacząco różnią się jakością procesu wytwarzania. Nie warto jednak ograniczać swojej garderoby wyłącznie do kosztownych i ograniczonych tkanin naturalnych, bo i wiele tych sztucznych cechuje się dziś doskonałą przewiewnością, pochłanianiem wody i niezwykle wysokim komfortem noszenia – tak jak modal, wiskoza czy lyocell. Warto pamiętać, że tkanina sztuczna nie jest tym samym co tkanina syntentyczna, wytwarzana z toksycznych surowców, w sposób nieetyczny, uniemożliwiająca skórze swobodne oddychanie i zapewniająca niski komfort noszenia. Do tkanin syntenycznych zalicza się więc m.in. poliester czy akryl. Jak poznać, że bawełna jest organiczna? Aby bawełna mogła być uznana za organiczną, musi spełniać określone standardy certyfikacyjne takie jak GOTS (Global Organic Textile Standard), Naturtextil, Oeko-Tex Standard 100, OCS (Organic Content Standard). Certyfikacja obejmuje zarówno uprawę, jak i sam proces przetwarzania bawełny, gwarantując, że cała produkcja przebiega zgodnie z określonymi w standardach certyfikatów procedurami. Dokładnie czytaj metkę! Producenci odzieży często chętnie reklamują się sformułowaniami "z bawełny organicznej" w nazwach poszczególnych produktów. Warto jednak sprawdzić, czy ubranie faktycznie posiada powyższe certyfikaty i czy zostało w całości wytworzone z tkaniny organicznej – a nie jedynie z jej domieszką, co właściwie pozbawia sensu całe inwestowanie w taką odzież, bo nie będzie ona posiadać właściwości biobawełny (lub będzie w ograniczonym stopniu). Ponadto niektóre marki mogą reklamować swoje produkty jako te z bawełny organicznej, a w rzeczywistości mogą w dalszym ciągu zawierać np. chemiczne substancje utrwalające kolory, które mogą podrażnić skórę – choć teoretycznie ich skład to 100% eko bawełny. Jeśli jednak producent nie ma niczego do ukrycia i szczyci się wykorzystaniem w swoich produktach ekobawełny, najczęściej będzie to mocno zaznaczone zarówno w sklepie internetowym bądź na metkach, gdzie znajdą się informacje o certyfikatach, a nawet o szczegółach produkcji. Czym bawełna organiczna różni się od zwykłej? Warto też podkreślić, że bawełna organiczna często występuje w neutralnych kolorach z uwagi na pomijanie w procesie produkcji sztucznych barwników – choć niektóre marki opracowują już nadawanie barw bawełnie organicznej w naturalny, nieinwazyjny dla środowiska i użytkownika sposób. Co do konserwacji tego materiału, zwykła bawełna ma w zwyczaju kurczyć się podczas prania w wyższych temperaturach oraz tracić na intensywności kolorów. Ta organiczna zachowuje swoje właściwości nawet przy wysokich temperaturach prania, a jej kolory są trwalsze. Bawełna tradycyjna różni się także od bawełny organicznej ceną, co oczywiście jest uzasadnione zarówno właściwościami, jak i procesem produkcji. Jest też, póki co, o wiele trudniej dostępna, bo nie każda marka decyduje się na inwestowanie w bardziej kosztowną, lepszą jakościowo bawełnę, gdy może skorzystać z tej tradycyjnej – bądź jeszcze tańszego poliestru czy innej tkaniny syntetycznej. Angora: materiał, który zachwyca miękkością i luksusowym wyglądem. Jak go nosić jesienią i zimą 2024? Właściwości bawełny organicznej Bawełna ekologiczna umożliwia skórze swobodne oddychanie, doskonale wchłania wilgoć i reguluje temperaturę, dzięki czemu sprawdza się w odzieży na każdą porę roku. Warto jednak podkreślić, że materiał ten jest trwalszy i bardziej odporny na uszkodzenia niż zwykła bawełna: mniej i rzadziej się przeciera i rwie, co jest wynikiem między innymi większej grubości włókien i innej technologii wytwarzania. Tkaniny z bawełny organicznej dłużej zachowują elastyczność przy jednoczesnej trwałości pożądanego kształtu, a proces naturalnego rozciągania tkaniny zachodzi znacznie wolniej. Ponadto, rzadko się mechaci i mniej gniecie, przez co może wymagać rzadszego prasowania. Biorąc pod uwagę, że większość posiadanej odzieży pierzemy dziś w pralkach bębnowych, ta stworzona z bawełny organicznej jest o wiele bardziej odporna na ten proces, mniej zagrożona rozciąganiem, ale i utratą koloru. Jest bezpieczna dla każdego rodzaju skóry i nie powoduje podrażnień, co jest ważne w przypadku alergików, osób z chorobami skórnymi (takimi jak np. atopowe, łojotokowe czy łuszczycowe zapalenie skóry), a także małych dzieci, zwłaszcza niemowląt. To właśnie dlatego producenci coraz częściej wybierają ten materiał na ubranka dla maluchów, ale i tekstylia takie jak pościele, kocyki, rożki czy inne akcesoria mające bezpośredni kontakt ze skórą. Czy warto inwestować w bawełnę organiczną? Jak wynika ze wszystkich powyższych punktów, trwałość tkaniny i niezwykły komfort i bezpieczeństwo jej noszenia to mocne argumenty za wyborem bawełny organicznej ponad tę najtańszą z upraw masowych. Warto tu też podkreślić wagę sięgania po ubrania, których produkcja przebiega w sposób etyczny i ekologiczny – zwłaszcza w obliczu drastycznego wzrostu śladu węglowego produkowanego przez sam przemysł odzieżowy. Zakup odzieży uszytej z biobawełny to więc nie tylko odpowiedzialna decyzja dla środowiska i poprawy warunków pracy w branży modowej i przemyśle rolniczym, ale również wiele korzyści bezpośrednich dla konsumenta, który nabywa ubranie lepszej jakości niż to oferowane przez marki szyjące masowo, niedbające o jakość wykorzystywanych surowców. Warto też podkreślić, że coraz więcej produktów z bawełny organicznej można dziś znaleźć w markach sieciowych, a nie tylko w niezależnych butikach, co również wpływa na ich cenę i dostępność. Za jakiś czas może się więc ona stać tak dostępna, że całkowicie wyprze dawną bawełnę przemysłową. Jaką odzież z bawełny organicznej wybierać? Oczywiście, idealnie byłoby, gdyby większość odzieży w naszej garderobie składała się z tkanin takich jak bawełna organiczna. W rzeczywistości jednak przeszkodę może stanowić cena. Jaką odzież z tego materiału warto więc wybrać, jeśli mamy ograniczony budżet? Przede wszystkim, warto zainwestować w odzież sportową z bawełny organicznej, która, z reguły często prana i noszona, dłużej zachowa swoje właściwości i schludny wygląd (w porównaniu ze zwykłą bawełną). Wpłynie także pozytywnie na komfort użytkowania. Warto też postawić na piżamy czy bieliznę z bawełny organicznej, gdyż są to części garderoby, które również ulegają szybszemu zużyciu i są bardziej podatne na przetarcia i utratę kształtu. Dobrym pomysłem będzie także komplet klasycznych, wysokojakościowych t-shirtów stanowiących podstawę garderoby kapsułowej. Priorytetem dla mam może być także zakup ubranek i pościeli dziecięcej z bawełny organicznej z uwagi nie tylko na lepsze właściwości termoizolacyjne, ale i antyalergiczne właściwości oraz miękką teksturę nie powodującą podrażnień delikatnej skóry.
9 obiecujących technologii, metod i konceptów w świecie beauty
Jest ich coraz więcej, bo coraz częściej wybieramy życie w zgodzie z planetą i sięgamy po produkty zainspirowane naturą oraz pełne jej skarbów.
W tym artykule: 1. Kupuj „na dłużej” 2. Przygotuj się na kaucję 3. Oszczędzaj wodę 4. Pakuj mądrze 5. Chroń morskie dno 6. Oczekuj przejrzystości 7. Odkryj jeszcze lepszy zapach 8. Sięgaj po perfumy z misją 9. Wspieraj neouprawy Ekologia nie jest może motorem napędzającym świat i ludzi (jeszcze nie!), ale jest już tematem obecnym w każdym domu, i to codziennie. Szczególnie ważna jest w obszarze holistycznego zajmowania się samopoczuciem i urodą. Troska o siebie oznacza dbanie o świat, ponieważ żyjemy w symbiozie. Jeśli prawdą jest, że weszliśmy w antropocen (tzw. epokę, w której człowiek wpływa na geologię i ekosystemy), wyobraźnia i wiedza są nam potrzebne bardziej niż kiedykolwiek, żeby przywrócić równowagę na planecie. Lata 20. XXI wieku pokazują, że takie myślenie nie tylko dotyczy małych gestów, lecz także stało się podstawą strategii kreatywnych dla dużych korporacji przemysłu kosmetycznego. A wszystko dodatkowo dynamizują regulacje i inicjatywy rządowe oraz rosnąca świadomość konsumentów. – Nadszedł czas, by pogodzić innowacyjność, zrównoważony rozwój i postęp, żeby przyspieszyć przejście na gospodarkę o bardziej zamkniętym obiegu i ograniczyć wpływ naszych produktów na środowisko – oświadczyła Delphine Viguier-Hovasse, międzynarodowa dyrektor zarządzająca L’Oréal Paris. Główni gracze na urodowym rynku poważnie podeszli do swoich obowiązków, wyznaczając sobie przejrzyste cele i publikując oficjalne raporty roczne: „L’Oréal for the Future”, „Life 360” dla grupy LVMH, tworząc projekty takie jak Shiseido 5Rs (Respect, Reduce, Reuse, Recycle, Replace), plan transformacji klimatycznej Estée Lauder i zachowania różnorodności biologicznej Clarins czy programy ochrony środowiska w ramach inicjatywy „We Care” itd. Uwaga: jesteśmy świadkami nawiązywania współpracy między przedsiębiorstwami, które wcześniej były dla siebie jedynie konkurencją. To dobra zmiana. Poznaj 9 obiecujących technologii, metod i konceptów w świecie beauty: 1. Kupuj „na dłużej” Jak uniknąć wyrzucania rzeczy? Jedną z odpowiedzi luksusowych marek jest zaprojektowanie atrakcyjnego przedmiotu, wykonanego jak dzieło sztuki, z precyzją, ze szlachetnych materiałów – słowem takiego, który ludzie chcą zatrzymać. A przy okazji uzupełnić jego zawartość, gdy się wyczerpie. Przykładem jest nowy model Chanel Le Rouge 31 – pierwszej pomadki w szklano-metalowym opakowaniu. Opracowana przez dwóch japońskich specjalistów, jest inspirowana butelką perfum N°5 i grą lustrzanych odbić na klatce schodowej w butiku przy 31 Rue Cambon w Paryżu. – Chcieliśmy stworzyć produkt trwały w każdym znaczeniu tego słowa: oferujący atrakcyjność, która przetrwa próbę czasu i wzbudzi miłość do tego stopnia, że ludzie będą chcieli przekazać ją następnemu pokoleniu – wyjaśnia Sylvie Legastelois, dyrektor ds. tworzenia opakowań i identyfikacji graficznej w Chanel. W tym samym duchu Dior oferuje Le Rouge Premier – metalową obudowę pomadki, pokrytą złotem i ceramiką autorstwa marki Bernardaud, Dries Van Noten kusi dwukolorowymi opakowaniami szminek, a Hermès namawia do sięgnięcia po magiczną, limitowaną edycję Rouge Hermès zaprojektowaną przez Pierre’a Hardy’ego. 2. Przygotuj się na kaucję Chodzi o to, by pozbyć się jednorazowych opakowań, organizując system kaucji za butelki, w szczególności za szkło (tak jak było 50 lat temu z mlekiem i lemoniadą). Niedawno przeprowadzone we Francji badanie (Leko x Circul’R, październik 2023 roku) pokazało, że 94 proc. konsumentów jest gotowych przejść na ponowne wykorzystanie swojej butelki z szamponem. Młode marki, jak Amalthea czy Beauty Garden, wprowadziły już kaucję, zachęcając do zwrotu opakowania pocztą, a The Naked Shop oferuje samoobsługowe dozowniki. Niektóre domy perfumeryjne założyły systemy do czyszczenia i napełniania swoich luksusowych butelek – przykładem jest Abeilles w butikach Guerlain, butelki zaprojektowane przez Marca Newsona i Franka Gehry’ego dla Louis Vuitton czy bestsellerowe flakony Angel i Alien od lat przygotowane do ponownego napełniania w fontannach Muglera. 3. Oszczędzaj wodę 97,2 proc. wody na planecie jest słona, a tylko 2,8 proc. jest zdatna do picia. Zdaniem ONZ z powodu wzrostu liczby ludności i masowej produkcji zwierząt hodowlanych zapotrzebowanie świata na słodką wodę do 2030 roku wzrośnie o 50 proc. Przemysł kosmetyczny jest jej głównym konsumentem. Zużywa ją pośrednio do uprawy i produkcji naturalnych surowców na glebach wymagających irygacji, a bezpośrednio w formułach i procesach produkcyjnych. Ogromna ilość wody jest też potrzebna do codziennego spłukiwania szamponów, odżywek, żeli pod prysznic itd. Pojawienie się produktów suchych: mydeł, szamponów i balsamów w kostkach, proszkach czy koncentratach, uświadomiło nam, ile wody potrzeba do produkcji tradycyjnych kosmetyków. Dla marek takich jak francuska Yodi Beauty czy polska Soap for Globe oszczędzanie wody stało się wręcz misją. – W kwietniu tego roku przeprowadziliśmy akcję komunikacyjną #jedengestdlaplanety, która zachęcała do pokazywania w social mediach swoich ekogestów – oszczędzania wody, jazdy na rowerze czy stosowania kostki zamiast szamponu w butelce. Chodziło o wszystkie codzienne działania, które mają realny wpływ na nasze środowisko – mówi Anna Komierowska-Szweycer, współzałożycielka Soap for Globe. Ty też możesz codziennie oszczędzić nawet 100 litrów wody – biorąc szybki prysznic zamiast kąpieli i wybierając produkty, które nie wymagają długiego spłukiwania. Ciekawostka: L’Oréal Professionnel we współpracy ze start-upem Gjosa opracował ekonomiczny system głowicy prysznicowej do umywalek fryzjerskich. Ogranicza on zużycie wody o 69 proc.! Water Saver jest dziś dystrybuowany w 3100 salonach na całym świecie. 4. Pakuj mądrze Koniec z niekończącymi się warstwami sztywnego kartonu! Marki poważnie podchodzą do kwestii jednorazowych pudełek, które trafiają do kosza natychmiast po otwarciu. Najbardziej przyjazne planecie perfumy i butelki kosmetyków do pielęgnacji są teraz umieszczane w kokonach z włókien roślinnych i biodegradowalnej masy papierniczej pochodzącej z lasów zarządzanych w sposób zrównoważony. Te niezwykłe, termoformowane kokony łączą estetykę z praktycznością i trwałością. Tak jest w przypadku nowej linii Sauvage Diora. Inteligentne i innowacyjne! 5. Chroń morskie dno Wiemy, że oceany regulują klimat i są pochłaniaczami CO2, mamy świadomość różnorodności biologicznej, którą reprezentują. Ale rosnąca kwasowość wody i plastik – co minutę do oceanów trafia go 20 ton – sprawiają, że musimy zacząć robić dla morza dużo więcej. Nowoczesne filtry przeciwsłoneczne są idealnym przykładem kompromisu, który należy znaleźć między potrzebą ochrony naszej skóry przed słońcem a poszanowaniem środowiska. Fundacja Księcia Alberta II z Monako (organizacja działająca na rzecz zwalczania zmiany klimatycznej) i marka Lancaster wprowadziły na rynek filtry SPF nowej generacji. Plastikowa rurka i nakrętka opakowania kosmetyku zawierają 54 proc. mniej plastiku niż konwencjonalny produkt. Formuła o różnorodnym działaniu została przetestowana pod kątem szacunku dla ekosystemów morskich, w szczególności dla fitoplanktonu, zooplanktonu i koralowców. Wiele marek wprowadza półplastikowe, półkartonowe tuby i nie chodzi tylko o małe, niszowe firmy (które często są bardziej postępowe), lecz także te globalne, sprzedające produkty ogólnie dostępne, typu La Roche-Posay czy Garnier. Ta ostatnia przygotowała nawet wskaźnik ocen wpływu dla każdego ze swoich produktów, które mogą być konsultowane na ich stronie internetowej. 6. Oczekuj przejrzystości Pandemia, konflikty polityczne, niejasność lokalnych lub międzynarodowych przepisów klimatycznych – to wszystko wpływa na wzrost liczby pośredników zaangażowanych w dostarczanie składników potrzebnych do stworzenia produktów kosmetycznych. W rezultacie łańcuch dostaw jest coraz trudniejszy do monitorowania. A przejrzystość jest jedną z kluczowych potrzeb konsumentów – częściej sięgamy po marki lokalne z krótkimi łańcuchami dostaw. Korporacje nie mogą sobie pozwolić na utratę klientów. Zgodnie z sugestią Chanel i przy wsparciu Fédération des Entreprises de la Beauté stworzono konsorcjum 15 firm kosmetycznych o nazwie TRASCE (TRaceability Alliance for Sustainable CosmEtics) i otwarto platformę cyfrową, która ma pomóc w kontrolowaniu każdego etapu produkcji kosmetyku. Jak dotąd członkami są: Chanel, Dior, Estée Lauder, Nuxe, Shiseido, Sisley, L’Occitane. Marka Clarins założyła T.R.U.S.T., czyli system śledzenia procesów produkcyjnych. Szczegóły dotyczące każdego produktu znajdziesz, podając numer jego partii na stronie internetowej marki. 7. Odkryj jeszcze lepszy zapach Perfumiarze zacierają ręce, ponieważ dzięki coraz nowszym technologiom i metodom pozyskiwania zapachu wkrótce mogą uzyskać aromaty maksymalnie zbliżone np. do prawdziwego kwiatu, ale bez niszczenia rośliny. Firma Cosmo International współpracująca z L’Oréal potrafi wykorzystywać wyłącznie powietrze i obecne w nim lotne substancje zapachowe – cząsteczki kwiatów, owoców i innych naturalnych składników – bez uciekania się do tradycyjnych procesów destylacji czy chemicznych rozpuszczalników. Pierwszy w historii bezwodny, niskoenergetyczny ekstrakt z kwiatów tuberozy będzie prezentowany w Valentino już w lipcu 2024 roku. 8. Sięgaj po perfumy z misją Młoda marka perfumiarska Nissaba (w Polsce dostępna w perfumeriach Quality) postawiła sobie poprzeczkę wysoko. Inspirowana regionami świata, w których znajdują się kluczowe surowce: wanilia z Madagaskaru, palo santo z Paragwaju lub paczula z Indonezji, tworzy kompozycje we współpracy z największymi perfumiarzami, jednocześnie pomagając w finansowaniu projektów wspierających lokalne społeczności zaangażowane w łańcuchy produkcyjne. Ich cieniutka, szklana butelka z możliwością wielokrotnego napełniania nie posiada etykiet – nie ma na niej atramentu ani kleju, dzięki czemu łatwiej poddać ją recyklingowi. 9. Wspieraj neouprawy Agroleśnictwo, agroekologia, rolnictwo organiczne – to określenia atrakcyjne dla każdego, kto szuka kosmetyków bogatych w ekstrakty roślinne. Odnoszą się one do nowych metod upraw zapewniających regenerację gleby i jej różnorodność biologiczną, a w których unika się stosowania chemicznych pestycydów zubożających lub wysuszających ziemię. Są marki pomagające ożywić techniki stosowane przed wiekami. L’Occitane robi to z drzewami migdałowymi w Prowansji. Kilka lat temu Clarins zdecydował się zainwestować na 10 hektarach w sercu Alp i obecnie produkuje oczyszczający płyn micelarny z ekstraktem z goryczki żółtej i melisy alpejskiej. Nic się nie marnuje! Materiał ukazał się w numerze ELLE7/2024
Czeka nas wielka migracja klimatyczna, która zmieni nasze miasta! Czy możemy się na nią przygotować? Wywiad z Gaią Vince, autorką książki „Stulecie nomadów. Jak wędrówki ludów zmienią świat” [WYWIAD]
W ciągu najbliższych pięćdziesięciu lat temperatury na Ziemi wzrosną tak, że na ogromnych połaciach globu nie będzie można żyć. Gaia Vince, dziennikarka naukowa zajmująca się sprawami klimatu od ponad 10 lat podróżuje po świecie i obserwuje skutki kryzysu klimatycznego. Jej książka ukazała się właśnie po polsku, a Gaia była na kongresie Impact’24 i udzieliła wywiadu Elle.
Anna Frątczak: Podczas swojego wystąpienia na Impact’24 przedstawiłaś mapę świata, pokazującą w jakim stopniu różne miejsca będą dotknięte przez skutki kryzysu klimatycznego. Gdzie sytuacja wygląda najbardziej dramatycznie? Gaia Vince: Strefa rosnącej niezdolności do życia tak naprawdę obejmuje tropiki, ale rozciąga się w obu Amerykach aż do Patagonii i do Wielkich Jezior. Przebiega przez południową Europę, większość Afryki, Azję Południowo-Wschodnią, całe Indie, całą Australię. Nie oznacza to, że ze wszystkich tych miejsc wszyscy ludzie będą musieli się przenieść, lub że przez cały rok nie będzie się dało tam żyć. Ale oznacza to, że duże populacje, które obecnie zamieszkują miasta takie jak Bombaj czy Lagos, nie będą w stanie tam pozostać. To ogromna liczba ludzi, a z tego co mówiłaś, migracje klimatyczne już trwają! Gdzie w tej chwili przemieszczają się ludzie zmuszeni opuścić swoje domy? W tej chwili prawie wszyscy migranci klimatyczni szukają bezpiecznych miejsc w granicach własnych państw. Z czasem to się jednak zmieni. Nie będziemy jednak świadkami nagłego napływu miliardów ludzi, tylko stopniowego przemieszczania się ludzi coraz dalej na Północ. To jest pewne i nieuniknione, dlatego powinniśmy się do tego przygotować i dostosować. W jaki sposób kraje Północy powinny się przygotować na napływ migrantów klimatycznych? Trzeba skierować przybyszów w bezpieczne miejsca, aby stali się częścią nowych gospodarek. Musimy określić, które miasta będą bezpieczne i które łatwo zaadaptować, czyli rozbudować, ulokować w nich przemysł, wyższe uczelnie, instytuty naukowe. Dzięki temu będziemy mogli wykorzystać rosnącą produktywność i rentowność ekonomiczną tych miast w miarę napływu ludzi. Ci, którzy osiedlą się jako pierwsi, będą mogli pomóc swoim rodzinom i rodakom dla których adaptacja może być trudna. Nie każdy chce porzucać swój dom i swoją kulturę. Jeśli nie będziemy o tym rozmawiać i tego planować, czekające nas nagłe katastrofy, skończą się tym, że ludzie będą zmuszeni żyć w obozach i namiotach przez lata. To nie jest opłacalne ani zrównoważone, to bezproduktywne marnowanie czyjegoś czasu i życia! To naprawdę katastrofa! Czy rządy krajów Północy mają tego świadomość, przygotowują się na wielką wędrówkę ludów? Nie przypominam sobie żadnej debaty na temat przygotowań do napływu migrantów w Polsce, ani w Europie. Nie, rządy nie rozmawiają uczciwie ani o zmianach klimatu, ani o migracji. Antyemigrancka narracja stworzona przez populistycznych liderów powoduje absolutną nieśmiałość i strach u innych przywódców przed podjęciem takich rozmów. Ale każdy ekonomista Ci powie, że migracja jest zjawiskiem pozytywnym i potrzebnym z powodu kryzysu demograficznego. W krajach Północy nie rodzi się wystarczająco dużo dzieci, aby utrzymać starzejące się społeczeństwo. Potrzebujemy młodszych ludzi, ale nie słyszymy tej narracji i jest to zaniechanie odpowiedzialności ze strony przywódców. Populistyczna narracja wokół migracji jest niezdrowa społecznie jeszcze z innego powodu - ci, którzy się tu będą w przyszłości naszym współobywatelami, kolegami, przyjaciółmi naszych dzieci. Zmierzamy w kierunku wyborów europejskich, które są ponownie zdominowane przez wzrost klimatu i bierność w sprawie zmian klimatu. Ekonomiści są za tym by rządy wprowadzały regulacje i wspierały szybszą transformację. Przemysł również. Wszyscy tego chcą, ale liderzy obawiają się małej, ale głośnej grupy populistów. Czy możemy coś zrobić jako obywatele, aby choćby rozpocząć dyskusję o migracjach klimatycznych? Możemy próbować zmieniać tę narrację, rozmawiając między sobą. Ludzie w większości nie są rasistami ani ksenofobami. Spójrz jak Polska powitała trzy miliony Ukraińców! Musimy rzucić wyzwanie dezinformacjom, którymi karmią nas prawicowe media i prawicowi politycy. Czy emigranci zwiększają bezrobocie? Nie! Czy obniżają płace? Nieprawda. Zwiększają przestępczość? Czy na pewno sama migracja jest tego powodem? Mamy wiele poważnych badań, które to pokazują. Miliony ludzi zmienia dziś miejsca zamieszkania, przenoszą się tam, gdzie jest praca, na studia, za miłością, z ciekawości. Mnóstwo młodych ludzi z Polski wyjeżdżało i wyjeżdża za granicę i wnoszą wkład w gospodarki tych miejsc, w które migrują. Bycie migrantem to część bycia obywatelem XXI wieku. Sztuczna inteligencja: nadzieja zrównoważonej mody? Nowe technologie mogą zrewolucjonizować łańcuch dostaw i zmniejszyć nadprodukcję, mówi Magda Bornos-Paciorek z Google W Polsce także obserwujemy skutki katastrofy klimatycznej - susze, upały, temperatury sięgające w lecie do 34 stopni - dużo wyższe niż te, które pamiętam z dzieciństwa. Ale Twoim zdaniem nasz kraj skorzysta na zmianach klimatu. Fale upałów staną się dość dotkliwe i będą się nasilać. Podobnie susza. Ale Polska, w przeciwieństwie do np. Mali, ma szansę dostosowania się do tych zmian, bo ma zasoby wodne. Jeśli będzie nimi lepiej zarządzać może stać się beneficjentką zmian klimatycznych na wiele sposobów. Zimy będą krótsze i łagodniejsze, więc jeśli woda będzie odpowiednio zarządzana, plony w rolnictwie wzrosną. Polska ma dużo ziemi i możliwość dywersyfikacji swojej gospodarki na różne sposoby. Skorzysta na przykład z gospodarki turystycznej w lecie, ponieważ kraje basenu Morza Śródziemnego stają się coraz bardziej niebezpieczne z powodu pożarów i upałów. Będziemy świadkami utraty roślinności, którą pamiętamy z dzieciństwa. Rośliny, owoce i kwiaty - wszystko się zmieni. Czekają nas gwałtowne, niszczycielskie powodzie. Będzie inaczej. To już się dzieje. Gaia Vince – pisarka, dziennikarka, popularyzatorka nauki. Autorka książek: Transcendence. How Humans Evolved through Fire, Language, Beauty, and Time; Adventures in the Anthropocene: A Journey to the Heart of the Planet We Made. Za W 2015 roku była pierwszą kobietą, która zdobyła nagrodę Royal Society Science Book of the Year Prize za swoją debiutancką książkę. Jej książka "Stulecie nomadów. Jak wędrówki ludów zmienią świat", ukazała się nakładem wydawnictwa Krytyki Politycznej, jako część serii Impact.
Czy green collars uratują świat przed kryzysem klimatycznym? Kim są zielone kołnierzyki?
Gdy byłyśmy dziewczynkami, miałyśmy wierzyć, że świat uratuje mężczyzna w pelerynie. Okazuje się, że w erze kryzysu klimatycznego superbohaterem może być kobieta w zielonym kołnierzyku.
Świat, który znamy, ginie na naszych oczach – co do tego ekolodzy są jednomyślni. Jak podał unijny serwis klimatyczny Copernicus, luty 2024 roku był najcieplejszym lutym na świecie. Kraje na każdej szerokości geograficznej mierzą się z coraz gwałtowniejszymi zjawiskami. Świat płonie, lodowce topnieją, radykalne działania aktywistów spotykają się z krytyką, a rządzący patrzą na to wszystko z obojętnością. Cała nadzieja w green collars? Czyli zielonych kołnierzykach. Kim są? To specjaliści, którzy zmieniają naszą gospodarkę i życie społeczne na bardziej przyjazne klimatowi. Samo określenie nawiązuje do pojęcia „white collars”, w którym na początku XX wieku amerykański socjolog Charles Wright Mills zamknął grupę społeczną pracowników biurowych. Nazwa jest związana z ich formalnym dress code’em. Z kolei zielone kołnierzyki określa ekosposób myślenia. Też są zatrudnieni w korporacjach, na uczelniach czy w kancelariach prawnych, ale na ich działalności ma zyskać nie tyle budżet firmy, ile przyszłe pokolenia. – W swojej pracy zajmują się przekazywaniem wiedzy o transformacji energetycznej, finansowaniem zielonych inwestycji czy wdrażaniem ekorozwiązań w prawie – wyjaśnia Alicja Piekarz ze związku stowarzyszeń Polska Zielona Sieć. Jest to pozarządowa organizacja działająca na rzecz zrównoważonego rozwoju, ochrony środowiska i klimatu. Ma na swoim koncie m.in. ważną akcję informacyjną dla młodych ludzi, zachęcającą ich do wyboru zielonych kierunków studiów. Na liście nowych zawodów są m.in. konsultanci ds. środowiska, koordynatorzy śladu węglowego, twórcy zielonych start-upów czy edukatorzy klimatyczni. Ale w ekotematach zaczynają specjalizować się też ci, którzy do tej pory nie mieli wiele wspólnego z ekologią – prawnicy, urbaniści czy nauczyciele. Analitycy rynku pracy są zgodni co do tego, że w szeregi zielonych kołnierzyków będą wstępować przede wszystkim kobiety i młodzi przedstawiciele generacji Z. – Dla tych grup szczególnie ważne jest poczucie sensu. Chcą, by ich praca nie służyła tylko zwiększeniu zysku firmy, lecz także niosła za sobą wartości, w które oni wierzą i które są dla nich ważne – mówi Alicja Piekarz. Jak się okazuje, nie są to tylko kwestie ideowe, ale w dalszej perspektywie – także przetrwania. Z raportu „SIGI 2023 Global Report: Gender Equality in Times of Crisis” wynika, że mimo iż kobiety zostawiają o 16 proc. mniejszy ślad węglowy niż mężczyźni, to jako najbardziej bezbronna i marginalizowana grupa w większym stopniu doświadczą skutków zmian klimatycznych. W następstwie katastrof ekologicznych są narażone na wykluczenie, przemoc seksualną i ograniczony dostęp do edukacji. A to tylko szczyt góry lodowej zagrożeń, które już stają się rzeczywistością w wielu częściach świata, zwłaszcza w krajach słabo rozwiniętych. Jednocześnie to właśnie kobiety są motorem rozwiązań związanych ze strategią łagodzenia zmian klimatycznych i adaptacji do nich. W Bangladeszu po powodziach w 2022 roku powstał komitet kierowany przez kobiety, które uczyły inne kobiety, jak np. korzystać z radia, by móc jak najszybciej reagować na pogodowe ostrzeżenia. Niekosmiczne projekty - ekobiety w zielonych kołnierzykach Magdalena Ochwat, wykładowczyni akademicka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, przyznaje, że tematem kryzysu ekologicznego zainteresowała się, gdy została mamą. – Wtedy nagłówki o katastrofie klimatycznej, która dotknie przyszłe pokolenia, zaczęły mnie naprawdę przerażać. Wpadłam na pomysł, by włączyć ten temat do analizy tekstów kultury na swoich zajęciach – mówi. – Czytamy np. „Pana Tadeusza”. Zaczynamy od fragmentu o polowaniu na niedźwiedzia, poruszamy temat bioróżnorodności litewskiej puszczy, zastanawiamy się, czy nasz krajobraz wygląda teraz tak samo. Czy jeśli nie zatrzymamy zmian klimatu, to przyszłe pokolenia nie będą potrafiły sobie nawet wyobrazić Soplicowa? – tłumaczy. Żywe debaty akademickie są dla niej dowodem na to, że humaniści też mogą dołożyć swoją cegiełkę do walki o lepszą przyszłość planety. Kolejnym krokiem Magdaleny Ochwat było zaangażowanie się w pracę nad wprowadzeniem lekcji klimatycznych do podstawówek. – Pilotaż tego projektu ruszył właśnie w Katowicach i dzięki niemu uczniowie siódmych klas będą rozmawiać na takie tematy jak krytyka konsumpcjonizmu, utrata bioróżnorodności czy – tak ważna na Śląsku, gdzie mieszkam – transformacja energetyczna – dodaje. Jak opowiadanie Lema brzmi scenariusz projektu farm wertykalnych. – To pomysł „kosmiczny”, ale jeśli chcemy zatrzymać katastrofę klimatyczną, nie mamy wyjścia – musimy znaleźć alternatywę – mówi Iwona Kapustka, prezeska zarządu spółki odpowiedzialnej za innowacje m.in. w Żorach. – Pionowe farmy połączymy z laboratoriami i innowacyjnym centrum transferu technologii. Wszystko po to, żeby produkować żywność w sposób ultraekologiczny, przy 200 razy mniejszym zużyciu wody niż przy tradycyjnej uprawie. Problem jest szczególnie poważny w aglomeracjach z dużą liczbą ludności, ale stosunkowo małą powierzchnią, gdzie nie ma już miejsca na tworzenie pól uprawnych – tłumaczy z nadzieją, że za przykładem pracy jej zespołu inne miasta otworzą się na równie odważne projekty. Nagłaśnianiem działań specjalistów i społeczników, którzy aktywnie walczą o to, żeby decyzje podejmowane przez urzędników czy przedstawicieli biznesu były bardziej proklimatyczne, zajmuje się Karolina Skórka. Po kilku latach pracy w zawodzie PR-owca zaczęło męczyć ją poczucie braku celu i wartości. Momentem przełomowym był dla niej projekt realizowany wraz z młodymi ludźmi, którzy otwarcie przyznawali, że z niepokojem spoglądają w przyszłość ze względu na szybko postępujące skutki zmiany klimatu. – Wtedy postanowiłam zaangażować się w sprawy, dzięki którym będę bliżej dobrej strony mocy, i tak przeszłam na tę „zieloną”. Jako specjalistka ds. PR w organizacjach pozarządowych zajmuję się robieniem hałasu w mediach wokół ochrony klimatu w imię zielonej rewolucji – mówi. Według Karoliny to właśnie wiedza i zmiana oczekiwań wobec polityków i korporacji są prawdziwym narzędziem do walki z katastrofą klimatyczną. Więcej zieleni - nasza szansa na lepsze jutro Do 2030 roku w Polsce ma powstać aż 300 tysięcy miejsc pracy dla osób posiadających tzw. zielone umiejętności, m.in. w takich branżach jak odnawialne źródła energii, energetyka jądrowa czy elektromobilność – prognozuje raport Konfederacji Lewiatan („Zielone kompetencje i miejsca pracy w Polsce w perspektywie 2030 roku”). Już teraz na portalu społecznościowym związanym z profilami zawodowymi ponad 13 proc. ofert jest kierowanych do zielonych kołnierzyków (raport LinkedIn „Global Green Skills Report 2022”). Ta tendencja do zazielenienia się większości zawodów to nasza szansa na lepsze jutro.
Jak nie dać się nabrać na ekościemę? 6 zasad, które uchronią cię przed greenwashingiem
Świat nie potrzebuje więcej ekoobietnic, ale realnych działań na rzecz ochrony klimatu. Tymczasem troska o środowisko wciąż bywa tylko marketingowym komunikatem. Badanie wykonane na zlecenie komisji europejskiej w 2020 roku wykazało, że 53,3 proc. oświadczeń środowiskowych wprowadzało nas w błąd, a 40 proc. było całkowicie nieuzasadnionych. Jak je rozpoznać i nie dać się nabić w zieloną butelkę?
W tym artykule: Koniec ery greenwashingu i ekoobietnic? Odpowiedzialność producenta i konsumenta 6 rad jak nie dać się nabrać na ekościemę Jak kupować i komu zaufać? Torebki na chandrę, szpilki na awans, T-shirty na patriarchat („We Should All Be Feminists”). Kryzys w związku? Możesz już dziś zarezerwować romantyczny weekend w mieście miłości, nie zapominając o walizce pełnej zmysłowej bielizny i ubrań w paryskim stylu. Żyjemy w kulturze zakupów napędzanej obietnicami firm. Przekonują nas, że nie ma takiego problemu, którego nie rozwiąże nowa, wspaniała rzecz lub usługa. Pieniądze? Ich brak nie może być przeszkodą w zakupach spełniających marzenia, więc z pomocą przychodzą kredyty i system odroczonych płatności. Wszystko dostępne od ręki, z poziomu telefonu – szybko, łatwo i wygodnie. Po co się ograniczać?! Jednak coraz więcej z nas, konsumentek i konsumentów, łączy kropki między obecnym modelem gospodarczym opartym na wiecznym wzroście a swoim stylem życia i wyczerpującymi się zasobami planety. Miniony 2023 rok był najcieplejszym w historii pomiarów i pełnym ekstremalnych zjawisk pogodowych. Dlatego nawet klimatyczni denialiści nie mogą już zaprzeczać, że globalne ocieplenie zagraża życiu na Ziemi. I nie chodzi tylko o niedźwiedzie polarne i orangutany, ale miliardy ludzi, którzy będą zmuszeni migrować w poszukiwaniu bezpieczniejszych miejsc do życia. Coraz powszechniejsze stają się lęk klimatyczny i poczucie niepewności związane z nakładającymi się na siebie kryzysami: gospodarczym, geopolitycznym i migracyjnym. To wszystko nie sprzyja beztroskim zakupom i zmienia zasady marketingowej walki o nasze o zaufanie i portfele w niemal każdej branży. Moda (zwłaszcza jej dominujący model fast fashion) od dawna jest na celowniku społecznych aktywistów i na transparentach strajków klimatycznych. Rośnie grupa osób, które rozumieją konsekwencje nadmiernego kupowania, zaczynają czytać metki i zadawać niewygodne pytania o warunki pracy przy produkcji czy niebezpieczne związki chemiczne w ubraniach. To poważne wyzwanie dla firm. Eksperci od marketingu, którzy od lat przekonywali nas, że zakupy nie są zwyczajnym wydawaniem pieniędzy na mniej niż bardziej potrzebne rzeczy, ale wyjątkowym doświadczeniem, muszą zdobyć kolejną sprawność: uciszyć konsumenckie wyrzuty sumienia. Przekonać nas, że wybierając daną markę i produkt, nie przykładamy ręki do wyzysku i ekologicznego spustoszenia. Chcemy czuć się dobrze z naszymi wyborami, bez rezygnacji z wygody, nadmiaru i niskich cen. Takie cuda są możliwe tylko w bajkach, albo… w zielonych deklaracjach o zrównoważonym rozwoju niektórych marek. Koniec ery greenwashingu i ekoobietnic? Minione lata były erą greenwashingu, czyli ekościemy (zjawisko polegające na wywoływaniu wrażenia, że produkt lub działalność firmy ma zrównoważony charakter), a także rewią ekoobietnic. Czytając i słuchając o trosce i zaangażowaniu firm w ochronę środowiska, można było odnieść wrażenie, że naszymi zakupami nie tylko sprawiamy sobie przyjemność, ale wręcz ratujemy świat. Przynajmniej do czasu, gdy ktoś zweryfikował dostępne informacje, zaglądając za kulisy produkcji, dystrybucji lub życia po życiu wybranych produktów. Wówczas często okazywało się, że mamy do czynienia z jednym (lub kilkoma) z głównych grzechów greenwashingu: ukrywaniem niekorzystnych cech produktu, niejasnymi opisami, fałszywymi etykietami, eksponowaniem nieistotnych informacji, zachęcaniem do tzw. mniejszego zła lub bezpodstawnym używaniem ekocertyfikatów. Takie praktyki to jednak ryzykowna gra, a rozczarowani klienci potrafią zgotować firmom prawdziwe piekło, głównie za pośrednictwem mediów społecznościowych. Zresztą niektóre kampanie bywają tak absurdalne, jakby tworzono je po to, żeby ośmieszyć firmę i dać pożywkę twórcom memów. Potrzeba sporo fantazji, by pod koniec upalnego 2023 roku reklamować bieliznę, nawiązując bezpośrednio do zmian klimatu i rosnącego poziomu mórz. Tymczasem w sławnym już spocie jeszcze sławniejsza celebrytka (Kim Kardashian) przekonuje, że każdy z nas może przyczynić się do działań na rzecz planety, prezentując biustonosz z wbudowanymi sztucznymi sutkami, które w przeciwieństwie do topniejących lodowców nigdzie się nie wybierają. W tym innowacyjnym staniku nawet w czasie upałów można wyglądać na zmarzniętą. Sexy to eko, czyż nie?! W 2020 roku znana marka kosmetyczna stworzyła w Warszawie zieloną instalację, która miała być kompozycją z roślin oczyszczających powietrze, a okazała się zamalowanym na zielono porostem bez właściwości filtrujących. Rok wcześniej czołowy producent napojów wysłał influencerom śmieci – puste, plastikowe butelki – wraz z listem, gdzie należy je wyrzucić. Z kolei międzynarodowy koncern paliwowy w trosce o przyszłość świata zachęcał Amerykanów do podróży łodziami, luksusowymi elektrycznymi autami i motocyklami jako bardziej ekologicznymi środkami transportu, zapominając nie tylko o rowerach i komunikacji publicznej, lecz także o swoim udziale (miejsce w czołówce) w światowej emisji gazów cieplarnianych. To przerzucanie odpowiedzialności firm na konsumentów jest jedną z cynicznych strategii biznesu. Marki fast fashion chętnie uczą nas tego, jak dbać o ubrania, by służyły nam dłużej, jednocześnie stale obniżając jakość i trwałość swoich produktów. Za sprawą niskich cen i szybko zmieniających się trendów na śmietnik trafiają coraz młodsze ubrania, często już po jednym sezonie, nierzadko jeszcze z metką. Zamiast eliminować ze swoich kolekcji powstające z paliw kopalnych, nieekologiczne materiały syntetyczne, takie jak poliester, poliamid czy akryl, z których pochodzi około 35 proc. mikroplastiku w morzach i ocenach, marki oferują nam ubrania z przetworzonych butelek PET. Wszystko pod hasłem ekoinnowacji i cyrkularności w modzie, choć prawdziwy recykling w tej branży, polegający na przetwarzaniu tekstyliów w tekstylia, stanowi mniej niż jeden procent. Ponadto syntetyczna czapka, szalik lub sweter nie zapewnią nam ciepła i komfortu nawet zbliżonego do tego, które dają rzeczy z naturalnych materiałów (np. bawełny lub wełny), a wiele zawiera toksyczne związki chemiczne. Głównym powodem zalewu plastiku w kolekcjach marek odzieżowych jest jego niska cena. Zamiast drogiej wełny dostajemy więc akrylowe produkty „z domieszką”, „w optyce wełny” albo „o wełnianym splocie”. To niesmaczne chwyty niczym czekoladopodobne słodycze w PRL. Symbolem ekościemy może być syntetyczna „ekoskóra”, która rozkłada się nawet kilkaset lat, uwalniając do gleby i wód gruntowych szkodliwe substancje chemiczne. Nie jest więc ani eko, ani skórą, choć ta naturalna, czyli odzwierzęca, również zostawia potężny ślad środowiskowy ze względu na hodowlę bydła i chemikalia wykorzystywane w procesie garbowania. Tak, to przytłaczające i nieoczywiste. Wygląda jednak na to, że w obliczu katastrofy ekologicznej i klimatycznej powinniśmy poddać rewizji nie tylko wszystkie materiały i procesy, lecz także definicję luksusu i sposób komunikacji mody. Branża odzieżowa, z produkcją sięgającą 100 miliardów sztuk ubrań rocznie, głównie w krajach znanych z łamania praw pracowniczych, wymaga gruntownej transformacji. Jej warunkiem jest wzięcie przez firmy pełnej odpowiedzialności za cały łańcuch dostaw. Kluczowa jest tu transparentność. Tam, gdzie nie ma nic do ukrycia, firma nie potrzebuje mijać się z prawdą. Odpowiedzialność producenta i konsumenta Mają w tym pomóc nowe międzynarodowe regulacje opracowywane i wdrażane w Unii Europejskiej. Cyfrowy paszport produktu, rozszerzona odpowiedzialność producenta, zakaz niszczenia produktów czy obowiązek publikowania informacji niefinansowych zmieniają zasady gry, oznaczając kres ery samoregulacji w branży odzieżowej. Nadzieję na rzetelne informacje o produktach daje unijna dyrektywa dotycząca greenwashingu (Green Claims Directive), przyjęta na początku tego roku. Zabrania ona m.in. używania w opisach produktów określeń typu „ekologiczny”, „przyjazny dla środowiska”, „zrównoważony” czy „neutralny klimatycznie”, jeśli w rzeczywistości odnosi się to tylko do pewnego ich aspektu. Same etykiety muszą być oficjalnie uznanymi systemami oznakowania ekologicznego w państwach członkowskich. Nowe unijne regulacje wraz z rosnącymi oczekiwaniami konsumentek i konsumentów mody to prawdziwe „sprawdzam” dla branży. Tym bardziej że badanie przeprowadzone przez Changing Markets Foundation w 2022 roku wykazało, że prawie 60 proc. ekologicznych deklaracji czołowych marek w Europie było bezpodstawnych lub wprowadzało konsumentów w błąd. Greenwashing jest domeną mody. Potwierdziło to badanie Komisji Europejskiej z 2020 roku. Wykazało, że aż jedna czwarta nieprawdziwych twierdzeń dotyczących ochrony środowiska pochodziła właśnie z branży mody. Rozpoznawanie ekościemy to dziś kolejna sprawność świadomych konsumentów. 6 rad jak nie dać się nabrać na ekościemę 1. Limitowane „ekokolekcje” Znane marki fast fashion lubią chwalić się ekologicznymi kolekcjami i eksponować produkty z lepszych materiałów, np. bawełny organicznej (często bez certyfikatu) lub mieszanek włókien, z których tylko część jest eko. Problem w tym, że takie rzeczy stanowią zwykle małą część kolekcji, a same materiały nie czynią marki zrównoważoną. W przypadku najtańszych produktów nasuwa się też pytanie, na czym trzeba było zaoszczędzić, by utrzymać niską cenę mimo użycia droższych materiałów. 2. Inicjatywy, które mają na celu redukcję emisji dwutlenku węgla w siedzibie firmy lub w salonach sprzedaży Dlaczego to greenwashing? Ponieważ to produkcja odzieży odpowiada za blisko 70 proc. całkowitego śladu węglowego przemysłu modowego. Zatem ograniczenie śladu węglowego wymaga zmian i inwestycji w zieloną energię w całym łańcuchu dostaw. 3. Ekologiczne opakowania Marki fast fashion wysyłają do nas ubrania zamówione online w szarych kartonach i bez grama plastiku (nie licząc poliestru w składzie), choć te same rzeczy przypływają z azjatyckich portów w foliowych torebkach. Zatem plastik znika, ale tylko z naszych oczu. 4. Mit recyklingu Napis „Nadaje się do recyklingu” nie jest gwarancją, że produkt czy opakowanie faktycznie zyska drugie życie. Naszym celem powinna być dziś redukcja odpadów, a nie ich segregacja. Recykling nie jest cudowną receptą na gigantyczny kryzys śmieciowy. 5. Odległe w czasie obietnice firm Analizując raporty o zrównoważonym rozwoju, można odnieść wrażenie, że czym gorsza sytuacja wyjściowa, tym łatwiej zdobyć punkty za ambitne zobowiązania. Redukcja emisji o 20 proc. brzmi świetnie, dopóki nie przeczytamy, że to dane w przeliczeniu na produkt, a tych firma zamierza produkować coraz więcej. Zatem ogólna emisja będzie nadal wzrastać. 6. Informację o płacy minimalnej To, że pracownicy szwalni ją otrzymują, to nie powód do dumy. Jest to ustalona ustawowo najniższa, zgodna z prawem kwota, jaką firma może im wypłacić. Niestety, ta płaca minimalna zwykle jest dużo niższa od tzw. godnej, wystarczającej, by wyżywić siebie i rodzinę, pokryć koszty czynszu, opieki zdrowotnej, transportu i edukacji. Szacuje się, że 93 proc. firm odzieżowych nie zapewnia jej swoim szwaczkom. Jak kupować i komu zaufać? Szukajmy marek, które są transparentne i precyzyjnie komunikują działania. Pokazują nie tylko ambitne cele, lecz także drogę ich realizacji i realne postępy. Dbają o cały proces produkcji i posiadają potwierdzające to certyfikaty (np. GOTS, FairTrade, Bluesign). Kluczowa jest też wysoka jakość produktów i świetny design. Bez tego nie ma trwałości i długowieczności, a to kwintesencja slow fashion. Byle jakie rzeczy szybko się niszczą lub nudzą. Dlatego co sekundę na wysypisko albo do spalarni trafia ciężarówka ubrań! Dajmy też szansę drugiemu obiegowi – to ekologiczny i ekonomiczny sposób na świetną jakość w przystępnej cenie. Wspierajmy lokalne, odpowiedzialne marki, projektantów i rzemieślników. Doceniajmy talent i kreatywność potrzebne do tworzenia mody z upcyclingu. Korzystajmy z usług krawieckich, szewskich i kaletniczych. I pamiętajmy, że zrównoważona nadprodukcja i nadkonsumpcja nie istnieją. Konsumujmy mądrze i dobrze zamiast szybko i dużo. PS Niektórzy eksperci uważają, że walka z greenwashingiem może prowadzić do greenhushingu (ekouciszania). Ta nowa era w zielonej komunikacji ma polegać na szczególnej ostrożności firm, a nawet wstrzymaniu się od informowania o proekologicznych inicjatywach w obawie, że zostaną uznane za greenwashing.
7 naturalnych i przyjaznych planecie trendów w urodzie i wellness na 2024 rok
W modzie pojawiły się właśnie Dżinsy w 100 proc. kompostowalne, wnętrza naszych domów rozjaśnia Apricot Crush – kolor promujący spokój. A co przyjaznego planecie dzieje się w świecie urody? Poznaj 7 naturalnych trendów – praktycznych i delikatnych w duchu ekorozważności.
W tym artykule: 1. Naturalne trendy na 2024: Chronobiologia piękna 2. Naturalne trendy na 2024: Rosnące pudełka 3. Naturalne trendy na 2024: Globalne grzybobranie 4. Naturalne trendy na 2024: Maxi-mini 2.0 5. Naturalne trendy na 2024: Zapachowa mantra 6. Naturalne trendy na 2024: Inteligentny luksus 7. Naturalne trendy na 2024: Fokus na ciało 1. Naturalne trendy na 2024: Chronobiologia piękna Najdroższe marki świata (m.in. Sisley, Augustinus Bader, Noble Panacea, Helena Rubinstein), najlepsi naukowcy i najnowocześniejsze laboratoria – wszyscy zgodnie twierdzą, że jeśli otoczysz skórę opieką właściwą dla jej dobowego cyklu, dłużej zachowasz jej młodość i zdrowie. To nie może być pomyłka. W szerszym kontekście dotyczy to też sezonowości, korzystania z lokalnych zasobów, biodynamicznych upraw zgodnych z fazami Księżyca i maksymalnym dopasowywaniem się do rytmu natury (pomyśl o ajurwedzie i zaleceniach, by wstawać przed wschodem słońca – w Indiach, gdzie jest ciepło, to naturalne, w naszym klimacie już niekoniecznie). W chronobiologię wpisują się też rytuały łączące wellness i beauty, np. picie herbaty. Kate Moss i Victoria Young stworzyły pomagającą się obudzić i pozytywnie nastroić herbatę Dawn (z rozmarynem i liściem laurowym) i relaksująco-wyciszającą Dusk (z melisą i rumiankiem). 2. Naturalne trendy na 2024: Rosnące pudełka Od dawna są oczkiem w głowie branży kosmetycznej. Tak zwane refille stały się już standardem. W tym roku będzie można zauważyć gwałtowny wzrost liczby biodegradowalnych i kompostowalnych pudełek, butelek i torebek. Od tworzyw sztucznych pochodzenia roślinnego (przewodzą odpady z ananasów i jabłek) po materiały pochodzące z grzybów – czyste piękno wykracza poza schemat. – Wprowadziliśmy innowacyjną serię grzybowych opakowań, które są biodegradowalne i kompostowalne w warunkach domowych. Takie grzybowe pudełko – produkt końcowy – rośnie sześć dni, tworząc ekologiczny materiał – opowiada Joanna Ryglewicz, założycielka Oio Lab. Jest też coraz więcej kosmetyków w saszetkach czy torebkach typu doypack – po to, by móc wypróbować produkt czy wygodnie zabrać go w podróż. Prawdziwe zero waste! 3. Naturalne trendy na 2024: Globalne grzybobranie Od kilku lat są coraz bardziej powszechne w produktach do makijażu, pielęgnacji skóry i akcesoriach kosmetycznych. Ostatnio pojawiają się nawet w perfumach. Na świecie jest ponad pięć milionów gatunków grzybów – te najbardziej urodowe to lion’s mane, chaga, cordyceps, reishi czy turkey tail. Jeśli zobaczysz te składniki w produktach beauty – bierz w ciemno – to samo dobro. A że piękno płynie ze środka, spróbuj też suplementów: kapsułek ShroomMe, gumisi Auri, czekolady z grzybów Cosmic Pantry, kawy z grzybami od Be Organic lub superwygodnego pudru od Arbonne, który możesz dodawać, do czego masz ochotę. 4. Naturalne trendy na 2024: Maxi-mini 2.0 Muszą być nie tylko czyste, organiczne, ze składników pochodzących ze sprawdzonych upraw, lecz także etyczne (w 100 proc. wolne od okrucieństwa wobec zwierząt i wegańskie – koniec kompromisów w tym temacie) i zaangażowane w osiągnięcie neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla. Zdrowie skóry i etyka stają się nierozłączne. Jakby tego było mało, rośnie popyt na produkty wielofunkcyjne. Pamiętasz powiedzenie, że jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego? Właśnie przestaje obowiązywać. Kosmetyki mają być skuteczne, czyste i bezpieczne, przeznaczone do wielu rzeczy, tak jak skoncentrowane mydło marki Dr. Bronner’s. Można myć nim ciało, włosy, a także prać w nim ubrania i używać go do sprzątania domu. Ekopiękno nie potrzebuje pełnych półek w łazience czy błyskawicznego efektu, zamiast tego oferuje uśmiech satysfakcji. Po prostu. 5. Naturalne trendy na 2024: Zapachowa mantra Według badań firmy perfumeryjnej Firmenich 65 proc. miłośników zapachów wyraża chęć posiadania takich, które są bardziej przyjazne środowisku. Ekoluksus w wodach perfumowanych uwzględnia np. naturalne, ale pochodzące z recyklingu składniki (np. odpady drzewne). Ważna jest możliwość ponownego napełniania flakonu, a także wartości aromaterapeutyczne, czyli pobudzanie, wyciszanie lub uspokajanie – w zależności od tego, co jest ci w danym momencie potrzebne. Poszukaj swojej ulubionej nuty wśród marek takich jak: nowojorska Kierin NYC (jej perfumy są tworzone w poszanowaniu środowiska i zwierząt), paryska Ormaie (tutaj dosłownie każdy element jest rękodziełem), czy australijska St. Rose (wszystkie kompozycje bazują na ekstrakcie z drzew sandałowych dziko rosnących na farmie w Australii Zachodniej prowadzonej przez rdzennych mieszkańców). 6. Naturalne trendy na 2024: Inteligentny luksus W 2024 roku nie wystarczą już nam urządzenia beauty, które są energooszczędne i bezpieczne dla skóry czy włosów. Pragniemy produktów, które zadbają o wszystko, np. o włosy i skórę jednocześnie. A przy okazji dopasują swoje parametry do naszych indywidualnych potrzeb. Ten trend przestał być ekskluzywną zachcianką, a stał się codziennością. Najnowsza suszarka marki Panasonic z technologią nanoe Moisture+ i Mineral nie dość, że suszy, wygładza i nawilża włosy, to dba o zdrowie skóry głowy, a przy okazji ma funkcję nawilżania skóry twarzy. Lubisz minimalizować ilość produktów? Jesteś eko! Spójrz na Radiant Renewal Wand marki Solawave – to aż cztery różne zabiegi w jednym przenośnym urządzeniu. 7. Naturalne trendy na 2024: Fokus na ciało Trendy w duchu natury zachęcają do holistycznego patrzenia na siebie i świat. Pokazują, że jesteśmy połączeni z cyklami przyrody, a nasze zewnętrzne piękno jest uwarunkowane wewnętrznym zdrowiem. Po latach hegemonii pielęgnacji twarzy nastaje era dbania o ciało w duchu ekologicznym i holistycznym. Rewolucja polega na zdrowotnym podejściu do tego tematu. – Jeśli kąpiel w soli, to nie wrzucamy do wanny z gorącą wodą kilku łyżeczek perfumowanego produktu z drogerii, ale kilogram soli leczniczej. Dzięki temu osiągamy efekt oczyszczenia z toksyn i odprężenia mięśni lepszy od tego po wizycie w saunie – mówi Marcin Ścigalski, założyciel firmy Salco, wytwarzającej leczniczą sól bocheńską. – Nie spłukujemy też ciała, tylko delikatnie osuszamy je ręcznikiem. Chodzi o to, by solny płaszcz z minerałami pozostał jak najdłużej na skórze – dodaje ekspert. Piękne ciało wymaga też ruchu. Najbardziej fizjologicznymi aktywnościami, które nie powodują kontuzji i problemów zdrowotnych, a do tego mają minimalny wpływ na środowisko, są: spokojna joga, pilates i codzienne spacery.