Co obejrzeć w majówkę? Te 3 nowości Canal+ to prawdziwe perełki, które warto dodać do swojej listy
Kwiecień na CANAL+ był wyjątkowo intensywny – w katalogu platformy pojawiły się zarówno głośne adaptacje literackie, jak i autorskie kino w gwiazdorskiej obsadzie. Wszystkie warto dodać do swojej majówkowej watchlisty.
Kwietniowe premiery na Canal+ udowadniają, że platforma coraz śmielej sięga po ambitne i różnorodne tytuły – od hollywoodzkich produkcji po kino autorskie. To idealny moment, by nadrobić zaległości i odkryć historie, które rezonują jeszcze długo po seansie. W tym artykule: „Wichrowe wzgórza” wracają w odważnej, zmysłowej odsłonie „Father Mother Sister Brother” rozklada rodzinę na trzy historie i trzy kraje „Hamnet” zamienia żałobę w opowieść o miłości i sile przetrwania „Wichrowe wzgórza” wracają w odważnej, zmysłowej odsłonie Jedna z najbardziej wyczekiwanych premier sezonu. Nowa interpretacja kultowej powieści Emily Brontë zachwyca nie tylko wizualnie, ale też obsadą - Margot Robbie i Jacob Elordi wprowadzają do tej historii świeżą energię. Na tle surowych krajobrazów rodzi się uczucie pełne namiętności, które z czasem przeradza się w obsesję i destrukcję. „Wichrowe wzgórza” to opowieść o miłości, która wymyka się kontroli – intensywna, mroczna i hipnotyzująca. „Father Mother Sister Brother” rozklada rodzinę na trzy historie i trzy kraje Jim Jarmusch po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem opowiadania o codzienności - tej pozornie zwyczajnej, a jednak pełnej napięć i niedopowiedzeń. „Father Mother Sister Brother” to film szkatułkowy, złożony z trzech historii rozgrywających się w różnych częściach świata - w USA, Irlandii i Francji. Każda z nich skupia się na relacjach rodzinnych, pokazując je z innej perspektywy i w odmiennym kontekście kulturowym. Reżyser z charakterystycznym dla siebie minimalizmem i subtelnym humorem portretuje bohaterów uwikłanych w emocjonalne zależności - między rodzicami a dziećmi, rodzeństwem i partnerami. To kino, które nie daje prostych odpowiedzi, ale zostawia przestrzeń na refleksję. „Hamnet” zamienia żałobę w opowieść o miłości i sile przetrwania „Hamnet” jest poruszającym dramatem inspirowanym historią rodziny Williama Szekspira i refleksją nad tym, jak tragedia potrafi wpłynąć na życie oraz twórczość. Oś narracji przesuwa się na Agnes, żonę poety i dramaturga, która zostaje sama z domowymi obowiązkami, gdy on rozpoczyna swoją karierę w Londynie. Strata ukochanego syna poddaje próbie ich relację, a wspólne doświadczenie żałoby staje się inspiracją do napisania „Hamleta”. To kino, które działa w ciszy: nie szuka łatwych rozwiązań, tylko przypomina, że miłość bywa najpełniej widoczna wtedy, gdy trzeba ją unieść w najtrudniejszym momencie.
Prawdziwa historia warszawskiego ZOO. Ten nietypowy film wojenny, oparty na faktach wyciśnie wam łzy z oczu
„Azyl” to poruszający film oparty na prawdziwej historii warszawskiego ZOO w czasie II wojny światowej. Opowiada o odwadze małżeństwa Żabińskich, którzy ukrywali Żydów na terenie ogrodu, tworząc niezwykłe miejsce ratunku w okupowanej Warszawie.
Historia Polski - szczególnie ta wojenna - wciąż ma wiele do opowiedzenia. Reżyserzy i scenarzyści regularnie sięgają po nieodkryte lub zapomniane rozdziały, które przez lata funkcjonowały gdzieś na marginesie zbiorowej pamięci. Jedną z takich historii jest opowieść z samego serca Warszawy, rozgrywająca się na terenie Warszawskiego ZOO. To historia małżeństwa Jana i Antoniny Żabińskich - ludzi, którzy w czasie II wojny światowej ryzykowali własne życie, by ratować innych. Film „Azyl” pokazuje, jak codzienność w okupowanej Warszawie mogła stać się przestrzenią cichego bohaterstwa, ukrywania i nieustannego balansowania między strachem a nadzieją. Choć wydarzenia te rozgrywały się w miejscu znanym dziś niemal każdemu warszawiakowi i wielu turystom, ich pełny wymiar wciąż pozostaje dla wielu zaskakująco mało znany. Film „Azyl” - o czym jest? W Warszawie roku 1939, w ogrodzie zoologicznym na Pradze, Antonina i Jan Żabińscy prowadzą miejsce, które jeszcze przed chwilą było synonimem porządku, codziennych rytuałów i troskliwej opieki nad zwierzętami. Wybuch wojny zmienia wszystko: za bramą zoo zaczyna się dramat miasta, a w piwnicach pojawia się nowy, ryzykowny plan - ukrywanie warszawiaków żydowskiego pochodzenia, mimo realnego zagrożenia. Żabińscy nie zostają w bezpiecznym cieniu własnej pracy. Film „Azyl” pokazuje ich decyzję jako konsekwencję charakteru: w świecie, w którym normalność rozpada się z dnia na dzień, oni wybierają działanie. Na ekranie to właśnie przestrzeń zoo - odosobniona w miejskiej topografii, a jednocześnie naznaczona wojną - staje się areną codziennej czujności. Każdy ruch ma znaczenie, a każde wejście do piwnic niesie napięcie, którego nie da się zagłuszyć. Do tego dochodzi dodatkowy ciężar: Lutz Heck, naczelny zoolog Rzeszy, widzi w warszawskim zoo idealne miejsce dla własnego eksperymentu genetycznego. Ta obecność nie jest tylko wątkiem pobocznym, ale kolejną warstwą zagrożenia - elegancko poprowadzoną dramaturgią, w której instytucja mająca chronić życie staje się terenem cudzej ambicji i przemocy systemu. View oEmbed on the source website Jessica Chastain i Daniel Brühl w historii, w której liczą się detale W centrum tej kameralnej opowieści stoi Antonina - rola, którą niesie na swoich barkach aktorka Jessica Chastain. Jej bohaterka bywa miękka, czuła, uważna, ale film przypomina, że właśnie taka energia potrafi być siłą: obecność, życzliwość i spokój mogą okazać się równie odważne jak głośne gesty. Obok niej pojawia się Jan, a w kontraście do tej domowej determinacji wybrzmiewa Lutz Heck grany przez Daniela Brühla - postać, która podnosi stawkę i sprawia, że napięcie w zoo nie ma prawa opaść. Ważne jest też to, na czym „Azyl” buduje wiarygodność. Scenariusz oparto na książce „The Zookeeper’s Wife” Diane Ackerman, a historia korzysta również z prawdziwych dzienników Antoniny Żabińskiej i rodzinnych wspomnień. Dzięki temu film trzyma się blisko faktów i emocji zapisanych w doświadczeniu, nie w efekciarskiej inscenizacji. Czułość zamiast epatowania przemocą. „Azyl” to film wojenny jakich niewiele „Azyl” określany jest jako nietypowy film wojenny - i nie chodzi o brak dramatów, tylko o sposób ich opowiadania. Reżyserka Niki Caro prowadzi historię z wyczuciem, stawiając na subtelność zamiast obrazów, które mają szokować. Przemoc jest obecna w tle, w konsekwencjach, w strachu, w ciszy, ale kamera nie zamienia cierpienia w spektakl. Szczególnie mocno zostaje w pamięci scena palenia getta: film nie pokazuje ognia wprost. Najpierw pojawia się złudzenie - młody chłopak patrzy przez okno i bierze popiół za śnieg. Dopiero po chwili staje się jasne, czym naprawdę jest ten opad. Ten prosty zabieg zmienia perspektywę: zamiast podkręcać emocje, pozwala je poczuć i dopiero wtedy nazwać. Ocena 7/10. Gdzie obejrzeć film „Azyl”? Choć w „Azylu” może brakować pogłębionej psychologicznej gęstości, historia została opowiedziana w formacie, który dobrze pracuje jako punkt wyjścia do rozmowy o Warszawie podczas II wojny światowej - o realiach okupacji, o pamięci miasta, o postaciach, które nie budowały legendy na pokaz, lecz z uporem broniły człowieczeństwa. To kino, które zamiast patosu wybiera światło nadziei i prostą, a przez to przejmującą emocję. W tej tonacji „Azyl” zostaje z widzem na dłużej - jako opowieść o odwadze, która nie potrzebuje wielkich słów. Ocena filmu w przywoływanym ujęciu to 7/10, ale jego siła mierzy się przede wszystkim tym, jak skutecznie zatrzymuje uwagę na tym, co najtrudniejsze i najbardziej ludzkie. Film „Azyl” jest dziś dostępny na kilku platformach streamingowych. Można obejrzeć go w serwisie CANAL+, a także w ofercie Amazon Prime Video, gdzie funkcjonuje jako jedna z bardziej poruszających historii wojennych dostępnych w katalogu. Prawdziwa historia warszawskiego ZOO. Kim byli Antonina i Jan Żabińscy? Warszawskie ZOO zostało oficjalnie otwarte w 1928 roku i bardzo szybko stało się jednym z najnowocześniejszych ogrodów zoologicznych w Europie. W okresie międzywojennym uchodziło za wzorcowo prowadzone - z dobrze zaplanowanymi wybiegami, nowoczesnym podejściem do opieki nad zwierzętami i rosnącą kolekcją gatunków z całego świata - której zazdrościła nam cała Europa. Do wybuchu II wojny światowej zoo dynamicznie się rozwijało i było jednym z ważniejszych punktów na mapie kulturalnej Warszawy. Jego dyrektorem był zoolog i biolog Jan Żabiński, który wraz z żoną Antoniną Żabińską tworzył nie tylko instytucję naukową, ale też wyjątkową przestrzeń życia blisko natury. Antonina, choć nie była zawodową zoolożką, odegrała kluczową rolę w codziennym funkcjonowaniu ogrodu - jej empatia wobec zwierząt i ludzi stała się później fundamentem wydarzeń, które miały rozegrać się w czasie wojny. Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Warszawy przez Niemców zoo zostało częściowo zniszczone i przekształcone przez okupanta. To właśnie wtedy dom Żabińskich oraz teren ogrodu zoologicznego stały się miejscem ukrywania Żydów uciekających z getta. W ten sposób przestrzeń, która wcześniej była symbolem nowoczesności i nauki, zamieniła się w jeden z najbardziej niezwykłych punktów oporu cywilnego w okupowanej Warszawie. Willa Żabińskich, piwnica i ciche bohaterstwo. Miejsce, które do dziś można odwiedzić W czasie okupacji Antonina Żabińska nie tylko współprowadziła Warszawskie ZOO, ale przede wszystkim stała się osobą, która w praktyce organizowała ukrywanie Żydów na jego terenie. Wykorzystując znajomość każdego zakamarka ogrodu i własną empatię, potrafiła stworzyć system prostych sygnałów - muzyki, gestów, codziennych rytuałów - które pozwalały ostrzegać ukrywających się ludzi przed zagrożeniem. To była działalność oparta nie na spektakularnych gestach, ale na nieustannej czujności i ryzyku, które trwało każdego dnia. Do dziś na terenie warszawskiego zoo stoi willa Żabińskich - miejsce, które przetrwało wojnę i stało się częścią historii miasta. W jej piwnicach ukrywano Żydów uciekających z getta warszawskiego. Szacuje się, że przez to miejsce przewinęło się około 300 osób, które dzięki pomocy Żabińskich przeżyły. Przestrzeń, w której się ukrywali, była niezwykle ciasna - to kilka pomieszczeń pod domem, które przez miesiące stawały się Żydów całym światem. Na ścianach do dziś można odnaleźć ślady, rysunki (Gwiazdy Dawida, zwierzęta) i zapisy pozostawione przez osoby, które tam przebywały w ukryciu. To nie są „pamiątki historii” w klasycznym sensie - to ślady życia w zawieszeniu, w absolutnym ograniczeniu przestrzeni i wolności. Współcześnie willę można zwiedzać, a wejście do tych piwnic robi wrażenie, które trudno porównać z czymkolwiek innym. Spędzając tam zaledwie kilkadziesiąt minut, pojawia się bardzo fizyczne pragnienie wyjścia na zewnątrz, zaczerpnięcia powietrza, zobaczenia światła. I właśnie wtedy uderza świadomość, że osoby, które tam się ukrywały, nie miały tej możliwości - nie mogły po prostu „wyjść”. Ten wymiar zamknięcia, pokazany również w filmie „Azyl”, jest jednym z najbardziej psychologicznie trudnych elementów całej historii. Bo oprócz walki o przetrwanie fizyczne była to także codzienna walka z przestrzenią, ciszą i czasem, który w takich warunkach przestaje płynąć normalnie.
Był polskim kandydatem do Oscara, a teraz trafił do streamingu. Głośny film Agnieszki Holland nikogo nie pozostawi obojętnym
Po premierze kinowej jesienią 2025 i etapie wypożyczalni, „Franz Kafka” trafił w końcu do streamingu. Gdzie go obejrzeć?
Dramat biograficzny „Franz Kafka” w reżyserii Agnieszki Holland trafił w końcu do streamingu. To tytuł, który ma za sobą kinową premierę w Polsce pod koniec października 2025 roku i miano filmu na miarę Oscara. W roli głównej występuje Idan Weiss, a film – zanim trafił do streamingu – zdążył wywołać w kraju żywą dyskusję i zebrać wyjątkowo mocne reakcje krytyków. Agnieszka Holland portretuje Kafkę poza schematem W interpretacji Agnieszki Holland Franz Kafka nie jest pomnikową postacią ani literacką ikoną zamkniętą w szkolnym kanonie. To człowiek kruchy, wycofany, boleśnie świadomy siebie, a jednocześnie uwikłany w oczekiwania bliskich, społeczne role i własne lęki. Codzienność – z jej obowiązkami, rytuałami i powtarzalnością – nieustannie miesza się tu z tym, co wewnętrzne, intuicyjne i trudne do uchwycenia. Z każdą kolejną sceną granica między realnością a wyobraźnią staje się coraz bardziej płynna. Najmocniej we „Franzu Kafce” wybrzmiewają motywy samotności, alienacji i wewnętrznego rozdarcia. Nie są jedynie tłem dla opowieści – stanowią jej puls i rytm. „Franz Kafka” konsekwentnie zaciera kontury świata przedstawionego, przez co widz wchodzi w przestrzeń, gdzie codzienność nie koi, a wyobraźnia nie daje schronienia, lecz staje się kolejnym źródłem napięcia. View oEmbed on the source website Holland wybiera język kina, który nie prowadzi widza za rękę. Zamiast uporządkowanej chronologii dostajemy emocje, napięcia i wszechobecne poczucie obcości – tak bliskie kafkowskiemu doświadczeniu świata. Film, choć zakorzeniony w realiach początku XX wieku, nie przypomina historycznej pocztówki. Zamiast dekoracyjnej stylizacji epoki pojawia się tu starannie zbudowany pejzaż znaczeń: momentami groteskowy, momentami niepokojący, ale przez cały czas uderzająco prawdziwy na poziomie emocji. Oscarowy szyld był, nominacji nie było, ale emocje zostały Film został ogłoszony polskim kandydatem do Oscara 2026 w kategorii najlepszego filmu międzynarodowego 15 września 2025 roku. Wybór wskazała Komisja Oscarowa pod przewodnictwem Ewy Puszczyńskiej, co natychmiast podbiło rangę tytułu i przyspieszyło zainteresowanie widzów oraz branży. Ostatecznie Akademia nie wyróżniła produkcji – podczas 98. ceremonii, która odbyła się w nocy z 15 na 16 marca 2026 roku czasu polskiego, nie pojawiła się wśród docenionych. To jednak nie unieważnia tego, co film uruchomił w Polsce: wrażenia, że Holland sięgnęła po formę bardziej odważną i gęstą, niż sugeruje etykieta „biografia”. Recenzje podkreślały intensywność, eksperymentalny rys i to, że twórcy nie próbują wygładzać Kafki ani uczynić go wyłącznie pomnikiem. W efekcie bardziej wybrzmiewa człowiek – kruchy, nerwowy, nieprzystosowany – a dopiero potem legenda literatury. Cztery nagrody w Gdyni i silna obsada: kto stoi za „Franzem Kafką”? Na jubileuszowym, 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni film zdobył cztery statuetki: Srebrne Lwy (II nagrodę), nagrodę dla Idana Weissa za najlepszą pierwszoplanową rolę męską, nagrodę dla Tomasza Naumiuka za najlepsze zdjęcia oraz nagrodę dla Gabrieli Polakovej za najlepszą charakteryzację. Ten zestaw wyróżnień precyzyjnie opisuje, gdzie „Franz Kafka” uderza najmocniej: w aktorstwie, w obrazie i w dopracowanym detalu, który buduje wiarygodność epoki, a jednocześnie nie odbiera historii współczesnego rezonansu. W obsadzie, obok Weissa, znaleźli się m.in. Peter Kurth, Jenovéfa Boková i Ivan Trojan, a także Carol Schuler, Gesa Shermuly, Sebastian Schwarz, Sandra Korzeniak i Katharina Stark. Scenariusz napisał Marek Epstein, współpracujący wcześniej z reżyserką. Dla widzów, którzy lubią kino biograficzne z ambicją artystyczną, pojawienie się tego filmu w streamingu jest po prostu zaproszeniem, by nadrobić jeden z najgłośniejszych polskich tytułów ostatnich lat. Gdzie obejrzeć film „Franz Kafka” online? Dla widzów najważniejsza wiadomość jest prosta: Od 25 kwietnia 2026 dramat biograficzny „Franz Kafka” w reżyserii Agnieszki Holland jest dostępny w abonamencie CANAL+ online w ramach subskrypcji, bez dodatkowych opłat. To dobra okazja, by sięgnąć po kino bardziej wymagające, ale też wyjątkowo satysfakcjonujące – takie, które nie daje łatwych odpowiedzi, za to zostaje w głowie na długo po seansie.
Magia, namiętność i rodzinne sekrety. Mroczny serial z kultowego uniwersum powraca z 2. sezonem
Magia, rodzinne sekrety i niebezpieczna więź, która coraz trudniej daje się nazwać. „Czarownice Mayfair” wracają z drugim sezonem, a nowa odsłona serialu zapowiada się na jeszcze bardziej intensywną, mroczną i emocjonalną niż pierwsza.
Są takie seriale, które nie próbują nikogo uwodzić szybkim tempem akcji, tylko atmosferą. „Czarownice Mayfair” zdecydowanie należą do tej kategorii. Produkcja osadzona w uniwersum Anne Rice wraca z 2. sezonem i ponownie zabiera widzów do świata, w którym granica między dziedzictwem, obsesją i przeznaczeniem staje się coraz mniej wyraźna. W tym artykule: Rowan i Lasher: romans z władzą, który ma swoją cenę Od Nowego Orleanu do Europy: podróż, która zmienia ton opowieści Dlaczego ten serial przyciąga? Gdzie oglądać nowe odcinki? Rowan i Lasher: romans z władzą, który ma swoją cenę W centrum tej historii nie stoi sama magia, lecz coś bardziej elektryzującego: relacja. Drugi sezon skupia się przede wszystkim na więzi Rowan z Lasherem - potężną, demoniczną obecnością, która od pokoleń splata losy kobiet z rodu Mayfairów, oferując władzę w zamian za posłuszeństwo. Granica między dobrem a złem staje się coraz mniej wyraźna, a serial konsekwentnie gra napięciem między przeznaczeniem a wolną wolą. Rowan, jako dziedziczka przeklętej dynastii z Nowego Orleanu, nadal rozplątuje rodzinny splot sekretów, wizji i genealogii, bo opowieść prowadzona jest na dwóch planach czasowych: współczesnym i historycznym. Nowe odcinki mają pogłębiać mitologię, wprowadzać nowych bohaterów i intensyfikować emocjonalne konsekwencje decyzji, które w tym świecie nigdy nie są „tylko” prywatne. Od Nowego Orleanu do Europy: podróż, która zmienia ton opowieści Drugi sezon wynosi historię poza dotychczasową mapę. Wątek Rowan i Lashera prowadzi bohaterkę do Europy, a jednym z kluczowych punktów tej drogi staje się Szkocja. To geograficzne przesunięcie działa jak zmiana światła w kadrze: znane lęki zostają, ale wybrzmiewają inaczej, w nowych miejscach, wśród innych kodów kulturowych i innej temperatury emocji. W roli Rowan ponownie oglądamy Alexandrę Daddario, a na ekranie towarzyszą jej m.in. Tongayi Chirisa, Jack Huston, Harry Hamlin, Jen Richards, Charlayne Woodard oraz Alyssa Jirrels. Za serial odpowiadają Michelle Ashford i Esta Spalding, a reżyserię drugiego sezonu powierzono Colinowi Buckseyowi, Loganowi Kibensowi i Sarah O’Gorman. Dla widzów, którzy lubią mroczne historie opowiadane z rozmachem, „Czarownice Mayfair” mogą okazać się jednym z tych powrotów, które naprawdę warto nadrobić. Zwłaszcza że wszystko wskazuje na to, że właśnie w drugim sezonie serial zaczyna brzmieć pełniej, odważniej i znacznie ciekawiej niż na początku. Dlaczego ten serial przyciąga? Siłą tej produkcji nie jest wyłącznie wątek fantasy. To raczej opowieść o kobiecej podmiotowości, dziedziczeniu traum i relacjach władzy, opowiedziana przez pryzmat gotyckiej estetyki, psychologicznego napięcia i rodzinnych sekretów. Serial balansuje między horrorem, dramatem i mroczną baśnią dla dorosłych, a jego największym atutem pozostaje atmosfera - gęsta, zmysłowa i momentami naprawdę niepokojąca. To również część rozwijanego przez AMC „Immortal Universe”, opartego na twórczości Anne Rice. Dla fanów „Wywiadu z wampirem” to kolejna okazja, by zanurzyć się w świecie, w którym groza nie opiera się na prostych strachach, ale na napięciach między pożądaniem, władzą i przeznaczeniem. Gdzie oglądać nowe odcinki? Drugi sezon serialu jest dostępny w Polsce od 13 kwietnia w serwisie CANAL+. To dobra wiadomość dla tych, którzy lubią seriale z wyraźnym klimatem i wolą opowieści, które budują napięcie atmosferą, zamiast stawiać wyłącznie na akcję. Wszystko wskazuje na to, że właśnie teraz ta historia wchodzi na ciekawszy, dojrzalszy poziom.
Ma tylko sześć odcinków, a każdy trzyma na krawędzi fotela. Adaptacja skandynawskiego thrillera trafiła do streamingu
„Nora Sand: Fatalna pomyłka” trafiła do polskiego streamingu w Canal+ jako kolejna odsłona skandynawskiego kryminału. Dziennikarka śledcza Nora bada morderstwo po tym, jak w basenie znaleziono ciało kobiety, a podejrzenie pada na jej partnera Toma. Czy to on zabił?
W tym artykule: Basen, cisza i jeden detal, który uruchamia lawinę Powrót Nory Sand to kontynuacja, którą można oglądać od razu Canal+ dorzuca do biblioteki sześć odcinków i mocną obsadę Basen, cisza i jeden detal, który uruchamia lawinę W tej historii wszystko zaczyna się od sceny, która ma w sobie chłód skandynawskiej estetyki. Nora Sand wraca do śledztwa, gdzie punktem wyjścia jest morderstwo kobiety. Gdy ciało zostaje znalezione w basenie, podejrzenia szybko kierują się ku Tomowi, jej partnerowi. Z pozoru bliski, w praktyce to człowiek o dwóch twarzach: wychodzi na jaw, że jest oszustem matrymonialnym. Wątek Toma ma w sobie coś z psychologicznego thrillera, który nie potrzebuje krzyku, by podnieść tętno. Nora odkrywa, że mężczyzna oszukał w życiu wiele kobiet. I właśnie w tym miejscu serial stawia najważniejsze pytanie: czy schemat manipulacji i kłamstw prowadzi także do zbrodni, czy jest tylko głośnym tropem, który ma odciągnąć uwagę od prawdziwego sprawcy? Ta niepewność napędza kolejne decyzje bohaterki, a jej dociekliwość staje się osią opowieści. Powrót Nory Sand to kontynuacja, którą można oglądać od razu „Nora Sand: Fatalna pomyłka” to kolejna odsłona historii po „Fatalnym rejsie” z 2023 roku. W poprzedniej serii Nora Sand, uznana dziennikarka związana z duńską gazetą „Globalt”, zostaje zawieszona i wraca do rodzinnego domu, próbując przeczekać skandal. To jednak nie jest bohaterka, która potrafi siedzieć z założonymi rękami: wciąga ją stara sprawa zaginięcia dwóch duńskich dziewczyn, a lokalna niechęć i presja ze strony byłego redaktora tylko podkręcają stawkę. Ten kontekst sprawia, że nowa odsłona wybrzmiewa mocniej: Nora nie wraca „do pracy”, lecz do własnego rytmu - uporu, intuicji i konsekwencji. Jak w najlepszych opowieściach o dziennikarskich śledztwach, kluczowa jest nie tyle sama zagadka, ile temperament osoby, która ją prowadzi. Canal+ dorzuca do biblioteki sześć odcinków i mocną obsadę Druga odsłona zadebiutowała w Canal+ 13 kwietnia 2026 roku, a na platformie dostępne są także wcześniejsze odcinki. To istotna wiadomość dla tych, którzy lubią oglądać historie w całości — bez urywanych wątków i bez poczucia, że coś umyka między sezonami. Za kamerą sześcioodcinkowej „Fatalnej pomyłki” stanął Magnus Berggren. W świecie bohaterów, gdzie emocje często skrywa się pod powierzchnią, a prawda przychodzi etapami, takie prowadzenie narracji ma znaczenie: liczy się tempo, ale też elegancja w budowaniu napięcia. W roli Nory Sand oglądamy Marie Sandø Jondal. Partnerują jej m.in. Jesper Hagelskær Paasch, Morten Hauch-Fausbøll oraz Sigurd Holmen le Dous. W obsadzie wymieniane są również nazwiska Bue Wandahl, Siir Tilif i Hans Hendrik Clemensen. Zestaw tworzy aktorski krajobraz, który dobrze pasuje do gatunku: precyzyjny, powściągliwy, a jednocześnie wystarczająco intensywny, by utrzymać uwagę przez kolejne tropy. Za scenariusz odpowiada adaptacja powieści Lone Theils z bestsellerowego cyklu o Norze Sand. Pomysłodawcami i głównymi scenarzystami „Fatalnego rejsu” byli Kristine Berg i Arne Berggren. „Fatalna pomyłka” miała premierę już w 2025 roku, a teraz wreszcie jest dostępna w Polsce - gotowa, by wciągnąć fanki skandynawskich kryminałów w kolejną, niepokojąco intymną zagadkę.
Ten mocny film z Popławską i Lubosem jest w top 10 ostatniego tygodnia. Były żołnierz GROM wikła się w wojnę z gangami
"Diabeł" to mocne kino akcji o byłym żołnierzu, który wraca do rodzinnego miasteczka i trafia w sam środek gangsterskiego konfliktu. Film zyskał popularność na platformie streamingowej CANAL + i trafił do top 10 tygodnia.
Samotny twardziel, wierny pies, tajemnicza kobieta i historia, w której nie ma miejsca na półśrodki. „Diabeł” to mocne kino akcji o zemście, miłości i śmierci, które wyróżnia się na tle polskich produkcji ostatnich lat. Film powstał we współpracy z weteranami Jednostki Wojskowej GROM, dzięki czemu ma autentyczny, surowy ton. Produkcja z 2024 roku jest aktualnie w top 10 platformy streamingowej Canal +. Historia inspirowana doświadczeniami żołnierzy GROM „Diabeł” nie jest opowieścią oderwaną od rzeczywistości. Robert Ziębiński przez ponad dwa lata rozmawiał z byłymi żołnierzami, żeby jak najlepiej pokazać życie po służbie. Chodzi o napięcie, samotność, ciągłą czujność i trudność z powrotem do zwykłej codzienności. Dzięki temu film jest osadzony w konkretnych doświadczeniach, a przemoc nie służy tu tylko efektowi. Wynika z realiów świata, w którym działa główny bohater. W centrum historii jest Eryk Lubos. Do roli przygotowywał się prawie dwa lata, spędzając czas w środowisku wojskowym. Na ekranie partnerują mu Paulina Gałązka, Piotr Trojan, Aleksandra Popławska, Krzysztof Stroiński i Aleksandra Konieczna. W filmie gościnnie pojawiają się też O.S.T.R. i Marek Dyjak. To obsada, która wnosi do tej historii nie tylko energię, ale też wiarygodność i emocjonalny ciężar. Kim jest Maks „Diabeł” Achtelik? Maks „Diabeł” Achtelik to były żołnierz, który został usunięty ze służby w niejasnych okolicznościach. Wraca do rodzinnego miasta i szybko orientuje się, że pod pozornym spokojem kryją się układy, przemoc i walka o wpływy. W narastającym konflikcie wspierają go była dowódczyni, przyjaciółka i wierny pies, także weteran. To nie jest jednak historia o miękkim powrocie do domu. To opowieść o lojalności, dyscyplinie i próbie przetrwania w świecie, w którym liczy się siła. Gdzie obejrzeć „Diabła”? „Diabeł” to kino akcji, które oprócz mocnych scen ma też solidne zaplecze. Czuć tu przygotowanie aktorów, inspirację prawdziwymi doświadczeniami i dbałość o szczegóły. To propozycja dla tych, którzy szukają nie tylko adrenaliny, ale też historii o człowieku, który po wojsku próbuje odnaleźć się w rzeczywistości i mierzy się z tym, co zostawiła w nim przeszłość. Produkcja z 2024 roku jest w top 10 platformy streamingowej Canal +.
Canal+ z mega premierą na Wielkanoc. Ten thriller opowiada prawdziwą historię Polki nazywanej ulubionym szpiegiem Winstona Churchilla
Canal+ na Wielkanoc zapowiada premierę biograficznego dreszczowca, który opowiada niezwykłą historię polskiej agentki, ulubionego szpiega Winstona Churchilla. To emocjonująca opowieść o odwadze, tajemnicach i wojennych heroicznych czynach.
Wielkanoc to czas, kiedy po dobrym, świątecznym śniadaniu z sernikiem w ręku, chętnie sięgamy po filmy, które poruszają, wzruszają i zostają w pamięci. Niekwestionowanym klasykiem jest oczywiście „Znachor”, który od lat wywołuje łzy i refleksję. Dla tych, którzy szukają większych emocji, nie zabraknie dramatów jak „Pasja” Mela Gibsona. Jednak Canal+ ma w tym roku coś wyjątkowego - premierę thrillera pt. „Skarbek”, który przywraca do życia mało znaną, a fascynującą historię Polki, działającej w cieniu Winstona Churchilla, której odwaga i determinacja zmieniły bieg historii. Nowy polski dreszczowiec na Canal+ O czym jest „Skarbek”? Film „Skarbek” opowiada niezwykłą, prawdziwą historię Krystyny Skarbek - Polki, która stała się jedną z kluczowych postaci brytyjskiego wywiadu podczas II wojny światowej. Urodzona w Warszawie, pochodząca z arystokratycznej rodziny, odważnie zgłosiła się do walki z nazistami i błyskawicznie udowodniła swoją skuteczność jako agentka. To dzięki jej odwadze i sprytowi zyskała miano ulubionego szpiega Winstona Churchilla, a jej życie i misje stały się inspiracją dla twórców kultowych opowieści szpiegowskich. Film śledzi jej niebezpieczne misje za linią wroga, konflikty, które wymagały ogromnej odwagi, oraz osobiste poświęcenia, jakie niosła jej rola. Jednocześnie pokazuje ludzkie oblicze Krystyny - strach, samotność i determinację, które towarzyszyły jej w świecie pełnym tajemnic i ryzyka. To opowieść o kobiecie, która nie bała się stawić czoła historii, i o czasach, które wciąż fascynują, poruszają i budzą emocje. View oEmbed on the source website James Bond w spódnicy - agentka Krystyna Skarbek W centrum fabuły stoi agentka o reputacji niemal mitycznej, często przywoływana jako James Bond w spódnicy. Ta etykieta działa jak skrót myślowy, ale też podpowiedź: Skarbek to nie historia o cichym tle wielkich wydarzeń, tylko o kobiecie, która sama staje się wydarzeniem. Film sięga po energię kina szpiegowskiego, jednak punkt ciężkości pozostaje przy bohaterce i jej nieustępliwości, która w realiach wojny nabiera szczególnej, ostrej elegancji. Wątek inspiracji światem Bonda dopisuje tej opowieści dodatkową warstwę. Zwraca uwagę sugestia, że to właśnie Krystyna Skarbek mogła być pierwowzorem Vesper Lynd z powieści Casino Royale. Dla widzów lubiących popkulturowe tropy to smaczek, który otwiera film na dialog z klasyką gatunku: z ikonografią tajnych misji, ryzyka i gry pozorów, ale też z pytaniem o to, jak często kobiece dokonania muszą przefiltrować się przez męskie mity, by przebić się do masowej wyobraźni. Mocna polska obsada w filmie „Skarbek” W roli Krystyny Skarbek występuje Morgane Polanski - córka Romana Polańskiego. Aktorka ma na koncie występy w wielu produkcjach, w tym w filmach „Dziewiąte wrota”, „Oliver Twist” oraz „Autor widmo”. Jej ekranowa obecność, osadzona między klasycznym kinem a współczesną serialową wrażliwością, ma tu znaczenie: thriller szpiegowski potrzebuje twarzy, która potrafi jednocześnie milczeć i mówić, budować napięcie gestem, spojrzeniem, precyzyjnym ruchem. Rola Giseli w serialu „Wikingowie” miała zwrócić uwagę reżysera Jamesa Marquanda, który dostrzegł w Polanski przyszłą filmową Skarbek. Ta droga castingu brzmi jak dobrze skrojony backstage: jedno wyraziste wcielenie otwiera drzwi do kolejnego, bardziej ryzykownego projektu. Na ekranie Polanski towarzyszy mocna polska obsada. W filmie pojawiają się Piotr Adamczyk, Agata Kulesza, Piotr Trojan oraz Lech Dyblik. To zestaw nazwisk, który podbija stawkę: kojarzy się z kinem intensywnym, charakterystycznym, opartym na wyrazistych osobowościach. Dla widzów to obietnica, że nawet w dynamicznej, sensacyjnej konstrukcji nie zabraknie aktorskiej gęstości. „Skarbek” w Wielkanoc na Canal+ Film „Skarbek” (oryg. The Partisan) to polsko‑brytyjska produkcja z 2024/2025 roku, zrealizowana we współpracy między firmami z Polski, Wielkiej Brytanii i Francji, z udziałem m.in. Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, Polskiej Fundacji Narodowej oraz Sisyphus. Thriller wyświetlany był w polskich kinach w październiku 2025 roku. Premiera na platformie Canal+ zaplanowana jest na 5 kwietnia czyli dokładnie w Wielkanoc. „Skarbek” zapowiada się jak film, który ogląda się jednym tchem, ale myśli o nim dłużej, niż trwa seans. Z jednej strony jest w nim wszystko, co kochamy w kinie szpiegowskim: ryzyko, tajemnica, gra na czas. Z drugiej, to historia o kobiecej sprawczości wpisanej w realia brutalnej epoki, w której odwaga nie była hasłem, tylko codziennym wyborem.
Polski film religijny podbija światowe kina. Polacy mogą go już zobaczyć online
Nietypowy jak na kino religijne „Opiekun” w reżyserii Dariusza Reguckiego notuje międzynarodowe sukcesy i trafia do kin w aż 13 krajach. To opowieść o wierze, kryzysie i przemianie, która zaskakuje formą i udowadnia, że polskie kino religijne może mieć zupełnie nowe oblicze.
Polskie kino religijne ma w swoim dorobku filmy, które zapadły w pamięć milionom widzów - od kultowego „Karol, człowiek, który został papieżem”, przez poruszający dramat „Popiełuszko. Wolność jest w nas”, aż po historię św. Maksymiliana Kolbe w „Kolbe. Najwięcej w życiu kochałem”. Łączy je uniwersalne przesłanie o wierze, odwadze i poświęceniu, które trafia do widzów niezależnie od pokolenia. Dziś do tego grona dołącza „Opiekun” - film z Rafałem Zawieruchą i Radosławem Pazurą w rolach głównych, który powstał w 2023 roku i już podbija światowe kina, trafiając do repertuaru aż w 13 krajach. To nowa jakość polskiego kina religijnego, łącząca tradycyjne wartości z nowoczesnym, wciągającym sposobem opowiadania historii. Polski film religijny pt. „Opiekun” podbija światowe kina Brazylijska premiera „Opiekuna” odbyła się 12 marca 2026 roku i od razu przyniosła mocny start w box office. W dniu wejścia na ekrany tytuł znalazł się w pierwszej dziesiątce zestawienia, a w pierwszy weekend wyświetlania awansował do Top 4. Teraz produkcja jest prezentowana w ponad 100 kinach w całym kraju, co podtrzymuje zainteresowanie widzów historią inspirowaną postacią św. Józefa. Na tym jednak nie koniec sukcesów. Międzynarodowa obecność tytułu szybko się rozbudowała: „Opiekun” trafił już do kin w 13 krajach. Dystrybucja ma też kolejne, konkretnie zapowiedziane przystanki. W najbliższych tygodniach planowane są premiery w Kolumbii (16 kwietnia), Stanach Zjednoczonych (23 kwietnia) oraz w Ekwadorze (21 maja). To kolejne rynki, na których film ma szansę powtórzyć zainteresowanie widoczne po starcie w Brazylii. Polski film religijny. O czym jest „Opiekun”? Oś fabularna skupia się na duecie, który nagle musi zmierzyć się z rozpadem bliskości i problemami finansowymi. Dominika to znakomicie zapowiadająca się skrzypaczka filharmonii, która przez narastające problemy i ciągły brak pieniędzy zaczyna interesować się bogatym biznesmenem. Robert pracuje jako ambitny dziennikarz lokalnego radia. Gdy dostaje zawodowe zadanie przygotowania materiału o historiach pielgrzymów przybywających do pobliskiego sanktuarium św. Józefa, jego życie zaczyna łączyć się z opowieściami o zdarzeniach uznawanych za cud za wstawiennictwem opiekuna Św. Rodziny. Fabuła wiedzie widza do pytania czy w kulminacyjnym momencie, gdy będzie musiał podjąć decyzję, która zaważy na losach jego rodziny, zachowa się jak… św. Józef? View oEmbed on the source website Obsada, forma i kulisy produkcji finansowanej przez ponad 5 tysięcy darczyńców „Opiekun” łączy elementy fabularne i dokumentalne. W rolach głównych występują Rafał Zawierucha, Karolina Chapko oraz Radosław Pazura. Za reżyserię, scenariusz i muzykę odpowiada Dariusz Regucki (we współpracy z Bartoszem Geislerem i Aleksandrą Polewską-Wianecką), a autorem zdjęć jest Michał Bożek. Produkcja powstała dzięki wsparciu społeczności: projekt został sfinansowany przez ponad 5 tysięcy darczyńców z Polski i zagranicy. Film jest już dostępny w streamingu Widzowie w Polsce nie muszą czekać na kolejne wydarzenia repertuarowe, bo „Opiekuna” można już obejrzeć na VOD. Film jest dostępny na platformie Rafaelkino.pl, oraz można go wypożyczyć na platformie Canal+, co otwiera drogę do seansu bez wychodzenia z domu. To ważna informacja dla osób, które przegapiły premierę kinową w Polsce (24 lutego 2023 roku) albo chcą wrócić do tej historii w dogodnym momencie.
Z wielkiego ekranu prosto na streaming. Fani kina akcji i Jasona Stathama będą zachwyceni
Dopiero co zadebiutował w kinach, a już za chwilę będzie można obejrzeć go w domu. „Samotnik” z Jasonem Stathamem to czysta esencja kina akcji - szybkie tempo, mocne sceny i bohater, który nie bierze jeńców.
Są filmy akcji, które ogląda się dla fabuły… i są takie, które włącza się dla jednego nazwiska. Jason Statham od lat jest gwarancją konkretnej rozrywki - bez zbędnych słów, za to z precyzyjnie wymierzonym ciosem, pościgiem i bohaterem, który zawsze wie, co zrobić. Wystarczy przypomnieć jego role w „Transporter”, gdzie jako Frank Martin ustanowił nowy standard ekranowego „zawodowca”, czy w „Adrenalinie”, który do dziś uchodzi za jeden z najbardziej bezkompromisowych filmów akcji. Do tego dochodzą „Niezniszczalni” - czysta adrenalina i hołd dla kina akcji - oraz widowiskowe „Szybcy i wściekli”, w których Statham udowodnił, że potrafi kraść sceny nawet w najbardziej napakowanej obsadzie. To właśnie dlatego filmy z nim stały się osobnym gatunkiem - surowym, dynamicznym i bezkompromisowym. Nieważne, czy gra samotnika, byłego agenta czy człowieka z przeszłością, która nie daje o sobie zapomnieć - Statham zawsze wnosi na ekran tę samą intensywność, której trudno szukać gdzie indziej. I wygląda na to, że widzowie wciąż nie mają dość, skoro najnowszy film z jego udziałem potrzebował zaledwie półtora miesiąca, by z kinowych ekranów trafić prosto do naszych domów. „Samotnik” - o czym jest najnowszy film kina akcji? Bohaterem „Samotnika” jest Mason, w którego wciela się Jason Statham. To były agent sił specjalnych, który odciął się od przeszłości i żyje w izolacji - na bezludnej szkockiej wyspie, daleko od codziennego zgiełku. Ten krajobraz jest jak chłodna, minimalistyczna scenografia: surowa, piękna i pozornie bezpieczna. Do czasu, bo wystarczy jeden moment, by spokój zaczął pękać. Punktem zwrotnym filmu jest ratunek - Mason wyciąga z morza tonącą dziewczynkę podczas sztormu. Od tego momentu nie jest już sam, a jego azyl przestaje działać jak tarcza. 15-letnia dziewczyna, Jessie, grana przez Bodhi Rae Breathnach zaczyna mu towarzyszyć. W duecie ich relacja staje się osią ucieczki i walki o przetrwanie, bo na trop wpadają wyszkoleni przeciwnicy. Atmosfera gęstnieje szybko: od dramatycznego ratunku do sytuacji, w której każde kolejne miejsce może okazać się pułapką. View oEmbed on the source website Pościgi i starcia w wielkim mieście: izolacja zamienia się w otwartą wojnę Kiedy ukrycie przestaje wystarczać, Mason rusza dalej - zgodnie z opisem filmu przedstawionym przez scenarzystów - musi wrócić do „wielkiego miasta”. To tam stawką przestaje być wyłącznie ucieczka, a zaczyna się bezpośrednie zderzenie z ludźmi, którzy ponownie biorą go na celownik. W tle pojawia się wątek spisku na szczytach władzy i presja tajnych służb, które kiedyś ukształtowały go na „jednoosobową armię”. Film pozostaje w gatunku akcji, z pościgami, strzelaninami i walką, w której tempo nie daje widzowi odpocząć. Za kamerą stanął Ric Roman Waugh, a scenariusz napisał Ward Parry. W obsadzie, obok Jasona Stathama i Bodhi Rae Breathnach, są też Bill Nighy oraz Naomi Ackie. Polska dystrybucja kinowa zajął się Monolith Films, a sam tytuł filmu wśród fanów funkcjonuje również jako „Shelter”. Canal+ potwierdza: 31 marca „Samotnik” debiutuje w streamingu To informacja, na którą czekają fanki i fani mocnego kina akcji: „Samotnik” ma mieć premierę na Canal+ 31 marca. Film trafił do kin „od 13 lutego”, więc jego droga z dużego ekranu na streaming jest wyjątkowo krótka - po półtora miesiąca historia Masona ma być dostępna w domowym seansie. Dla widowni to wygodny scenariusz: bez rezygnowania z filmowej intensywności można przenieść dreszcz pościgów i napięcie do własnego salonu.
Dawno, żadnego filmu nie oglądałam z taką przyjemnością. Skradnie wam serca, obiecuję
Film, w którym muzyka staje się sercem opowieści, skradnie wasze serca. „Song Sung Blue” to pełna ciepła historia o pasji, marzeniach i miłości, która rozkwita na scenie i w życiu bohaterów, a przy tym wciąga jak najlepszy musical.
Nie jestem fanką musicali, a jednak od czasu do czasu zdarza mi się po nie sięgnąć - bo mają w sobie pewien magnetyzm, któremu trudno się oprzeć. Jeśli miałabym wskazać te, które zrobiły na mnie największe wrażenie, na pierwszym miejscu postawiłabym „Rocketman” o Eltonie Johnie - pełen energii i szczerze wzruszający, potem oczywiście „Bohemian Rhapsody”, które przywraca do życia całą moc Queen, a także „Narodziny gwiazdy”, gdzie Lady Gaga zaskoczyła mnie swoją aktorską smykałką i wrażliwością. Nie mogę pominąć też „Les Misérables: Nędznicy” - epickiego musicalu, w którym Hugh Jackman udowodnił, że dramat i śpiew mogą iść w parze, czy „Król rozrywki”, które przypomina, że muzyka ma moc opowiadania historii tak samo mocno jak słowa. Każdy z tych filmów wciąga inaczej - czasem bawi, czasem wzrusza, czasem sprawia, że noga sama podryguje w rytm melodii. I właśnie w tym świecie muzycznych opowieści pojawia się „Song Sung Blue”, w którym Hugh Jackman ponownie udowadnia, że jest najlepiej śpiewającym aktorem w całym Hollywood. „Song Sung Blue” - o czym jest nowy musical dostępny online? „Song Sung Blue” opowiada historię Mike’a Sardiny, weterana wojennego i byłego alkoholika, który po latach stara się odnaleźć swoje miejsce w życiu. Pracuje w drobnych chałturach muzycznych, a prawdziwą pasję odkrywa w tworzeniu zespołu tribute band Lightning & Thunder z Claire. Duet wykonuje przeboje Neila Diamonda, zdobywając lokalną popularność w Milwaukee. Film pokazuje ich wzloty i trudności - od pierwszych występów w małych lokalach, po momenty, w których życie prywatne staje się wyzwaniem dla kariery muzycznej. View oEmbed on the source website Obsada i postacie Czy aktor genialnie wcielający się w rolę Wolverine jest w stanie zagrać wrażliwego muzyka? Hugh Jackman udowadnia, że tak. W roli Mike’a Sardiny pokazuje pełną paletę emocji - od zmęczenia życiem, przez radość scenicznego show, po czułość wobec partnerki i pasji, która napędza jego życie. Mike nie szuka sławy dla samej sławy, a każda scena, w której Jackman śpiewa utwory Neila Diamonda, jest dowodem, że jest najlepiej śpiewającym aktorem Hollywood. Kate Hudson jako Claire Sardina tworzy z Jackmanem duet idealnie zbalansowany. Jest silna, emocjonalnie autentyczna, wspierająca, a jednocześnie niepozbawiona własnych aspiracji i dramatów. To ona pokazuje, że sukces sceniczny i życie prywatne nie muszą wykluczać się nawzajem. Drugoplanowi aktorzy - Michael Imperioli, King Princess czy Jim Belushi - wprowadzają naturalne tło dla historii bohaterów. Nie konkurują z główną parą, lecz subtelnie wzbogacają świat Lightning & Thunder, dodając mu życia, humoru i wiarygodności. Wszyscy razem tworzą obsadę, w której autentyczność emocji i pasja do muzyki są ważniejsze niż ekranowa wielkość nazwiska. Muzyka Neila Diamonda i klimat Craig Brewer, reżyser i scenarzysta, balansuje między ciepłem a realnymi trudami życia - depresją, codziennymi kompromisami, wyzwaniami. Nie upiększa rzeczywistości, nie moralizuje, nie tworzy efektownych dramatów dla efektu - pokazuje ludzi z krwi i kości, którzy mają marzenia, mierzą się z problemami i odkrywają radość w tym, co robią. Muzyka nie jest tu lekarstwem na wszystko, lecz sposobem, by w codzienności dostrzec światło, poczuć radość i bliskość z drugim człowiekiem. I choć film porusza bardzo ważne dla nas kwestie, to jednak nie powstał by, gdyby nie muzyka Neila Diamonda. Utwory takie jak „Sweet Caroline” wprowadzają widza w rytm i nastrój bohaterów, sprawiając, że noga sama chce chodzić w rytm melodii. Przed zobaczeniem filmu warto przypomnieć sobie kim w ogóle dla świata muzycznego jest Neil Diamond. To amerykański piosenkarz i kompozytor, urodzony 24 stycznia 1941 roku w Nowym Jorku. Jest autorem niezapomnianych hitów takich jak „Sweet Caroline”, „Cracklin’ Rosie”, „Song Sung Blue” czy „I am… I said”, które stały się ponadczasowymi klasykami popu i rocka. Jego muzyka łączy chwytliwe melodie z emocjonalną szczerością, a wpływ jego twórczości na kulturę muzyczną jest nie do przecenienia. „Song Sung Blue” gdzie obejrzeć online? „Song Sung Blue” to kino, które nie tylko bawi i wzrusza, ale też zostaje w pamięci. Film przypomina, że szczęście tkwi w drobnych rzeczach: w wspólnym śpiewie, wzajemnym wsparciu i pasji, która daje sens. I tak po seansie uwierzycie, że Wolverine może być wrażliwym muzykiem, bo Hugh Jackman pokazuje, że jest w tym niekwestionowanym mistrzem. Film miał premierę w polskich kinach 26 grudnia 2025 roku. Dobra wiadomość dla tych, którzy jeszcze go nie widzieli jest taka, że „Song Sung Blue” jest już dostępny - od dzisiaj na platformie Canal+. Czas włączyć film i pozwolić, by „Sweet Caroline” poruszyło wam nie tylko nogi, ale i serce.