Ten film z Bradem Pittem przewidział przyszłość. 2 nominacje do Oscara, 1 Złoty Glob i zachwyty krytyków
Mówi się, że ten film przewidział przyszłość. "12 małp" to opowieść o pandemii, izolacji i chaosie informacyjnym zyskała nowy wymiar w kontekście doświadczeń ostatnich lat. Znów jest w streamingu.
Kino od zawsze pełniło rolę nie tylko rozrywki, ale też przestrzeni do snucia wizji przyszłości. Niektóre filmy science fiction i thrillery zaskakują dziś niezwykłą trafnością przewidywań dotyczących rozwoju technologii, społeczeństwa czy zagrożeń, które dopiero się materializują. Produkcje takie jak „Blade Runner”, „Matrix” czy „Her” nie tylko poruszają ważne kwestie dotyczące inwigilacji, sztucznej inteligencji czy izolacji społecznej, ale także stawiają przed widzem pytania o naszą przyszłość i to, jak chcemy ją kształtować. Wśród nich wyróżnia się także „12 małp” Terry’ego Gilliama, film z 1995 roku, który przewidział globalną pandemię, izolację i chaos informacyjny – zagadnienia, które stały się niezwykle aktualne w ostatnich latach. Film pokazuje nie tylko walkę z wirusem, ale także ludzkie lęki, dezorientację i pragnienie zmiany przeszłości – tematy, które stały się niezwykle bliskie współczesnemu widzowi. Fabuła "12 małp" i główni bohaterowie „12 małp” opowiada historię Jamesa Cole’a, który w przyszłości po katastrofalnej pandemii żyje w podziemnym świecie pełnym zagrożeń. Zostaje wysłany w przeszłość, do lat 90., z misją zdobycia informacji o tajemniczym wirusie, który niemal wyeliminował ludzkość. Jednak podróż w czasie okazuje się pełna pułapek – Cole trafia do szpitala psychiatrycznego, gdzie stara się przekonać lekarzy i naukowców o swojej misji. W międzyczasie spotyka dr Cassandrę Railly i ekscentrycznego Jeffreya Goinesa, których losy splatają się z jego próbą zmiany świata. Film to nie tylko pełna napięcia opowieść o walce z czasem, ale również refleksja nad pamięcią, prawdą i tym, jak trudno czasem oddzielić rzeczywistość od iluzji. Bruce Willis i Brad Pitt W filmie „12 małp” Bruce Willis wciela się w zdeterminowanego, ale zagubionego Jamesa Cole’a. Madeleine Stowe gra dr Cassandrę Railly, lekarkę, która powoli zaczyna wierzyć w jego misję. Najwięcej uwagi przyciąga Brad Pitt jako ekscentryczny i nieprzewidywalny Jeffrey Goines, którego rola zdobyła uznanie krytyków i nominację do Oscara. "12 małp" (OPINIA) Film „12 małp” Terry’ego Gilliama to coś więcej niż typowa historia o podróżach w czasie czy walce z wirusem. To opowieść, która wciąga w labirynt wspomnień i złudzeń, gdzie granica między prawdą a ułudą często się zaciera. Gilliam sprytnie miesza elementy thrillera, science fiction i psychologii, tworząc świat, w którym trudno ufać własnym zmysłom. Bohaterowie próbują odnaleźć się w chaosie wspomnień i rzeczywistości, a my – razem z nimi – zadajemy sobie pytanie, na ile nasze postrzeganie świata jest prawdziwe. „12 małp” – kultowy film science fiction dostępny na SkyShowtime Film jest dostępny teraz na platformie SkyShowtime.
Urodził się jako starzec i z każdym rokiem był młodszy. Ten film Finchera wciąż szokuje widzów, a Brad Pitt potwierdził aktorską klasę
Urodził się jako starzec i z każdym rokiem stawał się coraz młodszy. „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” to poruszający film o czasie, miłości i przemijaniu, który do dziś zaskakuje niezwykłą fabułą i emocjonalną historią głównego bohatera.
„Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” większości widzów kojarzy się z Bradem Pittem, Cate Blanchett i historią człowieka, który zamiast się starzeć, z roku na rok młodnieje. Mało kto pamięta jednak, że za tym głośnym filmem stoi David Fincher. I choć produkcja była wielkim wydarzeniem, dziś rzadko trafia do rankingu jego najważniejszych tytułów. A szkoda, bo to jeden z najbardziej poruszających i najbardziej niedocenionych filmów w jego dorobku. „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” - oryginalna fabuła To film o Benjaminie Buttonie, który rodzi się jako starzec i z każdym rokiem wygląda coraz młodziej. Akcja zaczyna się w Nowym Orleanie pod koniec I wojny światowej: po porodzie umiera jego matka, ojciec porzuca go pod domem opieki, a chłopcem zajmuje się Queenie. Z czasem Benjamin poznaje Daisy i między nimi rodzi się ważna relacja, ale ich życie biegnie w przeciwnych kierunkach — ona się starzeje, a on młodnieje. W praktyce to opowieść nie tylko o niezwykłym losie bohatera, ale też o miłości, przemijaniu i czasie, który dla każdego działa inaczej. Film jest adaptacją opowiadania Francisa Scotta Fitzgeralda, a w głównych rolach występują Brad Pitt i Cate Blanchett. Film niepodobny do dzieł Finchera „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” z 2008 roku nie jest tak mroczny jak „Siedem”, tak chłodny jak „Zodiak” ani tak kultowy jak „Podziemny krąg”. Jest bardziej melancholijny, spokojniejszy i oparty na emocjach. Ale to wcale nie znaczy, że jest mniej ważny. Wręcz przeciwnie - pokazuje zupełnie inną stronę Finchera jako reżysera. „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” (Opinia) Dla wielu widzów „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” to po prostu piękna, smutna opowieść o miłości i przemijaniu. Ale ten film ma w sobie znacznie więcej. To historia o czasie, o utracie i o tym, że życie nigdy nie biegnie tak, jakbyśmy chcieli. Benjamin rodzi się jako starzec i z każdym kolejnym rokiem staje się coraz młodszy. Ten prosty punkt wyjścia Fincher zamienia w wielkie, emocjonalne kino. W pamięć zapada zwłaszcza scena o przeznaczeniu z genialnym Bradem Pittem. Można przyczepić się do tego, że twórca "Siedem" funduje widzom banały nastawione na tanie emocje, ale trzeba przyznać, że to działa. Być może właśnie dlatego ten film bywa dziś pomijany. Nie jest tak mroczny jak „Siedem”, tak chłodny jak „Zodiak” ani tak kultowy jak „Podziemny krąg”. Jest bardziej melancholijny, spokojniejszy i oparty na emocjach. Ale to wcale nie znaczy, że jest mniej ważny. Wręcz przeciwnie — pokazuje zupełnie inną stronę Finchera jako reżysera. Gdzie obejrzeć „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona”? Film jest dostępny na platformie streamingowej Prime Video i HBO Max.
Ta nominacja do Oscarów kompletnie mnie zaskoczyła i wydała mi się nietrafiona. Dopóki nie obejrzałam tego filmu [RECENZJA]
Nominacja „F1” do Oscara wydała mi się kompletnie nie na miejscu - sportowy film? Naprawdę? Dopóki nie zobaczyłam bolidów śmigających po torach, adrenaliny, pasji i historii Sonny’ego Hayesa. Wtedy zrozumiałam, że to nie pomyłka, tylko mistrzowskie kino, któremu będę kibicować na tegorocznej gali.
Oscary zawsze wywołują emocje. Od jakiegoś czasu mają opinię mniej ekscytujących niż kiedyś, że już nie są tym, czym były - a jednak powiedzmy sobie szczerze Oscar to wciąż Oscar. To wyróżnienie, które zostaje z filmem i aktorem na zawsze. Zwroty „oscarowy film”, czy „oscarowe arcydzieło” przyciągają widzów jak magnes. I w tym tkwi siła tej nagrody, o którą każdego roku walczy nie tylko Hollywood, ale cały świat kina. Kiedy ogłoszono tegoroczne nominacje w kategorii Najlepszy Film, byłam szczerze zaskoczona - „sportowy” film o wyścigach w nominowanej 10-tce? Spodziewałam się kilku innych tytułów, myślałam, że to pomyłka. Dopóki nie zobaczyłam „F1”. I wtedy zrozumiałam, że nominacja jest całkowicie zasłużona. O czym jest film „F1”? „F1” opowiada historię Sonny’ego Hayesa (Brad Pitt), kierowcy Formuły 1 starej szkoły, który po tragicznym wypadku w młodości wraca na tor, by stawić czoła przeszłości i poprowadzić młody, nieprzystosowany zespół do zwycięstwa. Sonny to indywidualista, buntownik, który żyje na własnych zasadach, balansując między ryzykiem a pasją, między wyluzowaną arogancją a geniuszem taktyki. Joseph Kosinski - reżyser „Top Gun: Maverick” - przenosi nas w świat wyścigów na prawdziwych torach w Londynie, Abu Zabi czy Monako. Mistrzowskie ujęcia z wnętrza kabiny i zewnętrzne, panoramiczne ujęcia, które pozwalają poczuć prędkość i napięcie - wszystko tworzy widowisko audiowizualne, które zapiera dech w piersiach. To kino, które nie tylko pokazuje sport, ale też ludzi stojących za kierownicą - z ich lękami, ambicjami i potrzebą życia na własnych zasadach. View oEmbed on the source website Obsada „F1” Brad Pitt jest sercem i duszą tego filmu. Uwielbiam go od lat - nawet reklamy, w których parzy kawę, są wciągające. A 62-letni Brad w „F1” pokazuje, że wciąż może wszystko. Grany przez niego Sonny Hayes to bohater pełen spokoju, luzu i charyzmy, który niczego nie musi udowadniać, a mimo to hipnotyzuje widza przy każdym zakręcie i przy każdej scenie. Damson Idris jako Joshua Pearce wnosi młodzieńczą niepewność, ambicję i ego, Kerry Condon jako Kate - inteligencję i urok, a Javier Bardem jako Ruben Cervantes spokój i doświadczenie, które scala zespół. Drugoplanowe role, jak Callie Cooke (Jodie), Kim Bodnia (Kasper), Tobias Menzies (Banning), dopełniają film, tworząc pełen emocji, dynamiczny i realistyczny świat. Chemia między aktorami sprawia, że każda scena jest wciągająca i żywa. Co działa w tym filmie i dlaczego jest wart zobaczenia „F1” to przede wszystkim spektakularne kino rozrywkowe. Adrenalina, wyścigi, spektakularne wypadki - wszystko zrealizowane w taki sposób, że widz czuje się częścią toru, częścią zespołu, częścią historii. To nie jest tylko pokaz samochodów - to historia ludzi, ich pasji, ambicji i emocji. Joseph Kosinski z operatorem Claudio Mirandą budują napięcie mistrzowsko - kamery w kabinach bolidów, zewnętrzne ujęcia, dynamika montażu sprawiają, że widz siedzi na krawędzi fotela. Hans Zimmer (ten od „Gladiatora”) dostarcza epickiego soundtracku, wzmacniając każdy moment emocji, a klasyczne utwory Queen czy Led Zeppelin dodają nostalgii i mocy. Każdy element filmu - od precyzyjnie wykreowanego świata Formuły 1, przez świetnie napisane postaci, po wizualną i dźwiękową stronę widowiska - działa razem, tworząc doświadczenie, które nie pozwala oderwać wzroku od ekranu. Czy „F1” powinno otrzymać Oscara? Po seansie wiem jedno - tak, „F1” zasługuje na Oscara. To nie tylko widowisko, to emocje, napięcie, perfekcyjnie poprowadzona narracja i doskonałe aktorstwo. Pitt, Idris i Condon tworzą bohaterów, którym kibicujesz od pierwszej minuty, a film pokazuje, że kino rozrywkowe może być jednocześnie spektakularne, emocjonalne i głębokie. Dzieło Josepha Kosinskiego dostępne jest na platformach Amazon Prime Video oraz Apple TV. Oczywiście przy „Hamnecie”, „Frankensteinie” czy „Wartości sentymentalnej” a także najliczniej w historii nominowanym filmie jakim są „Grzesznicy” ciężko będzie wyszarpać statuetkę za Najlepszy film - choć historia pokazuje, że w świecie kina wszystko jest możliwe. Bez względu na to, czy „F1” otrzyma statuetkę czy nie to warto zobaczyć ten film. Bo to opowieść o pasji, rywalizacji, miłości, strachu i mierzeniu się z własnymi ograniczeniami, która zręcznie łączy widowisko sportowe z ludzkimi historiami zostającymi w pamięci. I choć na początku byłam sceptyczna, to po seansie nie mam wątpliwości - „F1” jest oscarowe, bo przypomina, że kino potrafi zachwycić, porwać i wzruszyć jednocześnie. A Kosinski znów pokazuje, że kino rozrywkowe może być epickie, wciągające i zaskakujące - i za to biję mu brawo.
HBO wyciągnęło z szafy zapomniany hit z młodym Bradem Pittem. To oscarowa perełka dla fanów filmów obyczajowych z lat 90.
Na HBO wrócił film, który dla wielu widzów był jednym z najpiękniejszych dramatów lat 90. W obsadzie młody Brad Pitt, poruszająca historia rodziny i klimat kina, które dziś ogląda się z nostalgią - i z chusteczkami pod ręką.
Są tacy aktorzy, których kariera przypomina filmową podróż przez dekady kina. Jednym z nich jest bez wątpienia Brad Pitt. Dziś kojarzymy go z takimi produkcjami jak „Wywiad z wampirem”, „Troja”, „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona”, „Pewnego razu… w Hollywood” czy najnowszym widowiskiem „F1”, w którym - mając ponad 60 lat - udowadnia, że ekranowa charyzma nie zna wieku. Zanim jednak stał się jednym z największych gwiazdorów Hollywood i obiektem westchnień widzów na całym świecie, zagrał w filmie, który do dziś pozostaje jedną z najpiękniejszych i najbardziej nostalgicznych historii lat 90. Mowa o dramacie „Rzeka życia” w reżyserii Roberta Redforda. Ten spokojny, pełen melancholii film właśnie wrócił do katalogu HBO Max i niespodziewanie trafił do TOP 10 platformy. I trudno się temu dziwić - to kino, które działa zupełnie inaczej niż współczesne produkcje. Nie epatuje akcją. Zamiast tego zostawia widza z emocją, krajobrazem i historią, która powoli płynie jak tytułowa rzeka. O czym jest „Rzeka życia” Film jest ekranizacją autobiograficznej powieści Normana Macleana i przenosi widza do początku XX wieku, w surowe, górskie krajobrazy Montany w USA. W centrum historii stoją dwaj bracia wychowani przez surowego, ale sprawiedliwego prezbiteriańskiego pastora. Norman jest spokojny, refleksyjny i ambitny. Paul - charyzmatyczny buntownik, który żyje intensywnie i nie zawsze odpowiedzialnie. Choć różni ich niemal wszystko, łączy jedno: rodzinna tradycja łowienia pstrągów. W świecie Macleanów nie jest to zwykłe hobby. To rytuał, sposób rozmowy i moment, w którym rodzina wraca do siebie - nawet wtedy, gdy życie zaczyna ich prowadzić w zupełnie różne strony. W chwilach kryzysu bracia znów spotykają się nad rzeką, jakby szukając w naturze odpowiedzi na pytania o sens życia, odpowiedzialność i miłość do najbliższych. Film o rodzinie, wyborach i drodze do dorosłości. Idealny na niedzielne popołudnie Rzeka życia to opowieść o momencie, w którym młodość się kończy, a zaczyna dorosłość - często pełna trudnych decyzji i błędów. Norman próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie, podczas gdy Paul wybiera życie na krawędzi: alkohol, hazard i reporterską karierę w lokalnej gazecie. Ich drogi zaczynają się rozchodzić, choć więź między braćmi nigdy całkowicie nie znika. To historia o tym, że nie ma jednej drogi do szczęścia. Każdy musi znaleźć ją sam - czasem płacąc za to wysoką cenę. To idealny film do obejrzenia z rodziną w niedzielne popołudnie. Młody Brad Pitt i oscarowe zdjęcia Jednym z największych atutów filmu jest obsada. W rolach braci wystąpili Craig Sheffer i młody Brad Pitt, dla którego była to jedna z pierwszych ról, które zwróciły uwagę Hollywood. W filmie pojawia się również znakomity Tom Skerritt jako surowy, ale pełen wewnętrznej mądrości ojciec - pastor, który wierzy, że harmonia świata odbija się w rytmie natury. Ogromne wrażenie robią także zdjęcia autorstwa Philippe Rousselot, które w 1993 roku zostały nagrodzone Oscarem. Kamera z niezwykłą czułością pokazuje rzeki, góry i świat natury, dzięki czemu Montana staje się w tym filmie niemal osobnym bohaterem. Produkcja otrzymała także nominacje do Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany oraz muzykę autorstwa Mark Isham. Widzowie nadal kochają ten film Mimo że film powstał ponad 30 lat temu, wciąż porusza widzów. W serwisie Rotten Tomatoes ma 80% dobrych ocen krytyków i aż 83% pozytywnych ocen publiczności. W komentarzach widzowie piszą między innymi: „Piękny film, wzruszające i pełne mądrości frazy które zostają z człowiekiem na całe dalsze życie.”, „Trafiłem na ten film dopiero teraz a szkoda, gdybym wiedział że jest taki wspaniały to wcześniej bym go sobie obejrzał, ale i tak film super i genialny B.Pitt.”, „Piękny w swojej prostocie film Roberta Redforda. Opowieść o rodzinie i przywiązaniu do rodzinnych stron. Wielką zaletą są zdjęcia Montany i muzyka.” Gdzie obejrzeć „Rzekę życia”? Dziś film „Rzeka życia”, który zadebiutował na ekranach w 1992 roku można ponownie obejrzeć na platformie HBO Max, gdzie film niespodziewanie trafił do TOP 10 najchętniej oglądanych tytułów. Dzieło Roberta Redforda dostępne jest także na platformie Canal+ oraz Amazon Prime Video. To idealna propozycja dla tych, którzy lubią spokojne kino obyczajowe z lat 90., pełne refleksji, pięknych zdjęć i historii o rodzinnych więziach. Bo choć świat w filmie płynie powoli - jak rzeka - emocje, które zostawia, zostają z widzem na długo.
Arcydzieło króla kina gangsterskiego z Bradem Pittem i Jason Stathamem ma już 26 lat. Po latach ogląda się to jeszcze lepiej
Londyński półświatek, zaginiony 86-karatowy diament i plejada gwiazd na ekranie. Jeden z najlepszych filmów Guya Ritchiego ma już 26 lat, ale nie zestarzał się ani o jeden dzień. "Przekręt" można już oglądać na Netflix Polska.
„Przekręt” - kultowy film Guya Ritchiego wraca na platformę Netflix. Ten gangsterski klasyk wciąż elektryzuje widzów chociaż ma już 26 lat. To świetna okazja, żeby znów zanurzyć się w londyński półświatek i przypomnieć sobie kalejdoskop absurdalnych postaci wykreowanych przez utalentowanego reżysera "Porachunków". "Przekręt": 86-karatowy diament i chaos w londyńskim półświatku Wszystko zaczyna się od spektakularnej kradzieży. 86-karatowy diament trafia w ręce Franky’ego, kuriera pracującego dla nowojorskiego gangstera Aviego. Zanim jednak klejnot wyląduje w USA, Franky zatrzymuje się w Londynie. To błąd, który uruchamia lawinę zdarzeń. Na jego trop wpada Borys. Były agent KGB, który nie cofnie się przed niczym. Diament znika, a sprawa szybko wymyka się spod kontroli. Wściekły Avi przylatuje do Wielkiej Brytanii, by odzyskać zarówno kamień, jak i swojego człowieka. Do gry wkracza Tony - miejscowy „specjalista od trudnych spraw”. Problem w tym, że wokół diamentu kręci się znacznie więcej chętnych... Brad Pitt jako Mickey – rola, która przeszła do historii W intrygę zostają wplątani drobni londyńscy oszuści, mafie diamentowe, rosyjscy gangsterzy i irlandzcy Romowie. Na pierwszy plan wysuwa się jednak Mickey, niepokorny bokser grany przez Brada Pitta. Jego charakterystyczny akcent, nieprzewidywalność i bezkompromisowe podejście do walk sprawiają, że każda scena z jego udziałem jest czystą energią. Obok Pitta na ekranie zobaczymy m.in. Jasona Stathama, Benicio del Toro, Dennisa Farinę i Stephena Grahama. Ta gwiazdorska obsada tworzy mieszankę, która do dziś uchodzi za jedną z najbardziej wyrazistych w kinie gangsterskim. Film był też przełomowym wydarzeniem w karierze Jasona Stathama. Wkrótce po nim aktor stał się gwiazdą serii "Transporter". Nielegalny boks, czarny humor i szybkie tempo Cały film mknie z szybkością torpedy. Guy Ritchie serwuje dynamiczny montaż, błyskotliwe dialogi i splata kilka wątków w jedną, precyzyjnie skonstruowaną całość. Tempo nie zwalnia ani na moment, a widz co chwilę zaskakiwany jest kolejnym zwrotem akcji. Akcja filmu toczy się głównie w Londynie – mieście kontrastów, gdzie eleganckie salony jubilerskie sąsiadują z brudnymi salami do nielegalnych walk. To właśnie surowy, miejski klimat nadaje produkcji niepowtarzalnego charakteru. Gdzie oglądać „Przekręt”? „Przekręt” to film, który mimo upływu lat wciąż ogląda się z zapartym tchem. Obejrzeć go można na platformie Netflix Polska.
Oscarowa opowieść Tarantino wkrótce trafi na Netflix. Pokazuje Hollywood lat 60. w zupełnie nowym świetle
Choć Tarantino słynie z krwawych thrillerów i bezkompromisowej przemocy, jego „Pewnego razu… w Hollywood” to nostalgiczna podróż do lat 60., pełna ciepła, humoru i emocji. Gwiazdy, wielkie kino i polski akcent sprawiają, że już teraz nie możemy się doczekać premiery na Netflix.
Hollywood. Blask fleszy, czerwone dywany, fortuny wydawane w dolarach, wielkie kontrakty i jeszcze większe gwiazdy. To miejsce, w którym każdy krok jest obserwowany, a sukces waży tyle co skandal, który może go zniszczyć. Ale nie zawsze tak było. Kiedyś za tym blichtrem kryły się zakamarki, o których wolelibyśmy nie wiedzieć. Świat filmowego snu bywa złudny, a pod złotymi światłami kryją się historie ludzi, którzy zapłacili ogromną cenę za sławę i marzenia. „Pewnego razu… w Hollywood” - 9 film Quentina Tarantino odkrywa te sekrety w swojej charakterystycznej, nostalgicznej i zarazem przewrotnej opowieści. To Oscarowy klasyk, który trzeba choć raz w życiu zobaczyć. O czym jest „Pewnego razu… w Hollywood”? Film opowiada historię Ricka Daltona (Leonardo DiCaprio), kiedyś gwiazdora popularnego serialu, który dziś desperacko walczy o powrót na szczyt. U jego boku jest Cliff Booth (Brad Pitt), lojalny kaskader i przyjaciel, który w niebezpiecznych scenach ryzykuje życie. W tle przewija się tragiczna historia Sharon Tate (Margot Robbie) i jej męża Romana Polańskiego. Tarantino proponuje alternatywną wersję wydarzeń z sierpnia 1969 roku - morderstwa dokonane przez członków sekty Mansona nie dochodzą do skutku, a bohaterowie zyskują wymarzony happy end. To nostalgiczny list miłosny do Hollywood. Pełen humoru, drobnych gestów i retrospekcji, w których Tarantino miesza fikcję z rzeczywistością. Przestrzeń filmową wypełniają kultowe plakaty, stare westerny, kawałki muzyki z list przebojów i codzienne życie gwiazd, pokazane z czułością, której dotychczas w jego „krwawych” filmach brakowało. View oEmbed on the source website Polski akcent w hollywoodzkiej opowieści od Tarantino Choć „Pewnego razu… w Hollywood” to przede wszystkim hollywoodzki blichtr, film ma też wyraźny polski akcent. Aktor Rafał Zawierucha (znany z filmu „Bogowie”, „Listy do M. 4”) wciela się w Romana Polańskiego, polskiego reżysera - twórcę takich hitów jak „Dziecko Rosemary” czy „Pianista” - i męża Sharon Tate, przypominając o prawdziwych wydarzeniach z sierpnia 1969 roku. Jego rola jest niewielka, ale znacząca: choć mówi tylko kilka zdań, obecność Polaka w filmie łączy fikcję Tarantino z rzeczywistością tamtych czasów. Prawdziwa historia Sharon Tate Sharon Tate była wschodzącą gwiazdą Hollywood, pełną życia, uroku i ambicji. W 1969 roku, będąc w ósmym miesiącu ciąży, mieszkała wraz z mężem Romanem Polańskim w willi przy Cielo Drive w Los Angeles. Jej świat nagle przerwała brutalna zbrodnia - członkowie sekty Charlesa Mansona zamordowali ją i cztery osoby towarzyszące jej w domu. To tragiczne wydarzenie wstrząsnęło całym Hollywood i na zawsze stało się symbolem końca pewnej ery beztroskiego blasku i blichtru filmowego świata. Quentin Tarantino w „Pewnego razu… w Hollywood” odwraca jednak bieg historii. Tworzy alternatywną rzeczywistość, w której Sharon Tate przeżywa, a jej los splata się z fikcyjnymi bohaterami, oddając tym samym hołd ikonie kina lat 60. „Pewnego razu… w Hollywood” trafi na Netflix Film zdobył aż 10 nominacji do Oscara, w tym za najlepszy film, reżyserię i aktorstwo. Brad Pitt otrzymał Oscara za rolę drugoplanową, a obraz jest uznawany za jedno z najważniejszych dzieł Tarantino. Krytycy chwalą zarówno wykonanie aktorskie, jak i nostalgiczną wizję Hollywood, które autor przywołuje z charakterystycznym dla siebie humorem i przesadną starannością detali. Mimo upływu 7 lat od premiery (2019 rok) produkcja wciąż ma bardzo dobry wynik w gregatorze opinii Rotten Tomatoes. Jego tomatometer (czyli ocena krytyków) wynosi około 85–86 %, co oznacza, że zdecydowana większość recenzji jest pozytywna i film cieszy się uznaniem zarówno krytyków, jak i widzów. Na szczęście „Pewnego razu… w Hollywood” 31 stycznia trafi na Netflix, więc nawet ci, którzy ominęli seanse kinowe, będą mogli zanurzyć się w świecie hollywoodzkiego blichtru, wielkich gwiazd i alternatywnej historii, która choć nie wydarzyła się naprawdę to i tak fascynuje.
Przegapiłam ten film w kinie, ale nadrobiłam go w streamingu. Dramat sportowy z Bradem Pittem, który wbija w fotel (dosłownie)
Prawie mi umknął – a szkoda byłoby go przegapić. „F1” z Bradem Pittem zadebiutował w streamingu na Apple TV+. Po kinowej premierze film wraca w nowym obiegu, oferując emocjonującą historię o ambicji, rywalizacji i powrocie na tor Formuły 1.
Brad Pitt ma 60 lat i wraca do świata, który nie wybacza słabości. Film „F1”, po głośnej premierze kinowej, jest już dostępny w streamingu na Apple TV i od pierwszych minut jasno daje do zrozumienia, że nie będzie to klasyczna historia o sporcie. To opowieść o ambicji, ego, stracie i drugich szansach – opowiedziana w tempie 300 km/h. Pitt wciela się w Sonny’ego Hayesa, byłego kierowcę Formuły 1, który po latach nieobecności wraca na tor. Ma doświadczenie, blizny i świadomość własnych ograniczeń – fizycznych i psychicznych. W świecie, w którym liczą się milisekundy i młodość, jego wiek staje się kontrowersją. I punktem wyjścia do historii o tym, co dzieje się z człowiekiem, gdy adrenalina była całym jego życiem. Brad Pitt i Damson Idris: pojedynek pokoleń na torze F1 Najciekawsza dynamika filmu rozgrywa się między Haysem a Joshuą Pearce’em, granym przez Damsona Idrisa. Pearce to młody, bezkompromisowy talent zespołu APXGP – szybki, ambitny, głodny sukcesu. Hayes wnosi do zespołu doświadczenie i intuicję, ale też przeszłość, z którą wciąż musi się zmierzyć. Ich relacja balansuje między rywalizacją a nieoczywistym mentoringiem. To nie jest prosta historia mistrz–uczeń, lecz opowieść o dwóch mężczyznach, których łączy podobna trauma – obaj w dzieciństwie stracili ojców – i obsesyjna potrzeba udowodnienia swojej wartości. Film zaskakująco dużo miejsca poświęca emocjom, napięciom i momentom ciszy pomiędzy wyścigami, pokazując, że największe pojedynki często nie rozgrywają się na torze. Prawdziwe Grand Prix, prawdziwe bolidy i zero green screenu Jednym z największych atutów „F1: Film” jest realizm. Zdjęcia powstawały podczas rzeczywistych weekendów Grand Prix, m.in. na torze Silverstone, a także w trakcie wyścigu Rolex 24 na Daytonie. Produkcja była zsynchronizowana z prawdziwym kalendarzem Formuły 1, co wymagało niemal chirurgicznej precyzji logistycznej. Brad Pitt i Damson Idris faktycznie prowadzili bolidy na torze, a w filmie wzięło udział dziesięć zespołów F1 wraz z ich kierowcami i zapleczem technicznym. To sprawia, że „F1” ogląda się bardziej jak dokument z alternatywnej rzeczywistości niż klasyczne kino sportowe. Kamera Josepha Kosinskiego nie tylko śledzi prędkość, ale pozwala ją poczuć – dźwiękiem, rytmem montażu i fizycznym napięciem. Kosinski, Zimmer i Lewis Hamilton w tle Za reżyserię odpowiada Joseph Kosinski, który po „Top Gun: Maverick” ponownie sięga po temat męskiej ambicji i adrenaliny, ale tym razem osadza go w znacznie bardziej bezwzględnym świecie. Scenariusz napisał Ehren Kruger, a muzyka Hansa Zimmera buduje napięcie nie tylko w trakcie wyścigów, lecz także w momentach introspekcji. Kluczową rolę w produkcji odegrał Lewis Hamilton – producent filmu i konsultant scenariusza. Siedmiokrotny mistrz świata Formuły 1 pracował z Kosinskim nad każdym detalem, dbając o autentyczność świata przedstawionego. Dzięki temu „F1: Film” unika banałów i sportowych klisz, oferując historię, która brzmi wiarygodnie nawet dla najbardziej wymagających fanów motorsportu. Film o prędkości, który tak naprawdę opowiada o czasie Choć „F1” zachwyca rozmachem i techniczną precyzją, jego sednem jest coś znacznie bardziej uniwersalnego. To film o czasie – o tym, co robimy, gdy wydaje się, że najlepsze momenty są już za nami. Pitt jako sześćdziesięcioletni kierowca nie jest tu chwytem marketingowym, ale symbolem. Dowodem na to, że pasja nie zna metryki, a granice często istnieją tylko w naszej głowie. Dziś, gdy „F1” jest już dostępny na Apple TV+, łatwiej dostrzec, że to nie tylko widowisko dla fanów Formuły 1. To kino o ambicji, stracie i odwadze, by jeszcze raz stanąć na linii startu — nawet jeśli stawka jest wyższa niż kiedykolwiek wcześniej.
Już nie „Milczenie owiec”. Polacy wybrali najlepszy thriller wszechczasów. „Finał wbija w fotel"
Minęły trzy dekady od premiery „Siedem”, a dzieło Davida Finchera nadal uważane jest za najlepszy thriller wszech czasów. Film, który zmienił kino lat 90., trzyma widzów w napięciu od pierwszej do ostatniej minuty.
W tym artykule: Najlepszy thriller wszech czasów według polskich widzów Fabuła filmu „Siedem”: morderstwa inspirowane grzechami Oscary, Saturny i krytycy: nagrody dla filmu „Siedem” Gdzie obejrzeć film „Siedem” online? Najlepszy thriller wszech czasów według polskich widzów Choć kino zna wiele wybitnych thrillerów, to według polskich widzów jeden film króluje nad wszystkimi. Na portalu Filmweb produkcja Davida Finchera została oceniona najwyżej w kategorii thrillerów. Film „Siedem” otrzymał notę 8,31 w dziesięciogwiazdkowej skali, przy łącznej liczbie 624 097 ocen. Wyprzedził w ten sposób inne ikony gatunku, jak „Milczenie owiec” czy „Psychoza”. Co ciekawe, na drugim miejscu rankingu znalazł się inny film Finchera – „Podziemny krąg” – z oceną 8,29. To uznanie pokazuje nie tylko siłę obrazu „Siedem”, ale też jego ponadczasowość i wpływ, jaki wywarł na kolejne pokolenia miłośników kina. Fabuła filmu „Siedem”: morderstwa inspirowane grzechami „Siedem” to opowieść o dwóch detektywach, których los splata się w najciemniejszym z możliwych śledztw. W głównych rolach wystąpili Brad Pitt i Morgan Freeman, tworząc duet, który przeszedł do historii kina. Freeman zagrał doświadczonego detektywa Somerseta, a Pitt – młodego i impulsywnego Davida Millsa. Obaj starają się rozwikłać serię brutalnych morderstw inspirowanych siedmioma grzechami głównymi. Seryjny zabójca działa z niezwykłą precyzją i logiką, a jego ofiary symbolizują kolejno pychę, chciwość, nieczystość, zazdrość, łakomstwo, gniew i lenistwo. Każda zbrodnia została zaplanowana z chirurgiczną wręcz dokładnością i przerażającą symboliką. Ale „Siedem” to nie tylko opowieść o morderstwach. To również głęboka refleksja nad moralnością, zepsuciem społecznym i rolą człowieka w brutalnym systemie, który często nie daje szansy na wybór dobra. Oscary, Saturny i krytycy: nagrody dla filmu „Siedem” Film Finchera nie przeszedł niezauważony przez środowisko filmowe. W 1996 roku „Siedem” otrzymało nominację do Oscara w kategorii najlepszy montaż (Richard Francis-Bruce). Choć ostatecznie nagroda powędrowała do „Apollo 13”, obraz został doceniony innymi prestiżowymi wyróżnieniami. Scenariusz Andrew Kevina Walkera został nagrodzony Saturnem, podobnie jak charakteryzacja, która w znacznej mierze odpowiadała za przerażający klimat filmu. Kevin Spacey, wcielający się w rolę mordercy Johna Doe, zdobył Critics’ Choice Awards – nagrodę dla aktora drugoplanowego, którego kreacja pozostaje jedną z najbardziej pamiętnych w historii thrillera. Gdzie obejrzeć film „Siedem” online? Mimo upływu lat „Siedem” pozostaje dostępne dla nowych widzów i fanów klasyki. Film można obecnie obejrzeć online na kilku platformach streamingowych. Są to: Player, Premiery Canal+ oraz Apple TV. Dzięki tym serwisom thriller Davida Finchera może dotrzeć do kolejnych odbiorców, dla których stanie się tak samo wstrząsający i niezapomniany, jak dla widzów z lat 90. To kino, które się nie starzeje – „Siedem” pozostaje aktualne, emocjonalne i przerażająco prawdziwe.
Dziewczyna, która podzieliła braci, a to dopiero początek. Ten 30-letni film z Bradem Pittem to istny koncert emocji na ekranie
Okazuje się, że „Wichry namiętności” to nie tylko huragan emocji na ekranie, ale również poza nim. Monumentalny melodramat z Bradem Pittem już wkrótce na Netflix.
Już 31 sierpnia na platformie Netflix pojawi się dramat wojenny „Wichry namiętności” z 1994 roku w reżyserii Edwarda Zwicka. W głównych rolach występują Brad Pitt jako Tristan Ludlow, Anthony Hopkins jako pułkownik William Ludlow, Julia Ormond jako Susannah oraz Henry Thomas i Aidan Quinn jako bracia Ludlow. Film oparty jest na powieści Jima Harrisona i zdobył Oscara za zdjęcia autorstwa Johna Tolla. O czym opowiada „Wichry namiętności”? Fabuła pełna emocji Film rozpoczyna się opowieścią starego Indianina, który wspomina pułkownika Williama Ludlowa i jego trzech synów. Najbardziej wyróżnia się Tristan, postać grana przez Brada Pitta, buntownik i ulubieniec ojca. Spokojne życie rodziny zostaje zakłócone, gdy najmłodszy z synów, grany przez Henry'ego Thomasa, przybywa na ranczo z narzeczoną (Julia Ormond). Wkrótce wszyscy bracia zaciągają się do wojska, by walczyć w I wojnie światowej, wbrew woli ojca. Film przechodzi przez różne gatunki: zaczyna się jako dramat obyczajowy, przechodzi w romans, a następnie staje się brutalnym dramatem wojennym z elementami politycznymi i kryminału. Każda śmierć w filmie mocno porusza widza. Recenzje, Oscary i dziedzictwo filmu po 30 latach Recenzentka Martyna Janas z portalu movieway.pl przyznała, że „Wichry namiętności” były pierwszym filmem od dawna, który wywarł na niej tak silne emocje. Po seansie nie była w stanie od razu opuścić fotela – potrzebowała czasu, by przetrawić to, co zobaczyła. Film nie pozostawia obojętnym – można go po prostu obejrzeć i docenić za piękne zdjęcia, ale można też głębiej zastanowić się nad poruszonymi w nim tematami. Historia rodziny Ludlowów, ich dramatyczne wybory i emocjonalne starcia czynią z tego filmu coś więcej niż tylko melodramat – to poruszająca opowieść o stracie, miłości i konflikcie. Kulisy planu „Wichrów namiętności” – Brad Pitt tracił panowanie Gdy Brad Pitt przyjął rolę Tristana Ludlowa w dramacie „Wichry namiętności”, nikt nie spodziewał się, że za kamerą rozpęta się emocjonalne piekło. Już pierwsze zetknięcie aktora ze scenariuszem wzbudziło jego ogromne niezadowolenie – zaledwie kilka godzin po lekturze jego agent zadzwonił z informacją o rezygnacji gwiazdy. Dla twórców filmu był to cios. Pitt zastępował Toma Cruise’a, a jego odejście mogło pogrzebać całą produkcję. Producent Marshall Herskovitz zdołał jednak ugasić pierwszy pożar. Pitt wrócił, ale z czasem okazało się, że pod pozorem hollywoodzkiego uśmiechu kryje się wulkan emocji. Reżyser Edward Zwick wspomina, że Brad – z pozoru spokojny – w trudnych momentach wybuchał jak bomba. Szczególnie wtedy, gdy musiał zagrać sceny pełne wewnętrznych rozterek i bólu. Od 31 sierpnia film będzie dostępny na Netflix. To nie tylko okazja, by przypomnieć sobie jedną z najsłynniejszych ról Brada Pitta. To szansa, by spojrzeć na „Wichry namiętności” z nowej perspektywy – przez pryzmat emocjonalnych bitew, które rozgrywały się poza kadrem. Krew, pot i łzy – i to dosłownie.
"Najlepszy film dekady" według Brada Pitta to zaskakujący wybór. Aktor wskazał na biograficzną produkcję, która ocieka dramatem
Brad Pitt nie ma wątpliwości – film „Maestro” to jedna z najlepszych produkcji ostatnich lat. W reżyserii jego przyjaciela Bradleya Coopera, biograficzny dramat o Leonardzie Bernsteinie zdobył 7 nominacji do Oscara i głęboko poruszył hollywoodzkiego gwiazdora.
Podczas promocji filmu „F1”, w którym Brad Pitt zagrał główną rolę, aktor pojawił się w podcaście „New Heights”. W rozmowie z braćmi Kelce przyznał, że jego ulubionym filmem tej dekady jest „Maestro” – biograficzny dramat z 2023 roku. Reżyserem i odtwórcą głównej roli w tym filmie jest Bradley Cooper, prywatnie bliski przyjaciel Pitta. Pitt określił film jako „jeden z najlepszych tej dekady” i nie szczędził pochwał pod adresem Coopera. Wspomniał też o emocjach, jakie wywołała u niego historia Bernsteina oraz o tym, jak wielkie wrażenie zrobiło na nim zaangażowanie Coopera – zarówno aktorskie, jak i reżyserskie. Kim był Leonard Bernstein i co pokazuje „Maestro”? „Maestro” to opowieść o Leonardzie Bernsteinie – amerykańskim dyrygencie, kompozytorze i pianiście, znanym m.in. z musicalu „West Side Story” i „Mszy”. Film ukazuje zarówno jego imponującą karierę muzyczną, jak i złożone życie prywatne. Bernstein pragnął być artystą, mężem, ojcem, ale jednocześnie nie wypierać się swojej orientacji homoseksualnej. Bradley Cooper przedstawia historię Bernsteina w dwóch częściach – pierwsza, czarno-biała, ukazuje wczesne lata kariery, natomiast druga, kolorowa, skupia się na emocjonalnych konsekwencjach jego życiowych wyborów. Film podejmuje trudne tematy – miłości, tożsamości, kłamstw i kompromisów, jakie Bernstein musiał podejmować w imię bliskich relacji i sztuki. Gdzie można obejrzeć film „Maestro”? Film „Maestro” jest dostępny na platformie Netflix. To obowiązkowa pozycja nie tylko dla fanów muzyki klasycznej, ale również dla tych, którzy cenią poruszające historie o miłości, pasji i cenie, jaką płacimy za realizację własnych marzeń.