To był ostatni film Andrzeja Wajdy. Teraz jest w streamingu. Bogusław Linda wcielił się w legendarnego artystę
W 2017 roku Andrzej Wajda zrealizował wstrząsającą opowieść o zniszczeniu wybitnej jednostki przez reżim komunistyczny. Film o Władysławie Strzemińskim był ostatnim filmem w karierze mistrza. Teraz można go obejrzeć na TVP VOD.
Dobra wiadomość dla fanów polskiego kina, ostatni film Andrzeja Wajdy ponownie można zobaczyć w telewizji oraz w internecie. Poruszający dramat o artyście zniszczonym przez komunistyczny system jest dostępny w serwisie TVP VOD, a także zostanie wyemitowany 4 marca o godzinie 23:05 na antenie TVP1. Film zadebiutował w kinach 13 stycznia 2017 roku i od razu wywołał ogromne emocje. Wajda opowiedział historię Władysława Strzemińskiego, wybitnego malarza, teoretyka sztuki i pedagoga, który w latach stalinizmu stał się ofiarą brutalnych represji komunistycznej władzy. Reżyser, opierając się na faktach historycznych, pokazuje, jak system próbował zniszczyć artystę za jego niezależność i wierność własnym ideałom twórczym. Film został wybrany polskim kandydatem do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny, ale ostatecznie nie został nominowany do tej prestiżowej nagrody. „Powidoki” – przejmująca historia artysty prześladowanego przez system Akcja filmu rozgrywa się w latach 1948–1952, kiedy w Polsce narzucono doktrynę socrealizmu. Strzemiński, współzałożyciel Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi, nie chciał podporządkować swojej sztuki ideologii władzy. Za tę postawę spotkały go liczne represje, został usunięty z uczelni, wykreślony ze Związku Artystów Plastyków i stopniowo pozbawiony możliwości pracy. Bogusław Linda w roli zaszczutego artysty W rolę Władysława Strzemińskiego wcielił się Bogusław Linda, tworząc niezwykle poruszający portret artysty wiernego swoim przekonaniom nawet w obliczu osobistej tragedii. W filmie wystąpili także m.in.: Zofia Wichłacz, Bronisława Zamachowska, Krzysztof Pieczyński. Scenariusz napisał Andrzej Mularczyk, a za zdjęcia odpowiadał Paweł Edelman. Krytyka "Powidoków" - pominięcie relacji z Katarzyną Kobro Film „Powidoki” Andrzeja Wajdy był chwalony za temat historyczny i świetne aktorstwo, ale nie zabrakło też krytycznych opinii. Część komentatorów uważała, że historia Władysława Strzemińskiego została pokazana dość jednostronnie. Film skupia się głównie na jego konflikcie z komunistyczną władzą, przez co pomija ważne wątki z życia prywatnego artysty. Chodzi przede wszystkim o jego trudną relację z żoną, znaną rzeźbiarką Katarzyną Kobro, która w filmie praktycznie się nie pojawia. Zdaniem krytyków pokazanie ich burzliwego związku mogłoby lepiej przedstawić postać Strzemińskiego. Gdzie obejrzeć „Powidoki”? Film można obecnie obejrzeć w serwisie TVP VOD oraz 4 marca o godz. 23:05 w TVP1.
To jeden z najbardziej poruszających polskich filmów lat 90. Opowiada o problemie, który mimo upływu tylu lat wciąż jest aktualny
„Tato” w reżyserii Macieja Ślesickiego to jeden z najmocniejszych dramatów rodzinnych z lat 90. Historia ojca walczącego o dziecko zagrała wtedy na emocjach całej Polski. Dziś wraca z jeszcze większą siłą.
Dziś dyskutujemy o opiece naprzemiennej, prawach ojców, przemocy psychicznej i tym, jak bardzo system potrafi się pomylić. Rozmawiamy o alienacji rodzicielskiej i o tym, że w sporze dorosłych najbardziej cierpią dzieci. A przecież trzydzieści lat temu polskie kino już o tym mówiło. Bez krzyku. Bez publicystyki. Za to z emocją, która nie słabnie. Są filmy z lat 90., które nie wytrzymały próby czasu i się zestarzały - estetycznie, narracyjnie, mentalnie. I są takie, które mimo upływu lat wciąż uderzają w to samo miejsce pod żebrami. „Tato” z Bogusławem Lindą w roli głównej należy do tej drugiej kategorii. O czym jest film „Tato”? Historia ojca, który musi udowodnić swoją niewinność Film „Tato” opowiada historię Michała, operatora filmowego, który po dramatycznym załamaniu psychicznym żony zostaje oskarżony o przemoc i traci kontakt z kilkuletnią córką. Mężczyzna nie zamierza się jednak poddać i rozpoczyna nierówną walkę o prawa rodzicielskie, mierząc się z uprzedzeniami sądu, wpływem bezwzględnej teściowej i systemem, który z góry przypisuje mu winę. To poruszający dramat o ojcostwie, manipulacji i cenie, jaką dziecko płaci za konflikt dorosłych. View oEmbed on the source website Bogusław Linda inny niż wszyscy pamiętają Dla wielu widzów twarz Bogusława Lindy to Franz Maurer z kultowego filmu „Psy” - zimny, bezwzględny, cyniczny. Tymczasem w „Tacie” Linda jest kruchy. Zdezorientowany. Przerażony. Gra mężczyznę, który z dnia na dzień traci grunt pod nogami, gdy jego żona (świetna Dorota Segda) oskarża go o przemoc i odbiera mu córkę. To rola, w której nie ma miejsca na efektowne kwestie. Jest bezradność. Jest rozpacz. Jest wstyd. I jest miłość do dziecka - tak czysta, że aż bolesna. Kino lat 90., które miało odwagę Polskie lata 90. w kinie były surowe. Czasem nierówne, czasem nadmiernie dosłowne. Ale miały coś, czego dziś często brakuje - emocjonalną bezkompromisowość. „Tato” jest tego najlepszym przykładem. Reżyser Maciej Ślesicki buduje dramat obyczajowy, który momentami zahacza o thriller sądowy, a chwilami staje się niemal intymnym studium rozpadu rodziny. Nieprzypadkowo krytycy widzieli w nim polską odpowiedź na Kramer vs. Kramer. To historia o opiece nad dzieckiem, ale też o stereotypach - o tym, komu z definicji wierzymy bardziej. Postaci, które zostają w głowie Na uwagę zasługuje przerażająca w swojej bezwzględności teściowa grana przez Teresę Lipowską - dziś głównie znaną widzom z roli nestorki rodu Mostowiaków z serialu „M jak miłość”. Niejednoznaczną postacią jest także, rozchwiana emocjonalnie Ewa (w tej roli Dorota Segda - która w latach 90. brylowała na ekranach - dziś głównie pojawia się na deskach teatrów i w rolach dubbingowych). Wreszcie mała Kasia (Aleksandra Maliszewska) - dziecko wciągnięte w świat dorosłych, którzy walczą nie tylko o rację, ale także o własne ego. I gdzieś w tle system, który woli „nie mieszać się w rodzinne sprawy”, dopóki nie jest za późno. „Tato” najbardziej poruszający polski film lat 90. Gdzie obejrzeć? Film wciąż jest aktualny bo nic się nie zdezaktualizowało. Wciąż zdarzają się sytuacje, w których jedno oskarżenie potrafi zburzyć całe życie. Wciąż są dzieci rozpięte między dorosłymi. Wciąż system bywa bezradny. Powiedzmy sobie szczerze - „Tato” nie jest filmem idealnym. Ma swoje niedoskonałości formalne. Ale emocjonalnie pozostaje niemal nienaruszony. To jeden z tych obrazów, które po latach ogląda się ciszej. Uważniej. Z większym lękiem, bo wiemy już, jak łatwo taka historia może wydarzyć się naprawdę. I może właśnie dlatego wracam do niego regularnie. Bo przypomina, że kino lat 90. potrafiło mówić o sprawach najtrudniejszych bez filtrów. I robiło to tak, że do dziś ściska w gardle. Film z wzruszającym widzów Bogusławem Lindą w roli głównej dostępny jest dziś już nie na kasetach VHS - ale na platformach VOD TVP oraz Canal+.
To jeden z najważniejszych polskich filmów sensacyjnych lat 90. Edward Linde-Lubaszenko gra w nim genialną rolę
Lata 90. miały swój własny filmowy język: brudny realizm, ostre dialogi i aktorów, których nie dało się pomylić z nikim innym. Edward Linde-Lubaszenko był jedną z ikon tamtej dekady - a film „Kroll” najlepiej pokazuje dlaczego.
Polskie kino lat 90. miało w sobie coś, czego dziś coraz częściej szukamy z nostalgią: bezczelność, surowość i autentyczność. Było brudne od papierosowego dymu, głośne od przekleństw, przesiąknięte atmosferą transformacji i rozczarowania. Zamiast idealizowania bohaterów dostawaliśmy postaci z krwi i kości - często brutalne, pogubione, moralnie niejednoznaczne. Właśnie wtedy na dobre narodziło się polskie kino sensacyjne w nowoczesnym wydaniu. I trudno mówić o tej dekadzie bez nazwisk, które dziś brzmią jak legenda: Bogusław Linda, Cezary Pazura, Olaf Lubaszenko. Ale był też ktoś, kto nie musiał grać pierwszego planu, żeby zapadać w pamięć. Edward Linde-Lubaszenko - aktor o ogromnej charyzmie i charakterystycznej ekranowej energii - był jedną z ikon tamtego czasu. Wczoraj, 8 lutego, media obiegła smutna informacja o jego śmierci. Pozostawił po sobie role, które trudno wymazać z pamięci, bo miały w sobie to coś: magnetyzm, ironię, a czasem zwykłą ludzką czułość ukrytą pod twardą powierzchnią. I właśnie dlatego warto wrócić do filmu, który dla wielu stał się początkiem nowego rozdziału w polskim kinie. „Kroll” - debiut reżyserski Władysława Pasikowskiego z 1991 roku, to film który nie tylko rozpoczął kilka wielkich karier, ale też idealnie uchwycił klimat Polski na progu lat 90. I choć w pamięci widzów kojarzy się przede wszystkim z Bogusławem Lindą i cytatami, które przeszły do popkultury - „I tak ma być. Albo my ich, albo oni nas”, „Sztuka jest sztuka”, to Linde-Lubaszenko w epizodycznej roli recepcjonisty dosłownie ukradł scenę. Pierwszy film Pasikowskiego. O czym jest „Kroll”? Debiut reżyserski Władysława Pasikowskiego z 1991 roku to nie tylko film sensacyjny - to ekranowy portret męskiego świata na granicy przemian ustrojowych, gdzie lojalność, zdrada i przemoc w mundurach splatają się ze sobą. Główny bohater, żołnierz Marcin Kroll, dezerteruje z jednostki po tym, jak odkrywa samobójstwo kolegi i zdradę żony z jego najlepszym przyjacielem. Oficerowie, obawiając się skandalu i prokuratorskiego śledztwa, wysyłają za nim swoich ludzi - przede wszystkim twardego porucznika Arka i kaprala Wiadernego - aby sprowadzić go z powrotem… zanim prawda wyjdzie na jaw. Ten gorzki dramat z elementami thrillera nie boi się pokazać wojska jako miejsca, które może łamać psychikę i relacje między ludźmi. View oEmbed on the source website Genialna obsada. Oto dlaczego warto zobaczyć film „Kroll” Obsada „Krolla” dziś robi wrażenie jeszcze większe niż w dniu premiery, bo widać w niej właściwie narodziny całej epoki polskiego kina sensacyjnego. W roli tytułowej pojawia się Olaf Lubaszenko, który jako Marcin Kroll gra postać tragiczną i wymykającą się prostym ocenom - żołnierza, który ucieka nie tylko z jednostki, ale też od świata, który właśnie rozpada mu się na kawałki. Towarzyszy mu Bogusław Linda jako porucznik Arek, bezwzględny, charyzmatyczny i chłodny, czyli dokładnie taki bohater, jakiego Pasikowski wkrótce uczyni swoim znakiem rozpoznawczym. W pamięci zostaje też Cezary Pazura w roli kaprala Wiadernego - brutalnego, prostolinijnego i momentami zaskakująco ludzkiego, a jednocześnie jednego z najbardziej charakterystycznych żołnierzy polskiego kina. Na ekranie pojawia się również Ewa Bukowska jako Agata, a także Edward Linde-Lubaszenko, który choć gra epizodycznego recepcjonistę, potrafi przyciągnąć uwagę w sposób, jaki udaje się tylko aktorom o absolutnie wyjątkowej charyzmie. To film, w którym niemal każda twarz jest dziś ikoną polskiego kina. Gdzie obejrzeć film „Kroll” Debiut Władysława Pasikowskiego „Kroll” zdobył uznanie krytyków i kilka nagród na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, m.in. za reżyserię i zdjęcia Pawła Edelmana, a także wyróżnienia aktorskie dla Lindy i Pazury. Dziś ten nieśmiertelny klasyk polskiego kina można obejrzeć na Amazon Prime Video, a także w telewizyjnych transmisjach, gdzie wciąż przyciąga widzów surowym realizmem i kultową obsadą.
Była jedną z najpopularniejszych polskich aktorek i nagle zniknęła z ekranów. Mało kto pamięta jej rolę w poruszającym filmie Bogusława Lindy
Joanna Brodzik przez lata była jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiej telewizji. „Magda M.” uczyniła z niej ikonę początku lat 2000., ale niewielu widzów pamięta, że aktorka zagrała także w kameralnym, emocjonalnym filmie Bogusława Lindy pt. „Jasne, błękitne okna”.
Dziś mija dokładnie 19 lat od premiery filmu „Jasne, błękitne okna” w reżyserii Bogusława Lindy. Kameralnego, emocjonalnego obrazu, który w chwili debiutu szedł pod prąd dominującej w polskim kinie estetyki. Jedną z głównych ról zagrała w nim Joanna Brodzik - aktorka, która w tamtym czasie była u szczytu popularności i mimo upływu tylu lat - do dziś funkcjonuje jako symbol pewnej epoki polskiego ekranu. W tym artykule: Joanna Brodzik - aktorka, którą pokochała cała Polska Fenomen „Magdy M.”. Serial, który dał Polsce skrzydła „Jasne, błękitne okna” - film Bogusława Lindy o uczuciach. Wylejesz na nim morze łez Trudny temat choroby nowotworowej w filmie „Jasne, błękitne okna” - film który zaskoczył krytyków Świadome zniknięcie z ekranu Joanny Brodzik. Co dziś robi aktorka? Joanna Brodzik - aktorka, którą pokochała cała Polska Joanna Brodzik przez lata należała do absolutnej czołówki polskich aktorek telewizyjnych. Choć debiutowała w filmach („Dzień wielkiej ryby”, „Dzieci i ryby”), to właśnie seriale przyniosły jej status gwiazdy. Najpierw „Kasia i Tomek”, potem kultowa już „Magda M.” - produkcja, która idealnie wpisała się w nastroje początku lat 2000 - aż w końcu „Dom nad rozlewiskiem”. Brodzik była twarzą nowoczesnej, niezależnej kobiety z wielkiego miasta. Inteligentnej, wrażliwej, ale pewnej siebie. Dla wielu widzek - odgrywana przez aktorkę Magda była kimś więcej niż bohaterką serialu - była projekcją aspiracji, obietnicą, że „wszystko się uda”. Fenomen „Magdy M.”. Serial, który dał Polsce skrzydła Fenomen „Magdy M.” trudno dziś przecenić. Jak zauważał scenarzysta Radosław Figura, serial trafił na moment, w którym Polska była pełna nadziei, rozpędzona, przekonana, że najlepsze dopiero przed nami. Warszawa w „Magdzie M.” była miastem możliwości, relacje - skomplikowane, ale prawdziwe, a emocje - wyrażane bez ironii. Ten klimat sprawił, że serial stał się czymś więcej niż rozrywką. I choć od emisji minęło już kilkanaście lat, świat „Magdy M.” wciąż wraca - w książkach, audiobookach, wspomnieniach widzów i samych aktorek. Brodzik wielokrotnie podkreślała, że relacje z planu przeniosły się do prawdziwego życia, a przyjaźń z Darią Widawską - dziś znaną m.in. z filmu „Święta inaczej” czy serialu „Prawo Agaty” - przetrwała próbę czasu. „Jasne, błękitne okna” - film Bogusława Lindy o uczuciach. Wylejesz na nim morze łez W cieniu serialowego sukcesu Brodzik powstał film zupełnie inny - „Jasne, błękitne okna”. Reżyserii podjął się Bogusław Linda, kojarzony dotąd głównie z kinem męskim, twardym, oszczędnym w emocjach. Tym razem jednak postanowił opowiedzieć historię, której centrum stanowiły uczucia. Film pokazuje losy dwóch przyjaciółek z dzieciństwa - Beaty (Beata Kawka) i Sygity (Joanna Brodzik), które po latach spotykają się ponownie. Jedna jest znaną aktorką, druga - kobietą żyjącą z dala od wielkiego świata, zmagającą się z chorobą, samotnością i trudnym małżeństwem. Ich relacja zostaje wystawiona na próbę w momencie, gdy życie brutalnie przypomina o swojej kruchości. View oEmbed on the source website Trudny temat choroby nowotworowej w filmie „Jasne, błękitne okna” nie próbują szokować ani moralizować. To film o bezradności wobec choroby, o strachu przed utratą kontroli, o tym, jak trudno być „silnym” w obliczu cudzej i własnej słabości. Beata Kawka - pomysłodawczyni projektu, producentka i odtwórczyni głównej roli - wplotła w scenariusz własne doświadczenia związane z chorobą nowotworową. Jak wielokrotnie podkreślała, zależało jej na rozpoczęciu rozmowy o tym, jak reagujemy na chorobę bliskich i jak często nie potrafimy znaleźć dla niej języka. Film Lindy nie oferuje łatwych odpowiedzi, ale daje coś innego - czułość i uważność. „Jasne, błękitne okna” - film który zaskoczył krytyków W momencie premiery film był zaskoczeniem. Linda otwarcie mówił, że chciał zrobić kino o emocjach, inspirowane kinem rosyjskim i hiszpańskim - takim, które nie boi się wzruszeń. Beata Kawka tłumaczyła w wielu wywiadach, że obraz celowo odcinał się od przesłodzonej, telewizyjnej narracji znanej z popularnych seriali. Na portalu Filmweb otrzymał ocenę 6,9, a w komentarzach możemy przeczytać, że to: „Odważny, perfekcyjnie niedopracowany, pełen chaosu, od razu widać, że spod ręki mistrza”. Po 19 latach „Jasne, błękitne okna” wracają jako film zaskakująco aktualny. O przyjaźni, która nie potrzebuje codziennego kontaktu. O chorobie, o której nadal boimy się mówić. O emocjach, których wciąż się wstydzimy. To kino spokojne, intymne, momentami niewygodne. I być może właśnie dlatego nie zapisało się w masowej świadomości tak mocno jak serialowe role Brodzik. Film można zobaczyć na platformie Rakuten TV oraz na stronie CDA.pl Świadome zniknięcie z ekranu Joanny Brodzik. Co dziś robi aktorka? Dziś Joanna Brodzik - która parę dni temu skończyła 52 lata - rzadko pojawia się w mediach. Jak sama przyznaje, jest „wstrzemięźliwa medialnie”. Wybrała życie poza show-biznesem, skupione na rodzinie i prywatności. Chroni swoich synów, krytycznie wypowiada się o wykorzystywaniu dzieci w mediach społecznościowych i konsekwentnie unika blasku fleszy. To zniknięcie nie było ucieczką - raczej decyzją. Świadomym odejściem od świata, który coraz częściej myli popularność z obecnością. Aktorkę jednak możemy zobaczyć w paru sztukach na deskach teatru. Dodatkowo Joanna Brodzik skupia się dziś na gotowaniu, pisaniu książek kucharskich oraz prowadzeniu kanału na YouTube - co stało się jej pasją.
Polski thriller twórców kultowych „Psów” porwał widzów Netflixa. Hit wskoczył na nr 1 dzień po premierze
Dopiero był w kinie, a już podbija streaming. Polski thriller „Zamach na papieża” będący ostatnim projektem, przy którym współpracowały legendy polskiego kina zadebiutował na Netflixie, od razu wskakując na pierwsze miejsce.
Spis treści: O czym jest porywający polski thriller „Zamach na papieża”? Ostatnie spotkanie legend polskiego kina Kontrowersyjne recenzje polskiego thrillera „Zamach na papieża” Polski thriller „Zamach na papieża” nr 1 na Netflixie O czym jest porywający polski thriller „Zamach na papieża”? Historia rozpoczyna się od szokującego rozkazu Kremla, który w 1981 roku wydaje rozkaz, by zlikwidować Jana Pawła II. Konstanty „Bruno” Brusicki, były snajper i legenda wywiadu, którego w filmie gra Bogusław Linda, zostaje wcielony w tajną operację. Ma on zatuszować ślady zamachu oraz zlikwidować domniemanego sprawcę ataku. Oparty na faktach film wprowadza widza w szpiegowski świat, realia brutalnych czasów oraz kulisy wydarzeń, które wywołały wiele kontrowersji. Ostatnie spotkanie legend polskiego kina „Psy 3. W imię zasad”, „Jack Strong” czy „Kurier” – to tylko niektóre produkcję, które wspólnie stworzyli reżyser Władysław Pasikowski oraz aktor Bogusław Linda. Ich ostatnia wspólna praca nad thrillerem „Zamach na papieża” zamyka piękny rozdział w historii naszego rodzimego kina. To produkcja, w której widzimy charakterystyczne dla reżysera środki wyrazu – od dynamiki, przez silne postacie bohaterów, po wyraźną historię polityczną. Kontrowersyjne recenzje polskiego thrillera „Zamach na papieża” Choć widzowie tłumnie przybywali do kina, krytycy mają do tytułu mieszane odczucia. Zwracają szczególnie uwagę na słaby scenariusz i miałkość historii. Niektórzy recenzenci napisali o tym filmie, jako o nieudanej próbie doścignięcie kultowych produkcji Władysława Pasikowskiego. „Flaki z olejem, odcinanie kuponów. Pasikowski pragnie raz jeszcze powtórzyć sukces, kultowość „Psów” . Zamiast filmu dostajemy jednak, niestety, miałki produkt filmopodobny. Oglądanie tego tworu jest mordęgą godną rangi aktu sadyzmu. Charyzma Boguslawa Lindy i Zbigniewa Zamachowskiego są zagłuszane przez toporny montaż, narzucającą się zewsząd trąbkę (jakby to były wciąż lata 90.). Kreacje kobiece to wydmuszki powielające stereotypy” - Michał Chudoliński, krytyk, niezależny. Warto jednak zwrócić uwagę, że zdania są bardzo podzielone i samemu ocenić produkcję, Polski thriller „Zamach na papieża” nr 1 na Netflixie Dzień po premierze na platformie Netflix, tytuł podbił ranking najpopularniejszych filmów, wyprzedając świąteczną komedię „Miłość w prezencie” i dramat nominowanego do Oscara Noah Baumbacha „Jay Kelly” z Georgem Clooney’em w roli głównej.
Dopiero był w kinach, a już trafi do streamingu. Głośny polski film "Zamach na papieża" zadebiutuje wkrótce na Netflix
Kinowa nowość opowiadająca o tajnej operacji z 1981 roku zadebiutuje już wkrótce na Netfliksie.
Film "Zamach na papieża" stał się prawdziwym hitem polskich kin. Widzowie tłumnie ruszyli do sal kinowych, by zobaczyć opartą na prawdziwych wydarzeniach szpiegowską intrygę. Produkcja wzbudziła ogromne zainteresowanie głównie ze względu na fakt, że jest to ostatni wspólny film Bogusława Lindy i Władysława Pasikowskiego. Teraz, ku radości widzów, "Zamach na papieża" trafi na Netflix. I to znacznie szybciej, niż się spodziewano. O czym jest film "Zamach na papieża"? Rok 1981. W samym środku zimnej wojny Kreml wydaje szokujący rozkaz: zlikwidować Jana Pawła II. Tak rozpoczyna się historia przedstawiona w filmie. Głównym bohaterem jest Konstanty "Bruno" Brusicki, były snajper i legenda wywiadu, grany przez Bogusława Lindę. Zostaje on wciągnięty w bezwzględną grę wywiadów i zmuszony do wzięcia udziału w operacji mającej na celu zatuszowanie śladów zamachu oraz zlikwidowanie Alego Agcy, domniemanego sprawcy ataku na papieża. Film przedstawia szpiegowską intrygę i dramatyczne kulisy wydarzeń, które do dziś budzą kontrowersje i pytania. Bruno staje przed wyborami, które nie tylko wpływają na jego życie, ale również mogą zmienić bieg historii. Produkcja wciąga widza w mroczny świat tajnych operacji i rozgrywek politycznych, ukazując dramat jednostki uwikłanej w wydarzenia, na które nie ma wpływu. Bogusław Linda i Władysław Pasikowski po raz ostatni razem na ekranie "Zamach na papieża" to ostatni film będący efektem wieloletniej współpracy pomiędzy Bogusławem Lindą a Władysławem Pasikowskim. Duet ten stworzył wcześniej tak kultowe produkcje jak "Psy 3. W imię zasad", "Jack Strong" czy "Kurier". Nowy film zamyka ten rozdział wspólnej twórczości, będąc symbolicznym pożegnaniem z legendarnym partnerstwem aktora i reżysera. Pasikowski ponownie wykorzystuje charakterystyczne dla siebie środki wyrazu: dynamiczną akcję, silne osobowości bohaterów i mroczne tło polityczne. Linda jako Bruno pokazuje się z innej, głęboko dramatycznej strony, ukazując skomplikowaną postać rozdartego między lojalnością a moralnością człowieka. Jak film "Zamach na papieża" został oceniony przez widzów i krytyków? Film wzbudził mieszane reakcje. Na portalu Filmweb krytycy ocenili "Zamach na papieża" na zaledwie 4,4/10. Recenzje podkreślają niedociągnięcia fabularne oraz nielogiczności scenariusza, mimo interesującego tematu. Inaczej jednak zareagowali widzowie – ich średnia ocena wynosi 6. To wyraźny sygnał, że film może być bardziej atrakcyjny dla fanów sensacyjnych historii niż dla zawodowych recenzentów. W obliczu tak podzielonych opinii oraz faktu, że "Zamach na papieża" to ostatni wspólny film Pasikowskiego i Lindy, warto samemu przekonać się, jak twórcy poradzili sobie z tematem historycznego zamachu. Kiedy i gdzie obejrzeć "Zamach na papieża" online? Film "Zamach na papieża" będzie dostępny na platformie Netflix już od 10 grudnia 2025 roku. To szybki debiut online, biorąc pod uwagę, że produkcja dopiero co była obecna w kinach. Netflix zaskoczył widzów decyzją o tak szybkim udostępnieniu tej głośnej premiery w serwisie VOD, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom widzów spragnionych mocnych filmów opartych na wydarzeniach historycznych.
Ten thriller historyczny może być jedną z najważniejszych premier roku. W obsadzie Gierszał, Linda i gwiazdor „Gry o tron”
Film, który zatrzyma oddech i poruszy sumienia. „Pojedynek” to brutalna i emocjonalna opowieść o próbie psychicznego złamania polskiego pianisty przez agenta NKWD. W rolach głównych Jakub Gierszał i Aidan Gillen.
„Pojedynek” to najnowsza propozycja Łukasza Palkowskiego, twórcy takich tytułów jak „Bogowie” i „Najlepszy”. Tym razem reżyser sięga po temat historyczny i przedstawia mniej znany, ale istotny epizod z czasów II wojny światowej. Film osadzony jest w realiach 1939 roku i opowiada o aresztowaniu oraz indoktrynacji polskiej elity przez sowieckie służby. W tym artykule: „Pojedynek”: nowy thriller reżysera „Bogów” Fabuła filmu „Pojedynek” Obsada filmu: Gierszał, Gillen, Linda i międzynarodowe gwiazdy „Pojedynek”: nowy thriller reżysera „Bogów” Łukasz Palkowski, reżyser „Bogów” i „Najlepszego”, powraca z filmem, który – jak sam przyznaje – poruszył go do głębi. „Pojedynek” to nie tylko kino historyczne, ale także mocny thriller psychologiczny, skłaniający do refleksji nad siłą ducha, moralnością i oporem wobec zła. Palkowski podkreśla, że historia była dla niego impulsem do przemyśleń na temat współczesności i potrzeby opowiadania o bohaterach naszej przeszłości w nowoczesny sposób. „Pojedynek” wejdzie do kin 27 lutego 2026 roku, a zwiastun produkcji już teraz wzbudza ogromne emocje i zapowiada produkcję, która nie tylko opowiada historię, ale i stawia trudne pytania. Ta opowieść z pewnością długo nie pozwoli o sobie zapomnieć. View oEmbed on the source website Fabuła filmu „Pojedynek” Akcja „Pojedynku” toczy się w 1939 roku, w czasie, gdy Polska staje się ofiarą rosyjskiej agresji. Aresztowany przez NKWD młody pianista trafia do ośrodka odosobnienia mieszczącego się w dawnym klasztorze. Tam, wśród brutalnej indoktrynacji i atmosfery strachu, staje się celem sowieckiego oficera. Agent, przekonany, że jego złamanie może otworzyć drogę do podporządkowania reszty więźniów, rozpoczyna bezwzględną grę. Nie ma tu fizycznej przemocy, ale jest presja psychiczna, manipulacja i próba wykorzenienia tożsamości. „Pojedynek” między nimi to symboliczna walka dwóch światów – godności i opresji, wiary i propagandy. Obsada filmu: Gierszał, Gillen, Linda i międzynarodowe gwiazdy Jakub Gierszał w produkcji „Pojedynek” wciela się w rolę młodego pianisty, którego niezłomna postawa staje się osią fabularną filmu. Jego przeciwnika gra Aidan Gillen – światowej sławy aktor, znany z roli Littlefingera w „Grze o tron”. Na ekranie pojawią się również: Bogusław Linda, Julia Pietrucha, Wojciech Mecwaldowski, Anna Próchniak, Mateusz Kościukiewicz, Antoni Pawlicki oraz Tomasz Kot. W międzynarodowej obsadzie znalazł się również Paul Freeman – znany z „Poszukiwaczy zaginionej Arki”. Choć akcja rozgrywa się w 1939 roku, „Pojedynek” niesie ze sobą uniwersalne przesłanie. Mentalność oprawców, próby manipulacji i niszczenia ducha ludzkiego wciąż są niepokojąco aktualne.
Szokujące kulisy zamachu na papieża – Pasikowski i Linda odsłaniają prawdę w nowym thrillerze szpiegowskim
Nowy thriller „Zamach na papieża” autorstwa Władysława Pasikowskiego i Bogusława Lindy ukaże się jesienią 2025 roku. Film oparty na faktach związanych z zamachem z 13 maja 1981 roku na Jana Pawła II ma odsłonić nieznane dotąd szczegóły jednej z najpilniej strzeżonych operacji XX wieku.
W tym artykule: Władysław Pasikowski wraca do czasów PRL Thriller inspirowany zamachem na Jana Pawła II Gdzie i kiedy odbędzie się premiera filmu? Obsada filmu „Zamach na papieża” Władysław Pasikowski wraca do czasów PRL W 2025 roku Władysław Pasikowski, twórca takich hitów jak „Psy" czy „Kroll", powraca z nowym filmem, który ma wzbudzić ogromne emocje wśród widzów. Film nosi tytuł „Zamach na papieża" i jest thrillerem szpiegowskim inspirowanym jednym z najbardziej tajemniczych wydarzeń XX wieku – zamachem na papieża Jana Pawła II z 13 maja 1981 roku. Wydarzenie to, które miało miejsce na placu Świętego Piotra w Watykanie, nadal pozostaje owiane tajemnicą. Choć sprawca, Mehmet Ali Ağca, został złapany, to do dzisiaj nie udało się jednoznacznie ustalić, kto wydał rozkaz zabicia papieża. Pasikowski, po raz kolejny pokazuje, że jest mistrzem w opowiadaniu historii pełnych napięcia, intrygi i politycznych powiązań. „Zamach na papieża" ma ukazać kulisy tej tajemniczej operacji służb specjalnych, która wstrząsnęła nie tylko Polską, ale i całym światem. Dzieło reżysera jest więc kolejnym powrotem do czasów PRL-u, które Pasikowski doskonale zna i potrafi oddać w swojej twórczości. Thriller inspirowany zamachem na Jana Pawła II Fabuła filmu skupia się na szpiegowskiej intrydze i grze o wpływy, które miały miejsce w tle zamachu na papieża. 13 maja 1981 roku papież Jan Paweł II, podczas swojego pobytu na placu Świętego Piotra w Watykanie, został poważnie ranny w wyniku zamachu. Jednak do dzisiaj nie zostało wyjaśnione, kto naprawdę stał za tym atakiem. Turek Mehmet Ali Ağca, który fizycznie dokonał zamachu, nigdy nie wyjawił pełnej prawdy o tym, kto wydał mu rozkaz. W filmie Pasikowskiego przedstawione zostaną kulisy tej tajemniczej operacji, a widzowie będą mieli okazję poznać intrygi, które mogły stać za jednym z najbardziej niejednoznacznych wydarzeń XX wieku. Na ekranie zobaczymy walkę o wpływy między służbami specjalnymi, szantaż i nienawiść. Co więcej, film zbudowany będzie na mrocznej atmosferze i niejednoznacznych motywacjach osób, które były związane z tym wydarzeniem. Gdzie i kiedy odbędzie się premiera filmu? Film „Zamach na papieża" będzie miał swoją premierę w polskich kinach jesienią 2025 roku. To długo wyczekiwane wydarzenie, które na pewno przyciągnie uwagę zarówno miłośników kina, jak i osób zainteresowanych historią tego dramatycznego zamachu. Pasikowski i Bogusław Linda, znani ze współpracy przy takich filmach jak „Psy" czy „Kroll", ponownie łączą siły, aby stworzyć produkcję, która będzie pełna napięcia, akcji, a także głębokiego ładunku emocjonalnego. Pomimo długiego oczekiwania, fani mogą liczyć na pełną atmosfery thrillera politycznego, który ma przyciągnąć uwagę szerokiej widowni. Film z pewnością stanie się jednym z najważniejszych wydarzeń filmowych 2025 roku. Obsada filmu „Zamach na papieża” W filmie występuje Bogusław Linda, który od lat współpracuje z reżyserem Władysławem Pasikowskim. To aktor, którego twarzy nie trzeba przedstawiać polskim widzom. Oprócz niego w obsadzie znajdą się także Karolina Gruszka, znana m.in. z roli Marii Skłodowskiej-Curie, oraz Ireneusz Czop, który zagrał w popularnym filmie „Broad Peak". Pozostałe nazwiska w obsadzie zostaną ujawnione wkrótce, ale już teraz można spodziewać się, że film będzie miał świetną, gwiazdorską obsadę.
Ten film o powrocie do rodzinnych stron skłania do refleksji nad tym, co naprawdę ważne. Wylejesz na nim morze łez
Beata i Sygita – dwie dziewczyny z małego miasteczka Maciejowice, powracają do siebie po latach, by zmierzyć się z nieodwracalnymi zmianami, jakie zaszły w ich życiu. Choć różne są ich wybory, powrót do rodzinnego miasteczka staje się dla nich okazją do konfrontacji z przeszłością i odkrycia, że nie ma jednej drogi do szczęścia.
Aktorstwo i reżyseria – trudne wyzwania Współczesne dylematy i emocje Sztuczność a głębia – problem filmu Nagrody i uznanie – refleksja po premierze Ambicją filmu "Jasne, błękitne okna" jest ukazanie skomplikowanej relacji między bohaterkami, których przyjaźń zostaje wystawiona na próbę. Beata, która odniosła sukces jako serialowa aktorka, i Sygita, która pozostała w rodzinnym miasteczku, mają za sobą trudne doświadczenia, które wpływają na ich decyzje i życie. Choć film ma ambicje ukazania głębokiej przyjaźni, niestety nie unika teatralnych uproszczeń, które sprawiają, że historia nie zawsze wydaje się autentyczna. Aktorstwo i reżyseria – trudne wyzwania Beata Kawka, autorka pomysłu i producentka filmu, doskonale wciela się w rolę Beaty, jednak sama przyznaje, że jej postać w filmie jest „precyzyjnie wymyślona”. Choć film jest inspirowany jej życiem, nie należy jej roli traktować dosłownie. Wspólnie z Joanną Brodzik, która wciela się w postać Sygity, stworzyły duet, który odegrał rolę kobiecej przyjaźni w sposób mocno teatralny, co ma swoje plusy i minusy. Reżyser Bogusław Linda starał się stworzyć film różniący się od typowych produkcji telewizyjnych. Chciał uniknąć schematów znanych z seriali, co potwierdza jego decyzja o usunięciu scen, które wydawały mu się zbyt banalne. Zamiast tego, Linda skupił się na kilku kluczowych scenach, które wywołują emocje. Niestety, nie udało mu się uniknąć telewizyjnego tonu w postaciach i sytuacjach. Współczesne dylematy i emocje „Jasne błękitne okna” to film, który ma na celu ukazanie trudnych emocji, jakimi kierują się bohaterki w obliczu chorób, kryzysów życiowych i zmiany priorytetów. Beata, która poświęciła się karierze, straciła ciążę i zmaga się z samotnością, a Sygita, żyjąca w małym miasteczku, staje w obliczu choroby nowotworowej. Te dramatyczne wydarzenia nie tylko kształtują ich życie, ale także skłaniają do przemyśleń na temat natury choroby, śmierci i strachu przed nimi. Sztuczność a głębia – problem filmu Choć film ma swoje momenty wzruszenia i siłę emocji, nie udało mu się uniknąć sztuczności. Zbyt duża polaryzacja postaci, wyidealizowane dramaty i skrajne rozwiązania fabularne sprawiają, że trudno uwierzyć w pełni w przedstawiony świat. Zamiast realistycznego obrazu życia, widz otrzymuje przekombinowaną opowieść, która gubi w sobie autentyczność. Nagrody i uznanie – refleksja po premierze Pomimo pewnych teatralnych mankamentów, „Jasne błękitne okna” spotkały się z uznaniem na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Fabularnych w Madrycie, gdzie Beata Kawka i Joanna Brodzik otrzymały nagrody za najlepszą rolę żeńską. Film stał się również punktem wyjścia do refleksji nad tym, jak w polskim kinie rzadko mówi się o emocjach w sposób pełny i bezpośredni. Linda, będąc reżyserem, starał się przełamać ten schemat i zrealizować film, który nie boi się poruszać trudnych tematów, nawet jeśli nie zawsze udało mu się wyjść poza telewizyjne ramy. „Jasne błękitne okna” to film, który – mimo swoich niedoskonałości – skłania do przemyśleń nad tym, co naprawdę się liczy w życiu: przyjaźń, marzenia, decyzje, które formują naszą przyszłość. Mimo że film w pełni nie spełnia swoich ambicji, na pewno zostaje z widzem na dłużej, zmuszając go do zadania sobie pytania, co jest naprawdę ważne w obliczu trudnych życiowych wyborów.
Tak dziś wygląda córka Bogusława Lindy i Lidii Popiel. Aleksandra Linda pozuje na najnowszych zdjęciach u boku mamy
Aleksandra Linda, podobnie jak jej rodzice Lidia Popiel i Bogusław Linda, życie prywatne trzyma z dala od błysku fleszy. Choć swego czasu 32-latka była częścią show-biznesu, nagle usunęła się w cień i zrezygnowała z branżowych eventów. Teraz żona aktora opublikowała zw social mediach zdjęcia z córką.
W tym artykule: Kim jest Aleksandra Linda, córka Bogusława Lindy i Lidii Popiel? Aleksandra Linda i Lidia Popiel pozują w dopasowanych stylizacjach na wystawie zdjęć Helmuta Newtona Kim jest Aleksandra Linda, córka Bogusława Lindy i Lidii Popiel? Bogusław Linda i Lidia Popiel tworzą zgrany duet od ponad 30 lat, a owocem tego związku jest ich córka Aleksandra. Choć cała rodzina może pochwalić się licznymi sukcesami zawodowymi, próżno szukać ich wspólnych zdjęć na okładkach magazynów czy branżowych ściankach. Legenda polskiego kina oraz modelka i jedna z najsłynniejszych polskich fotografek stronią od plotek, pozostawiając swoje życie prywatne w cieniu. W ich ślady poszła także Aleksandra, która buduje swoją karierę bez pomocy rodziców. Czym się dziś zajmuje? 32-latka podąża zawodowymi śladami ojca i mamy. Wystąpiła w kilku filmach, a także wzięła udział w mnóstwie pokazów mody. Aleksandra zadebiutowała na ekranie w 2017 roku w filmie "Totem", gdzie wcieliła się w jedną z głównych ról. Ostatnio mogliśmy ją zobaczyć w 2020 roku u boku sławnego taty w produkcji "Psy. W imię zasad". Później na jakiś czas zniknęła ze świata show-biznesu. Kilka dni temu pojawiła się ponownie na branżowym wydarzeniu, tym razem ze swoją mamą Lidią, i obie zachwyciły eleganckimi stylizacjami. Aleksandra Linda i Lidia Popiel pozują w dopasowanych stylizacjach na wystawie zdjęć Helmuta Newtona Aleksandra Linda pokazała się z mamą na wystawie zdjęć Helmuta Newtona w Warszawie. Duet matki i córki pała miłością do sztuki oraz fotografii, a ich dopasowane stylizacje doskonale wpisały się w charakter wydarzenia. Panie zdecydowały się na podobne looki utrzymane w klasycznej bieli. Lidia, znana ze swojego wyczucia stylu i klasy, wybrała minimalistyczną sukienkę o kroju płaszcza z dyskretnie mieniącymi się cekinami. Całość dopełniały subtelne dodatki w postaci czarnej torebki i szpilek w wężowy wzór. Z kolei Aleksandra postawiła na nowoczesny, ale równie szykowny look. Córka Bogusława Lindy wybrała na tę okazję garnitur z szerokimi spodniami i wiązaną w pasie marynarką. Jej stylizacja była jednocześnie elegancka i świeża. Charakteru dodawały duże, złote kolczyki i szpilki. Co ciekawe, matka z córką wybrały dokładnie ten sam model butów. Cóż za stylowy duet!