Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2025-10-10T11:15:25.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Kobiety częściej czują smutek, mężczyźni – złość i wycofanie”. Maja Chaudhuri o depresji w związku [WYWIAD]
items: Czy pisanie to zdrada? Do Agi na Facebooku odezwał się ukochany ze studiów. Namiętność odżyła w sekundę
items: Zofia Kierner: „Młode Polki według badań Światowej Organizacji Zdrowia są praktycznie na ostatnim miejscu w Europie, jeśli chodzi o pewność siebie” [WYWIAD]
items: Związek z młodszym mężczyzną: tak czy nie? Psycholog mówi wprost o stereotypach i krzywdzących opiniach
items: To uczucie zna każda z nas. Czym jest "sunshine guilt" i czemu odbiera ci radość?
items: Lista 11 najmodniejszych rzeczy, w które warto zainwestować w lipcu 2025. Te ubrania, buty i dodatki to wszystko, czego potrzebujesz latem
items: Porównujesz się do jego eks? Nie możesz przestać myśleć o ich wspólnej przeszłości? To mogą być pierwsze sygnały syndromu Rebeki
items: Nie prosiłam o wykład, dziękuję. Mansplaining w praktyce (i jak go zatrzymać)
items: Kiedy jedno chce, a drugie nie. Czy po tym, jak mężczyzna powie kobiecie: „Nie jesteś już dla mnie atrakcyjna”, da się jeszcze związek uratować?
items: Generacja maminsynków i mamincórek. Czy silna więź z matką daje oparcie, czy odbiera dorosłość?

„Kobiety częściej czują smutek, mężczyźni – złość i wycofanie”. Maja Chaudhuri o depresji w związku [WYWIAD]
type: item
date: 2025-10-10T09:45:43.000Z
creator: Julia Adydan
subject: Psychologia
subject: depresja
subject: psychologia
subject: wywiady
description: 10 października obchodzimy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego, To moment, w którym warto przypomnieć sobie, że o psychikę należy dbać tak samo jak o ciało. To także czas, by mówić głośno o depresji – chorobie, która coraz częściej dotyka ludzi niezależnie od wieku, płci czy sytuacji życiowej. Mimo rosnącej świadomości, wciąż bywa bagatelizowana, mylona ze „złym nastrojem” lub „lenistwem”.
encoded: O tym, czym naprawdę jest depresja, jak wpływa na relacje, gdzie przebiegają granice wsparcia i jak rozmawiać z osobą, która doświadcza kryzysu psychicznego, rozmawiam z Mają Chaudhuri – psycholożką, seksuolożką, terapeutką schematów i certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną, założycielką poradni Rozwiąż Mnie. Na co dzień edukuje na profilu @rozwiaz.mnie oraz stronie www.rozwiazmnie.pl, oswajając tematy tabu i pokazując, że troska o zdrowie psychiczne jest formą odwagi, a nie słabości. Julia Adydan: Zacznijmy od podstawowego pytania — jak najprościej wyjaśnić, czym jest depresja i czym nie jest? Maja Chaudhuri: Depresja jest zaburzeniem nastroju, które wpływa na wiele aspektów funkcjonowania człowieka. Aby ją stwierdzić, muszą być spełnione konkretne kryteria diagnostyczne – dotyczące zarówno objawów, jak i czasu ich trwania. Do podstawowych objawów należą: obniżony nastrój, utrata przyjemności z rzeczy, które wcześniej cieszyły, wycofanie z aktywności oraz zwiększona męczliwość i spadek energii. Dodatkowo pojawiają się objawy jak: zaburzenia snu i apetytu, poczucie winy, niska samoocena, problemy z pamięcią i koncentracją, spadek libido, a także myśli, plany lub nawet zachowania samobójcze. Objawy te muszą utrzymywać się co najmniej dwa tygodnie, przez większość dni. To nie jest więc chwilowy spadek nastroju, gorszy dzień czy reakcja na stresującą sytuację. Depresja to stan utrzymujący się dłużej, który znacząco wpływa na codzienne funkcjonowanie. Moje pokolenie często słyszało, że gdy czujesz się gorzej, wystarczy wyjść na spacer, pobiegać czy „zająć się czymś”. Coraz częściej jednak mówimy o tzw. depresji wysoko funkcjonującej, gdy ktoś wypełnia obowiązki, ale wewnętrznie czuje się źle. Jakie objawy powinny nas zaniepokoić i skłonić do szukania pomocy? W wysoko funkcjonującej depresji spotkamy się z takimi samymi objawami jak w typowej depresji: spadkiem nastroju, brakiem przyjemności, problemami ze snem, jedzeniem, obniżonym poczuciem własnej warto…

FotoJet-19-be7b772.png
width: 1080
height: 643

Czy pisanie to zdrada? Do Agi na Facebooku odezwał się ukochany ze studiów. Namiętność odżyła w sekundę
type: item
date: 2025-08-25T10:00:42.000Z
creator: ELLE
subject: Psychologia
subject: magazyn elle
subject: seks
subject: zdrada
subject: związki
description: Fantazje o byłym, flirty z kolegą z pracy, serduszka pod zdjęciem szefa, posty o barmanie na Facebooku – czy to już zdrada? A może tylko niewinna gra? Gdy godzinami piszesz z kimś innym, pojawia się pytanie: czy pisanie to zdrada? Ty mówisz „nie”, ale twój partner się wścieka. Dlaczego?
encoded: Czasem jednak mikrozdrada zaczyna się bardzo niewinnie – od jednego kliknięcia, reakcji na zdjęcie, pozornie niewinnej wiadomości. – Najpierw tylko odpowiadałam na story, potem przeszliśmy do rozmów o książkach, filmach, aż w końcu pisaliśmy do siebie codziennie – opowiada Lena (31 lat, tłumaczka). – Zorientowałam się, że czekam na jego wiadomość bardziej niż na powrót mojego chłopaka z pracy. Nic się nie wydarzyło fizycznie, ale w głowie miałam już całe alternatywne życie z kimś innym. I to mnie przeraziło. Dziś wiem, że czasem najgroźniejsze są rzeczy, które dzieją się tylko w naszej wyobraźni. Czy pisanie to już zdrada? Nie zapomnę tego, prawie umarłam! – Kątem oka zobaczyłam, że Mateusz ma w komórce niepodpisany imieniem numer. „Kto to?” – zapytałam. „Nie wiem, mogę wykasować, jeśli chcesz” – odpowiedział. „Oho, dziwne” – pomyślałam. Udało mi się wejść w SMS-y z tego numeru, a tam – same serduszka! „On mnie zdradza!”, krzyknęłam w myślach – opowiada Agnieszka. Ich małżeństwo było akurat w kryzysie, prawdę mówiąc, zamierzała odejść. Ale kiedy zobaczyła te serduszka, była w szoku. Potem okazało się, że to stary numer ich córki. Agnieszka (38 lat, miasto średniej wielkości, prowadzi małą cukiernię) i Mateusz (33 lata, informatyk, pracuje w domu – projektuje aplikacje dla podróżników) jeszcze się nie rozstali, ale los ich małżeństwa wisi na włosku. Także dlatego, że do Agi na Facebooku odezwał się ukochany ze studiów. Piętnaście lat temu spędzali razem każdą noc. Gdyby była wstydliwa, czerwieniłaby się na ich wspomnienie. Teraz, kiedy z sobą piszą, wydaje się jej, że namiętność ożyłaby w sekundę. I nie wie, czy spotkać się i sprawdzić, czy rzeczywiście tak jest? Zastanawia się, czy to będzie zdrada, czy działanie na rzecz obecnego związku – przekona się, że już nie jest tą Agą ze studiów i spokojnie zamknie ten etap. – Może zdrada nie zawsze jest zdradą? – pytam Agnieszkę. Jest dla siebie surowa: – Mikrozdrada to po prostu zdrada. Ale nazwa świetna – idealnie pasuje…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/08/uploads252fcard252fimage252f1524320252f510ca76c-1c2f-401a-b8pbj4-4275a8b.png
width: 3586
height: 2000

Zofia Kierner: „Młode Polki według badań Światowej Organizacji Zdrowia są praktycznie na ostatnim miejscu w Europie, jeśli chodzi o pewność siebie” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-08-17T10:07:28.000Z
creator: Agata Jankowska
subject: Psychologia
subject: elle being
subject: kobiety
subject: psychologia
subject: wywiady
description: Wśród dziewczynek nie kształci się woli walki. Kobiety mają dziś trochę więcej odwagi, żeby mówić głośno, czego chcą, ale nadal brakuje im pewności siebie. Tak uważają Wiktoria Nowak i Zofia Kierner, aktywistki, ekspertki i liderki, które swoje działania społeczne oparły na wsparciu młodych kobiet.
encoded: Czy to prawda, że dziewczyny z pokolenia Z są roszczeniowe i bezczelne? ZOFIA KIERNER: Łatwo i wygodnie wrzucić nas do jednego worka stereotypów. A młode Polki według badań Światowej Organizacji Zdrowia są praktycznie na ostatnim miejscu w Europie, jeśli chodzi o pewność siebie. Jesteśmy świetnie wyedukowane, co pokazuje np. raport Eurostatu, według którego w naszym kraju 56 proc. kobiet ma wykształcenie wyższe, a mężczyzn – 37, ale niestety brakuje nam pewności, by opowiadać dużymi literami o sobie i swoich sukcesach. WIKTORIA NOWAK: Może i mamy trochę więcej odwagi, żeby mówić głośno, czego chcemy, ale to prawda – nadal brakuje nam pewności siebie. Młode kobiety coraz częściej szukają odpowiedzi na pytania, jak, gdzie i kiedy zacząć budować swoją niezależność finansową i zawodową, ale jednocześnie często są pozostawiane same sobie i odczuwają ogromną presję. Cieszy mnie, że nabieramy sił i zaczynamy głośno zabierać głos. To świadczy o tym, że jako społeczność obywatelska kobiet radzimy sobie coraz lepiej, jednak przed nami nadal długa droga. Z czego ta niepewność wynika? WIKTORIA: My Polki ciągle jesteśmy wychowywane w patriarchalnym systemie. Wszystkie badania pokazują, że czas dziewczynek jest mniej cenny niż chłopców, co potem przekłada się na rynek pracy. Raport Oxfamu donosi, że kobiety na całym świecie wykonują ponad 12,5 miliarda godzin nieodpłatnej pracy dziennie. To przy minimalnym wynagrodzeniu oznaczałoby 10,8 biliona dolarów „darmowego” wkładu w gospodarkę. A to powoduje, że już w młodości nie rozwijamy marzeń. Nie zapomnę SMS-a od dziewczyny z Kętrzyna, która napisała do mnie, że dopóki nie posłuchała, o czym mówimy w fundacji, była pewna, że czeka ją jeden scenariusz życia: zostanie w rodzinnym miasteczku, znajdzie męża, urodzi dzieci i będzie prowadzić dom. Dzięki temu, że na nas trafiła, zaczęła myśleć o tym, że istnieją alternatywne perspektywy przyszłości. Jedno przypadkowe spotkanie sprawiło, że zaczęła marzyć i wierzyć, że ma wpływ na swoje życ…

2025-08-17-120622-ELLE-16be129.jpg-24803306-52c929e.png
width: 613
height: 510

Związek z młodszym mężczyzną: tak czy nie? Psycholog mówi wprost o stereotypach i krzywdzących opiniach
type: item
date: 2025-08-06T14:20:17.000Z
creator: ELLE
subject: Psychologia
subject: elle being
subject: historie miłosne
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Duża różnica wieku w relacji wciąż budzi kontrowersje, zwłaszcza w wypadku, gdy to kobieta jest starsza. Co na ten temat uważają eksperci i co warto mieć na uwadze, decydując się na taki związek?
encoded: W tym artykule: Ona starsza, on młodszy: historie z życia wzięte Związek z młodszym mężczyzną: krzywdzące opinie Psycholodzy o związkach z dużą różnicą wieku Stereotypy nt. związków z młodszym mężczyzną Ona starsza, on młodszy: historie z życia wzięte Poznali się w Nowym Jorku podczas tygodnia mody – podobno zauroczyły ją jego ciemne oczy. Od tamtej pory są nierozłączni. Związek z młodszym mężczyzną i romans jak wiele innych? Niezupełnie. Jego bohaterką jest bowiem Candace Bushnell, która jako 20-latka szalała w słynnym Studiu 54, jako 36-latka zaczęła pisać do „New York Observera” felietony, na podstawie których powstał serial „Seks w wielkim mieście”, a jako 63-latka odkryła sekret na udany związek i po rozwodzie z (o 10 lat młodszym) baletmistrzem, dyrektorem New York City Ballet, spotyka się z 21-letnim modelem. O ile można dyskutować na temat tego, czy serial przetrwał próbę czasu, o tyle sama autorka z czasem radzi sobie świetnie (na Instagramie zobaczycie ją m.in. w kampanii kostiumów kąpielowych). Nie bez powodu to ona nauczyła miliony czytelniczek, jak czerpać radość z życia. I z seksu (przyznaję, jestem jedną z nich). Dziś z kolei udowadnia, że epoka, w której musiałyśmy się tłumaczyć, dlaczego obejmujemy młodszego mężczyznę, dobiega końca, co zresztą przewidziała już Carrie Bradshaw, stwierdzając w jednym z odcinków: „Precz z zasadami, ja kieruję się emocjami”. Związek z młodszym mężczyzną: krzywdzące opinie Uwagi w stylu: „Mógłby być jej synem”, „Kuguarzyca na łowach” albo „Pewnie jest utrzymankiem”, brzmią nie tylko nietaktownie, ale i archaicznie. Dlatego darujcie nam, że nie opublikujemy listy znanych Polek, które zdecydowały się związać z młodszymi mężczyznami. To ich sprawa, choć wciąż nie wszyscy to rozumieją. – Zachciało ci się seksu na kuchennym blacie? – usłyszała od przyjaciółek 39-letnia Anka, weterynarka, gdy podczas przyjęcia baby shower plotkowały o facetach, jedząc upiornie słodki tort z lukrową figurką bobasa. – Już miałam zacząć tłumaczy…

Psycholog-o-zwiazkach-z-mlodszym-mezczyzna-7677bfe.jpg
width: 1200
height: 900

To uczucie zna każda z nas. Czym jest "sunshine guilt" i czemu odbiera ci radość?
type: item
date: 2025-07-10T11:30:37.000Z
creator: Karolina Liczbińska
subject: Lifestyle
subject: Psychologia
subject: Społeczeństwo
subject: Wolny czas
description: Ciepłe promienie słońca w piękny dzień są jak natychmiastowy zastrzyk endorfin na poprawę humoru. Jednak dla wielu z nas nadejście tak wspaniałej pogody, kiedy nie mamy możliwości wykorzystać jej w pełni, może nieoczekiwanie wywołać poczucie winy. Jeśli czujesz dręczące przekonanie, że w słoneczny dzień twoim obowiązkiem jest przebywanie na świeżym powietrzu, cierpisz na "sunshine guilt".
encoded: W tym artykule: Czym jest "sunshine guilt"? Skąd bierze się to poczucie winy Praktyczne sposoby radzenia sobie z "sunshine guilt" Czym jest "sunshine guilt"? Może postanowiłaś dołączyć do zdobywających ostatnio popularność "lazy girl" trendów takich jak bed rotting (nie oceniamy, każdy czasami potrzebuje powylegiwać się w łóżku), może nie masz energii na wychodzenie albo po prostu musisz zająć się obowiązkami domowymi. Tak czy siak, jest duże prawdopodobieństwo, że kiedy na niebie pojawia się słońce, a ty jesteś w pomieszczeniu - w twojej głowie pojawia się poczucie winy. Dr Nadia Teymoorian, psycholog z Moment of Clarity Mental Health Center, opisuje to zjawisko jako "sunshine guilt" - wyrzuty sumienia, które odczuwamy z powodu przebywania w domu w piękny dzień, potęgowane założeniem, że wszyscy inni rozkoszują się pogodą. W viralowym tiktoku udostępnionym przez użytkowniczkę @thereneereina, autorka doskonale uchwyciła istotę tego dylematu: "Na zewnątrz jest niespotykanie piękny dzień, ale jestem zmęczona" - powiedziała. "Więc teraz czuję presję, by wyjść na zewnątrz, pójść na spacer i cieszyć się pogodą, póki trwa". Kontynuowała: "Nie mogę teraz rozkoszować się przebywaniem w domu, bo cały czas myślę o tym, że powinnam być na zewnątrz. Zatem w zasadzie mój dzień jest zrujnowany". Praktycznie każdy w sekcji komentarzy przyznał, że też zmaga się z tym uczuciem. View oEmbed on the source website Skąd bierze się to poczucie winy Ten rodzaj wyrzutów sumienia zwykle idzie w parze z FOMO (Fear of Missing Out) - obawą przed przegapieniem czegoś - lub poczuciem, że robi się coś niewłaściwego. "Czasami tego rodzaju poczucie winy związane jest z przyjętymi przez społeczeństwo normami lub wartościami i poczuciem, że ich nie spełniamy" - powiedział portalowi Bustle Kevin Belcastro, terapeuta z Mental Health Center of San Diego. "Istnieją negatywne stygmaty związane z [odpoczynkiem w pomieszczeniu] lub niekorzystaniem z 'dobrej' pogody". Zwłaszcza w rejonach takich jak Polska, …

sunshine-guilt-czym-jest-i-jak-sobie-z-nim-poradzic-41fd715.jpg
width: 1024
height: 688

Lista 11 najmodniejszych rzeczy, w które warto zainwestować w lipcu 2025. Te ubrania, buty i dodatki to wszystko, czego potrzebujesz latem
type: item
date: 2025-07-08T13:30:15.000Z
creator: Aleksandra Michalik
subject: Moda
subject: Psychologia
subject: moda
subject: Shopping
subject: trendy lato 2025
description: Tym razem w naszym wakacyjnym zestawieniu znalazły się lniane klasyki, biżuteria służąca jako talizman, piżamowe spodnie z potencjałem na ulubioną część garderoby i wygodne klapki. Są rzeczy z duszą rzemieślniczą i dodatki wołające „hello summer” nawet z dna szuflady. Spokojnie — jak co miesiąc, wybrałyśmy tylko takie, które zostaną z tobą dłużej niż tylko do końca sezonu. Gotowa?
encoded: Lniana koszula Flax, Anataka Siła lnu w wydaniu, które minimalistki pokochałyby od pierwszego dotyku. Model Flax od Anataka to coś więcej niż zwykła biała koszula — to kwintesencja „quiet luxury” w letnim wydaniu. Dzięki luźnemu, nieopinającemu krojowi i szlachetnej fakturze naturalnego lnu, sprawdzi się zarówno w upalny dzień nad morzem, jak i podczas casualowego dnia pracy w mieście. To klasyk, który daje nieograniczone możliwości stylizacji: możesz zawiązać go w talii, narzucić na strój kąpielowy albo zestawić z garniturowymi szortami. View Burdaffi on the source website Koszyk Grande Suzana, Roboty Ręczne Wyplatany w rytmie slow, z sercem i precyzją portugalskich rzemieślników. Grande Suzana od uwielbianej przez it-girl marki Roboty Ręczne to nie tylko torba na lato – to manifest stylu i jakości. Jego rustykalna baza z naturalnych włókien kontrastuje ze skórzanymi dodatkami, które dodają całości wyrafinowanego charakteru. Wyobraź go sobie w duecie z lnianą sukienką, skórzanymi sandałami i lodami pistacjowymi w drugiej ręce. Ten koszyk spokojnie pomieści wszystko – od książki po pareo – i będzie z tobą nie tylko na plaży, ale i w miejskiej dżungli. View Burdaffi on the source website Kolczyki Erosion, Fumme Jest coś uspokajającego w biżuterii, która czerpie inspiracje z natury, a przy tym ma oryginalny design. Złote kolczyki Erosion z nowej kolekcji marki Fumme to ucieleśnienie tej idei. Ich rzeźbiarki, lekko nieregularny kształt stanie się nową klasyką w Twojej kolekcji. Wyobraź sobie, że przez ich drobne szczeliny przepływa ciepły podmuch wiatru, a będą Ci przypominać o lecie za każdym razem, gdy je włożysz. To ten typ dodatku, który buduje styl na lata. View Burdaffi on the source website Trampki All Star Lift Double Stack, Converse Sezon festiwalowy w pełni, a nie ma wygodniejszych (i bardziej stylowych) butów na całodzienne koncerty niż ukochane przez millennialsów Conversy. Znamy je od lat, ale teraz wracają w podwójnej wersji. Dosłownie. Kultowe Conversy p…

GettyImages-2221525938-11bbdc7.jpg
width: 5610
height: 3740

Porównujesz się do jego eks? Nie możesz przestać myśleć o ich wspólnej przeszłości? To mogą być pierwsze sygnały syndromu Rebeki
type: item
date: 2025-05-25T07:15:17.000Z
creator: Weronika Zontek
subject: Lifestyle
subject: Psychologia
subject: miłość
subject: psychologia
subject: zazdrość
subject: związek
description: Nie możesz przestać myśleć o eks swojego partnera? Nieustannie się do niej porównujesz? A może sprawdzasz w tajemnicy jego telefon? To mogą być oznaki syndromu Rebeki. Sprawdź na czym polega i jak sobie z nim poradzić.
encoded: Spis treści: Skąd wzięła się nazwa syndromu Rebeki? Czym jest syndrom Rebeki? Zwykła ciekawość czy obsesyjna zazdrość? Jak objawia się syndrom Rebeki? Z czego może wynikać syndrom Rebeki? Jak radzić sobie z syndromem Rebeki? Skąd wzięła się nazwa syndromu Rebeki? Syndrom Rebeki po raz pierwszy został opisany przez brytyjskiego psychoanalityka dr Dariana Leadera w pierwszej połowie XX wieku. Do określenia zjawiska, Leadera zainspirowała powieść Daphne de Maurier o tytule „Rebeka” z 1938 roku. „Rebeka” opowiada historię młodej, bezimiennej, kobiety, która wychodzi za mąż za bogatego wdowca. Gdy zamieszkują w jego rezydencji, panna młoda orientuje się jak bardzo, wciąż żywe jest wspomnienie jej poprzedniczki – tytułowej Rebeki. Była żona jest bowiem obecna nie tylko w przestrzeni ich domu, ale także w pamięci i anegdotach okolicznych mieszkańców. Młoda kobieta, słysząc jak bardzo charyzmatyczna i lubiana była jej poprzedniczka, zaczyna się do niej porównywać. Wraz z postępem fabuły, wpada ona w obsesję, która rzutuje na jej pewność siebie, komfort i relację ze światem. Zaczyna głęboko wierzyć, że nigdy jej nie dorówna. Czym jest syndrom Rebeki? Syndrom Rebeki jest kulturowym terminem, opisującym psychologiczne zjawisko zazdrości retrospektywnej, czyli takiej, która sięga przeszłości partnera. Osoby, które dotyka syndrom, wykazują obsesyjne pochłonięcie i niezdrową ciekawość przeszłymi relacjami swojej drugiej połówki. Lecz, największy problem leży w porównywaniu się do poprzednich partnerek i głęboka wiara, że nigdy się im nie dorówna. Kluczowym jest, że zjawisko to, nie objawia się wobec obecnych potencjalnych rywalek – odnosi się ściśle do przeszłości. Osoby dotknięte syndromem, idealizują byłą partnerkę i jej relację, nawet jeżeli nie mają ku temu podstaw. Syndrom Rebeki, choć może występować u obu płci, częściej rozpoznaje się u kobiet. Zwykła ciekawość czy obsesyjna zazdrość? Jak objawia się syndrom Rebeki? Syndrom Rebeki jest dość powszechny, a jego objawy mogą r…

vicy-1882622.png
width: 1260
height: 727

Nie prosiłam o wykład, dziękuję. Mansplaining w praktyce (i jak go zatrzymać)
type: item
date: 2025-05-24T08:00:37.000Z
creator: ELLE
subject: Lifestyle
subject: Psychologia
subject: psychologia
subject: relacje
subject: Zdrowie
description: Czym jest mansplaining? Poznaj konkretne przykłady z życia, dowiedz się, jak go rozpoznać i co możesz zrobić, gdy ktoś próbuje Cię protekcjonalnie pouczać.
encoded: Spis treści: Mansplaining - co to właściwie jest? Mansplaining - przykłady z życia codziennego Jak reagować na mansplaining? Przykłady odpowiedzi i strategie Skąd się bierze mansplaining i czy da się go uniknąć? Wyobraź sobie sytuację: jesteś specjalistką w swojej dziedzinie albo po prostu dobrze wiesz, o czym mówisz, a mimo to znajdzie się mężczyzna, który zaczyna ci wszystko od nowa, protekcjonalnym tonem, tłumaczyć. Brzmi znajomo? Brzmi znajomo? Jeśli tak, to prawdopodobnie znasz mansplaining – zjawisko, które dotyka wiele kobiet. Termin ten powstał z połączenia słów man (mężczyzna) i explaining (tłumaczenie) i opisuje dość powszechne doświadczenie wielu kobiet. Przyjrzyjmy się temu zjawisku bliżej – skąd bierze się mansplaining, jak go rozpoznać i przede wszystkim, jak reagować, by zaznaczyć swoje granice. Mansplaining – co to właściwie jest? Najprościej ujmując, mansplaining to tłumaczenie w protekcjonalny sposób. Klasyczny scenariusz wygląda tak: kobieta mówi o czymś lub wykonuje jakąś czynność, a mężczyzna (często nawet nie proszony o pomoc) wtrąca się i zaczyna jej objaśniać oczywiste rzeczy, tak jakby była niekompetentna lub mniej zorientowana. Cechą charakterystyczną mansplainingu jest właśnie to protekcjonalne podejście – wyczuwalne w tonie głosu, doborze słów, czasem wręcz w poklepywaniu po ramieniu czy zwrotach typu „złotko, pozwól, że ci wytłumaczę”. Ważne jest rozróżnienie: nie każde tłumaczenie czegokolwiek kobiecie przez mężczyznę to od razu mansplaining. Tutaj chodzi o kontekst nierównej relacji: mansplainer zakłada z góry, że wiesz mniej i potrzebujesz jego "eksperckiego" wyjaśnienia, choć wcale tak nie jest. Mansplaining – przykłady z życia codziennego Zjawisko mansplainingu może przybierać różne formy i zdarza się w różnych sytuacjach. Oto kilka typowych przykładów: W miejscu pracy: Podczas zebrania przedstawiasz swój pomysł, ale kolega po chwili powtarza to samo własnemi słowami, jakby to było jego odkrycie – i oczywiście tłumaczy całej grupie …

mansp-07baa43.png
width: 955
height: 670

Kiedy jedno chce, a drugie nie. Czy po tym, jak mężczyzna powie kobiecie: „Nie jesteś już dla mnie atrakcyjna”, da się jeszcze związek uratować?
type: item
date: 2025-05-23T09:24:52.000Z
subject: Psychologia
subject: elle being
subject: Lifestyle
subject: magazyn elle
subject: związki
description: Jedno libido buzuje, drugie drzemie — czy to automatycznie oznacza katastrofę? Seksualne niedopasowanie nie musi przekreślać relacji. Ważniejsze od częstotliwości są rozmowy bez wstydu, presji i mitów o „normalności”.
encoded: Wydawałoby się, że kiedy w związku pojawia się różnica w poziomie libido, naturalnym odruchem będzie spotkanie się gdzieś w połowie drogi – kompromis, negocjacje, wspólna praca nad bliskością. A jednak seksuolog David Schnarch, twórca popularnego w USA programu „wspólnej ewolucji potrzeb seksualnych”, uważa, że to osoba z niższym libido powinna się zmieniać jako pierwsza. Dlaczego? Bo „blokuje” intymność. Choć ta logika może wydawać się zdroworozsądkowa, w praktyce okazuje się często opresyjna i upraszczająca złożone mechanizmy, które stoją za pożądaniem (lub jego brakiem). W rozmowie z psychoterapeutą i terapeutą par Danielem Cysarzem przyglądamy się nie tylko temu, dlaczego nie zawsze „więcej znaczy lepiej”, ale też co tak naprawdę kryje się pod hasłem „ogromne libido”, czym różni się potrzeba seksu od potrzeby rozładowania emocjonalnego napięcia oraz dlaczego odpowiedzialność za własne potrzeby to nie to samo co obowiązek ich zaspokajania. Ta rozmowa nie jest tylko o seksie – to opowieść o granicach, emocjonalnej samoświadomości i o tym, jak bardzo mit „dopasowania seksualnego” potrafi zafałszować rzeczywisty obraz relacji. Przeczytałam w „Czy to normalne. Seks, związki i statystyka” Chrisanny Northrup, że amerykański seksuolog i terapeuta par David Schnarch opracował program „wspólnej ewolucji potrzeb seksualnych” dla związków, w których partnerzy różnią się poziomem libido. Opiera się on na założeniu, że zmiana powinna się zacząć od osoby, która ma mniejszy apetyt na seks. Trochę mnie to zaskoczyło. DANIEL CYSARZ: Faktycznie, to dość zaskakujące, ponieważ zamiast traktować informację dotyczącą życia seksualnego pary jako punkt wyjścia, od razu zakłada się, że coś trzeba naprawić. Czynników, które mogą wpływać na różnicę w poziomie libido, jest naprawdę dużo. To m.in. stan zdrowia somatycznego i psychicznego partnerów, poziom stresu, wiek i kondycja danej relacji. Dlaczego więc mielibyśmy się koncentrować tylko na osobie, która ma mniejsze libido? Podejście, o k…

7843381.10-59a4476.jpeg
width: 900
height: 600

Generacja maminsynków i mamincórek. Czy silna więź z matką daje oparcie, czy odbiera dorosłość?
type: item
date: 2025-05-22T13:30:42.000Z
creator: Katarzyna Mizera
subject: Lifestyle
subject: Psychologia
subject: dorosłość
subject: dziecko
subject: elle being
subject: macierzyństwo
subject: magazyn elle
subject: Parenting
description: Relacja między matką a dorosłym dzieckiem bywa pełna wyzwań i emocji, które często nie mieszczą się w tradycyjnych schematach rodzinnych. Jak zmienia się rola matki, gdy dziecko staje się dorosłe? Czy bliskość może być zbyt silna?
encoded: W tym artykule: Wakacje z mamą - czy jest w tym coś dziwnego? Freudowski kompleks czy święta więź matki z dzieckiem? Uzależniony od mamy: emocjonalnie czy finansowo? Ustalenie granic między pomocą, a nadopiekuńczością Jak powinien przebiegać proces separacji, opuszczania rodzinnego gniazda? Koniec Matki-Polki. Początek Matki-Przyjaciółki Wakacje z mamą - czy jest w tym coś dziwnego? Na pierwszym planie przystojny trzydziestolatek i atrakcyjna kobieta po pięćdziesiątce. Oboje pozują uśmiechnięci, w ciemnych okularach. W tle włoskie knajpki. Para jest na Sycylii, o czym informuje podpis pod zdjęciem na Facebooku. No, ale dla mnie najciekawsze jest drugie zdanie tego posta: „Nie ma jak wakacje z mamą!”. Tomek, czyli chłopak z fotografii, jest specjalistą od marketingu i reklamy. Poznałam go na gruncie zawodowym, ale szybko przeszliśmy na ten towarzyski, m.in. „polubiliśmy się” w mediach społecznościowych. – Wakacje z mamą? – wyrażam w pracy na głos zdziwienie. Przeglądam kolejne wpisy i wygląda na to, że Tomek – choć ma swoje mieszkanie, pracę, przyjaciół – najwięcej wolnego czasu spędza właśnie z matką. – Co w tym dziwnego? Ja też spędzam wolny czas ze swoimi dziećmi. I robimy to nie z poczucia obowiązku, ale z przyjemności przebywania z sobą – odpowiada mi koleżanka zza biurka, której jedno dziecko jest nastolatkiem, a drugie właśnie zaczęło studiować. Faktycznie, często opowiada o bliskiej, niemal przyjacielskiej więzi, która ich łączy. Zwierzają jej się z problemów sercowych, radzą w sprawach edukacyjnych, konsultują się co do przyszłej kariery. Przykład? Gdy starsze zapisało się do organizacji studenckiej, moja koleżanka wymyślała tematy debat i szukała namiarów na prelegentów. Ja ostatni raz pojechałam z rodzicami na wakacje, gdy miałam 14 lat i – z tego co pamiętam – strasznie się nudziłam. Choć bardzo kocham mamę (a może właśnie dlatego), nie chcę dzielić się z nią intymnymi historiami czy zawodowymi zawirowaniami. Do naszej rozmowy dołączają inne osoby, a że z…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/06/TCDGIGIEC063-1ca3a526d88c44ab8cdaccf4fafd59e9-a6f6280.jpg
width: 1500
height: 1000