Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2026-05-22T13:31:51.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Koniec matki Polki, początek matki-przyjaciółki. Jak zmienia się relacja z dorosłym dzieckiem?
items: Starsza ona, młodszy on - czy miłość naprawdę ma granice wieku? Eksperci komentują
items: „Zbyt młoda, by mówić. Zbyt stara, by istnieć". Dyskryminację ze względu na wiek stosujemy zaskakująco często
items: "Gdy żyjemy w rozgoryczeniu, sami siebie krzywdzimy". Oto 5 naukowych metod na przebaczenie, które daje ulgę
items: Kiedy on już nie chce. Czy związek da się uratować po słowach: „Nie jesteś dla mnie atrakcyjna”?
items: Zdrada emocjonalna wcale nie boli mniej niż fizyczna. Oto 6 sygnałów, które mogą wskazywać, że właśnie jej doświadczasz
items: „Kobiety częściej czują smutek, mężczyźni – złość i wycofanie”. Maja Chaudhuri o depresji w związku [WYWIAD]
items: Czy pisanie to zdrada? Do Agi na Facebooku odezwał się ukochany ze studiów. Namiętność odżyła w sekundę
items: Zofia Kierner: „Młode Polki według badań Światowej Organizacji Zdrowia są praktycznie na ostatnim miejscu w Europie, jeśli chodzi o pewność siebie” [WYWIAD]
items: To uczucie zna każda z nas. Czym jest "sunshine guilt" i czemu odbiera ci radość?

Koniec matki Polki, początek matki-przyjaciółki. Jak zmienia się relacja z dorosłym dzieckiem?
type: item
date: 2026-05-22T13:10:42.000Z
creator: ELLE
subject: Psychologia
subject: dorosłość
subject: dziecko
subject: macierzyństwo
subject: Parenting
description: Wakacje z mamą, wspólne mieszkanie po trzydziestce, codzienne telefony i decyzje konsultowane z rodzicami. Bliskość między matką a dorosłym dzieckiem może być piękna, ale czasem niepostrzeżenie zamienia się w zależność. Gdzie kończy się troska, a zaczyna emocjonalne uwikłanie?
encoded: Gniazdownicy, maminsynkowie, dorosłe dzieci pod specjalnym nadzorem rodziców – łatwo przykleić etykietę, trudniej zrozumieć, co naprawdę się za nią kryje. Bo dzisiejsza dorosłość nie zawsze zaczyna się od wyprowadzki z domu, kredytu i lodówki kupionej za własne pieniądze. Czasem rozgrywa się znacznie ciszej: w umiejętności powiedzenia „nie”, podjęcia decyzji bez telefonu do mamy albo zbudowania bliskości, która nie odbiera autonomii. I właśnie ta granica – między czułą więzią a emocjonalnym uwikłaniem – okazuje się dziś jedną z najciekawszych rodzinnych zagadek. W tym artykule: Wakacje z mamą - czy jest w tym coś dziwnego? Freudowski kompleks czy święta więź matki z dzieckiem? Uzależniony od mamy: emocjonalnie czy finansowo? Ustalenie granic między pomocą, a nadopiekuńczością Jak powinien przebiegać proces separacji, opuszczania rodzinnego gniazda? Koniec Matki-Polki. Początek Matki-Przyjaciółki Wakacje z mamą - czy jest w tym coś dziwnego? Na pierwszym planie przystojny trzydziestolatek i atrakcyjna kobieta po pięćdziesiątce. Oboje pozują uśmiechnięci, w ciemnych okularach. W tle włoskie knajpki. Para jest na Sycylii, o czym informuje podpis pod zdjęciem na Facebooku. No, ale dla mnie najciekawsze jest drugie zdanie tego posta: „Nie ma jak wakacje z mamą!”. Tomek, czyli chłopak z fotografii, jest specjalistą od marketingu i reklamy. Poznałam go na gruncie zawodowym, ale szybko przeszliśmy na ten towarzyski, m.in. „polubiliśmy się” w mediach społecznościowych. – Wakacje z mamą? – wyrażam w pracy na głos zdziwienie. Przeglądam kolejne wpisy i wygląda na to, że Tomek – choć ma swoje mieszkanie, pracę, przyjaciół – najwięcej wolnego czasu spędza właśnie z matką. – Co w tym dziwnego? Ja też spędzam wolny czas ze swoimi dziećmi. I robimy to nie z poczucia obowiązku, ale z przyjemności przebywania z sobą – odpowiada mi koleżanka zza biurka, której jedno dziecko jest nastolatkiem, a drugie właśnie zaczęło studiować. Faktycznie, często opowiada o bliskiej, niemal przyjaciel…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/05/MV5BMjA5OTM1ODUtMzJhOS00Mjg2LWEzZjctYjYzODBhM2U1OTAzXkEyXkFqcGc.V1-0da759a.jpg
width: 1200
height: 782

Starsza ona, młodszy on - czy miłość naprawdę ma granice wieku? Eksperci komentują
type: item
date: 2026-05-21T11:14:17.000Z
creator: ELLE
subject: Kultura
subject: Psychologia
subject: elle being
subject: historie miłosne
subject: Lifestyle
subject: miłość
subject: relacje
subject: związki
description: Wiele osób nadal zaskakuje i wywołuje dyskusje związek, w którym kobieta jest znacząco starsza od mężczyzny. Jak postrzegają to eksperci i na co warto zwrócić uwagę, decydując się na taką relację? Sprawdzamy najważniejsze kwestie.
encoded: Związki, w których kobieta jest starsza od mężczyzny, coraz częściej przełamują społeczne tabu i budzą zainteresowanie psychologów. Badania wskazują, że młodsi partnerzy potrafią docenić dojrzałość, pewność siebie oraz doświadczenie swoich starszych partnerek. To relacje, w których często dominuje większa równowaga i wzajemne wsparcie. Przykłady znanych osób, takich jak Candace Bushnell czy historie zwykłych kobiet, pokazują, że miłość nie zna granic wieku, a szczęście w życiu uczuciowym w dużej mierze zależy od komunikacji i zrozumienia, a nie od metryki. Pomimo istnienia uprzedzeń i stereotypów, coraz więcej par tego typu decyduje się żyć na własnych zasadach, ciesząc się autentycznością i bliskością. W tym artykule: Ona starsza, on młodszy: historie z życia wzięte Związek z młodszym mężczyzną: krzywdzące opinie Psycholodzy o związkach z dużą różnicą wieku Stereotypy nt. związków z młodszym mężczyzną Ona starsza, on młodszy: historie z życia wzięte Poznali się w Nowym Jorku podczas tygodnia mody – podobno zauroczyły ją jego ciemne oczy. Od tamtej pory są nierozłączni. Związek z młodszym mężczyzną i romans jak wiele innych? Niezupełnie. Jego bohaterką jest bowiem Candace Bushnell, która jako 20-latka szalała w słynnym Studiu 54, jako 36-latka zaczęła pisać do „New York Observera” felietony, na podstawie których powstał serial „Seks w wielkim mieście”, a jako 63-latka odkryła sekret na udany związek i po rozwodzie z (o 10 lat młodszym) baletmistrzem, dyrektorem New York City Ballet, spotyka się z 21-letnim modelem. O ile można dyskutować na temat tego, czy serial przetrwał próbę czasu, o tyle sama autorka z czasem radzi sobie świetnie (na Instagramie zobaczycie ją m.in. w kampanii kostiumów kąpielowych). Nie bez powodu to ona nauczyła miliony czytelniczek, jak czerpać radość z życia. I z seksu (przyznaję, jestem jedną z nich). Dziś z kolei udowadnia, że epoka, w której musiałyśmy się tłumaczyć, dlaczego obejmujemy młodszego mężczyznę, dobiega końca, co zresztą przew…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/08/babygirl-cover-6828bf4f4c341740ba09b173-1853f66.jpg
width: 1920
height: 1080

„Zbyt młoda, by mówić. Zbyt stara, by istnieć". Dyskryminację ze względu na wiek stosujemy zaskakująco często
type: item
date: 2026-05-21T10:09:54.000Z
subject: Lifestyle
subject: Psychologia
subject: elle being
subject: Gwiazdy
subject: magazyn elle
subject: psychologia
description: Tropiąc różne objawy nietolerancji, chętnie widzimy źdźbło w cudzym oku, ale rzadko belkę w swoim: dyskryminację ze względu na wiek. Stosujemy ją zaskakująco często, niezależnie od daty urodzenia. Dlaczego tak trudno nam to dostrzec?
encoded: Dyskusja była gorąca, a temperatura z każdym kolejnym komentarzem rosła. W internecie o to łatwo, wiadomo! Tym razem wymiana ciosów odbywała się na Facebooku wśród ludzi otwartych, czytających pisma o kulturze lub wręcz w nich publikujących. Było więc nie tylko żywiołowo, lecz także ładną polszczyzną. Zaczęło się od niewinnego pytania o „ono”, czyli zaimek stosowany wobec osób niebinarnych, by gładko przejść do tematu transfobii, homofobii, lekko zahaczając o feminizm i klasizm. Kibicowałam jednej ze stron, tej bardziej – w moim odczuciu – światłej i tolerancyjnej. Do czasu. W pewnym momencie „moja zawodniczka” napisała do swojej oponentki: „Nic dziwnego, że tak uważasz. Jesteś po czterdziestce”. Auć! Jak to? Dziewczyna broniąca osób, których dotyka transfobia, stosująca język jak z podręcznika inkluzywności użyła prostego niczym cep argumentu dotyczącego wieku? W jednej chwili straciłam do niej sympatię, za to nabrałam chęci na zgłębienie tematu ageizmu (z ang. dyskryminacja ze względu na wiek). Czyżbym w czasach, gdy rasizm, antysemityzm i mizoginizm odchodzą do lamusa namierzyła najbardziej trwały z „izmów”? Badania pokazują, że ageizm dotyka ludzi na każdym etapie życia. Osoby starsze często spotykają się z protekcjonalnym traktowaniem lub wykluczeniem z różnych dziedzin życia, od pracy po życie społeczne. Młodsi z kolei bywają odbierani jako niedojrzali i niekompetentni, co przekłada się nawet na brutalne komentarze online, jak w przypadku Gretę Thunberg. Wszystko to pokazuje, że wiek, zamiast być atutem, staje się powodem do dyskryminacji. Warto pamiętać, że stereotypy na temat wieku są zakorzenione nie tylko w społeczeństwie, lecz także w mediach, firmach i naszych codziennych zachowaniach. Przełamywanie ich wymaga świadomości i odwagi, by spojrzeć na człowieka przez pryzmat jego wartości i doświadczenia, a nie liczby w dowodzie osobistym. Od dzisiaj już nie wypada Zapytałam znajome – zarówno te starsze, jak i młodsze ode mnie – o to, czy doświadczyły tego ty…

ZCMqpdnHxgY5SbSpcaXRN9-895f518.jpg
width: 1600
height: 900

"Gdy żyjemy w rozgoryczeniu, sami siebie krzywdzimy". Oto 5 naukowych metod na przebaczenie, które daje ulgę
type: item
date: 2026-05-20T13:58:44.000Z
subject: Psychologia
subject: coaching
subject: Społeczeństwo
description: Najgorszym sposobem radzenia sobie z doznaną krzywdą jest ciągłe wracanie do bolesnych wspomnień i pielęgnowanie nienawiści wobec osoby, która nas zraniła. To więzienie emocjonalne, które blokuje nasz rozwój i odbiera spokój ducha.
encoded: Wybaczanie jest trudne, bez względu na to, czy dotyczy spraw błahych czy poważnych życiowych krzywd. Na początek pomocna może być świadomość, że puszczanie win w niepamięć ma ogromne znaczenie dla naszego zdrowia fizycznego i psychicznego. Badania psychologów dowodzą, że im łatwiej nam to przychodzi, tym rzadziej doświadczamy stresu, stanów napięcia, niepokoju i – co najważniejsze – gniewu. Gniew ma szczególnie toksyczny wpływ na naszą kondycję psychiczną, a także funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego. Gdy przez dłuższy okres pozostajemy w stanie rozgoryczenia, czujemy potrzebę odwetu – stajemy się ponownie ofiarą, tym razem swoich negatywnych uczuć. Nawet mając pełną świadomość tego, że wybaczanie służy najbardziej nam samym, nie zawsze potrafimy się na to zdobyć. Choć wybaczanie bywa jedną z największych życiowych trudności, naukowcy wskazują, że nie jest to kwestia słabości, lecz odwagi i mądrości. Warto się z tym oswoić i podjąć świadomy proces, bo jego efekty są nieocenione – przebaczenie może poprawić jakość snu, zmniejszyć ryzyko chorób serca oraz wzmocnić odporność organizmu. Oprócz klasycznych etapów, warto wspomnieć o technikach opartych na badaniach psychologicznych, takich jak medytacje skupione na współczuciu czy terapia poznawczo-behawioralna. Regularne ćwiczenie wdzięczności i autorefleksji może zwiększyć naszą odporność na negatywne emocje i pomóc w przepracowaniu traumy. Co więcej, wybaczanie nie zawsze musi oznaczać pojednanie z krzywdzicielem. Często jest to indywidualny akt uwolnienia, który przynosi przede wszystkim wewnętrzną ulgę i wyciszenie. Pozwalając odejść negatywnym emocjom, dajemy sobie szansę na nowy początek i lepsze relacje – zarówno ze sobą, jak i z innymi. Oto pięć prawd, które powinniśmy mieć w pamięci, zmagając się z tym problemem 1.Wybaczenie nie oznacza umniejszania krzywd. Nie chodzi o to, by mówić sobie „nie było tak źle” lub wypierać bolesne wspomnienia. Przebaczenie nie wymaga zapomnienia ani bagatelizowania przeżytej …

mbtc-ed96e17.jpg
width: 2134
height: 1315

Kiedy on już nie chce. Czy związek da się uratować po słowach: „Nie jesteś dla mnie atrakcyjna”?
type: item
date: 2026-05-20T13:40:52.000Z
creator: ELLE
subject: Psychologia
subject: elle being
subject: Lifestyle
subject: magazyn elle
subject: związki
description: Jedno libido buzuje, drugie drzemie — czy to automatycznie oznacza katastrofę? Seksualne niedopasowanie nie musi przekreślać relacji. Ważniejsze od częstotliwości są rozmowy bez wstydu, presji i mitów o „normalności”.
encoded: Wydawałoby się, że kiedy w związku pojawia się różnica w poziomie libido, naturalnym odruchem będzie spotkanie się gdzieś w połowie drogi – kompromis, negocjacje, wspólna praca nad bliskością. A jednak seksuolog David Schnarch, twórca popularnego w USA programu „wspólnej ewolucji potrzeb seksualnych”, uważa, że to osoba z niższym libido powinna się zmieniać jako pierwsza. Dlaczego? Bo „blokuje” intymność. Choć ta logika może wydawać się zdroworozsądkowa, w praktyce okazuje się często opresyjna i upraszczająca złożone mechanizmy, które stoją za pożądaniem (lub jego brakiem). W rozmowie z psychoterapeutą i terapeutą par Danielem Cysarzem przyglądamy się nie tylko temu, dlaczego nie zawsze „więcej znaczy lepiej”, ale też co tak naprawdę kryje się pod hasłem „ogromne libido”, czym różni się potrzeba seksu od potrzeby rozładowania emocjonalnego napięcia oraz dlaczego odpowiedzialność za własne potrzeby to nie to samo co obowiązek ich zaspokajania. Ta rozmowa nie jest tylko o seksie – to opowieść o granicach, emocjonalnej samoświadomości i o tym, jak bardzo mit „dopasowania seksualnego” potrafi zafałszować rzeczywisty obraz relacji. Przeczytałam w „Czy to normalne. Seks, związki i statystyka” Chrisanny Northrup, że amerykański seksuolog i terapeuta par David Schnarch opracował program „wspólnej ewolucji potrzeb seksualnych” dla związków, w których partnerzy różnią się poziomem libido. Opiera się on na założeniu, że zmiana powinna się zacząć od osoby, która ma mniejszy apetyt na seks. Trochę mnie to zaskoczyło. DANIEL CYSARZ: Faktycznie, to dość zaskakujące, ponieważ zamiast traktować informację dotyczącą życia seksualnego pary jako punkt wyjścia, od razu zakłada się, że coś trzeba naprawić. Czynników, które mogą wpływać na różnicę w poziomie libido, jest naprawdę dużo. To m.in. stan zdrowia somatycznego i psychicznego partnerów, poziom stresu, wiek i kondycja danej relacji. Dlaczego więc mielibyśmy się koncentrować tylko na osobie, która ma mniejsze libido? Podejście, o k…

FotoJet-32-e3ce171.png
width: 2184
height: 1500

Zdrada emocjonalna wcale nie boli mniej niż fizyczna. Oto 6 sygnałów, które mogą wskazywać, że właśnie jej doświadczasz
type: item
date: 2026-03-26T14:50:13.000Z
creator: Gabriela Trojanowska
subject: Psychologia
subject: miłość
subject: porady
subject: zdrada
subject: związki
description: Zdrada emocjonalna nie zostawia śladów na ciele, ale potrafi boleć równie mocno. Często zaczyna się niewinnie i długo pozostaje niezauważona. Sprawdź 6 sygnałów, które mogą świadczyć o tym, że przekroczona została ważna granica.
encoded: Zdrada emocjonalna nie zawsze prowadzi do fizycznej, ale często staje się jej cichym początkiem. Takie więzi potrafią trwać miesiącami, a nawet latami i – co pokazują badania – są zaskakująco powszechne. Blisko połowa mężczyzn i ponad jedna trzecia kobiet przyznaje, że jej doświadczyła, podczas gdy zdrada fizyczna dotyczy znacznie mniejszej grupy. Co więcej, wiele z tych relacji rodzi się w pracy, gdzie granice łatwo się zacierają. Choć dla wielu kobiet zdrada emocjonalna bywa bardziej dotkliwa niż fizyczna, wszystko zależy od indywidualnej wrażliwości i podejścia do związku. W tym artykule: Co to jest zdrada emocjonalna? Jak rozpoznać, że Twój partner zdradza Cię emocjonalnie? Przykłady zdrady emocjonalnej w związku Jak sobie poradzić ze zdradą emocjonalną męża lub żony? Czy warto wybaczyć zdradę emocjonalną? Za i przeciw Jak żyć po zdradzie emocjonalnej? Co to jest zdrada emocjonalna? Na początek warto doprecyzować, czym właściwie jest zdrada emocjonalna. Najczęściej mówi się o niej wtedy, gdy jedna z osób w związku tworzy silną, intymną więź z kimś innym – opartą na bliskości, zaangażowaniu i dzieleniu się tym, co dotąd było zarezerwowane dla partnera. To relacja, w której pojawia się uważność, troska i wspólnie spędzany czas, często skrywany przed drugą połówką. Tajemnica i ekscytacja, które jej towarzyszą, potrafią budować napięcie porównywalne do tego znanego z relacji romantycznych. Z czasem taka więź może ewoluować w stronę uczuciową lub fizyczną, choć nie jest to regułą. Często powstrzymują ją wewnętrzne bariery – wartości, lęk przed konsekwencjami czy poczucie winy. Niezmiennym elementem pozostaje jednak sekret: ukrywanie relacji lub jej prawdziwej intensywności przed partnerem. Jednocześnie rośnie otwartość wobec osoby trzeciej, co dodatkowo pogłębia więź. Gdy prawda wychodzi na jaw, największe emocje budzi nie tylko sam fakt relacji, ale też jej skala – liczba wiadomości, ich treść i poziom zażyłości. Jak rozpoznać, że Twój partner zdradza Cię emocjonaln…

Czym-jest-zdrada-emocjonalna-457937f.jpg
width: 1400
height: 900

„Kobiety częściej czują smutek, mężczyźni – złość i wycofanie”. Maja Chaudhuri o depresji w związku [WYWIAD]
type: item
date: 2025-10-10T09:45:43.000Z
creator: Julia Adydan
subject: Psychologia
subject: depresja
subject: psychologia
subject: wywiady
description: 10 października obchodzimy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego, To moment, w którym warto przypomnieć sobie, że o psychikę należy dbać tak samo jak o ciało. To także czas, by mówić głośno o depresji – chorobie, która coraz częściej dotyka ludzi niezależnie od wieku, płci czy sytuacji życiowej. Mimo rosnącej świadomości, wciąż bywa bagatelizowana, mylona ze „złym nastrojem” lub „lenistwem”.
encoded: O tym, czym naprawdę jest depresja, jak wpływa na relacje, gdzie przebiegają granice wsparcia i jak rozmawiać z osobą, która doświadcza kryzysu psychicznego, rozmawiam z Mają Chaudhuri – psycholożką, seksuolożką, terapeutką schematów i certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną, założycielką poradni Rozwiąż Mnie. Na co dzień edukuje na profilu @rozwiaz.mnie oraz stronie www.rozwiazmnie.pl, oswajając tematy tabu i pokazując, że troska o zdrowie psychiczne jest formą odwagi, a nie słabości. Julia Adydan: Zacznijmy od podstawowego pytania — jak najprościej wyjaśnić, czym jest depresja i czym nie jest? Maja Chaudhuri: Depresja jest zaburzeniem nastroju, które wpływa na wiele aspektów funkcjonowania człowieka. Aby ją stwierdzić, muszą być spełnione konkretne kryteria diagnostyczne – dotyczące zarówno objawów, jak i czasu ich trwania. Do podstawowych objawów należą: obniżony nastrój, utrata przyjemności z rzeczy, które wcześniej cieszyły, wycofanie z aktywności oraz zwiększona męczliwość i spadek energii. Dodatkowo pojawiają się objawy jak: zaburzenia snu i apetytu, poczucie winy, niska samoocena, problemy z pamięcią i koncentracją, spadek libido, a także myśli, plany lub nawet zachowania samobójcze. Objawy te muszą utrzymywać się co najmniej dwa tygodnie, przez większość dni. To nie jest więc chwilowy spadek nastroju, gorszy dzień czy reakcja na stresującą sytuację. Depresja to stan utrzymujący się dłużej, który znacząco wpływa na codzienne funkcjonowanie. Moje pokolenie często słyszało, że gdy czujesz się gorzej, wystarczy wyjść na spacer, pobiegać czy „zająć się czymś”. Coraz częściej jednak mówimy o tzw. depresji wysoko funkcjonującej, gdy ktoś wypełnia obowiązki, ale wewnętrznie czuje się źle. Jakie objawy powinny nas zaniepokoić i skłonić do szukania pomocy? W wysoko funkcjonującej depresji spotkamy się z takimi samymi objawami jak w typowej depresji: spadkiem nastroju, brakiem przyjemności, problemami ze snem, jedzeniem, obniżonym poczuciem własnej warto…

FotoJet-19-be7b772.png
width: 1080
height: 643

Czy pisanie to zdrada? Do Agi na Facebooku odezwał się ukochany ze studiów. Namiętność odżyła w sekundę
type: item
date: 2025-08-25T10:00:42.000Z
creator: ELLE
subject: Psychologia
subject: magazyn elle
subject: seks
subject: zdrada
subject: związki
description: Fantazje o byłym, flirty z kolegą z pracy, serduszka pod zdjęciem szefa, posty o barmanie na Facebooku – czy to już zdrada? A może tylko niewinna gra? Gdy godzinami piszesz z kimś innym, pojawia się pytanie: czy pisanie to zdrada? Ty mówisz „nie”, ale twój partner się wścieka. Dlaczego?
encoded: Czasem jednak mikrozdrada zaczyna się bardzo niewinnie – od jednego kliknięcia, reakcji na zdjęcie, pozornie niewinnej wiadomości. – Najpierw tylko odpowiadałam na story, potem przeszliśmy do rozmów o książkach, filmach, aż w końcu pisaliśmy do siebie codziennie – opowiada Lena (31 lat, tłumaczka). – Zorientowałam się, że czekam na jego wiadomość bardziej niż na powrót mojego chłopaka z pracy. Nic się nie wydarzyło fizycznie, ale w głowie miałam już całe alternatywne życie z kimś innym. I to mnie przeraziło. Dziś wiem, że czasem najgroźniejsze są rzeczy, które dzieją się tylko w naszej wyobraźni. Czy pisanie to już zdrada? Nie zapomnę tego, prawie umarłam! – Kątem oka zobaczyłam, że Mateusz ma w komórce niepodpisany imieniem numer. „Kto to?” – zapytałam. „Nie wiem, mogę wykasować, jeśli chcesz” – odpowiedział. „Oho, dziwne” – pomyślałam. Udało mi się wejść w SMS-y z tego numeru, a tam – same serduszka! „On mnie zdradza!”, krzyknęłam w myślach – opowiada Agnieszka. Ich małżeństwo było akurat w kryzysie, prawdę mówiąc, zamierzała odejść. Ale kiedy zobaczyła te serduszka, była w szoku. Potem okazało się, że to stary numer ich córki. Agnieszka (38 lat, miasto średniej wielkości, prowadzi małą cukiernię) i Mateusz (33 lata, informatyk, pracuje w domu – projektuje aplikacje dla podróżników) jeszcze się nie rozstali, ale los ich małżeństwa wisi na włosku. Także dlatego, że do Agi na Facebooku odezwał się ukochany ze studiów. Piętnaście lat temu spędzali razem każdą noc. Gdyby była wstydliwa, czerwieniłaby się na ich wspomnienie. Teraz, kiedy z sobą piszą, wydaje się jej, że namiętność ożyłaby w sekundę. I nie wie, czy spotkać się i sprawdzić, czy rzeczywiście tak jest? Zastanawia się, czy to będzie zdrada, czy działanie na rzecz obecnego związku – przekona się, że już nie jest tą Agą ze studiów i spokojnie zamknie ten etap. – Może zdrada nie zawsze jest zdradą? – pytam Agnieszkę. Jest dla siebie surowa: – Mikrozdrada to po prostu zdrada. Ale nazwa świetna – idealnie pasuje…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2025/08/uploads252fcard252fimage252f1524320252f510ca76c-1c2f-401a-b8pbj4-4275a8b.png
width: 3586
height: 2000

Zofia Kierner: „Młode Polki według badań Światowej Organizacji Zdrowia są praktycznie na ostatnim miejscu w Europie, jeśli chodzi o pewność siebie” [WYWIAD]
type: item
date: 2025-08-17T10:07:28.000Z
creator: Agata Jankowska
subject: Psychologia
subject: elle being
subject: kobiety
subject: psychologia
subject: wywiady
description: Wśród dziewczynek nie kształci się woli walki. Kobiety mają dziś trochę więcej odwagi, żeby mówić głośno, czego chcą, ale nadal brakuje im pewności siebie. Tak uważają Wiktoria Nowak i Zofia Kierner, aktywistki, ekspertki i liderki, które swoje działania społeczne oparły na wsparciu młodych kobiet.
encoded: Czy to prawda, że dziewczyny z pokolenia Z są roszczeniowe i bezczelne? ZOFIA KIERNER: Łatwo i wygodnie wrzucić nas do jednego worka stereotypów. A młode Polki według badań Światowej Organizacji Zdrowia są praktycznie na ostatnim miejscu w Europie, jeśli chodzi o pewność siebie. Jesteśmy świetnie wyedukowane, co pokazuje np. raport Eurostatu, według którego w naszym kraju 56 proc. kobiet ma wykształcenie wyższe, a mężczyzn – 37, ale niestety brakuje nam pewności, by opowiadać dużymi literami o sobie i swoich sukcesach. WIKTORIA NOWAK: Może i mamy trochę więcej odwagi, żeby mówić głośno, czego chcemy, ale to prawda – nadal brakuje nam pewności siebie. Młode kobiety coraz częściej szukają odpowiedzi na pytania, jak, gdzie i kiedy zacząć budować swoją niezależność finansową i zawodową, ale jednocześnie często są pozostawiane same sobie i odczuwają ogromną presję. Cieszy mnie, że nabieramy sił i zaczynamy głośno zabierać głos. To świadczy o tym, że jako społeczność obywatelska kobiet radzimy sobie coraz lepiej, jednak przed nami nadal długa droga. Z czego ta niepewność wynika? WIKTORIA: My Polki ciągle jesteśmy wychowywane w patriarchalnym systemie. Wszystkie badania pokazują, że czas dziewczynek jest mniej cenny niż chłopców, co potem przekłada się na rynek pracy. Raport Oxfamu donosi, że kobiety na całym świecie wykonują ponad 12,5 miliarda godzin nieodpłatnej pracy dziennie. To przy minimalnym wynagrodzeniu oznaczałoby 10,8 biliona dolarów „darmowego” wkładu w gospodarkę. A to powoduje, że już w młodości nie rozwijamy marzeń. Nie zapomnę SMS-a od dziewczyny z Kętrzyna, która napisała do mnie, że dopóki nie posłuchała, o czym mówimy w fundacji, była pewna, że czeka ją jeden scenariusz życia: zostanie w rodzinnym miasteczku, znajdzie męża, urodzi dzieci i będzie prowadzić dom. Dzięki temu, że na nas trafiła, zaczęła myśleć o tym, że istnieją alternatywne perspektywy przyszłości. Jedno przypadkowe spotkanie sprawiło, że zaczęła marzyć i wierzyć, że ma wpływ na swoje życ…

2025-08-17-120622-ELLE-16be129.jpg-24803306-52c929e.png
width: 613
height: 510

To uczucie zna każda z nas. Czym jest "sunshine guilt" i czemu odbiera ci radość?
type: item
date: 2025-07-10T11:30:37.000Z
creator: Karolina Liczbińska
subject: Lifestyle
subject: Psychologia
subject: Społeczeństwo
subject: Wolny czas
description: Ciepłe promienie słońca w piękny dzień są jak natychmiastowy zastrzyk endorfin na poprawę humoru. Jednak dla wielu z nas nadejście tak wspaniałej pogody, kiedy nie mamy możliwości wykorzystać jej w pełni, może nieoczekiwanie wywołać poczucie winy. Jeśli czujesz dręczące przekonanie, że w słoneczny dzień twoim obowiązkiem jest przebywanie na świeżym powietrzu, cierpisz na "sunshine guilt".
encoded: W tym artykule: Czym jest "sunshine guilt"? Skąd bierze się to poczucie winy Praktyczne sposoby radzenia sobie z "sunshine guilt" Czym jest "sunshine guilt"? Może postanowiłaś dołączyć do zdobywających ostatnio popularność "lazy girl" trendów takich jak bed rotting (nie oceniamy, każdy czasami potrzebuje powylegiwać się w łóżku), może nie masz energii na wychodzenie albo po prostu musisz zająć się obowiązkami domowymi. Tak czy siak, jest duże prawdopodobieństwo, że kiedy na niebie pojawia się słońce, a ty jesteś w pomieszczeniu - w twojej głowie pojawia się poczucie winy. Dr Nadia Teymoorian, psycholog z Moment of Clarity Mental Health Center, opisuje to zjawisko jako "sunshine guilt" - wyrzuty sumienia, które odczuwamy z powodu przebywania w domu w piękny dzień, potęgowane założeniem, że wszyscy inni rozkoszują się pogodą. W viralowym tiktoku udostępnionym przez użytkowniczkę @thereneereina, autorka doskonale uchwyciła istotę tego dylematu: "Na zewnątrz jest niespotykanie piękny dzień, ale jestem zmęczona" - powiedziała. "Więc teraz czuję presję, by wyjść na zewnątrz, pójść na spacer i cieszyć się pogodą, póki trwa". Kontynuowała: "Nie mogę teraz rozkoszować się przebywaniem w domu, bo cały czas myślę o tym, że powinnam być na zewnątrz. Zatem w zasadzie mój dzień jest zrujnowany". Praktycznie każdy w sekcji komentarzy przyznał, że też zmaga się z tym uczuciem. View oEmbed on the source website Skąd bierze się to poczucie winy Ten rodzaj wyrzutów sumienia zwykle idzie w parze z FOMO (Fear of Missing Out) - obawą przed przegapieniem czegoś - lub poczuciem, że robi się coś niewłaściwego. "Czasami tego rodzaju poczucie winy związane jest z przyjętymi przez społeczeństwo normami lub wartościami i poczuciem, że ich nie spełniamy" - powiedział portalowi Bustle Kevin Belcastro, terapeuta z Mental Health Center of San Diego. "Istnieją negatywne stygmaty związane z [odpoczynkiem w pomieszczeniu] lub niekorzystaniem z 'dobrej' pogody". Zwłaszcza w rejonach takich jak Polska, …

sunshine-guilt-czym-jest-i-jak-sobie-z-nim-poradzic-41fd715.jpg
width: 1024
height: 688