Kobieca masturbacja: otwórz drzwi do samoakceptacji!
Masturbacja to temat, który nadal budzi kontrowersje, zwłaszcza gdy mowa o tej kobiecej. Jednak w dobie otwartych rozmów o zdrowiu psychicznym, cielesności i samoakceptacji, warto podkreślić jej pozytywne aspekty. Jak zauważa Florence Bark w książce „Masturbacja. Podręcznik przyjemności. Używać w parze lub solo”, jest to nie tylko naturalny element seksualności, ale również potężne narzędzie do odkrywania własnego ciała i potrzeb. Przyjrzyjmy się, jakie mogą być jej korzyści. Odkrywanie swojego ciała Dla wielu kobiet masturbacja jest pierwszym krokiem do zgłębienia tego, jak wygląda ich anatomia i co przynosi im największą przyjemność. Społeczne tabu i normy kulturowe często utrudniały otwartą eksplorację seksualności, ale świadomość swoich potrzeb to klucz do budowania zdrowych relacji, zarówno z partnerami, jak i z samą sobą. Masturbacja pozwala odkrywać własne granice oraz preferencje w bezpiecznej przestrzeni, bez presji zewnętrznych oczekiwań. Korzyści dla zdrowia psychicznego Jednym z najważniejszych efektów seksu solo jest jej pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne. Uwalniane podczas orgazmu endorfiny działają jak naturalny antydepresant, poprawiając nastrój i zmniejszając poziom stresu. Regularna stymulacja może być skutecznym sposobem na walkę z napięciem emocjonalnym czy problemami z zasypianiem. Co więcej, poznanie siebie na poziomie seksualnym może zwiększyć pewność siebie i pomóc w budowaniu pozytywnego obrazu własnego ciała. Zdrowie fizyczne i hormonalne Oprócz korzyści emocjonalnych, masturbacja ma również wpływ na zdrowie fizyczne. Poprawia krążenie krwi w okolicach miednicy, co może wspierać funkcjonowanie układu rozrodczego. Dla niektórych kobiet stymulacja łagodzi ból menstruacyjny — skurcze podczas orgazmu działają rozluźniająco na mięśnie. Ponadto, ta forma samopoznania może pomóc w rozpoznaniu ewentualnych problemów zdrowotnych, jak nadwrażliwość czy ból, które warto skonsultować z lekarzem. Przełamywanie mitów Choć coraz więcej mówi się o masturbacji kobiet, wciąż funkcjonują mity, które mogą wzbudzać niepewność. Jednym z nich jest przekonanie, że masturbacja uzależnia lub osłabia relacje intymne z partnerem. W rzeczywistości nie prowadzi do uzależnienia u osób, które nie mają skłonności do zaburzeń kompulsywnych. Większość ludzi zaspokaja się okazjonalnie lub regularnie, bez negatywnego wpływu na codzienne życie czy relacje. Znajomość własnych potrzeb często poprawia komunikację w związku i pozwala partnerom lepiej spełniać wzajemne oczekiwania. Masturbacja to ważny element świadomego życia seksualnego, który zasługuje na otwarte i wolne od uprzedzeń podejście. Przełamywanie tabu nie tylko pomaga normalizować ten temat, ale również wspiera samoakceptację i pozytywny obraz własnej seksualności. Każda kobieta ma prawo do przyjemności i poznawania swojego ciała bez wstydu. Więcej na temat kobiecej masturbacji przeczytasz w książce „Masturbacja. Podręcznik przyjemności. Używać w parze lub solo” Florence Bark, edukatorki seksualnej i doradczyni w związkach.
Chce wziąć ślub, czy tylko ma dość aluzji? Te znaki wskazują, że dostałaś „shut up ring” (oby w błękitnym pudełeczku)
„Oświadczył się, a potem kompletnie nie angażował się w planowanie ślubu. Mało tego, przestał mnie zapraszać na randki. Gdy w końcu zapytałam, po co był ten pierścionek, odparł, że miał dość nagabywania. Związek rozpadł się dwa miesiące później” – pisze jedna z użytkowniczek portalu Reddit. Święta to tradycyjnie czas, gdy panowie padają na kolana, a panie z zachwytem otwierają pudełeczka w kolorze Tiffany Blue® (czego wszystkim życzymy). W sieci coraz głośniej jest jednak o zjawisku „shut up ring” – czyli o fałszywych obietnicach dla świętego spokoju.
W tym artykule: Shut up ring – co to takiego? Shut up ring – co wskazuje, że padłaś ofiarą fałszywej obietnicy? Przyznaj się, ile razy mimochodem zahaczyłaś w rozmowie z partnerem o temat zaręczyn, albo z premedytacją westchnęłaś, gdy znajomi opowiadali o weselnych planach? Jeśli twój partner wije się jak piskorz, gdy tylko wspomnisz o większym zaangażowaniu, to odpuść mu albo sobie (z nim). Przecież nie chcesz skończyć z pierścionkiem, ale bez narzeczonego… Shut up ring – co to takiego? Choć bezpowrotnie minęły czasy, gdy kobieta mogła się realizować jedynie jako matka lub żona, potrzeba deklaracji jest dla nas wciąż bardzo ważna. Traktujemy pierścionek, a także małżeństwo, jak filar poczucia bezpieczeństwa, że nie wspomnimy już o romantycznym wymiarze zaręczyn (coś więcej pisze o tym Mona Chollet w fantastycznym eseju „Wymyślić miłość na nowo”). Często jednak nie zdajemy sobie sprawy, że presja, którą odczuwamy, jest jedynie zinternalizowanym, społecznym ciśnieniem, a zaręczyny iluzją poczucia bezpieczeństwa. Bo przecież wystarczy zerknąć na statystyki rozwodów, by dojść do wniosku, że sekret miłości do grobowej deski nie tkwi bynajmniej w pierścionku. „Shut up ring” to nic innego jak fałszywa obietnica mężczyzny, który ma dość (przepraszam) gderania, ale na żadne zaangażowanie nie ma ochoty. Na forach internetowych można znaleźć wiele historii kobiet, które postawiły partnerom ultimatum, a parę miesięcy później obudziły się jako singielki. „Po roku zaczęłam dopytywać o pierścionek i plany na wspólną przyszłość, ale on cały czas się czymś wykręcał. Nasz związek był super – zamieszkaliśmy razem, dużo podróżowaliśmy i doskonale czuliśmy się w swoim towarzystwie, ale temat ślubu zaczął być coraz częściej powodem kłótni. On twierdził, że potrzebuje więcej czasu i że chce ze mną być, ale decyzji o ślubie musi być bardziej pewny. Ja natomiast uważałam, że skoro naprawdę mówi, że chce, to powinien złożyć jakąś deklarację i się oświadczyć. Zaczęło dochodzić do sytuacji, kiedy ja podsuwałam mu foldery z pierścionkami, a on uciekał od tego tematu i wychodził z mieszkania pod byle pretekstem. W końcu się rozstaliśmy i jestem sama do tej pory” – pisze na stronie „Centrum. Ośrodek Psychoterapii” Justyna. Te gesty zdradzą, czy on jest tobą zainteresowany. Rozpracowujemy mowę ciała mężczyzny Shut up ring – co wskazuje, że padłaś ofiarą fałszywej obietnicy? Przede wszystkim timing. Jeśli facet pada na kolana po wielkiej kłótni, kiedy zagroziłaś „pierścionek albo rozstanie”, prawdopodobnie ugiął się pod presją. Nawet najdroższy pierścionek nie jest w takiej sytuacji gwarancją, że będziecie żyli długo i szczęśliwie. Po drugie, jeśli za zaręczynami nie idzie realne zaangażowanie i praca nad związkiem – przemyśl, czy jemu naprawdę zależy. Po co ci papier, jeśli na każdym kroku będziesz czuła rozczarowanie? Po trzecie, czy za tymi zaręczynami idą konkretne plany? Jeśli on nie ma ochoty uczestniczyć w planowaniu ślubu, być może nie ma ochoty na ślub. I zamiast powiedzieć „I do”, powiedz: „thank you, next” To największy błąd, jaki singielki popełniają na randkach. Chcesz znaleźć miłość życia w 2025 r.? Skoryguj kurs
Czwarta orientacja - kim są "asy" i kto się ich boi?
Wolność seksualna to także wolność od seksu – mówi psycholożka Anna Niemczyk. czego jeszcze nie wiemy o miłości i kto się boi czwartej orientacji?
W dzisiejszych czasach seks rządzi światem i przenika do niemal każdej dziedziny życia. Jest towarem sprzedawanym jak sztucznie lukrowana eklerka w tekstach piosenek, na portalach społecznościowych, w kampaniach reklamowych i teledyskach. Ba! Stanowi narzędzie walk politycznych i religijnych. Zajmuje naukowców, filozofów i poetów. Bez względu na to, czy jest to mitologia, Biblia, czy „Playboy”, pełni funkcję gwaranta udanego związku i podstawowej biologicznej potrzeby człowieka determinującej jego szczęście, a nawet sukcesy zawodowe. Asy, czyli osoby aseksualne, nie wpisują się w ten obrazek. Udowadniają tym, jak nadal mało wiemy o seksie. Czy ars amandi XXI wieku potrzebuje nowego Owidiusza? Gra w otwarte karty Aseksualność – to pojęcie pojawia się na językach alloseksualnych (osób odczuwających pociąg seksualny) jak klątwa. Dlaczego niektórzy rezygnują z tej sfery życia? Czy to oznacza, że są nieatrakcyjni, czyli – jak się powszechnie uważa – nie emanują magnetyczną, przyciągającą, erotyczną energią? – Jak można żyć bez seksu? – zapytał mnie podczas pracy nad tym zagadnieniem jeden z tych znajomych, który wśród mitycznych przyjemności wymienia „świętą trójkę”: papierosy, dobre jedzenie i właśnie seks. Jego pytanie to dowód na to, że – czy zdajemy sobie z tego sprawę, czy nie – obecne pokolenia są spadkobiercami rewolucji seksualnej lat 60. i 70., gdy wstrzemięźliwość stała się obciachem, a szybka seksualizacja społeczeństwa – pozytywnym trendem, symbolem zerwania z purytanizmem i hipokryzją poprzedników, krokiem w stronę lepszego, wyzwolonego świata. Koncept zdrowej osoby nieodczuwającej pociągu seksualnego nie mieści się w tym paradygmacie. W tej narracji przymusowej seksualności, jak dowodzi Angela Chen w książce „Asy”, przejawia się lęk. Strach przed społeczeństwem bez seksu. Co ciekawe, badania pokazują , że wraz z większą swobodą seksualną uprawiamy go mniej niż wcześniejsze pokolenia (według danych amerykańskich Centrów do spraw Kontroli i Zapobiegania Chorobom w 2015 roku tylko 41 proc. licealistów deklarowało już aktywność seksualną – spadek z 54 proc. w 1991 roku). Dziś wyzwolenie seksualne oznacza więc też wolność od seksu. Dla asów to czas na wielki coming out. Nie mieć ciastka i nie chcieć ciastka Amerykańskie Towarzystwa: zarówno Psychologiczne, jak i Psychiatryczne, od ponad dekady uznają aseksualność za jedną z czterech orientacji (obok hetero-, homo- i biseksualności) i tym samym wyklucza ją z listy zaburzeń. A mimo to jest definiowana zwykle przez „brak”. Jak przekornie pisze Chen: „Coś musi być z nami (asami – przyp. red.) nie tak, jesteśmy niepełnowartościowi, z zewnątrz podobni do innych, ale popsuci w środku. Czegoś nam brakuje, czegoś niezbędnego do dobrego życia”. Jak więc zrozumieć, czym jest – zamiast czym nie jest – świat asów? Przykład przywołany przez Annę Niemczyk, psycholożkę i autorkę książki „Aseksualność”, najlepiej obrazuje wielowarstwowość tej orientacji. „Wyobraźmy sobie osobę uwielbiającą słodycze. Gdy jednak postanawia z nich zrezygnować, z pewnością cierpi katusze, widząc innych zajadających się np. tortem na przyjęciu. Kusi ją nieprzemożna chęć spróbowania kawałka, wymaga to od niej poświęcenia. Taką sytuację, gdy chcemy ciastka, ale go sobie odmawiamy, moglibyśmy nazwać »celibatem ciastkowym«. Natomiast osoba »A-ciastkowa« w ogóle nie myśli o słodyczach. Nawet nie zerka na najbardziej apetyczną wystawę cukierni. Na przyjęciu tort jej nie interesuje. Chyba że gospodarz nalega na spróbowanie, więc jeśli zechce – zje kawałek, który jej nawet zasmakuje. Paradoksalnie może mieć nawet zdolności kulinarne i robić pyszne wypieki. Nie będzie to jednak coś, wokół czego ma kręcić się jej świat. Tak jest z podejmowaniem zachowań seksualnych u asów. Mogą się na nie decydować, ale nie cierpią, gdy na ogół tego nie robią. Zwyczajnie nie mają pociągu seksualnego do drugiej osoby, tak jak można nie mieć ochoty na ciastka i inne dodatkowe przyjemności” – opisuje psycholożka. Asy mogą tworzyć szczęśliwe związki, angażować się i cenić bliskość. Bez związku z seksem Środowisko asów musi mierzyć się z wieloma mitami, do których należy m.in. używanie pojęcia aseksualności w kontekście nieatrakcyjności. – Aseksualność jest spektrum, które odnosi się do osób odczuwających niewielki lub całkowity brak pociągu seksualnego do innych ludzi, ale nie wyklucza tego, że mogą być one atrakcyjne fizycznie, emocjonalnie i intelektualnie tak samo jak osoby o innych orientacjach – tłumaczy seksuolożka Sara Tylka, prowadząca edukacyjny profil na Instagramie @psychosekslogicznie. – Ponadto aseksualni mogą odczuwać inne formy przyciągania, takie jak romantyczne czy estetyczne – tłumaczy. Edukatorka obala też inną błędnie pokutującą w społeczeństwie teorię. – Asy mogą tworzyć szczęśliwe i spełnione związki, angażować się i cenić bliskość, nawet jeśli nie mają potrzeby aktywności seksualnej. Po prostu nie jest ona dla nich ani jedynym, ani najważniejszym składnikiem życia – dodaje. Trudniejszym etapem za to okazuje się coming out. W przestrzeniach przeznaczonych dla osób aseksualnych (należy do nich m.in. międzynarodowa platforma AVEN i polskie stowarzyszenie Asfera) często pojawia się pytanie, kiedy as-osoba powinna porozmawiać o tym z partnerem. – Niektóre asy nie rozumieją, jak wielką rolę odgrywa w związku seks. Jedni argumentują, że jeśli ktoś naprawdę kocha, to nie powinien wymagać gotowości na podejmowanie zachowań seksualnych od drugiej osoby. Ja uważam, że jeśli pojawiają się uczucia, nie powinno się również oczekiwać rezygnacji z tej sfery w relacji – wyjaśnia Anna Niemczyk. – Bo tak jak asy nie potrafią wyobrazić sobie, jak bardzo allo-osobom jest potrzebny seks, tak samo alloseksualni nie zrozumieją, jak bardzo zbędny jest on asom. Znam pary as – allo, które jakoś funkcjonują, ale najczęściej jest to spotkanie „w połowie drogi”, więc obydwie osoby mogą czuć się stratne. Dlatego jestem entuzjastką szukania partnerów wśród osób własnej orientacji. Szacuje się, że społeczność spod parasola aseksualności ma w Polsce wielkość między pół a milionem osób. To wystarczająco, by odszukać kogoś w tej właśnie grupie – mówi. Wymyślić miłość na nowo Podczas rozmowy Anna Niemczyk opowiedziała mi historię, która wydarzyła się świeżo po wydaniu jej książki. Wraz z koleżanką siedziała w parku i rozmawiały o aseksualności, gdy po pewnym czasie zorientowały się, że uważnie przysłuchuje się im pani około sześćdziesiątki, siedząca na sąsiedniej ławce. Przeprosiła za swoją ciekawość i zwierzyła się, że od zawsze była przekonana, że mąż ją zdradza albo jej nie kocha, ponieważ wcale nie podejmuje zachowań seksualnych, przez co często czuła się nieatrakcyjna. Obiecała kupić książkę. Dla męża. – Nie wiem, jak zakończyła się historia tej pani – wspomina autorka. – Ale dostawałam mejle właśnie od osób starszych, które po odkryciu, czym jest (i że w ogóle istnieje!) aseksualność, przeżywały pewnego rodzaju katharsis. Tak jakby zaczynały życie od nowa – dodaje. Czy powoli dobijamy do historycznego miejsca, gdy seks przestanie być wymogiem? Psycholożka wierzy, że aseksualność zostanie przyswojona przez społeczeństwa jako jedna z równouprawnionych manifestacji własnej seksualności, a ci, którzy szybko nie nadgonią tych trendów, mogą się rozczarować. Bo według niej wolność seksualna to także wolność od seksu – niezależnie od tego, czy jest się osobą aseksualną, czy allo. – Ostatnio w polskim filmie „Teściowie 2” trafiłam na monolog bohaterki granej przez Maję Ostaszewską, która wykrzykuje to, co jej leży na sercu: „Nikt mi więcej nie będzie mówił, jak ja mam żyć. Jak ja mam seks uprawiać. Jak se będę chciała uprawiać seks rano, to se będę rano. A jak nie będę chciała, to w ogóle nie będę uprawiać” – opowiada Niemczyk. I przywołuje słowa jednej z bohaterek jej książki – na temat opresyjności konserwatywnej kultury: „Jedno byłoby wtedy pewne: będąc mężatką, wiedziałabym, że mąż nie rzuci mnie tylko dlatego, że jestem kiepska w łóżku. Najwyżej satysfakcji seksualnej poszuka gdzie indziej. Nadal będą nas jednak łączyć inne rzeczy. Współczesna, liberalna kultura już nie wymaga posłuszeństwa, ale entuzjazmu. Nakłada na ciebie presję stuprocentowego zadowolenia partnera. W przeciwnym razie wasza relacja wisi na włosku. Seksualność stała się esencją związków. Jeśli nie jesteś świetna w te klocki, odpadasz albo żyjesz w permanentnym lęku. Rozmawiam o tym czasem z koleżankami i wiem, że tej obawy w związku doświadczają także osoby seksualne. Ale żyjemy w micie, że to jest właśnie wyzwolenie”. W wymienianej wcześniej książce „Asy” Angela Chen podkreśla charakter narracji, gdy mowa o asach. Nagłówki gazet straszą „recesją seksualną”, politycy i socjologowie za niż demograficzny winią gry komputerowe i Netfliksa, a Kościół grzmi o zepsutym Zachodzie i feministkach, zamiast nauczyć się mówić o seksie – otwarcie. Jak pisze Chen: „Język jest formą władzy i może zarówno stwarzać pole do dialogu, jak i izolować”. Ważna jest więc edukacja, by dowiedzieć się chociażby, że pragnienia jednych nie są pragnieniami pozostałych. Zrozumienie motywów pewnych zachowań daje też szansę na wytłumaczenie siebie lub kogoś, pozbycie się poczucia osamotnienia, a nawet odnalezienie siebie lub osoby o podobnych oczekiwaniach, co w dalszej perspektywie może przynieść szczęście i spełnienie w każdym wieku i każdej orientacji. W dzisiejszym świecie, gdzie seks jest wszechobecny, osoby aseksualne mają dla nas wiele cennych lekcji. – Pokazują, że intymność nie musi wiązać się z seksem. Bliskość emocjonalna i platoniczna mogą być równie, jeśli nie bardziej, satysfakcjonujące – wymienia Sara Tylka. – Dzięki asom uczymy się też, jak ważna jest szczera komunikacja w związkach. Rozmowy o potrzebach i granicach są kluczem do zdrowych relacji – w końcu każdy z nas ma prawo do własnych pragnień i przestrzeni – dodaje. Aseksualność dowodzi, że warto być autentycznym i akceptować siebie takimi, jakimi jesteśmy, bez ulegania presji społecznych oczekiwań. A przede wszystkim przypomina o empatii i zrozumieniu dla różnorodności ludzkich doświadczeń. Kto nie chciałby takiej przyszłości?
Co się zmieni, gdy w naszym życiu pojawi się dziecko? "Pierwszy kwartał jest jak jazda pod prąd rozpędzonym fiatem po oblodzonej autostradzie"
Co zmieni dziecko? „Nic się nie zmieni!”. To hasło powtarzają na całym świecie wszystkie pary, które spodziewają się pierwszego dziecka. Naiwni – przecież zmieni się wszystko!
W tym artykule: Co zmienia dziecko? Seks zapisany w kalendarzu Czy zmieni się nasze życie towarzyskie? Królowa schodzi z parkietu Dziecko - "pan naszego czasu, dyspozytor snu" Podróże z dzieckiem - zmierzch spontaniczności "Dziecko to nie katastrofa. Po prostu będzie inaczej" [ekspert] Co zmienia dziecko? Seks zapisany w kalendarzu Próba pierwsza. W poradnikach piszą wyraźnie – nie odstawiaj faceta na drugi tor. Nie pozwól, żeby czuł się zazdrosny o dziecko. Pomyślałam, że seks załatwi sprawę. Czy miałam na niego ochotę? Oczywiście, że nie. Wo­lałam się wyspać! Jednak kierowana instynktem przetrwania pewnego wieczoru ruszyłam do akcji. Gorąca kąpiel przy świecach, z bąbelkami i winem, kiedy synek śpi – to miała być relaksująca gra wstępna. Wskoczyliśmy do pachnącej piany z kieliszkami w ręku. Po kilku godzinach obudził nas płacz. Woda w wannie była lodowata i czerwona, bo wylało się wino. Na podłodze szkło, bo z ręki wypadł mi kieliszek. Zamiast seksu – sen. – Mogło być gorzej – pociesza mnie Irena, matka rocznej córeczki. – My zasnęliśmy oboje, gdy robiłam mężowi fellatio. Obudziłam się pod kołdrą, spocona, z przyklejonym penisem do policzka. Próba druga. – Dziś będzie ten dzień – zaczepiał mnie partner od rana. Podszczypywał, obcałowywał. Napięcie rosło do wieczora. Wreszcie syn zasnął! Możemy działać! Grę wstępną przerwało jednak kwilenie. – Nie ruszaj się stąd, mała! Ja się tym zajmę! – energicznie zapewnił mój chłopak i poszedł spacyfikować niemowlaka. Po paru minutach usłyszałam wołanie o pomoc. Wchodząc do dziecięcego pokoju, zobaczyłam, jak narzeczony przewija syna, a z rąk przecieka mu przez palce rzadka kupa. Na koniec nasz potomek zrobił siusiu, a że strumień był silny, nasikał tacie prosto w twarz. Po opanowaniu sytuacji wróciliśmy do łóżka, ale nie do gry. Bo czy można kochać się z kimś, kto chwilę temu w ustach miał, co prawda niemowlęcy, ale jednak mocz? Próba trzecia. Minęły cztery lata. Seks jest, owszem, ale na ogół tylko wtedy, gdy jakimś cudem zostaniemy sami w domu. Planujemy go w kalendarzu, obok spotkań biznesowych i wizyt kontrolnych u pediatry. Raz byliśmy spontaniczni. Ale w środku nocy akcję przerwał nam tupot małych stóp i pytanie: „Tato! Mamo! Czy mogę się do was przytulić?”. Poddaliśmy się. – Mogło być gorzej – opowiada mi Monika. – Nasz pięcioletni syn nakrył nas na seksie pod prysznicem. Najpierw krzyczał kilka minut. Potem zamilkł. I przez trzy dni nie wydobył z siebie słowa. Odwiedziliśmy logopedę, a ten spytał, jak do tego doszło. Płonęłam ze wstydu, opowiadając genezę – opowiada. Czy zmieni się nasze życie towarzyskie? Królowa schodzi z parkietu Próba pierwsza. Koleżanki – rzecz święta. I dla nich trzeba znaleźć czas. W końcu ploteczki przy winie przynajmniej raz w tygodniu to był nasz rytuał. – Wychodzę, poradzisz sobie – oznajmiłam w progu. Wcześniej nakarmiłam, uśpiłam, odciągnęłam laktatorem mleko. Do dziś nie wiem, jak mogłam nie usłyszeć 20 połączeń telefonicznych. Wracając po kilku godzinach, już na przystanku autobusowym słyszałam płacz. Nie miałam wątpliwości – to wyło moje dziecko. Zastałam partnera fioletowego na twarzy ze złości, który trzymał w ramionach fioletowego od płaczu niemowlaka. Tak, syn płakał wiele godzin, bez przerwy. Chłopak nie odzywał się do mnie przez następne trzy dni. Ja przez kolejne miesiące nie spotykałam się z koleżankami. Próba druga. „Hura! Wolność! Przestałam karmić piersią!” – pół roku po porodzie cieszyłam się jak dziecko. Teraz wszystko będzie jak dawniej. Najwyższy czas na imprezę! Dziecko przecież nocuje u dziadków. – Ależ my się dziś zabawimy! – szczebiotaliśmy w taksówce w drodze na urodziny koleżanki. W torbie brzęczały butelki whisky. W końcu jeszcze niedawno byliśmy królem i królową imprez. Z parkietu schodziliśmy ostatni, a nad ranem przemierzaliśmy Warszawę pieszo, pochłaniając niezdrową zapiekankę lub kebab. Tym razem po dwóch drinkach czułam się tak, jakby mnie przejechał walec. Przed północą niczym Kopciuszek zeszłam z parkietu, ciągnąc za sobą niespecjalnie zadowolonego chłopaka. Próba trzecia. Minęły cztery lata. Nasze życie towarzyskie kwitnie. A jakże! Tyle że teraz otaczamy się głównie znajomymi, którzy też mają dzieci. W sobotę rano – zamiast odsypiać imprezę – śniadanie na mieście w ekstraknajpie, czyli w takiej, gdzie jest kącik z kredkami i kolorowankami. Później spacer po parku z bandą drących się przedszkolaków i ich rodziców. Wszyscy udajemy, że jesteśmy cool i na plac zabaw skręciliśmy z własnej woli. Niby się cieszymy, że wreszcie rozmawiamy z dorosłymi, ale tematy jakoś tak same schodzą na wychowanie, karmienie lub choroby dzieci. Czasem na sankach jakiś tata wyjmie piersiówkę z burbonem. Wypijamy ją ukradkiem w 10 osób, czyli dla każdego po łyku. Potem i tak mamy kaca. Nic się nie zmieni” – powtarzałam dziarsko jeszcze w szóstym miesiącu ciąży, wspinając się z plecakiem na Połoninę Wetlińską w Bieszczadach. „Jakoś to idzie. Wprawdzie pod górkę, ale do przodu” – myślałam optymistycznie. Ja – wesoła, energiczna dziennikarka, ceniąca niezależność. Zamiast odpoczynku wybierałam przygodę i sport, a zamiast snu – koleżanki i wino. Ja, która już jako nastolatka przysięgłam sobie, że nie dam się przykuć do kuchennego blatu, bo bycie matką Polką i panią domu po prostu nie jest dla mnie, postanowiłam zmierzyć się z nową życiową rolą i zostać mamą. „Przecież to nie może być aż takie trudne” – myślałam. Dziecko - "pan naszego czasu, dyspozytor snu" Co się zmieni, gdy pojawi się dziecko? – Nic się nie zmieni – mówił on, całując mnie w wielki brzuch przed weekendowym wypadem z kolegami na ryby do Szwecji. On – informatyk, ale z poczuciem humoru. Mniej spontaniczny, za to systematyczny. Przywiązany do regularnych spotkań z kumplami, z którymi gra na PlayStation i w brydża. Meloman chadzający na wszystkie koncerty. Wreszcie on, który na pierwszym miejscu stawia prywatną przestrzeń i święty spokój, dorósł do decyzji, aby wszystko, czego nauczyło go życie, przekazać potomkowi. – Od początku będę z nim wędkował i chodził na koncerty – snuł radosne plany. Żyliśmy jak w bajce, spędzając wolny czas na podróżach, wizytach towarzyskich, a noce na seksie i oglądaniu modnych seriali. Aż do dnia, kiedy z głośnym okrzykiem na ustach próg domu przekroczył On. Syn pierworodny, król naszego życia, pan naszego czasu, dyspozytor snu. Nic się nie zmieni? Jakże byliśmy naiwni, wierząc, że to możliwe. Pierwszy kwartał z dzieckiem na pokładzie jest jak jazda rozpędzonym małym fiatem bez kierownicy po oblodzonej autostradzie, w dodatku pod prąd. Nie ma co wspominać, bo ten etap już wyparłam z pamięci. Z czasem odzyskaliśmy (niestety tylko pozornie) kontrolę nad kierownicą i nadszedł moment, żeby zająć się sobą nawzajem. Popracować nad związkiem, na nowo rozpalić żądze, jednym słowem podjąć wielokrotne próby powrotu do normalności. Najczęściej próby nieudane… Podróże z dzieckiem - zmierzch spontaniczności Próba pierwsza. – Jedziemy nad morze – rzucił spontanicznie. Pomyślałam: „Nic się nie zmieniło”. W końcu od lat w maju rozpoczynaliśmy sezon od kitesurfingu. Półwysep Helski, przyczepa kempingowa, morza szum, zimne piwko, biały piasek pod stopami. Przecież nasz wówczas czteromiesięczny syn ciągle śpi. To musi się udać – pełni optymizmu wsiadaliśmy do samochodu. Na miejscu rozczarowanie – leje deszcz. Cały dzień siedziałam z wózkiem w knajpie, podczas gdy tata robił maraton po przyczepach kempingowych i namiotach, przybijając piątki ze starymi kumplami. W nocy dramat – w przyczepie zimno, wilgotno. Syn się darł, za to tata po zakrapianych odwiedzinach spał jak kamień. Sąsiedzi z kempingu obrzucali przyczepę butelkami i w niewybrednych słowach kazali uciszyć bachora. Rano pożyczyłam termometr, żeby zmierzyć dziecku gorączkę. Wyrok: 39 i pół. Wracamy. Próba druga. Marsylia – piękne miasto – rozmarzona kupowałam bilety lotnicze na przedłużony weekend. Wszystko było zaplanowane – zostawiamy syna z teściową. Pierwszy weekend tylko we dwoje. Seks, wino i owoce morza – tak mieliśmy spędzić urodziny mojego chłopaka. Dzień przed wylotem – katastrofa. Syn ma gorączkę, wymiotuje. Ząbkowanie – rosną mu cztery jedynki naraz. Babcia się ulatnia. Ja zostaję. Narzeczony nawet się za mną nie obejrzał. Zabrał kumpla i poleciał. Z podróży przywiózł mi magnes na lodówkę. – Mogło być gorzej – pociesza mnie Kaśka, mama czteroletnich synów. Jej mąż z okazji rocznicy ślubu wykupił wycieczkę last minute do Kenii dla nich i bliźniaków. Wylot za cztery dni. – Dzieci nie mają paszportu? Zapomniałem. Jaka szkoda – nie krył zaskoczenia. No cóż, został zmuszony do zabrania kumpli z drużyny rugby. Na szczęście wysyłał rodzinie na Instagramie zdjęcia z safari. Próba trzecia. Podróżujemy. Znacznie rzadziej niż kiedyś, ale zawsze to coś. Tyle że autostop zamieniliśmy na pendolino albo SUV-a, a zamiast pola namiotowego wybieramy kurort z basenem i salą zabaw dla dzieci. Wyżywienie obowiązkowe, bo hotelowe śniadanie na wypasie równa się dwie godziny spokoju. Po górach nie chodzimy, bo młody nie wytrzyma. Na kajcie nie pływamy, bo jeśli nad morze, to lepiej do spokojnej miejscowości, dokąd wszyscy wczasowicze przyjeżdżają z dziećmi. Obowiązkowo na deptaku muszą być gofry i karuzele z konikami na żetony. Spontaniczne wypady rowerowe zamieniliśmy na zaplanowane wizyty w parku dinozaurów, parku linowym, stadninie kucyków czy kompleksie basenów ze zjeżdżalniami. Ale udało się nam spełnić marzenie, czyli przejechać kamperem Skandynawię. No, prawie się udało, bo ledwo objechaliśmy Szwecję, a trasa zamiast wzdłuż pięknego wybrzeża wiodła śladami parków rozrywki bohaterów książek Astrid Lindgren. Widzieliśmy Pippi Langstrumpf i zwiedzaliśmy domki dzieci z Bullerbyn! "Dziecko to nie katastrofa. Po prostu będzie inaczej" [ekspert] Co zmienia dziecko? Nic się nie zmieni? Bzdura! To myślenie życzeniowe, bez cienia nadziei na powodzenie. Jednak nasze czasy niejako wymuszają na partnerach dążenie do niezależności za wszelką cenę. Wiele par wprawdzie marzy o dziecku, ale żyjąc w narcystycznym kokonie, nie dopuszcza do siebie myśli o zmianie w swoim idealnym życiu. A przecież nawet jak kupisz chomika, twój świat się zmieni, bo pojawią się nowe obowiązki. Przy dziecku, zwłaszcza w pierwszych latach jego życia, lista obowiązków jest nieskończona. A więc koniec złudzeń – gdy dziecko przychodzi na świat, zmienia się wszystko. A co ważniejsze, już nigdy nie będzie tak jak kiedyś. Należy się pogodzić z tym, że pewne rzeczy utracimy bezpowrotnie. Na przykład niezależność, beztroskę. Ale to nie znaczy, że należy lamentować. To nie katastrofa ani, jak wielu myśli, koniec wolności. Po prostu będzie inaczej. Czy fajnie – to zależy od związku. Jeśli para będzie na tyle elastyczna, że podda się zmianom, uważna na siebie, znajdująca równocześnie przestrzeń do intymności i partnerstwa, ma szansę cieszyć się sobą i kolejnym etapem życia rodzinnego. Bo podstawą rodziny funkcyjnej jest działanie zgodnie z potrzebami członków na danym etapie. Gdy pojawia się dziecko, partnerzy przestają być dla siebie pępkami świata, bo pępkiem staje się potomek. To zdrowe i naturalne. Bo o ile dorośli mogą wytrzymać, nie spełniając przez jakiś czas swoich potrzeb, o tyle dziecko – nie. Jednak partnerzy, jeśli chcą oczywiście, mają szansę z czasem odbudować zaniedbane przez pewien czas wzajemne relacje. Młodym rodzicom, którzy przychodzą do gabinetu, zawsze radzę: wyrzućcie dziecko z sypialni. Nie karm piersią dłużej, niż dziecko tego naprawdę potrzebuje. Dbajcie o przestrzeń wokół siebie. Pieluchy i zabawki to nie jest tło zachęcające do seksu. Zostawcie pociechę pod opieką babci lub opiekunki choć na kilka godzin. Planujcie seks. Przy napiętym grafiku trudno być spontanicznym. Zróbcie coś miłego dla siebie nawzajem. Ale jeśli próby powrotu na tor normalności zawodzą, czasem warto odpuścić. Wyśpijcie się, zregenerujcie. Nie wpadajcie w panikę, bo wszystko ma swój czas i każdy indywidualnie radzi sobie z nową sytuacją. Dużo się śmiejcie, starajcie się być życzliwi, nie przestawajcie szczerze rozmawiać. Otwórzcie się na nowe! Michał Pozdał, psychoterapeuta, seksuolog, założyciel Instytutu Psychoterapii i Seksuologii w Katowicach.
„Nie badasz się? Nie idę z tobą do łóżka”. Jak zachęcić kogoś do testów i nie mieć poczucia, że wychodzi się na paranoiczkę?
Chociaż liczba zakażeń HIV skoczyła w ostatni czasie, bezpieczny seks to wciąż temat tabu.
Wydaje się rozsądne, choć bywa kłopotliwe. Brzmi odpowiedzialnie, ale może urazić. A przynajmniej tak sądzimy, bojąc się, że czar chwili pryśnie, gdy zadamy prozaiczne pytanie: czy zrobisz sobie ze mną badanie na HIV i inne choroby przenoszone drogą płciową? Chcemy przecież wyjść z sypialni tak samo zdrowe jak do niej weszłyśmy. Więc w czym rzecz? Test na dojrzałość Problem jest palący, bo skala takich chorób alarmująco rośnie. Z danych Głównego Inspektoratu Sanitarnego wynika, że w Polsce w zeszłym roku zarejestrowano rekordową liczbę zakażeń HIV (2380 przypadków), o połowę więcej niż rok wcześniej. Wygląda na to, że nadal nie jest lepiej. Dane za pierwszy kwartał są niepokojące – 573 zakażenia HIV w porównaniu do 235 w tym samym czasie w 2022 roku. Co zaskakujące, nie dotyczy to jedynie 20- i 30-latków. Według statystyk rośnie liczba zakażeń wirusem HIV wśród osób 50 plus. Obowiązuje stereotyp, że po menopauzie następuje załamanie seksualności, tymczasem jest to oczywista nieprawda, bo w wiek dojrzały wchodzą teraz osoby, które dorastały w czasach rewolucji seksualnej. Według wyliczeń prof. Zbigniewa Izdebskiego, który cyklicznie wydaje raport o seksualności Polaków, 70 proc. zgadza się ze stwierdzeniem, że seks w każdym wieku może być źródłem pozytywnych przeżyć. Niestety, gdy znika ryzyko niechcianej ciąży, znika też prezerwatywa. Naszym rodzicom – samotnym lub po rozwodach – rzadko przychodzi pewnie do głowy, że w ich grupie wiekowej (najstarszy zdiagnozowany pacjent w Polsce miał 81 lat, a HIV zaraził się kilka miesięcy przed badaniem) szaleje wirus. „Gdybyśmy bali się chorób wenerycznych tak samo, jak boimy się niechcianej ciąży, prawdopodobnie wiele wirusów, bakterii i grzybów nie rozprzestrzeniałoby się z taką swobodą, z jaką mamy dziś do czynienia” – pisze na blogu badamhpv.pl dr Wojciech Homola, specjalista położnictwa i ginekologii, dodając, że renesans w Europie przeżywa także kiła, na którą zachorowanie w ciągu ostatniej dekady wzrosło o 70 proc. Lista jest długa i zawiera całą gamę chorób, od żółtaczki typu B i C, chlamydię trachomatis, wirusa HPV, przez rzeżączkę, rzęsistka, opryszczkę i grzybice narządów płciowych, po świerzb i – wybaczcie, ale musimy to napisać – wszy łonowe. „Gdyby więc wymienić potencjalnemu partnerowi seksualnemu całą listę chorób wenerycznych, które może wynieść z sypialni, być może nie trzeba by było szczególnie długo namawiać go do wykonania badań” – dodaje lekarz. Niestety, zaniedbania to m.in. efekt pandemii, bo w czasie lockdownu odzwyczailiśmy się od profilaktyki. Z raportów Krajowego Centrum ds. AIDS wynika, że co trzecia zakażona osoba nie wie nawet, że jest nosicielem HIV, a bez tej świadomości – czyli nie wykonując testu – dochodzi bez leczenia do takiego stadium, że pojawiają się objawy AIDS. Moglibyśmy całkowicie pozbyć się tej choroby. Niestety, testy robi jedynie 10 proc. Polaków, co daje nam niechlubne ostatnie (!) miejsce w Unii Europejskiej. Postawić jasno spawę To, że temat nie traci na aktualności, widać choćby na TikToku, gdzie w ostatnim czasie wiralem stała się scena z „Seksu w wielkim mieście” (#samanthajohnes, #hivtest), kiedy bohaterka serialu, poproszona przez przygodnego kochanka o testy na HIV, odwiedza klinikę diagnostyczną. Gdy po serii pytań o aktywność seksualną lekarka pyta o liczbę partnerów, Samantha przez dłuższą chwilę liczy w myślach, w końcu upewnia się: „W tym roku?”. Trudno sobie wyobrazić, żeby podobna scena mogła zostać nakręcona dzisiaj – powielałaby bowiem szkodliwy stereotyp, że zarazić się mogą tylko te z nas, które jak Samantha mężczyzn liczą w dziesiątkach, a nawet setkach. Wiemy, że to nieprawda. – Zakazić może się każdy bez względu na liczbę kontaktów seksualnych i osób, z którymi je odbyła – potwierdza psychoterapeutka i seksuolożka, certyfikowana doradczyni z dziedziny HIV/ AIDS Agata Stola. Ma porównanie, bo już dekadę temu stworzyła Projekt Test, czyli cykliczne kampanie społeczne mające na celu zmienić sposób myślenia o HIV w Polsce, np. „Pokolenie Minus” czy „Koniec AIDS”. Do anonimowych, darmowych badań wykonywanych we wskazanych klinikach (wyniki można było odebrać już po kwadransie) przekonywały m.in. Sylwia Chutnik, Maria Seweryn czy Bela Komoszyńska z zespołu Sorry Boys. Bezpłatna infolinia pod numerem 800 14 14 23 nadal działa (w dni robocze w godzinach 16–20 i w soboty od 10 do 14). Problem z tym, żeby konsekwentnie zawalczyć o swoje bezpieczeństwo i postawić sprawę jasno: „Nie badasz się? Nie idę z tobą do łóżka”, mają także 30- i 40-latkowie. W przypadku tych ostatnich być może to pokłosie straszenia chorobą w latach 90. Wystarczy wspomnieć piosenkę, która większości dźwięczy w uszach na samo słowo „HIV”, czyli „Plus i minus (+ i –)” Magika z zespołu Kaliber 44, by znowu poczuć, jak włos się jeży na głowie. Agata Stola uczyła się profilaktyki w Belgii, gdzie – jak podkreśla – kampanie promujące bezpieczeństwo seksualne były pozytywne i zachęcające. W Polsce odwrotnie – straszono śmiercią, a nie mówiono o ryzykownych zachowaniach, które dotyczą wszystkich osób uprawiających seks bez zabezpieczania. – Powstał więc mit, który ciągnie się do dziś, że na choroby przenoszone drogą płciową głównie są narażone osoby świadczące usługi seksualne, przyjmujące narkotyki w iniekcji i nieheteroseksualni mężczyźni. No i jak w takiej sytuacji swobodnie pytać o test na HIV? Propozycja wspólnego badania, która jest wzajemnym dbaniem o zdrowie, w takich okolicznościach staje się krępująca, zawstydzająca i jest często traktowana jako zarzut, a nie troska. Uruchamia się strach przed przypięciem łatki osoby o wątpliwej moralności – tłumaczy Stola. Co zatem poleca kobietom, które chciałyby, ale boją się zapytać o aktualny test? Przede wszystkim bezpośrednie i proste komunikaty. Zwłaszcza teraz, kiedy aplikacje randkowe nie pozostawiają złudzeń w kwestii wierności. – W casualowych relacjach nastawionych na seks podstawą bezpieczeństwa zdrowia jest prezerwatywa. Tu nie ma mowy o kompromisie, zabezpieczanie po prostu ma być – mówi Agata Stola. Z jej perspektywy najbardziej świadomą i dbającą o zdrowie seksualne grupą są nieheteroseksualni mężczyźni, którzy regularnie się testują. „Obrażać się za to, że partnerka poprosiła o badania? To absurd! Ja bym się obraził, gdyby mój seksualny partner mnie o to nie spytał” – czytam w komentarzach pod tiktokiem. – W gabinecie dobrze widać, że osobom nieheteroseksualnym dużo łatwiej jest mówić o swojej seksualności. Doświadczenie coming outu połączone często z walką o swoją tożsamość rozwija umiejętności komunikacji w tej kwestii. W efekcie mamy wyższy poziom otwartości, a to pomaga w partnerskich relacjach – tłumaczy seksuolożka. Czułość i czujność Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić. Przecież rozmowa o wirusach i pasożytach to „mood killer” (zabójca nastroju) nawet najbardziej obiecującej randki. Jak zatem zachęcić kogoś do wykonania testów, żeby nie zabić atmosfery i nie mieć poczucia, że wychodzi się na przewrażliwioną paranoiczkę? Wszystko zależy od podejścia. I od słów. Gdy dekadę temu Anna Mucha wyznała publicznie, że poprosiła partnera o wyniki badań na HIV oraz pokazała mu swoje, wypowiedź wywołała poruszenie. Aktorce zarzucano rozwiązłość, brak romantyzmu i zaufania do partnera.Wówczas odparowała ataki, tłumacząc, że w seksie i w sporcie gra jest tak samo ważna jak wynik. I nie widzi powodu, by nie zadbać o siebie, drugą osobę, wspólną przyszłość. W końcu, jak mawiała Brigitte Bardot: „Świat jest mały, ostatecznie wszyscy kiedyś spotkamy się w łóżku”. – Najgorsze, co możemy zrobić, to licytować się, kto powinien wykonać badanie, a kto go nie potrzebuje. Sprowadza się to do bardzo negatywnej rozmowy, w której osoby w związku oceniają swoją przeszłość i to, za kim potencjalnie stoi większe ryzyko zakażania STIs (sexually transmitted infections, czyli chorobami przenoszonymi drogą płciową – przyp. red.). Takie stawianie sprawy nosi znamiona manipulacji i przemocy. Jeśli jesteśmy w związku i chcemy zrezygnować z używania prezerwatywy, badania wykonujemy razem bez względu na to, kto ile wcześniej miał partnerów czy partnerek – podkreśla Stola. Na szczęście na horyzoncie widać zmiany – przedstawiciele pokolenia Z mają dużo mniej wstydu i zahamowań, a dbanie o zdrowie seksualne traktują naturalnie. To właśnie oni najczęściej (chociaż i tak zbyt rzadko) razem przychodzą do poradni diagnostycznych i wystawiają żyły do pobrania krwi. W wielu miejscach badania na HIV są bezpłatne i anonimowe. Zawsze można też poprosić lekarza pierwszego kontaktu o skierowanie, a największe komercyjne laboratorium wykonuje test za mniej więcej 50 złotych. Lista miejsc jest na stronie aids.gov.pl. Wiele klinik oferuje sekspakiety, czyli kilka podstawowych badań na obecność chorób przenoszonych drogą płciową. Ostatecznie wcale nie trzeba wychodzić z domu, bo test na HIV, HPV i WZW można zamówić online, a wynik będzie już po kilku minutach od zrobienia. Świadomość prozdrowotnie nastawionych „zetek” jest coraz większa także dzięki popularnym serialom, np. bijącym rekordy popularności „Sex Education” czy „Jeszcze nigdy…” (Netflix) opowiadającym o dojrzewaniu głównej bohaterki z Indii. Wspólne badanie na HIV to dla wielu młodych ludzi świadomy krok w dorosłość. Bo czy warto zaczynać romans z kimś, kto nawet nie chce zadbać o nasz komfort i bezpieczeństwo? Mimo pozytywnych wyników nie traćmy jednak czujności. – Ujemny wynik testu przesiewowego wskazuje nam stan sprzed mniej więcej 12 tygodni, co oznacza, że wówczas osoba nie była zakażona HIV – wyjaśnia Stola. Przypomina też o różnych układach relacyjnych, bo nie wszystkie związki zakładają seksualną wyłączność, a wtedy należy stosować prezerwatywę. Bo seks jest zdrowy tylko wtedy, gdy ty jesteś zdrowa.
Kogo i czego pragną kobiety? Rozmawiamy z autorkami poradnika "Superfacet"
Kim jest superfacet? Skąd kobiety wiedzą, czy dana osoba do nich pasuje i stworzą z nią dobry związek? Czego w wirtualnym świecie randek szukają kobiety, a czego mężczyźni? Od czego zacząć poszukiwanie życiowego partnera? Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o mężczyznach i relacjach, ale boicie się zapytać znajdziecie w książce „Superfacet” Aliny Adamowicz i Justyny Moraczewskiej. Rozmawiamy z autorkami poradnika.
Tytułowy „Superfacet” to oczywiście określenie umowne. Kim w Waszym ujęciu jest superfacet i jak mamy odbierać to pojęcie w perspektywie całej książki? Alina Adamowicz: Na świecie jest wielu superfacetów - ciekawych, mądrych, wartościowych, opiekuńczych mężczyzn. Dla każdej kobiety może to być trochę inna definicja, bo jesteśmy przecież różne. Mamy inne potrzeby, oczekiwania, poglądy i wartości, inne zdanie na temat wychowywania dzieci czy sposobów spędzania czasu itd. Jednocześnie większość z nas czuje, czego nie chce - związać się z narcyzem, niedojrzałym Piotrusiem Panem, maminsynkiem lub manipulantem. Widzę, jak my kobiety cierpimy z powodu trudnych doświadczeń z nieodpowiednimi mężczyznami. Po takich przejściach często tracimy nadzieję, że są jeszcze fajni i wartościowi faceci. To może być powodem, że przegapiamy tych właściwych dla nas mężczyzn, bo boimy się ponownie zaufać, szukamy ciągle kogoś lepszego lub zamykamy się na miłość i ją odtrącamy. I to mnie właśnie zmotywowało. Chciałam każdej kobiecie, dziewczynie, która szuka dobrej miłości, dać pigułkę przydatnej wiedzy, aby nauczyła się rozpoznawać oznaki, czy ktoś jest dla niej odpowiedni, czy też nie. Dać wskazówki, aby była lepiej przygotowaną do poszukiwania, rozwijania miłosnych relacji, ale umiała też rozpoznawać na czas znaki ostrzegawcze, że ktoś nie jest dla niej i świadomie nie brnęła w relację bez przyszłości. Tytułowy superfacet nie oznacza mężczyzny idealnego, bo nie ma osób idealnych, ale są właściwe dla nas. Osoby, przy których czujemy się ważne i bezpieczne, z którymi czujemy bliskość i głęboką, zdrową więź emocjonalną. To osoby, które starają się dla nas i sprawiają, że my lubimy starać się dla nich. Książka pomaga lepiej zrozumieć siebie, schematy z dzieciństwa i rany wyniesione z przeszłości. Dzięki niej więcej kobiet szybciej wycofa się z niedobrych lub niebezpiecznych relacji, nauczy się rozpoznawać zdrowe związki i dbać o nie oraz o siebie. Czy jest szansa, że stworzymy udany związek, kiedy inne relacje, które tworzymy nie są zdrowe? Alina Adamowicz: Oczywiście! Podstawą stworzenia udanego związku jest umiejętność zrozumienia samego siebie. Jeśli z innymi tworzymy niezdrowe relacje, to warto odpowiedzieć sobie na pytania: „Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego ciągle wpadam w takie związki?”. Możliwe, że nieświadomie powtarzamy jakiś schemat, wiążemy się z drugą osobą z jakiegoś klucza. Warto zrozumieć, jakie przekonania na temat siebie, mężczyzn i związku wyniosłyśmy z domu. To niezwykle ważne, aby się nad tym zastanowić. Wiele dziewczyn, które miało nadmiernie krytyczne matki lub rodziców, którzy nie potrafili ich kochać, idzie przez życie ze smutnym podświadomym przekonaniem, że nie zasługują na miłość, że ich potrzeby nie są ważne – dlatego ustawiają się na końcu, znoszą złe traktowanie, nie stawiają granic. Nieświadomie uważają, że nie są wartościowe i nikt ich nie pokocha, jeśli nie będą się poświęcać i stale walczyć o miłość, nawet kosztem samych siebie. Pierwszym krokiem jest więc wyłączenie życiowego autopilota, który sprawia, że żyjemy nawykowo, powielamy schematy wdrukowane w podświadomość. Gdy to zrobimy i podejmiemy pracę nad sobą, damy sobie szansę na uzdrowienie samych siebie i zaczniemy dokonywać świadomych wyborów. Gdy zrozumiemy, co nami kieruje, czego naprawdę potrzebujemy oraz że jesteśmy i zawsze byłyśmy ważne, to wreszcie zaczniemy decydować, czy nadal chcemy postępować, jak dotychczas, czy wybierzemy inną drogę. Gdy wiemy więcej o sobie, to możemy podejmować lepsze decyzje, budować lepsze relacje z partnerem, bliskimi i przyjaciółmi. A relacje z drugim człowiekiem wpływają w ogromnym stopniu na jakość naszego życia. Często w Waszej książce pada określenie: dobry związek, zdrowa relacja. Jaki człowiek gotowy jest na zbudowanie dobrego i zdrowego związku? Justyna Moraczewska: To co dla nas dobre i zdrowe czujemy każdą komórką ciała, bo ono daje nam wyraźne znaki. Przede wszystkim daje nam znać kiedy pakujemy się w coś złego i niezdrowego. Najważniejsze, żeby ich nie ignorować i nauczyć się je odbierać oraz trafnie interpretować. Kiedy czujemy się przy kimś, albo z powodu czyjegoś zachowania źle, zakłopotane, zestresowane, smutne, przygnębione; kiedy częściej przez kogoś płaczemy, a nie uśmiechamy się przy tej osobie, to nie jest to dobry, ani zdrowy związek. Kiedy partner funduje nam niepokój i emocjonalny rollercoaster, poniża, oszukuje, nie okazuje szacunku, to nie warto dawać takiemu związkowi przyszłości. Dobra relacja daje spokój, poczucie bezpieczeństwa, wsparcie i akceptację bez względu na wszystko. Jest zbudowana na prawdzie. Bo to jest dla nas zdrowe. W zdrowej relacji partner pomaga a nie ocenia. Jaki człowiek jest gotowy na zbudowanie zdrowego związku? Chyba przede wszystkim ten, który ma poukładaną relację z samym sobą. Ten, który lubi siebie, nie jest zakompleksiony, ma poczucie własnej wartości. Nie szuka jej potwierdzenia w relacji z inną osobą, bo to nie ona go określa. Tylko będąc samemu zbudowanym na stabilnym fundamencie, można zacząć budować cokolwiek z drugą osobą. Po kilku nieudanych związkach kobieta powinna się zorientować, że może warto przyjrzeć się bliżej sobie. Od czego należy zacząć pracę nad sobą? Alina Adamowicz: Jeśli chcemy znaleźć właściwego partnera i zbudować z nim zdrowy związek, to wpierw musimy UZDROWIĆ SIEBIE. Żeby uzdrowić siebie, musimy nauczyć się słuchać i zrozumieć siebie. Dopóki tego nie zrobimy, to nie będziemy w stanie być szczęśliwą w związku. Trzeba więc zacząć od poznania i zatroszczenia się o siebie, żeby się wzmocnić, żeby uleczyć rany i niepowodzenia z przeszłości. Jeśli chcemy rozwijać swoją więź z partnerem, to trzeba zainwestować w swój rozwój osobisty. Warto zainwestować w czas, uwagę, troskę i wysiłek. Bo mądre zajmowanie się sobą wzmacnia też relację. Związek zyskuje, gdy spada w nim napięcie, stres i negatywna energia, gdy każdy z partnerów potrafi zadbać o swoje zdrowie psychiczne i fizyczne. „Superfaceta” kierujecie w dużej mierze do kobiet, ale mężczyźni też znajdą wiele wartościowych wskazówek. Dlaczego oni również powinni sięgnąć po Waszą książkę? Justyna Moraczewska: Bardzo cenną rzecz usłyszałam ostatnio od bliskiego mi mężczyzny, kiedy opowiadałam mu o tej książce i o tym, że praca nad nią pozwoliła mi dużo lepiej zrozumieć mężczyzn i ich punkt widzenia na wiele spraw. Powiedział: „Chętnie zajrzę do tej książki, serio. Może dzięki niej lepiej sam zrozumiem siebie”. To dojrzała refleksja mężczyzny, który jest otwarty na pracę nad sobą, na poszukiwanie siebie i w konsekwencji na pracę nad związkiem. Zaskoczyła mnie pozytywnie, bo niestety częściej, kiedy mężczyźni widzą okładkę tej książki, słyszę: „ O, „Superfacet”! To pewnie o mnie.”. Tych wszystkowiedzących i zadufanych w sobie, oraz tych maskujących kompleksy jest cała masa. Zapewne to, co odkryliby w książce mogłoby ich mocno zaskoczyć, bo rozmija się z ich światopoglądem. Oni jednak zapewne po tą książkę nie sięgną. Ci, którzy to jednak zrobią mogą zrewidować wiele obiegowych opinii, dokonać autorefleksji, znaleźć bodziec do zmiany i do działania oraz dowiedzieć się najzwyczajniej w świecie czego i kogo pragną kobiety. Czy w swoim życiu spotkałyście superfaceta? Kto dla Was jest męskim wzorem? Alina Adamowicz: Spotkałam, choć trochę to trwało i zanim to się stało, zdążyłam też zaliczyć wpadki. Tym przykładem jest mój obecny mąż – jest moim superfacetem, choć to wcale nie znaczy, że jest idealny. Bo ideałów nie ma, każdy ma swoje wady i popełnia błędy. Ja też. Ale przy nim czuję się bezpieczna, zauważana i doceniana, wartościowa i kochana. Uwielbiamy ze sobą rozmawiać i spędzać czas. No i jeszcze świetnie gotuje! W gabinecie rozmawiam często z kobietami skrzywdzonymi przez partnerów/mężów, które straciły nadzieję na znalezienie tego jedynego. Te kobiety wcale nie są jakieś wymagające, szukają po prostu przyjaźni i wzajemnego szacunku. Często słyszę: „Chciałabym, aby mnie kochał, dbał o mnie, wspierał mnie, abym była dla niego ważna, żebym czuła się przy nim bezpiecznie, aby mnie szanował”. Każdy z nas zasługuje na dobry związek, na miłość, zaufanie i szacunek. Dla mnie w związku ważna jest przyjaźń i bliskość, o te dwa czynniki dbamy razem z mężem. Bo do miłosnego tanga trzeba dwojga. Podobno to ojciec jest najważniejszym mężczyzną w życiu kobiety. Najważniejszym, bo pierwszym. W jaki sposób kobieta może zrekompensować brak tej relacji w swoim życiu? Alina Adamowicz: Na początek dobrze pozbyć się iluzji, że brak relacji z rodzicami możemy sobie zrekompensować. W tym względzie warto być szczerym ze sobą i wreszcie przyjąć do wiadomości, że nie mieliśmy takich rodziców, rodzica czy relacji, których potrzebowaliśmy i już nigdy nie będziemy mieć. To może boleć, mamy prawo do żałoby i smutku – nawet dobrze to sobie opłakać. Nieraz łatwiej, gdy w tym procesie towarzyszy nam terapeuta lub psycholog. Później dobrze wypracować sobie styl myślenia, który nas wspiera – pamiętać, że sami jesteśmy odpowiedzialni za swoje życie i poczucie szczęścia, że możemy dokonywać wyborów, zmian, tworzyć swoje życie i decydować, kogo i na jakich zasadach do niego wpuszczamy. Rozmawiacie m. in. z Konradem Majem, doktorem psychologii społecznej, o kulisach randkowania w sieci. Okazuje się, że mimo sceptycznego podejścia wielu osób do tej formy, to jednak dobry sposób na poznanie kogoś wartościowego. Trzeba tylko przestrzegać kilku zasad. Jak poruszać się w tym wirtualnym świecie? Justyna Moraczewska: To ważna rozmowa, bo dotyka niezwykle aktualnego tematu. Poznajemy się coraz częściej dzięki aplikacjom i portalom. Taki jest fakt i deprecjonowanie wirtualnej rzeczywistości nie ma sensu. Co za różnica gdzie się poznajemy - na czacie, czy przy barze w klubie? Problem w tym, że tej nowej formy randkowania uczymy się po omacku, bo nie ma żadnego kodeksu, spisu reguł ani tym bardziej obowiązujących zasad savoir-vivre. A tu łatwiej, niż patrząc komuś w oczy, o manipulację czy zakrzywienie rzeczywistości. Zasady bezpiecznego poruszania się w tym świecie pomagają uniknąć rozczarowań i łez, upokorzenia i zwykłego oszustwa. A niestety, tak jak podkreśla w rozmowie Konrad Maj, wielu mężczyzn posiadających aplikację randkową cechuje się ciemną triadą osobowości. Oznacza to, że w świecie wirtualnego randkowania znacznie częściej niż w realu można spotkać mężczyzn o tendencjach narcystycznych, makiawelistycznych czy psychopatycznych. Jak ich rozpoznać? Tu oczywiście odsyłam do książki. Piszemy także o tym, jak interpretować profile i czytać ze zdjęć, oraz o tym, jak same często, tworząc własny profil wysyłamy błędne sygnały i w konsekwencji nie znajdujemy tego kogo naprawdę szukamy. Bo jak pokazują statystyki, znaczna większość kobiet szuka w sieci partnera do zbudowania stałego związku. Prawie każda, zalogowana w aplikacji, czy na portalu, szuka miłości. A co do mężczyzn, sprawa ma się jednak inaczej. Większość szuka zabawy, odskoczni, niezobowiązującej relacji i szybkiego seksu. Większość nie oznacza jednak, że wszyscy. Często to kobiety mają więcej refleksji nad tym, jak funkcjonuje ich związek. Chętniej też zwracają się po pomoc, słuchają porad. Jednak same nie zbudują zdrowej relacji. Jak rozmawiać z partnerem, który nie czuje i nie rozumie, że wprowadzenie pewnych zmian jest nieuniknione? Alina Adamowicz: Wiele porad na ten temat zawarłyśmy w naszej poprzedniej książce „Superzwiązek. Jak stworzyć dobrą i trwałą relację, która się nie rozpadnie”. Kluczowa jest właśnie rozmowa i komunikowanie oraz urealnianie wzajemnych potrzeb, oczekiwań, zdrowych granic i możliwości. W książce podajemy przykłady konkretnych sformułowań oraz zasady dobrej rozmowy. Niezwykle ważna jest również umiejętność kłócenia się i godzenia. Och, jest tyle ważnych umiejętności, których powinniśmy uczyć się już w szkole zamiast wkuwać na pamięć jakieś nic nie wnoszące daty z historii czy z biologii budowa pantofelka! Z rozmowy Justyny z seksuologiem Andrzejem Depko wynika, że seks może zweryfikować to, czy partnerzy są dobrani. Zachowanie w łóżku, w intymnym akcie bardzo dużo mówi o człowieku. Jak poprzez seks sprawdzić, jakim partnerem jest człowiek, z którym jesteśmy w relacji? Justyna Moraczewska: Seksualny match nie musi iść w parze z dobraniem pod wszystkimi innymi względami. Ale zgranie w seksie jest niezwykle ważne. Jeśli nie jesteśmy pod tym względem dopasowani, to zwiększamy szansę na rozpad relacji. Wcześniej czy później brak udanego seksu doprowadza do frustracji, oddalenia się od siebie i zdrady. Nie ma co udawać, że ten obszar w związku nie jest ważny. I tu zacytuję fragment rozmowy z dr Andrzeja Depko: „Istotą udanych związków jest harmonijny dobór dwojga ludzi pod względem charakteru, pragnień, oczekiwań, priorytetów, zainteresowań, popędu seksualnego oraz stanu zdrowia. Aby związek był udany, niezwykle istotne jest rozwiązanie problemu komunikacji, wzajemnego otwarcia się i uwolnienia od lęku przed oceną.” Wchodząc w nowy związek nie ma co czekać z seksem, niezależnie od tego, co nam nawkładano w tym temacie do głowy. Seks weryfikuje, czy para ma podobne upodobania, czy mężczyzna jest nastawiony na to, żeby partnerce sprawić przyjemność, czy na to, żeby samemu szybko dążyć do orgazmu. Tylko w łóżku naprawdę okazuje, czy obydwoje kręci to samo, albo czy przynajmniej mają zbliżone upodobania. Czy on słucha jej? Czy ona słucha jego? Czy w ogóle potrafią się komunikować i także o seksie ze sobą rozmawiać? Jak budować prawdziwą intymność w związku? Alina Adamowicz: Często myślimy, że intymność to tylko seks. A tymczasem intymność ma wiele barw i wymiarów. To poczucie głębszego połączenia, bycia akceptowanym takim, jakim się jest, poczucie fizycznego i emocjonalnego bezpieczeństwa, chęć dotykania, przytulania, brak obawy przed otwarciem się i okazywaniem uczuć. To pragnienie dbania o dobro partnera i darzenie go szacunkiem, poczucie, że można na siebie nawzajem liczyć. Intymność jest sercem tego, co potrzebujemy w związku. Oznacza bliskość, o którą trzeba dbać. Badania pokazują, że jej utrata, może doprowadzić do bezpowrotnego zaniku więzi emocjonalnej, co jest główną przyczyną rozpadu związków. Jednym ze sposobów budowania intymności, jest również dbanie o namiętność. Co można zrobić opisujemy szeroko w naszej książce. Inną sprawdzoną metodą jest wsłuchiwania się w codzienne potrzeby i troszczenie się o siebie nawzajem, tutaj mam na myśli, czułe powitania, małe niespodzianki, drobne gesty, miłe słówka, przytulanie, pogłaskanie, trzymanie się za rękę, zrobienie porannej kawy, śniadania, pikantne smsy czy masaż w łóżku. Dzięki takim rytuałom można wzmocnić więź i odbudować intymność w związku. Zaprosiłyście do rozmów dwóch zwyczajnych facetów, którzy nie są ekspertami, ale dobrymi praktykami, ale opowiedzieli Wam o tym, jakimi są facetami, mężami, ojcami. Co Was najbardziej zaskoczyło podczas tych rozmów? Justyna Moraczewska: Radosław Majdan i Rafał Maślak są reprezentantami dwóch różnych pokoleń. Łączy ich medialna rozpoznawalność i fakt, że są pod obstrzałem opinii publicznej. Nas nie interesowała jednak opinia na ich temat wysnuta na podstawie obserwacji profilu na Instagramie, tylko fakt jakimi są na co dzień partnerami i ojcami. I tu okazało się, że łączy ich coś więcej, mianowicie niezwykła dojrzałość życiowa, niezależna od wieku. To faceci bez kompleksów, świadomi siebie i tego w jaki sposób redefiniuje się dziś pojęcie męskości. Każdy z nich przeszedł swoja drogę do tego etapu i obywaj dają sobie przyzwolenie na to, że w przeszłości popełniali błędy. Bo kto ich nie popełnia, nie ma szans na odrobienie lekcji na temat samoświadomości. To mężczyźni szczęśliwi i spełnieni, którzy odnaleźli drogę do docenienia tego, co w życiu najistotniejsze. Dziś wartością nadrzędną jest dla nich rodzina, w której odnajdują się jako zakochani partnerzy i zaangażowani ojcowie. Dojrzałość, odpowiedzialność i mądrość życiowa to może nie zaskoczenie, ale są godne podziwu. A z perspektywy ich partnerek - do pozazdroszczenia. Właśnie te rozmowy powinien przeczytać każdy mężczyzna. Kim jest współczesny superfacet? Justyna Moraczewska: Dla każdej z nas to może być ktoś inny. I o tym nie można zapominać, że posiadamy odmienne potrzeby i oczekiwania. Zwłaszcza, że mamy niestety tendencję do porównywania się z innymi. A to błąd, bo ktoś, kto jest komplementarny dla innej osoby nie musi być koniecznie ideałem dla nas. Ale niedawno zapytałyśmy z Aliną nasze obserwatorki na Instagramie, o to, jakie cechy definiują ich partnera z marzeń, a tym samym są kluczowe dla dobrego związku. Słowami, które powtarzały się najczęściej były: zaufanie, lojalność i szacunek. Od siebie dodam jeszcze słowo odpowiedzialność, Kreśląc na ich podstawie obraz współcześnie pożądanego superfaceta, to ten zestaw cech niech go definiuje.
Gadżety erotyczne, które są bestsellerami w swojej kategorii. Znajdziecie je w Super-Pharm!
Nareszcie! Gadżety erotyczne lądują wreszcie (i bez wstydu) w szufladach naszych nocnych szafek, a my coraz częściej przyznajemy, że lubimy spędzić z nimi parę chwil. Co więcej, seksuolodzy biją nam brawo, bo wiedzą, że autoerotyka to droga do poznania siebie i swoich potrzeb. A kto zna własne pragnienia, ten umie przekazać je partnerowi. I wtedy wszyscy są szczęśliwi.
Prawda jest bowiem oczywista – kiedy kobieta jest spełniona w łóżku i dobrze się w nim bawi – oboje mają z tego frajdę. Kiedy jednak wszystko, co wie o seksie, to wizje z filmów porno lub to, co pokazuje jej partner – wtedy może być trudniej odczuć prawdziwe spełnienie. Kobiece orgazmy nie biorą się (zwykle) z penetracji, ale wymagają nieco bardziej wyrafinowanych sytuacji. Pewnie zgodzi się z nami wiele kobiet, że kobiecy orgazm dzieje się w zaledwie kilku okolicznościach. Albo potrafimy same się dotykać tak, że płyniemy w stronę spełnienia. Albo ktoś potrafi nas tak dotykać. Albo (rzadziej), podczas stosunku, penetracji towarzyszy czuły dotyk (nasz lub partnera). I każda z tych trzech dróg może być pełniejsza, piękniejsza i bardziej zaskakująca, jeśli w owej pieszczącej dłoni pojawi się wibrator lub inny gadżet erotyczny. Taki magiczny, wibrujący przyjaciel nie musi być ani ogromny, ani drogi. Co więcej, nie musimy iść po niego do lateksowego sexshopu. Świetne propozycje erotycznych gadżetów znajdziemy na stronie superpharm.pl. Na przykład masażer intymny Lelo Ella Deep Rose, zaprojektowany tak, aby dotrzeć do punktu G. Zapakowany w eleganckie pudełko upominkowe, uzupełnione satynowym etui idealnie nadaje się na trafiony (z pewnością!) prezent dla przyjaciółki. Jest bezpieczny dla ciała - silikon nie zawiera ftalanów, gładki i łatwy do czyszczenia. Ten jest bez wibracji, ale jeśli pragniesz więcej…. https://media.immediate.co.uk/volatile/sites/64/2024/11/cf6af89d582cbfad03036b7c66ca93a246b3c6bd-a19344e.webp Na tej samej stronie, w tej samej zmysłowej kategorii, czeka pingwinek. A dokładnie Satisfyer Pingwinek. Jest to przyjemny masażer łechtaczki o niepowtarzalnym designie przypominającym pingwinka. Nasz mały uprzyjemniacz wieczorów wykorzystuje technologię Air Pulse - przyjemność zapewnia 11 wyjątkowych, stymulujących fal powietrza. Pingwinek to bestseller w kategorii zabawek erotycznych. Ma 11 programów do stymulacji łechtaczki o różnej intensywności – można je wygodnie zmieniać za pomocą prostego panelu sterowania na obudowie - od delikatnej po silną. Każda znajdzie coś dla siebie. A może chcesz zabawić się w podróży? Na internetowej półce, niedaleko pingwinka, czeka coś idealnego! Satisfyer Traveler to elegancki i przenośny masażer łechtaczki wyposażony w opatentowaną technologię Air-Pulse. Masażer stymuluje łechtaczkę za pomocą intensywnych fal ciśnienia. I jest prosty w użyciu! Wystarczy przyłożyć go wokół łechtaczki, a następnie wybrać ulubione ustawienie. Wykonany jest z super miękkiego, przyjaznego dla ciała silikonu klasy medycznej. Gładkość i higiena w jednym. Poręczny kształt sprawia, że świetnie sprawdza się w podróży. Dyskrecję zapewni magnetyczne zamknięcie – zapewnia ono higieniczny transport i dyskrecję. Choć jak zobaczysz jak cudnie działa będziesz z pewnością niedyskretna i opowiesz o tym swoim koleżankom. Do zabawy w parach proponujemy Satisfyer Masażer Double Plus Remote. Erotyka to naprawdę piękna przestrzeń. Ciało, któremu damy przyjemność potrafi oddać nam niewyobrażalną błogość. Sypialnia może stać się miejscem najgłębszego rozluźnienia a także – z tymi cudnymi gadżetami – dobrej zabawy. Bo seks nie lubi zbytniej powagi, podobnie jak samo życie. Zatem na te święta poprośmy o słodkiego pingwinka, tego z www.superpharm.pl.
Libido - co to jest i jak je podnieść u kobiet? Sprawdzone sposoby na zwiększenie libido
Libido, czyli inaczej sprawność seksualna, jest niezwykle ważnym elementem życia większości ludzi. Zdarza się jednak, że libido nagle opada - to naturalne, choć niekiedy uciążliwe zjawisko, które jednak nie jest niczym groźnym, o ile nie utrzymuje się zbyt długo. Wyjaśniamy, co podnosi libido oraz jak podwyższyć je przy antykoncepcji.
W tym artykule: Libido - co to jest? Jak podnieść libido u kobiet? Jak zwiększyć libido? Co zwiększa libido? Libido - co to jest? Libido jest określeniem na popęd seksualny, który może być różny u każdego człowieka oraz zależy od wielu czynników. Libido to nie tylko to częstotliwość zachowań seksualnych, ale też zainteresowanie seksem oraz stopień naszej motywacji do podejmowania zachowań seksualnych. Może ono zmieniać się zarówno na przestrzeni całego życia, jak i krótkich okresów. Libido podlega wpływowi różnych czynników środowiskowych i fizjologicznych, a najważniejsze z nich to: indywidualne preferencje; kondycja psychiczna (stres lub depresja mogą obniżać libido); faza związku; przyjmowane leki; choroba fizyczna; przyjmowane używki (papierosy lub alkohol mogą obniżać libido); tryb życia (sposób odżywiania, regularność cyklu dobowego, niedobory witamin itd.); wiek; pora roku (wiele osób obserwuje spadek libido w miesiącach jesienno-zimowych) faza cyklu miesięcznego. Libido mogą zwiększać lub zmniejszać procesy fizjologiczne zachodzące w naszym organizmie. Zazwyczaj jest ono bardzo silne w okresie dorastanie. U mężczyzn zaczyna ono opadać po około 35., a u kobiet po 45. roku życia, czyli najczęściej podczas przechodzenia menopauzy. Należy jednak pamiętać, że są to kwestie indywidualne. Za odczuwanie popędu seksualnego odpowiadają hormon. U kobiet jest to estrogen, którego najwięcej jest we krwi w okresie owulacji - wtedy też u większości kobiet libido jest największe. W przypadku mężczyzn za popęd seksualny odpowiada testosteron. Obniżenie libido jest naturalnym zjawiskiem, które nie powinno budzić naszego niepokoju, o ile nie utrzymuje się zbyt długo. Warto wiedzieć jednak, że może to prowadzić na przykład do problemów z erekcją. Najczęściej długo utrzymujący się spadek libido może być skutkiem innych poważnych zaburzeń. Zdradzamy kilka sprawdzonych sposobów na to, jak podnieść libido u kobiet w czasie przyjmowania leków antykoncepcyjnych i nie tylko. Pamiętaj jednak, że jeśli Twój popęd seksualny jest obniżony już od dłuższego czasu, najlepiej jest poszukać przyczyny i udać się do lekarza na okresowe badania. Jak podnieść libido u kobiet? Jak podwyższyć libido przy antykoncepcji? Jest to problem, z którym zmaga się wiele kobiet stosujących hormonalne metody zapobiegania ciąży. Co ciekawe, badania TNS Polska potwierdzają, że z powodów psychologicznych, sytuacja ta może zupełnie odwrotnie. Okazuje się, że dla jednej na pięć Polek stosujących antykoncepcję, lęk przed niechcianą ciążą ma destruktywny wpływ na libido. Jednak najczęściej ingerencja w gospodarkę hormonalną może prowadzić do obniżenia popędu seksualnego, dlatego warto wiedzieć, jak nieco go wzmocnić, a przy okazji nie wpłynąć negatywnie na skuteczność środków antykoncepcyjnych. Libido podnieść można za pomocą specjalnych suplementów bogatych w witaminy i minerały. Pamiętaj jednak, że aby uniknąć ryzyka niechcianej ciąży, przyjmowanie wszystkich dodatkowych leków, nawet tych wydawanych bez recepty, powinno zostać skonsultowane z lekarzem przepisującym Ci antykoncepcję hormonalną. Może istnieć też prawdopodobieństwo, że środek, z którego korzystasz, nie jest odpowiednio dobrany do potrzeb Twojego organizmu. Być może zamiast tabletek, lepiej sprawdzi się spirala lub plastry? Jeśli zauważysz u siebie znaczny spadek libido od momentu, gdy przyjmujesz leki, koniecznie poinformuj o tym ginekologa podczas kolejnej konsultacji. Oprócz tego staraj się prowadzić zdrowy tryb życia. Niezwykle ważna w przypadku kobiet jest odpowiednia ilość snu. Już nawet mniej niż 7 godzin snu na dobę jest w stanie znacznie obniżyć libido. Ważna jest też odpowiednia dieta i ograniczanie używek takich jak alkohol lub papierosy. Aktywność fizyczna jest niezbędnym elementem zdrowego stylu życia, pamiętaj jednak, że przetrenowanie i przemęczenie mogą odebrać Ci ochotę na seks. Na spokojnie zastanów się też, czy Twoje problemu nie mają podłoża nerwowego. Warto też zastosować się do poniższych ogólnych zasad, które pomagają podkręcić atmosferę w sypialni. Jak zwiększyć libido? Jak poprawić libido, jeśli przyczyną jego spadku nie są problemy zdrowotne? Przede wszystkim należy przestrzegać zasady, że dobra sprawność seksualna jest odzwierciedleniem dobrej kondycji zdrowotnej (nie dotyczy to ludzi, u których libido jest niskie z racji ich natury). Jeśli przyczyną spadku libido był stres, warto postarać się wyeliminować jego źródło. Brzmi prosto, jednak w praktyce bywa to niezwykle trudne. Pamiętaj jednak, że nadmiar stresu może wpłynąć negatywnie nie tylko na Twoją sprawność w sypialni, ale na wszystkie aspekty życia. Z tego powodu, staraj się regularnie korzystać z technik relaksacyjnych. Postaraj się zachować balans między życiem prywatnym i zawodowym. W razie potrzeby nie wahaj się skonsultować z psychiatrą lub psychoterapeutą. Libido zwiększy również zdrowy styl życia. Koniecznie stosuj dietę bogatą w owoce, warzywa i orzechy. W dalszej części artykułu wyjaśniamy, jakich mikroelementów powinniśmy szukać w naszej diecie, aby cieszyć się dużą sprawnością seksualną. Pracuj też nad swoją kondycją, regularnie uprawiaj sport i staraj się aktywnie spędzać czas. Jeżeli spadek libido zaczął być problemem w związku z długim stażem, to prawdopodobnie przyczyny można upatrywać w rutynie. Choć jest ona ważnym elementem życia, dającym poczucie bezpieczeństwa, to jednak może być ona zabójcza dla namiętności. Jednym z pomysłów na wyjście z tej sytuacji, do którego ucieka się wiele par, jest okresowa rozłąka. Być może uda Ci się wyjechać na weekend z przyjaciółką albo zafundować sobie chwilę przerwy dzięki odwiedzinom u rodziców? Innym sposobem jest też próbowanie nowych rzeczy w sypialni. Zdobądź się na szczerą rozmowę z partnerem. Niekiedy już tylko to zdoła wprowadzić do waszego związku powiew świeżości! Zadziałać może też seksowna bielizna lub erotyczne zabawki. Rozwiązaniem może być romantyczna kolacja we dwoje. Spróbuj sięgnąć po afrodyzjaki! Z pewnością wymyślisz coś pysznego z produktów wymienionych poniżej. Co zwiększa libido? Co podnosi libido? Być może nawet nie zdajesz sobie sprawy z tego, że produkty, które mogą zagwarantować Ci wzrost popędu seksualnego, są powszechnie używane niemal w każdej kuchni. Oto wykaz najpopularniejszych afrodyzjaków i składników odżywczy, o które powinnaś wzbogacić swoją dietę, jeśli chcesz zwiększyć swoje libido. Libido mogą zwiększyć takie witaminy i składniki odżywcze jak: magnez, cynk, selen, mangan, witamina E, witaminy z grupy B, fitoestrogeny, arginina, kwas linolowy. Przyprawy, które zwiększają libido, można znaleźć w każdej kuchni. Są to przede wszystkim: bazylia, imbir, chili, lubczyk, cynamon, wanilia, kurkuma. Afrodyzjaki to substancje lub produkty spożywcze, które w powszechnym przekonaniu zwiększają popęd seksualny. Najpopularniejsze z nich to: seler, bakłażan, fenkuł, ananas, figi, truskawki, granat, gruszki, ostrygi, kawior. Suplementy diety, które mogą zwiększać libido to: korzeń maca, wyciąg z korzenia żeń-szenia, miłorząb japoński.
Produkt, który zrewolucjonizował seks: 3 powody, dla których zawsze powinnaś mieć go pod ręką [Do not disturb!]
O seksualnych problemach kobiet mówi się wciąż zbyt rzadko i wciąż zbyt naiwnie. Tymczasem myśl o zbliżeniu zamiast wywoływać przypływ endorfin potrafi paraliżować. Dlaczego? Jednym z najczęściej wymienianych przez kobiety powodów (także tych młodych) jest dyskomfort związany z brakiem nawilżenia w trakcie stosunku. I tak, "taka nasza natura", ale istnieją produkty, które odpowiednio ją wspomogą.
Sprawdzony przepis na rewelacyjny seks? Namiętność i pożądanie - niewątpliwie, ale same uczucia względem partnera nie zagwarantują pełnej przyjemności. Na pierwszym planie postawmy nasze ciało i potrzeby. Naturalne nawilżenie u kobiet jest często oznaką podniecenia, tak jak u mężczyzn erekcja. Nie oznacza to jednak, że te dwie rzeczy zawsze idą ze sobą w parze - i tak, jest to zupełnie normalne. Stres, przemęczenie, zaburzenia hormonalne czy skutek przyjmowania leków - lista powodów, przez które pomimo ochoty na seks może towarzyszyć nam potrzeba dodatkowego nawilżenia jest bardzo, ale to bardzo długa. W takich momentach każda z nas powinna mieć w zasięgu ręki (i sięgać po niego bez zawahania czy skrępowania) produkt, który zrewolucjonizował sposób, w jaki patrzymy na seks, a związaną z nim przyjemność wyniósł na inny poziom. Lubrykant. View oEmbed on the source website Seks jest lepszy z lubrykantem? Niestety wciąż sięgamy po niego za rzadko, choć często jest odpowiedzią na wszystko to, co ogranicza nas przed czerpaniem 100% satysfakcji ze zbliżenia. Napisać że lubrykant nawilża i stymuluje to tak, jakby nic nie napisać. Dzięki swojej delikatnej, śliskiej formule zapobiega suchości miejsc intymnych, jednocześnie niwelując wiążący się z tym dyskomfort podczas penetracji i zdecydowanie potęguje doznania. Śmiało możemy powiedzieć, że stał się synonimem tego, co w seksie najlepsze - nieograniczonej swobody i beztroski. Kadr ze spotu reklamowego Durex „Nawilżanie jest seksi” Jedną z nowości z półki z lubrykantami są żele Durex Naturals, produkty absolutnie zasługujące na miano tych rewolucyjnych (i rewelacyjnych zresztą też). W serii do wyboru są 3 różne żele intymne, każdy z łagodną formułą na bazie wody: Pure o przyjaznym pH, z prebiotykiem, Hyaluro - nawilżający, z naturalnym kwasem hialuronowym i Sensitive - delikatny, z ekstraktem z aloesu. Składniki? W 100% naturalnego pochodzenia, o przyjaznym dla pochwy pH, testowane dermatologicznie i bez sztucznych dodatków zapachowych oraz barwników. Można stosować je z prezerwatywami z naturalnej gumy lateksowej oraz z prezerwatywami poliizoprenowymi, a także np. z zabawkami erotycznymi Durex. 1. Gładsze zbliżenie Lubrykanty, dzięki zapewnieniu odpowiedniego nawilżenia pochwy, ułatwiają kontakt, niwelują ból i dyskomfort, pozwalając nam odczuwać jeszcze bardziej, jeszcze mocniej. W skrócie - poprawiają jakość seksu i umożliwiają czerpanie z niego wszystkiego, co najwspanialsze. 2. Zdrowa pochwa Powinniśmy się o nią szczególnie troszczyć. Zdrowa pochwa to taka, która zwiera dobre bakterie - pomagają one zwalczać infekcje i stany zapalne. Jedne z najpowszechniejszych bakterii probiotycznych, Lactobacilli, pomagają w utrzymaniu naturalnie kwaśnego pH pochwy poprzez uwalnianie kwasu mlekowego. Pełnią one niezwykle istotną funkcję w ochronie i utrzymaniu odpowiedniej flory bakteryjnej, dlatego warto zwrócić uwagę na stosowanie odpowiednich produktów, które zapobiegną jej naruszeniu. Doskonale odnajdzie się w tej roli żel intymny z prebiotykiem Durex Intima Balance, który ochroni pochwę przed otarciami podczas zbliżenia i wesprze jej zrównoważone pH. 3. Pełnia szczęścia Ostatni w kolejności, ale absolutnie nie mniej istotny powód dotyczy sfery emocjonalnej. W seksie bardzo ważny jest luz, a perspektywa bólu i dyskomfortu wypełniająca nasze myśli przed stosunkiem wcale nie pomaga rozluźnieniu. Świadomość działania lubrykantu Durex Naturals pozwala oderwać się od przytłaczających myśli i poczuć pełną satysfakcję z seksu, również psychiczną. Bo to, że seks jest lepszy z lubrykantem potwierdza 9/10 kobiet*. Pełnia przeszywających ciało endorfin sprawi, że od razu zadbacie o jego zapas. Wnioski? Niezależnie od tego na który lubrykant marki Durex się zdecydujecie, możecie mieć pewność, że każde następne zbliżenie będzie niezapomniane i wyjątkowe. Seks bez dyskomfortu i stresu to przyjemność, na którą zasługuje każda z nas. Materiał powstał we współpracy z marką Durex. *Jozkowski KN, Herbenick D, Schick V, Reece M, Sanders SA, and Fortenberry JD. Women's perceptions about lubricant use and vaginal wetness during sexual activities. J Sex Med 2013;10:484-492.
Joanna Keszka: "Tworzenie pełnej akceptacji przestrzeni w łóżku pomaga nam otworzyć się na rozmowę o seksie, a dzięki temu na przyjemność z seksu" [#girlCRUSH]
"Rozmowa jest podstawą seksualności"- mówi Joanna Keszka. Jak wprowadzić ją do swojej sypialni? Od czego zacząć? O tym, jakie pytania zadać na początek, na czym polega "zasada kanapki", jak tworzyć swój własny język i co to znaczy urozmaicony seks w cyklu #girlCRUSH opowiada nam Joanna Keszka, edukatorka seksualna i pisarka, autorka poradników i książek o seksie, a ostatnio także pytań w grze karcianej dla par.
Karty wraz z pytaniami trafiły do naszej redakcji od marki Durex, w ramach kolejnej odsłony kampanii "Głośni w łóżku". Akcja ma zwracać uwagę na rolę intymnych rozmów w związku, pokazując, jak przekładają się one na jakość relacji oraz zadowolenie z seksu. W grę karcianą mogą zagrać wszystkie pary, niezależnie od stażu związku czy orientacji seksualnej. Jej wirtualna wersja jest dostępna w oficjalnym sklepie Durex w Strefie Marek Allegro, gdzie z okazji tegorocznego święta zakochanych trwa także promocja - zniżki do 50% na produkty marki, w tym na najcieńsze w portfolio marki prezerwatywy Durex Invisible. W trakcie naszego podcastu postanowiłyśmy zadać Joannie pytania, które sama opracowała. Nieco je zmodyfikowałyśmy, aby dowiedzieć się, dlaczego mają pomóc parom w odkrywaniu własnych pragnień. Kiedy je wykorzystać? Nadchodzące Walentynki są idealną okazją do tego, by głośno i otwarcie porozmawiać o seksie i odkryć płynącą z rozmowy pełną rozkosz dopasowania w łóżku. Posłuchajcie, jakie to proste: Udanych (i bardzo głośnych) Walentynek! Czytaj też: Nowe wymiary bliskości - seksuolożka dr Agata Loewe odpowiada, jak rozmowa poprawi Twoje życie seksualne>>