Od Lyncha po Wajdę. Paweł Pawlikowski wskazał 10 najważniejszych filmów, które go ukształtowały
Wśród tytułów znalazły się dzieła Lyncha, Felliniego, Malicka i Godarda, ale szczególną uwagę przyciąga film Andrzeja Wajdy, który reżyser umieścił bardzo wysoko.
Paweł Pawlikowski, laureat Oscara za „Idę” i nagrody za reżyserię „Ojczyzny” w Cannes 2026, wskazał w rozmowie z The Criterion Collection 10 filmów, które miały dla niego największe znaczenie. To nie jest klasyczna lista „najlepszych filmów wszech czasów”, ale raczej prywatna mapa kinowych zachwytów. Widać w niej fascynację europejskim kinem autorskim, francuską nową falą, Fellinim, Malickiem i filmami, które bardziej niż prostą fabułą działają obrazem, rytmem i atmosferą. Najmocniej z polskiej perspektywy wybrzmiewa obecność dzieła Andrzeja Wajdy. Film znalazł się na trzecim miejscu zestawienia, tuż za „Nocą po ciężkim dniu” Richarda Lestera i „Pół żartem, pół serio” Billy’ego Wildera. 10 najważniejszych filmów według Pawła Pawlikowskiego „Noc po ciężkim dniu”, reż. Richard Lester View oEmbed on the source website „Pół żartem, pół serio”, reż. Billy Wilder View oEmbed on the source website „Popiół i diament”, reż. Andrzej Wajda „Niebiańskie dni” oraz „Badlands”, reż. Terrence Malick „Miłość blondynki”, reż. Miloš Forman „Szalony Piotruś” oraz „Żyć własnym życiem”, reż. Jean-Luc Godard „Za naszą miłość”, reż. Maurice Pialat „Dziecko wojny”, reż. Andriej Tarkowski „Amarcord”, „Osiem i pół” oraz „Słodkie życie”, reż. Federico Fellini „Mulholland Drive”, reż. David Lynch „Popiół i diament” wysoko w zestawieniu Pawlikowskiego Trzecie miejsce dla filmu Andrzeja Wajdy nie wygląda tu jak przypadek. „Popiół i diament” to jeden z najważniejszych tytułów polskiej szkoły filmowej, a jednocześnie film, który łączy historię, emocje i bardzo świadomą formę. Nietrudno zobaczyć, dlaczego mógł być ważny dla Pawlikowskiego, reżysera przywiązanego do precyzji kadru, ciszy, niedopowiedzeń i napięcia między prywatnym losem a wielką historią. View oEmbed on the source website W pierwszej piątce listy znalazły się też dwa filmy Terrence’a Malicka: „Niebiańskie dni” i „Badlands”. To wybór, który dobrze pasuje do kina Pawlikowskiego - obraz często mówi tu więcej niż dialog, a emocje budowane są przez światło, rytm i kompozycję. View oEmbed on the source website Od Lyncha po Felliniego. Ta lista mówi sporo o kinie Pawlikowskiego Zestawienie Pawlikowskiego jest bardzo różnorodne, ale nie chaotyczne. Z jednej strony pojawia się w nim „Mulholland Drive” Davida Lyncha, film-labirynt o tożsamości, pragnieniach i iluzji. Z drugiej, trzy tytuły Felliniego: „Amarcord”, „Osiem i pół” i „Słodkie życie”, czyli kino pełne wspomnień, fantazji i autorskiej wolności. View oEmbed on the source website Są też filmy Godarda, Formana, Pialata i Tarkowskiego. Każdy z tych wyborów pokazuje inne źródło inspiracji: nowofalową energię, czułość wobec bohaterów, duchowy wymiar obrazu albo zamiłowanie do kina, które nie tłumaczy wszystkiego do końca. Dlatego ta lista jest ciekawa nie tylko dla fanów Pawlikowskiego. To także gotowa ściąga dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć, skąd bierze się jego filmowy język: oszczędny, elegancki, melancholijny i bardzo świadomy tego, jak wielką siłę może mieć pojedynczy kadr.
Utonęła w wannie jak matka. Co naprawdę stało się z Bobbi Kristiną Brown, córką Whitney Houston?
Bobbi Kristina Brown, jedyna córka Whitney Houston i Bobby'ego Browna, miała wszystko, by wieść bajkowe życie. Zamiast tego, jej losy zakończyły się w niemal identyczny, przerażający sposób co jej matki. Przypominamy tę bolesną historię.
W tym artykule: Córka Whitney Houston i Bobby’ego Browna Jak dzieciństwo Bobbi Kristiny Brown wyglądało naprawdę? Bobbi Kristina Brown – stan zdrowia. Na co zachorowała córka gwiazdy? Bobbi Kristina Brown – śmierć matki Bobbi Kristina Brown – mąż. Małżeństwo z przyrodnim bratem Bobbi Kristina Brown w ciąży? Bobbi Kristina Brown nie żyje. Co było powodem śmierci? Bobbi Kristina Brown, jak mogło się wydawać, miała wszystko. Pieniądze, popularność czy talent nie okazały się jednak wystarczające, co udowadnia nie tylko życie córki Whitney Houston, ale i innych dzieci gwiazd. Lisa Marie Presley czy Liza Minnelli także nie miały łatwego życia, chociaż wydawało się, że świat stoi przed nimi otworem. Do dziś do końca nie wiadomo, co było przyczyną zgonu Bobbi Kristiny Brown. Wokół córki jednej z najpopularniejszych piosenkarek wszechczasów wybuchały liczne kontrowersje – skandale, kłótnie z ojcem, ślub ze swoim przyrodnim bratem… Śmierć Bobbi Kristiny Brown także pozostawia wiele niewiadomych. Jak do niej doszło? Czy dałoby się jej uniknąć? Córka Whitney Houston i Bobby’ego Browna Bobbi Kristina Brown urodziła się w rodzinie, dla której sława, popularność i błyski fleszy były codziennością. W momencie gdy Whitney Houston została mamą, była na szczycie. Jeszcze w ciąży pracowała nad teledyskami, co więcej, po porodzie nie zwolniła tempa. Bobbi Kristina Houston Brown od początku swojego życia była wystawiana na widok publiczny – już jako niemowlę pojawiła się w jednym z teledysków matki. Jako dwulatka towarzyszyła jej na gali rozdania nagród American Music Award. Wielokrotnie występowała w klipach do przebojów Whitney Houston, a jej słodkie, dziecięce okrzyki znalazły się nawet na nagraniu utworu „My Love Is Your Love”. Wydawałoby się, że wszystko jest w jak najlepszym porządku i dziewczynka, tak i jej rodzice, są przepełnieni szczęściem i miłością. Nie było powodów, aby sądzić inaczej – Whitney Houston w wywiadzie udzielonym „The Rolling Stone” wprost mówiła, że urodzenie córki było najwspanialszą rzeczą, jaka kiedykolwiek ją spotkała. Jak dzieciństwo Bobbi Kristiny Brown wyglądało naprawdę? Rzeczywistość jednak była o wiele mniej cukierkowa. Bobbi Kristina Brown była wychowywana przede wszystkim przez cztery nianie – sławni rodzice nie poświęcali jej zbyt wiele czasu. Zamiast tego korzystali z różnych używek – ich byli pracownicy opowiedzieli prasie, że parze zdarzało się palić crack nawet w obecności córeczki. Z jednej strony Whitney Houston i Bobby Brown chcieli, aby ich córka miała normalne życie i posłali ją do publicznej szkoły (w której zresztą nie czuła się dobrze). Z drugiej strony jednak, rodzice Bobbi zaprosili do domu kamery i zgodzili się na nagranie reality show „Being Bobby Brown”. Program wywołał liczne skandale – widzowie mogli zobaczyć, jak Whitney i Bobby skakali sobie do gardeł. Show zostało zdjęte z anteny, natomiast rodzice Bobbi zdecydowali się zakończyć małżeństwo. Jak można się spodziewać, rozwód sławnej pary szybko zmienił się w sądową batalię. Miłość Whitney i Bobby’ego przerodziła się w nienawiść, a obrzucanie się wyzwiskami stało się codziennością. Ich córka Bobbi miała wówczas 14 lat. Bobbi Kristina Brown – stan zdrowia. Na co zachorowała córka gwiazdy? Bobbi Kristina Brown była nastolatką, gdy pojawiły się pierwsze spekulacje o tym, że jest uzależniona od narkotyków i alkoholu. Zdjęcia wstawionej córki Whitney Houston wywoływały burzę w mediach. Podobnie jak historie o tym, że Bobbi grozi matce czy szantażuje ją, że podetnie sobie żyły. To wszystko sprawiło, że Whitney Houston zdecydowała się wysłać córkę do kliniki psychiatrycznej. Początkowo wydawało się, że leczenie odniosło skutek, jednak wkrótce potem prasa znowu opublikowała zdjęcia Bobbi Kristiny Brown, która wciąga kokainę. Były chłopak młodej gwiazdy wyznał, że pieniądze na narkotyki Bobbi dostaje od sławnej matki. Whitney Houston sama także miała problem z uzależnieniem od narkotyków. Chociaż wzbraniała się przed odwykiem, namawiała do niego córkę – jednak, było to bezskuteczne. Bobbi Kristina Brown nie chciała przyznać, że jest uzależniona. Bobbi Kristina Brown – śmierć matki W 2012 roku zmarła Whitney Houston. W chwili śmierci była pod wpływem alkoholu i narkotyków – utonęła w wannie, podczas kąpieli. Śmierć wokalistki wszechczasów wstrząsnął opinią publiczną. Także dlatego, że natychmiast uznano, że Bobbi Kristina Brown nie udźwignie straty – już wcześniej wskazywano na jej pogarszający się stan. Okazało się jednak, że córka Whitney Houston nie poddała się łatwo. Chociaż bez wątpienia śmierć matki odbiła się na jej zdrowiu psychicznym, Bobbi rzuciła się w wir pracy, aby zapomnieć o stracie. Krótko po śmierci Whitney wystąpiła w programie prowadzonym przez Oprah Winfrey. Wzięła udział w serialu „For Better or Worse”, a nawet stała się gwiazdą reality show poświęconym jej rodzinie. Nie było jednak wątpliwości, że nie jest jej łatwo pogodzić się ze śmiercią matki. Bobbi Kristina Brown – mąż. Małżeństwo z przyrodnim bratem Zrozpaczona i pogrążona w żałobie Bobbi Kristina Brown znalazła pocieszenie u boku partnera, Nicka Gordona. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdy nie to, że Nick Gordon został wcześniej adoptowany przez jej matkę. Wychowywał się wraz z Bobbi odkąd skończyła 12 lat. Po śmierci Whitney jego relacja z Bobbi Kristiną przerodziła się w kontrowersyjny związek. Rodzina Brown oskarżała go o przemoc fizyczną i psychiczną oraz o to, że odizolował Bobbi od bliskich. Chociaż nigdy nie postawiono mu zarzutów karnych w związku z jej śmiercią, w procesie cywilnym został uznany za prawnie odpowiedzialnego za jej śmierć i zobowiązany do zapłaty rodzinie 36 milionów dolarów odszkodowania. Bobbi Kristina Brown, od rozwodu rodziców, nie miała kontaktu z przemocowym ojcem. Po śmierci Whitney próbował nawiązać z nią relację, jednak nie osiągnął swojego celu. Gdy Bobbi Kristina Brown skończyła 20 lat, ogłosiła, że ona i Nick Gordon wzięli ślub. Ojciec natychmiast się sprzeciwił. Nazwał ich związek kazirodczym i zaczął walczyć o unieważnienie ich małżeństwa. Chociaż Nick Gordon w pięknych słowach opowiadał o łączącym go i Bobbi uczuciu, można mieć wątpliwości, co do jego słów. Szybko pojawiły się oskarżenia o agresję. Media podawały informacje o tym, że mąż Bobbi stosuje wobec niej przemoc – wybił jej ząb, ciągnął ją po schodach za włosy. Co więcej, nie byłoby to jedyne oskarżenie o przemoc domową, jakie zostało wytoczone Gordonowi. Jego następna dziewczyna także oskarżyła go o napaść. Bobbi Kristina Brown w ciąży? Krótko po ślubie para zaczęła starać się o dziecko. Media spekulowały, że Bobbi Kristina Brown jest w ciąży i cierpi na depresje. Pojawiła się nawet plotka, że ciężarna Bobbi Kristina Brown chciała popełnić samobójstwo. Jednak, jak po latach opowiada Nick Gordon, Bobbi Kristina Brown dwukrotnie poroniła. Stracone ciąże negatywnie odbiły się na psychice dziewczyny. Para planowała założyć rodzinę – Nick uważał, że to mogłoby stać się impulsem dla Bobbi dla wprowadzenia poważnych, życiowych zmian i podjęcia walki z nałogami. Bobbi poroniła dwa razy. Bardzo chcieliśmy mieć dziecko… Ta strata mocno odbiła się na niej… Była młoda i bardzo delikatna – wypowiada się Nick Gordon. Pełne wzruszenia słowa Nicka zestawia się ze spekulacjami, że gdy tylko Bobbi Kristina Brown zaszła w ciążę, zaczęła zmagać się z myślami samobójczymi. Niektórzy wskazują, że dziewczyna wcale nie chciała mieć dzieci, a zależało na tym wyłącznie jej partnerowi. Jaka jest prawda? Liczne spekulacje na temat ich związku sprawiają, że niełatwo wyciągnąć jednoznaczne wnioski. Bobbi Kristina Brown nie żyje. Co było powodem śmierci? Nie tylko poronienia przyczyniły się do pogorszającego się stanu Bobbi Kristiny Brown. Gdy córka Whitney Houston skończyła 21 lat, odziedziczyła po matce 115 mln dolarów. Pieniądze miały być wypłacane w transzach aż do chwili ukończenia 30 roku życia przez Bobbi. Ogromny majątek jednak nijak nie poprawił sytuacji córki gwiazdy. Kolejne zdjęcia ukazywały, że jej stan ulega ciągłemu pogorszeniu – nie było wątpliwości, że Bobbi Kristina Brown wciąż zażywa narkotyki. Bobbi zamarzyła o zagraniu matki w filmie biograficznym poświęconym gwieździe. Reżyserka jednak odmówiła, wskazując, że dziewczyna nie ma aktorskiego talentu. Ta odmowa wyjątkowo zabolała córkę Whitney – pogrążona w depresji zaczęła zamieszczać w Internecie posty, które wzbudzały coraz większy niepokój. Zaledwie 3 lata po śmierci Whitney Houston, Bobbi Kristina Brown zmarła. Podobnie jak matkę, znaleziono ją nieprzytomną w wannie. Bobbi była w śpiączce przez parę miesięcy, ostatecznie jednak okazało się, że jej mózg został trwale uszkodzony. Śmierć nastąpiła 26 lipca 2015 roku. Wciąż nie stwierdzono, czy do wypadku w wannie doszło na skutek przypadku, próby samobójczej czy morderstwa. Kilka lat temu zostały ujawnione informacje, że to mąż (i zarazem przyrodni brat) Bobbi może stać za jej śmiercią. Już wcześniej podejrzewany był o pobicia i znęcenia się nad dziewczyną. Po śmierci Bobbi jej rodzina oskarżyła Nicka Gordona o przyczynienie się do zgonu żony – mężczyzna przegrał proces i musiał wypłacić 36 mln dolarów odszkodowania. Zgodnie z raportem medycznym, oficjalna przyczyna śmierci Bobbi Kristiny Brown to utonięcie oraz zatrucie mieszanką narkotyków i leków, w tym marihuany, alkoholu i środków uspokajających. Jej historia to tragiczne świadectwo tego, jak presja sławy, trauma i toksyczne relacje mogą zniszczyć młode życie. Bolesne dziedzictwo Bobbi Kristiny i Whitney Houston do dziś pozostaje przestrogą w świecie show-biznesu
Peggy Guggenheim: królowa sztuki, która kochała skandale. Kim była i gdzie jest jej kolekcja?
Kim była Peggy Guggenheim – dziedziczka fortuny, która stała się królową sztuki XX wieku? Jej biografia to porywająca opowieść o buncie, skandalach i miłości do awangardy. Odkryj historię jej słynnej kolekcji, artystów, których wypromowała, i niezwykłego muzeum w Wenecji, które stało się jej największym dziedzictwem.
Marguerite "Peggy" Guggenheim była kobietą, która nie tylko kochała sztukę, ale także zmieniła jej bieg. Od urodzenia w jednej z najbogatszych rodzin Ameryki po życie na salonach Paryża, Wenecji i Nowego Jorku – była prawdziwym symbolem nowoczesnej kobiety XX wieku. Wizjonerka, która wbrew konwenansom zbudowała własne imperium artystyczne. Jej biografia to gotowy materiał na film. Peggy Guggenheim: dziedziczka wielkiej fortuny Marguerite "Peggy" Guggenheim urodziła się 26 sierpnia 1898 roku w Nowym Jorku w bogatej rodzinie szwajcarskich Żydów. Jej ojciec Benjamin Guggenheim był magnatem przemysłowym, a matka Florette Seligman, pochodziła z wpływowej rodziny bankierów. Dzieciństwo Peggy, choć naznaczone bogactwem, było dalekie od ideału. Ojciec zginął w katastrofie Titanica, gdy Peggy miała zaledwie 14 lat, pozostawiając rodzinę z pokaźnym, choć nie tak ogromnym majątkiem, jak mogłoby się wydawać. Benjamin zdążył roztrwonić część rodzinnej fortuny na zbytki luksusu, bawiąc się w nocnych klubach. Peggy marzyła o życiu innym niż to, które prowadziły kobiety z jej otoczenia. Pragnęła uciec od blichtru i pustki wyższych sfer, by znaleźć swoje miejsce w świecie sztuki. Ukończyła Jacobi College, elitarną szkołę dla żydowskich dziewcząt. Pracowała jako recepcjonistka w gabinecie dentystycznym, a później zatrudniła się w awangardowej księgarni "The Sunwise Turn", gdzie przychodziła do pracy wystrojona w perły. W wieku 21 lat odziedziczyła po ojcu majątek i wyjechała z Nowego Jorku. Peggy Guggenheim i lata spędzone w Paryżu W latach 20. Peggy Guggenheim przyjechała do Paryża, który w tamtym czasie był centrum awangardowego świata artystycznego. Tam nawiązała znajomości z artystami i intelektualistami, takimi jak Marcel Duchamp, Man Ray czy Constantin Brâncuși. Duchamp, szczególnie ważna postać w jej życiu, stał się jej mentorem, wprowadzając ją w świat surrealizmu. To w Paryżu Peggy odkryła swoją pasję kolekcjonowania. Jej pierwsze zakupy artystyczne nie były dziełami uznanych mistrzów, lecz pracami współczesnych, często kontrowersyjnych artystów. Miała dar dostrzegania talentu tam, gdzie inni widzieli jedynie chaos. Peggy Guggenheim: życie miłosne W Paryżu poznała amerykańskiego pisarza i malarza Laurence’a Veila. To właśnie on wprowadził Peggy w świat artystów i rozbudził miłość do sztuki. Wkrótce oświadczył się na szczycie wieży Eiffla. W 1922 roku para pobrała się. Ich małżeństwo było burzliwe, naznaczone zdradami i konfliktami. Peggy Guggenheim doczekała się dwójki dzieci: synka Sindbada oraz córki Pegeen. Po siedmiu latach małżeństwo Peggy i Laurence’a zakończyło się. Dzieci zostały z ojcem. Po rozwodzie w 1930 roku skupiła się na swojej pasji do sztuki i intensywnym życiu towarzyskim. Miłością życia Peggy był pisarz John Holms, którego poznała podczas wakacji w Saint-Tropez. Razem zamieszkali w posiadłości Guggenheim w Hayford Hall. Szczęśliwe życie przerwał wypadek, któremu uległ Holms. W sierpniu 1933 roku podczas przejażdżki, jego koń poślizgnął się i zrzucił jeźdźca. John podczas upadku złamał nadgarstek. Początkowo źle nastawiona ręka wymagała ponownej operacji pod narkozą. W wyniku powikłań krążeniowych nie przeżył zabiegu. Strata ukochanego była dla Peggy ogromnym ciosem. Peggy Guggenheim: pierwsza galeria i ucieczka spowodowaną wojną W 1938 roku Peggy otworzyła swoją pierwszą galerię sztuki w Londynie – Guggenheim Jeune. Już wtedy wykazała się niezwykłą intuicją, wystawiając prace takich artystów jak Marcel Duchamp, Pablo Picasso, Hans Arp, Georges Braque, Max Ernst, Juan Gris, Kandinsky. Galeria była jednak tylko preludium do większych planów. Z pomocą Duchampa postanowiła stworzyć muzeum sztuki nowoczesnej. Wybuch II wojny światowej przerwał te plany. Ale Peggy wykorzystała ten czas, żeby nabywać kolejne obrazy. Podobno kupowała jeden dziennie. “Wojna to najlepszy czas na zakup obrazów. Artyści się nie targują, kolekcjonerzy się wyprzedają” - pisała w swojej autobiografii. Z racji tego, że była Żydówką, zdobyty przez Niemców Paryż, przestał być dla niej bezpiecznym miejscem. Musiała ukryć swoją kolekcję i uciekać. Dzieła udało jej się początkowo schować w prywatnej szkole dla dziewcząt pod Paryżem, a później w Alpach Prowansalskich u byłego męża. Z czasem musiała jednak opuścić ukochaną Francję i wrócić do Stanów Zjednoczonych. Zebraną kolekcję zabrała ze sobą jako “rzeczy użytku osobistego”. Peggy Guggenheim: Nowy Jork i nowy rozdział W latach 40. Peggy Guggenheim otworzyła w Nowym Jorku galerię Art of This Century na 57. Street. To tam świat po raz pierwszy zobaczył dzieła Jacksona Pollocka, którego kariera została w dużej mierze zbudowana dzięki jej wsparciu. Zauroczona jego pracami, zaoferowała mu 150 dolarów miesięcznie w zamian za wszystko, co namaluje. Guggenheim była nie tylko kolekcjonerką, ale i mecenaską – wspierała artystów finansowo, zapewniała im przestrzeń do pracy i dbała o ich promocję. W 1943 roku zorganizowała pierwszą wystawę poświęconą kobietom. Znalazły się na niej prace Fridy Kahlo, Leonor Fini i Leonory Carrington. Jej życie prywatne wciąż było równie intensywne jak zawodowe. Związek z surrealistą Maxem Ernstem, którego poślubiła w 1941 roku, zakończył się rozwodem po kilku latach. Peggy była znana z licznych romansów, które stały się niemal legendą, ale żadna z tych relacji nie była dla niej ważniejsza niż jej miłość do sztuki. Wenecja: ukochane miasto Peggy Guggenheim Po wojnie Peggy wróciła do Europy i osiedliła się w Wenecji. W 1949 roku zakupiła Palazzo Venier dei Leoni, XVIII-wieczny pałac nad Canale Grande, który stał się jej domem i miejscem, gdzie wystawiała swoją kolekcję. Wenecja była dla niej przystanią, a Palazzo Venier – świątynią sztuki. Jej kolekcja, obejmująca dzieła takich artystów jak Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró czy Mark Rothko, była jedną z najbardziej imponujących na świecie. Peggy Guggenheim zmarła 23 grudnia 1979 roku, ale jej dziedzictwo żyje do dziś. Jej kolekcja jest jedną z najważniejszych atrakcji Wenecji i świadectwem wizji oraz odwagi. Była kobietą, która żyła według własnych zasad, odrzucając ograniczenia swojej epoki. Jej życie, pełne pasji i chaosu, było równie barwne jak dzieła, które zbierała.
Ulubione perfumy Audrey Hepburn to ikona z 1957 roku. Elegancki bukiet białych kwiatów wciąż zachwyca
Ukochane perfumy Audrey Hepburn stworzone w 1957 roku, do dziś zachwycają swoją elegancją i subtelnością. Choć powstały z myślą o niej, stały się symbolem klasy i kobiecości, który nieprzerwanie zdobywa serca kobiet.
W tym artykule: Ulubione perfumy Audrey Hepburn zostały stworzone specjalnie dla niej w 1957 roku Ulubione perfumy Audrey Hepburn Ulubione perfumy Audrey Hepburn zostały stworzone specjalnie dla niej w 1957 roku Audrey Hepburn była uosobieniem klasy, wdzięku i kobiecości, więc nie dziwi nas wcale jej wybór perfum, które doskonale odzwierciedlały jej elegancję. Mowa tu o Givenchy L'Interdit – kompozycji, która zaczyna się soczystą, dojrzałą gruszką i bergamotką. Z chwilą, gdy zapach się rozwija, pojawia się bukiet białych, wytrawnych kwiatów, wśród których dominują tuberoza, kwiat pomarańczy i jaśmin. Na tym etapie zapach pozostaje lekki i ulotny, zbyt subtelny, by od razu zapadać w pamięć. Dlatego dopełnieniem tej delikatnej mieszanki są wyraziste nuty wanilii, paczuli i wetywerii, które stanowią doskonały kontrast, nadając kompozycji głębi i charakteru. View Burdaffi on the source website Ulubione perfumy Audrey Hepburn zostały stworzone przez Huberta de Givenchy w 1957 roku i przez wiele lat były dostępne wyłącznie dla niej. Dopiero później zapach trafił do sprzedaży publicznej. Nazwa "L'Interdit" (z francuskiego: "Zakazane") nawiązuje do reakcji Hepburn, gdy Givenchy zapytał, czy może sprzedawać ten zapach komercyjnie. W zabawnym tonie odpowiedziała "Je vous l'interdis!" ("Zakazuję tego!"). Ulubione perfumy Audrey Hepburn Każda kobieta wie, że jedne perfumy, niezależnie od tego, jak piękne, to zawsze za mało. Ulubione kompozycje to oczywiście wyjątkowy element naszej tożsamości, ale to wcale nie oznacza, że ikona stylu jaką była Audrey Hepburn ograniczała się tylko do jednego zapachu. Według licznych źródeł aktorka rozmiłowała się również w co najmniej pięciu innych zapachach. Oto one: Balmain Jolie Madame Kolejnym zapachem, który Audrey Hepburn ceniła, był Jolie Madame od Balmain. Te perfumy to kwiatowo-skorupowy zapach, który charakteryzuje się bogatymi nutami kwiatów, skóry, piżma i drewna. W zapachu tym wyczuwalne są akcenty jaśminu, róży, a także nuty korzenne, które nadają mu głębi. Jolie Madame jest zmysłowy i elegancki, ale nie w sposób nachalny – podobnie jak sama Audrey Hepburn, perfumy te łączą subtelność z wyrazistym charakterem. Ten zapach idealnie pasował do aktorki, której styl był łączony z elegancją, ale również z wyraźnym poczuciem klasy. Hepburn była zawsze sobą – jej obecność w każdej sytuacji była wyważona, a jej zapachy odzwierciedlały ten naturalny, ale silny charakter. N°5 od Chanel Wybór Chanel No. 5 przez Audrey Hepburn to kolejny przykład jej doskonałego wyczucia stylu. Chanel No. 5 to jeden z najbardziej kultowych zapachów na świecie, który stał się symbolem elegancji i luksusu. Audrey Hepburn, podobnie jak wiele innych kobiet na całym świecie, doceniała ten zapach, który stał się klasykiem perfumiarstwa. Zapach ten został stworzony w 1921 roku przez Ernesta Beaux dla Gabrielle „Coco” Chanel. Jego wyjątkowy charakter zawdzięcza złożonym nutom, takim jak jaśmin, róża, ylang-ylang oraz wanilia, które sprawiają, że jest to zapach kwiatowo-aldehydowy, pełen subtelności i wyrafinowania. Hepburn była znana ze swojego prostego, ale niezwykle eleganckiego stylu, który idealnie współgrał z zapachem Chanel No. 5. To połączenie klasy i subtelności, które od lat kojarzy się z kobiecością i ponadczasową elegancją. Audrey miała talent do wybierania rzeczy, które były proste, ale jednocześnie miały w sobie coś niepowtarzalnego i ponadczasowego, co sprawiało, że wyróżniały się w tłumie. View Burdaffi on the source website Coty L'Aimant Audrey Hepburn była również fanką mniej znanego zapachu, L'Aimant od Coty, który wybierała w młodszych latach. L'Aimant to kwiatowo-orientalny zapach, który w swojej prostocie miał niezwykłą urokliwość. W tej kompozycji wyczuwalne są nuty jaśminu, róży, a także akcenty drzewne i piżmowe, które nadają jej subtelności i delikatności. Choć L'Aimant nie jest tak rozpoznawalnym zapachem jak inne na tej liście, Audrey wybierała go w swoich młodszych latach, kiedy jej styl był mniej formalny, a zapachy bardziej delikatne i pełne młodzieńczej świeżości. Był to zapach, który pasował do jej wizerunku młodej dziewczyny, która dopiero zaczynała swoją drogę do sławy, ale już wtedy emanowała niewymuszoną elegancją.
Jedyna wnuczka Audrey Hepburn też jest artystką, ale nie poszła w ślady słynnej babci. Jak dzisiaj wygląda i kim jest Emma Ferrer?
Kim jest wnuczka Audrey Hepburn? Emma Ferrer to uznana artystka, która ma również doświadczenie w modelingu. Rok temu jej życie przewróciło się do góry nogami, gdy została laureatką prestiżowej nagrody Nobile Painting Prize.
W tym artykule: Emma Ferrer to jedyna wnuczka Audrey Hepburn. Kim jest? Emma Ferrer kontynuuje pracę swojej babci, Audrey Hepburn Ikona stylu, symbol kobiecości lat 60. XX wieku i legenda popkultury. Audrey Hepburn, która na stałe zapisała się w kartach historii, zdobyła popularność dzięki takim filmom jak “Sabrina” i “Śniadanie u Tiffany’ego”, i oczarowała miliony. Pomimo trudnego dzieciństwa (aktorka wychowywała się bez ojca i pod okupacją hitlerowskich Niemiec), zdobyła serca widzów i wykreowała niezapomniane filmowe postaci. Jej styl do dziś naśladują kobiety na całym świecie, a złożony wizerunek, pełen skrywanych tajemnic, dla wielu pozostaje źródłem niewyczerpanych inspiracji. Z jednej strony potrafiła być dziewczęcą romantyczką, z drugiej uwodzicielską femme fatale. W jej bohaterce ze “Śniadania u Tiffany’ego” zakochali się wszyscy, a słynne sceny i dialogi wciąż są przywoływane. Była profesjonalistką w pracy i uczuciową kobietą w życiu, która dbała o prywatność i rodzinę. Od zgiełku Hollywood uciekała do Szwajcarii, miała dwoje dzieci z różnych małżeństw: Sean Hepburn Ferrer ze związku z Melem Ferrerm (rozwiedli się w 1968 roku) oraz Luca Dotti z małżeństwa z włoskim psychiatrą Andreą Dottim. Emma Ferrer to jedyna wnuczka Audrey Hepburn. Kim jest? Rok po śmierci Audrey Hepburn, która odeszła w 1993 roku w wieku 63 lat z powodu nowotworu jelita grubego, w Szwajcarii urodziła się jej jedyna wnuczka, Emma Ferrer. Dorastała we Włoszech i często podróżowała do Hiszpanii, gdzie czerpała artystyczne inspiracje. Od zawsze wykazywała zainteresowanie malarstwem, dlatego jako 18-latka zapisała się na studia na Akademię Sztuk Pięknych we Florencji i tym samym została jedną z najmłodszych studentek, jakie kiedykolwiek przyjęto na ASP. Po ukończeniu szkoły Ferrer przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie pracowała w galeriach sztuki współczesnej jako kurator i międzynarodowy łącznik artystów. W międzyczasie zaczęła zajmować się również modelingiem. W 2014 roku podpisała kontrakt z międzynarodową agencją modelek Storm, która reprezentowała m.in. Kate Moss i Carę Delevingne. Chociaż ma na koncie sesje do światowych tytułów, w tym do “ELLE” czy “Harper’s Bazaar”, jej serce skłania się w stronę malarstwa, dlatego po kilku latach Emma wróciła do swojego domu we Włoszech, oddając się artystycznej praktyce. Niedawno została również laureatką prestiżowej nagrody Nobile Painting Prize. Emma Ferrer kontynuuje pracę swojej babci, Audrey Hepburn Mimo tego, że Emma Ferrer nie miała okazji poznać swojej słynnej babci, dba o jej dorobek artystyczny i pielęgnuje pamięć o Audrey Hepburn. 30-letnia malarka określa swoją babcię jako “wieczne źródło inspiracji dla mnie i dla reszty świata”. Przy okazji premiery dokumentu o ikonie filmu i stylu “Audrey: More Than An Icon”, która miała miejsce w 2021 roku, jej wnuczka wyznała, że “miała ona pragnienie wielkiej miłości i właśnie za tym goniła”. Emma nie miała okazji poznać Audrey Hepburn, ponieważ urodziła się rok po jej śmierci, ale kontynuuje jej pracę i zgłębia historię życia. Mimo tego, że Ferrer nie poszła w ślady słynnej Audrey i nie została aktorką (chociaż ma za sobą romans z filmem i drugoplanową rolę w thrillerze psychologicznym „The Man In The Attic”), to – podobnie jak jej babcia – angażuje się w pracę charytatywną na rzecz UNICEF-u.
Tłum gwiazd na urodzinach marki kosmetycznej HDREY
Warszawa znów błyszczała – i to dosłownie. W eleganckich wnętrzach Ufficio Primo marka HDREY świętowała swoje pierwsze urodziny, przyciągając prawdziwą plejadę gwiazd, influencerów i ludzi branży beauty.
Na evencie nie zabrakło znanych twarzy. Wśród gości pojawili się m.in. Justyna Steczkowska, Blanka Stajkow, Piotr Stramowski, Joanna Przetakiewicz czy Doda. Całość poprowadziła Karolina Pisarek, ambasadorka marki, która zadbała o wyjątkową atmosferę wieczoru. Nie był to jednak tylko klasyczny event branżowy. Urodziny HDREY zamieniły się w spektakularne show – na scenie wystąpiła Justyna Steczkowska, a goście mogli usłyszeć również Alicja Szemplińska z utworem „Pray”. Prawdziwą niespodzianką był koncert światowej gwiazdy – Sophie Ellis-Bextor, który zakończył wieczór w wielkim stylu. Marka nie tylko świętowała, ale też chwaliła się imponującymi wynikami. W zaledwie rok HDREY stało się jedną z najszybciej rozwijających się marek kosmetycznych w Polsce, z setkami tysięcy klientów i dynamicznie rosnącą siecią butików. Podczas wydarzenia zaprezentowano także nową linię kosmetyków Skin Gold, która ma zapewnić efekt modnego „glow”. Były emocje, muzyka, luksusowe wnętrza i tort – czyli wszystko, czego można oczekiwać od urodzin z prawdziwego zdarzenia. Jedno jest pewne: o HDREY jeszcze długo będzie głośno. Materiał promocyjny marki HDREY
Mit, który zmienił kobiecość i kino. Lily Collins zagra Audrey Hepburn w filmie o kulisach „Śniadania u Tiffany’ego”
Lily Collins, dotąd kojarzona z kontrowersyjną Emily z Paryża, wcieli się w Audrey Hepburn w filmie o kulisach „Śniadania u Tiffany’ego”. Projekt rozwijany od dekady ma szansę stać się jednym z najważniejszych wydarzeń filmowych tej dekady.
Zanim Lily Collins została obsadzona w roli Audrey Hepburn, przez lata funkcjonowała w popkulturze jako twarz jednej z najbardziej kontrowersyjnych bohaterek ostatniej dekady. Emily z „Emily w Paryżu” dzieliła widzów niemal tak mocno, jak zachwycała algorytmy Netfliksa – jej przeszarżowane stylizacje balansujące na granicy kampu i luksusu oraz impulsywne, często naiwnie ego-centryczne zachowania stały się przedmiotem niekończących się debat. Ten wizerunek stoi w wyraźnej kontrze do subtelnej, zdystansowanej i niemal ascetycznej elegancji Audrey Hepburn. Dlatego właśnie informacja, że Collins wcieli się w legendę kina, elektryzuje branżę. Aktorka oficjalnie potwierdziła udział w projekcie w mediach społecznościowych, zdradzając, że film rozwijany był niemal dekadę. „Zaszczycona i przeszczęśliwa to za mało” – napisała. Hasło „Lily Collins Audrey Hepburn” w kilka godzin stało się jednym z najgorętszych tematów w Hollywood. To jednak nie będzie klasyczny biopic. Wszystko wskazuje na to, że czeka nas film o momencie narodzin mitu. Film o kulisach „Śniadania u Tiffany’ego” Produkcja (wciąż bez oficjalnego tytułu) powstaje na podstawie bestsellerowej książki Sama Wassona „Fifth Avenue, 5 A.M.: Audrey Hepburn, Breakfast at Tiffany’s and the Dawn of the Modern Woman”. To wielowarstwowa opowieść o tym, jak „Śniadanie u Tiffany’ego” z 1961 roku nie tylko zmieniło kino, lecz także zdefiniowało nowoczesną kobiecość. Twórcy skupią się na kulisach powstawania filmu Blake’a Edwardsa – napięciach na planie, sporach artystycznych i zakulisowych grach wizerunkowych. W centrum znajdzie się oczywiście Audrey Hepburn, ale ważną rolę odegrają też inne postaci tej historii: Truman Capote, który pierwotnie widział w roli Holly Golightly Marilyn Monroe, kostiumografka Edith Head czy producenci próbujący ujarzmić literacki pierwowzór i hollywoodzki system gwiazd. To ma być opowieść o władzy, wizerunku i cenie, jaką płaci się za status ikony. Dziesięć lat pracy i scenariusz twórczyni „Dickinson” Projekt dojrzewał latami. Scenariusz napisała Alena Smith – twórczyni nagradzanego serialu „Dickinson”, która udowodniła, że potrafi opowiadać o historycznych bohaterkach w sposób świeży, inteligentny i współczesny w tonie. To wybór znaczący: zamiast muzealnej laurki możemy spodziewać się portretu złożonego, pełnego ambiwalencji. Lily Collins nie tylko zagra Hepburn, ale również współprodukuje film. W gronie producentów znaleźli się m.in. Brian Grazer, Jeb Brody, Justin Wilkes, Joyce Choi, Charlie McDowell oraz Alex Orlovsky. Nazwisko reżysera pozostaje na razie tajemnicą – i to jedna z największych zagadek projektu. Kontrowersje, napięcia i mit niewinności „Śniadanie u Tiffany’ego” od początku było projektem pełnym sprzeczności. Truman Capote otwarcie krytykował decyzję o obsadzeniu Hepburn, nazywając ją „najbardziej nietrafioną” w historii ekranizacji jego twórczości. Studio, świadome ryzyka, konsekwentnie budowało wizerunek aktorki jako uosobienia klasy i niewinności, wygładzając wszelkie ostre krawędzie postaci Holly Golightly. Na planie nie brakowało napięć. Jedna z najbardziej ikonicznych scen – poranny kadr przed witryną Tiffany & Co. przy Fifth Avenue – niemal zakończyła się tragedią, gdy członek ekipy został porażony prądem. Film, który dziś uchodzi za synonim elegancji, powstawał w atmosferze presji, konfliktów i walki o ostateczny kształt opowieści. Nowa produkcja ma odsłonić właśnie tę mniej romantyczną stronę legendy. Największa rola w karierze Lily Collins? Od czasu telewizyjnej biografii z 2000 roku, w której w Hepburn wcieliła się Jennifer Love Hewitt, Hollywood nie podjęło tak ambitnej próby zmierzenia się z jej fenomenem. Dla Lily Collins to bez wątpienia najpoważniejsze aktorskie wyzwanie w dotychczasowej karierze. Nie bez znaczenia jest też kontekst wizualny. Collins od lat świadomie nawiązuje do estetyki Hepburn – w sesjach zdjęciowych, na czerwonym dywanie, w sposobie budowania publicznego wizerunku. Jej delikatna uroda, wyraziste brwi i naturalna elegancja sprawiły, że już wcześniej bywała porównywana do ikony lat 60. Teraz to porównanie stanie się punktem wyjścia do pełnowymiarowej, dramatycznej kreacji. Oryginalne „Śniadanie u Tiffany’ego” zdobyło dwa Oscary i pięć nominacji, w tym dla Hepburn jako najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Nowy film nie będzie remake’iem, lecz analizą momentu, w którym kino, moda i popkultura przecięły się w jednym, przełomowym punkcie. Jeśli twórcom uda się zachować równowagę między legendą a prawdą, Lily Collins może nie tylko zaskoczyć krytyków, ale realnie zawalczyć o miejsce w historii kina. A Hollywood – po raz kolejny – przypomni sobie, że ikony nie rodzą się przypadkiem.
Powiedz sobie „Kocham Cię” i pomóż młodym. Rossmann rusza z akcją o wielkiej mocy
Selflove prosto z serca, do telefonu i bez skrępowania? Ten drobny gest może mieć wielką moc. W aplikacji RossmannPL staje się symbolem troski o siebie i realnym wsparciem dla młodych osób, które najbardziej tego potrzebują – dzięki współpracy z Fundacją UNAWEZA i jej projektem „Młode Głowy”.
W natłoku codziennych spraw łatwo stracić z oczu to, co naprawdę ważne – siebie. Między kolejnym deadlinem a rolą, jaką gramy dla innych, własne potrzeby często schodzą na dalszy plan. Tymczasem czułość wobec siebie, zwłaszcza emocjonalna, to coś więcej niż modny slogan. To świadoma postawa, która buduje nasze samopoczucie, relacje i wewnętrzny spokój. Dlaczego warto wybrać selflove? Mówienie sobie „Kocham Cię” to jeden z najprostszych, a jednocześnie najtrudniejszych gestów. Choć bez wahania kierujemy te słowa do bliskich, rzadko potrafimy wypowiedzieć je do samych siebie. Tymczasem 13 lutego – dzień poprzedzający walentynki – coraz częściej przypomina, że miłość warto zacząć od siebie. To właśnie idea selflove staje się punktem wyjścia do tworzenia zdrowych relacji. Rossmann zachęca, by zatrzymać się i wykorzystać ten moment. Wystarczy powiedzieć „Kocham Cię” do… własnego telefonu, z włączoną aplikacją RossmannPL. Ten drobny akt ma wielką moc. Po pierwsze, wzmacnia nasze poczucie wartości i troskę o siebie. Po drugie, pomaga innym. Każde takie wyznanie zarejestrowane w aplikacji to cegiełka, którą Rossmann przekaże na rzecz Fundacji UNAWEZA. Rossmann i projekt „Młode Głowy” Wszystko, czego potrzebujesz, to zainstalowana aplikacja RossmannPL. W dniach od 11 do 13 lutego otwierasz ją, mówisz „Kocham Cię” do telefonu – i gotowe. To może być ciekawe wyznanie. Nietypowe, wzruszające, ale na pewno ważne. Bo w tej akcji nie chodzi o gest na pokaz. Chodzi o ciebie i tych, którzy potrzebują naszego wsparcia. Jeśli 10 000 osób weźmie udział w akcji, Rossmann przekaże 50 000 złotych na projekt „Młode Głowy” Fundacji UNAWEZA. To jednak dopiero próg minimalny – im więcej użytkowników dołączy, tym większe będzie wsparcie. W tej akcji każde „Kocham” to realna pomoc dla młodych ludzi, którzy zmagają się z problemami psychicznymi i potrzebują profesjonalnej pomocy, ale także naszej społecznej uwagi i empatii. Projekt „Młode Głowy” to ogólnopolska inicjatywa Fundacji UNAWEZA, stworzonej przez Martynę Wojciechowską. Skupia się na zdrowiu psychicznym dzieci i młodzieży. Jej celem jest normalizacja rozmów o emocjach, depresji, presji społecznej i kryzysach psychicznych, z jakimi zmagają się młodzi ludzie. Kampania pokazuje, że mówienie o emocjach nie jest oznaką słabości, ale siły. Miłość do siebie to nie egoizm Choć często kojarzymy miłość własną z czymś próżnym, prawda jest inna: nie możemy dawać miłości innym, jeśli nie umiemy jej dać sobie. W świecie pełnym presji, porównań i wymagań, dbanie o siebie staje się aktem odwagi. Dlatego projekt „Młode Głowy” uczy troski o siebie i zdrowie psychiczne. Dlatego Rossmann zachęca do marka, która od lat wspiera kobiety w budowaniu pewności siebie – postanowił zorganizować akcję, która z jednej strony zachęca do refleksji i czułości wobec siebie, z drugiej – niesie pomoc tam, gdzie jest ona dziś szczególnie potrzebna: wśród młodych ludzi mierzących się z trudnymi emocjami, brakiem wiary w siebie i samotnością. Dołącz do tysięcy innych osób i pomóż Fundacji UNAWEZA zmieniać świat młodych ludzi na lepsze. Jedno „Kocham Cię” naprawdę ma znaczenie. Materiał promocyjny marki Rossmann
Od “sukienki zemsty” do kultowej torebki Diora: Stylizacje księżnej Diany, które dalej inspirują świat mody
Księżna Diana nie była tylko ikoną popkultury. Była także jedną z najbardziej wpływowych postaci w historii mody. Oto jej najlepsze stylizacje, które przeszły do historii.
Początkowo nic tego nie zapowiadało. Jeśli spojrzymy na zdjęcia z młodości, gdy Diana Spencer została zauważona przez media, wyglądała po prostu jak jedna z mieszkanek Londynu. Gdy stała się narzeczoną księcia Karola, a potem jego żoną, księżna Walii zaczęła pracować nad swoją garderobą. Mimo że lady Diana zmarła w 1997 roku nadal jest o niej głośno. W tym artykule: Stylizacje księżnej Diana Zaręczyny księcia Karola i Diany Spencer, 1981 rok Kultowy sweter z owcami, 1981 Suknia ślubna księżnej Diany, 1981 rok Księżna Diana w Victoria And Albert Museum, 1981 rok Księżna Diana podczas wizyty w Kanadzie, 1983 rok Księżna Diana po urodzeniu drugiego syna, 1984 rok Księżna Diana we Włoszech, 1985 rok Księżna Diana tańczy z Johnem Travoltą, 1985 rok Księżna Diana na luzie, 1988 rok Księżna Diana w Kuwejcie, 1989 rok Czarna "revenge dress" lady Diany, 1994 rok Księżna Diana podczas celebracji "Victory over Japan Day", 1995 rok Torebka Lady Dior to najbardziej kultowy dodatek księżnej Diany Stylizacje księżnej Diana Styl księżnej Diany nadal jest wspominany. Jej suknie od Catherine Walker i Versace nadal robią wrażenie. Hitem były też zdjęcia arystokratki w "cycling shorts" i bawełnianych bluzach, które odkryto na nowo. Ubranie było jej tajną bronią i elementem w dyplomacji. Przykład? Podczas wizyty w Arabii Saudyjskiej miała na sobie suknię ozdobioną złotymi sokołami (mieszkańcy tego królestwa leżącego na półwyspie Arabskim uwielbiają te ptaki), a gdy pewnego razu odwiedziła szpital dla niewidomych założyła miłe w dotyku ubranie z aksamitu. Nie możemy nie wspomnieć też o słynnej "revenge dress". Bo bez względu na okazję, księżna Walii prezentowała się świetnie, co więcej, projektanci i styliści znów inspirują się jej lookami. Dlatego postanowiliśmy przejrzeć setki zdjęć z lat 80. i 90., żeby wybrać najlepsze stylizacje królowej ludzkich serc. Co ciekawe, dziś same założyłybyśmy niektóre sukienki czy marynarki Lady Di! Zaręczyny księcia Karola i Diany Spencer, 1981 rok W dniu ogłoszenia zaręczyn Diany z księciem Walii, panna Spencer miała na sobie ciemnoniebieski komplet i białą koszulę. Ten zestaw idealnie pasował do jej pierścionka zaręczynowego. Biżuteria pochodzi z kolekcji Garrard Jewellers i została wykonana z 18-karatowego szafiru otoczonego 14 diamentami umieszczonymi w białym złocie. Pierścionek kosztował wówczas 28 000 funtów, a dziś zdobi dłoń Kate Middleton. Kultowy sweter z owcami, 1981 Czerwony sweter z owcami (Warm & Wonderful) przeszedł do historii jako symbol stylu Diany z początku lat 80. Wzór z białymi owcami i jedną czarną był interpretowany na wiele sposobów — jako metafora odmienności, samotności, bycia „inną”. Ten sweter wrócił do popkultury z hukiem, a moda na statement knitwear trwa w najlepsze. Suknia ślubna księżnej Diany, 1981 rok Suknię wykonano z jedwabnej tafty w kolorze kości słoniowej i zabytkowej koronki. Dodano tren o długości 7,6 m oraz welon o długości 153 jardów (prawie 140m!). Uwaga, wyceniono ją na 151 tys. funtów. Diana Spencer osobiście wybrała duet, czyli Davida i Elizabeth Emanuelów, a twórców poinstruowano, żeby konstrukcja była tak wyszukana, że stworzenie kopii było prawie niemożliwe. Zdobił ją ręczny haft i 10 tys. pereł. Problem pojawił się przy dopasowaniu sukni do przyszłej księżnej Walii. Tuż przed ślubem Diana schudła o dwa rozmiary i krawcowe obawiały się, że projekt nie będzie dobrze leżał. Co ciekawe, stworzono również dodatkową suknię, gdyby projekt tej dostał się do mediów. Księżna Diana w Victoria And Albert Museum, 1981 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/12/d1a96f359b8f5a04579ab7973519cc21fcd1a32f-11805cf.jpeg" width="673" height="1024" alt="LONDON, UNITED KINGDOM - NOVEMBER 04: Princess Diana At The Victoria And Albert Museum For The Splendours Of The Gonzagas Exhibition Gala Wearing A Pale Blue Chiffon Evening Dress Designed By Fashion Designers Bellville Sassoon. The Princess Seemed Tired During The Event And The Following Day The Palace Announced Her Pregnancy. (Photo by Tim Graham Photo Library via Getty Images)" title="Diana Resting" /> Jak księżniczka z bajki? Ta szyfonowa suknia (nazwano ją potem "Gonzaga dress" ze względu na nazwę wystawy "Splendours of the Gonzaga") pochodzi ze znanego w Londynie salonu mody Bellville Sassoon, którego historia sięga 1953 roku. David Sassoon, właściciel salonu i projektant, przygotowywał kreacje również dla księżniczki Małgorzaty, Jackie Kennedy, Audrey Hepburn, Elizabeth Taylor, Jerry Hall, Melanie Griffith, Helen Mirren, czy nawet Madonny. Księżna Diana podczas wizyty w Kanadzie, 1983 rok W tym samym roku para książęca odwiedziła również Kanadę. Tam również księżna Diana zachwyciła wszystkich, a z tamtej podróży wspomina się niebieską suknię ze srebrnym paskiem. Arystokratka na kolację w Saint John Convention Centre założyła również diamentową tiarę, która trafiła do rodziny Spencerów w latach 30. Księżna Diana po urodzeniu drugiego syna, 1984 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/12/e34061f5debc2e41b68a84bf3de8982d9f936be5-2a31670.jpeg" width="647" height="1024" alt="Princess Diana (1961 - 1997) and Prince Charles leaving St Mary's Hospital, London with their new-born son Prince Harry, September 1984. The Princess is wearing a red coat by Jan van Velden. (Photo by Terry Fincher/Princess Diana Archive/Getty Images)" title="Royal Couple And Son" /> W 1984 roku na świat przyszedł książę Harry. Para królewska przedstawiła swojego syna na schodach londyńskiego St. Marys Hospital. Diana miała na sobie wtedy czerwony płaszcz projektu Jana van Veldena. Wiele lat później tą stylizacją zainspirowała się Kate Middleton w 2018 roku, gdy urodził się Louis Arthur Charles, co więcej, księżna Cambridge miała na sobie również te same perłowe kolczyki, co matka Williama. Księżna Diana we Włoszech, 1985 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/12/2f45af9f30d385b35646eb10b8a87c0f093c1253-da70327.jpeg" width="692" height="1024" alt="LA SPEZIA - APRIL 20: Diana Princess of Wales arrives at the naval base on April 20, 1985 in La Spezia, Italy during the Royal Tour of Italy. Diana wore a dress by Catherine Walker with a hat by Kangol. (Photo by David Levenson/Getty Images)" title="Diana Princess of Wales arrives at the naval base in La Spezia" /> Diana i Karol podczas swojej podróży do Włochy odwiedzili m.in. Sycylię, Wenecję oraz Watykan (gdzie spotkali się z papieżem Janem Pawłem II). Podczas wizyty w La Spezia księżna Diana pojawiła się w eleganckiej sukni inspirowanej dwurzędową marynarką od Catherine Walker oraz w bosmańskim kapeluszu od Kangol. Księżna Diana tańczy z Johnem Travoltą, 1985 rok W listopadzie Diana odwiedziła USA, m.in. Waszyngton. Podczas bankietu zorganizowanego przez parę prezydencką Diana zaskoczyła wszystkich - księżna pląsała na parkiecie z Johnem Travoltą w sukni od Victora Edelsteina. Choć na zdjęciach kreacja przybrała czarny kolor, podobno wykonano ją w odcieniu głębokiego błękitu. Odbijające się światło fleszy na aksamicie sprawiło, że model przybrał o wiele ciemniejszą barwę. Księżna Diana na luzie, 1988 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/12/d6049a99362784077fd0b479f51fd7cdf376c71b-a7e747e.jpeg" width="671" height="1024" alt="WINDSOR, UNITED KINGDOM - MAY 02: Diana, Princess Of Wales At Guards Polo Club. The Princess Is Casually Dressed In A Sweatshirt With The British Lung Foundation Logo On The Front, Jeans, Boots And A Baseball Cap. (Photo by Tim Graham Photo Library via Getty Images)" title="Princess Diana Jeans Cowboy Boots" /> Księżna Walli w kowbojkach! i bawełnianej bluzie? Diana czasem szokowała Brytyjczyków swoimi stylizacjami, bo przecież arystokratka nie może ubierać się jak zwykli śmiertelnicy... Dziś to jedno z najczęściej przywoływanych zdjęć lady Di. P.S. rok później została przyłapana przez paparazzi w bardzo podobnej stylizacji. Księżna Diana w Kuwejcie, 1989 rok <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2024/12/db846b553a7e2af9150af2e34d9eba82c878ffae-e8c13d9.jpeg" width="691" height="1024" alt="Diana, Princess of Wales (1961 - 1997) attends a dinner hosted by the Crown Prince of Kuwait, Saad Al-Salim Al-Sabah (left) in Al Shaab Palace, Kuwait City, Kuwait, 13th March 1989. She is wearing an evening gown by Catherine Walker. (Photo by Jayne Fincher/Princess Diana Archive/Getty Images)" title="Diana In Kuwait City" /> Pod koniec lat 80. Książę Karol i księżna Diana wybrali się m.in. do Dubaju oraz Kuwejtu. W tym drugim państwie para spotkała się z synem emira, Saadem Al-Salim Al-Sabahem. Suknia to kolejny projekt Catherine Walker. Dwa miesiące później księżna Walii pojawiła się w tej samej stylizacji w Londynie, a dokładnie na wydarzeniu zorganizowanym w hotelu Claridge's. Czarna "revenge dress" lady Diany, 1994 rok O problemach z małżeństwie Diany i Karola spekulowano od lat. Raz było lepiej, innym razem gorzej, a dla dobra korony trwali w tym nieudanym związku. 20 listopada 1994 roku księżna pojawiła się w kreacji, nie tylko pięknej, ale i szokującej. Wyglądała niesamowicie, a ten wybieg wspominany jest nawet dziś. Czemu? Tego samego wieczoru w krajowej telewizji książę Karol przyznał się do romansu z Camillą Parker Bowles. Dziennikarze na próżno szukali oznak bólu i smutku u Diany - Brytyjka oszołomiła wszystkich, a czarna suknia projektu Christiny Stambolian podobno trzy lata wisiała w garderobie księżnej. Księżna Diana podczas celebracji "Victory over Japan Day", 1995 rok Tym razem nie Catherine Walker a Tomasz Starzewski. Słynny komplet stworzył brytyjski projektant o polskich korzeniach (jego rodzice otrzymali azyl polityczny w 1947 roku). Na liście znanych klientek dizajnera znalazły się także baronowa Thatcher, księżna Kornwalii, hrabina Wessex i księżna Yorku. Kapelusz Diany to dzieło Philipa Somerville'a. Torebka Lady Dior to najbardziej kultowy dodatek księżnej Diany Nie ma drugiego akcesorium tak mocno kojarzonego z Dianą jak elegancka, pudełkowa torebka od Diora. Co ciekawe, jej historia zaczęła się w 1995 roku, kiedy księżna Diana otrzymała ją w prezencie od pierwszej damy Francji, Bernadette Chirac. Model tak bardzo przypadł jej do gustu, że Diana zaczęła nosić go regularnie — do garsonki, do minimalistycznej sukienki, a nawet do bardziej casualowych zestawów. Wtedy torebka nazywała się jeszcze Chouchou, ale szybko została przemianowana na Lady Dior (wcześniej funkcjonowała też jako „Lady Di bag”) — na cześć kobiety, która nadała jej status ikony. Charakterystyczne pikowanie cannage, krótkie rączki i metalowe literki Dior sprawiają, że jest rozpoznawalna na pierwszy rzut oka.
Anna Lewandowska udowadnia, że ten dodatek wciąż będzie „in” w 2026 roku. Trudny do wystylizowania? Może, ale wart ryzyka
Świąteczna stylizacja nie musi być oczywista. Ania Lewandowska pokazuje, że wystarczy jeden dobrze dobrany detal, by klasyczny look zyskał modowy twist — i to taki, który spokojnie przejdzie z nami do 2026 roku.
Zimowe stylizacje coraz częściej opierają się na dodatkach, które nadają całości charakteru, zamiast go przytłaczać. Kolor, faktura i świadome kontrasty stają się ważniejsze niż sezonowe dekoracje. Właśnie w tym kierunku idzie stylizacja Ani Lewandowskiej: nowoczesna, lekka i w zgodzie z trendami, które już teraz wyraźnie zaznaczają swoją obecność w modzie na kolejny rok. Ania Lewandowska przypomina: czerwone rajstopy zostają z nami na 2026 rok Świąteczna stylizacja Ani Lewandowskiej to dowód na to, że jeden detal potrafi zdefiniować cały look. W centrum uwagi nie jest tu jednak klasyczna czerwień sukienki ani eleganckie dodatki, lecz element, który jeszcze niedawno uchodził za modowe ryzyko. Czerwone rajstopy. Lewandowska zestawiła je w sposób przemyślany i bardzo „na czasie”. Intensywny kolor to świadomy akcent, który nadaje stylizacji energii i nowoczesności. To dokładnie ten typ dodatku, który w 2026 roku wciąż będzie „in” – odważny, ale nie musi być krzykliwy, wyrazisty, lecz osadzony w eleganckim kontekście. Trendy 2026: kolor wraca do gry Rok 2026 w modzie to wyraźny zwrot w stronę koloru, emocji i stylizacyjnych akcentów, które budują charakter całego looku. Projektanci odchodzą od skrajnego minimalizmu na rzecz wyrazistych dodatków: barwnych rajstop, rękawiczek czy biżuterii noszonej warstwowo. Czerwień — od karminu po głęboką wiśnię — staje się jednym z kluczowych odcieni sezonu, traktowanym nie jako sezonowa ekstrawagancja, lecz pełnoprawny element codziennej garderoby. Właśnie dlatego czerwone rajstopy idealnie wpisują się w estetykę 2026 roku: są mocne, ale eleganckie, odważne, lecz z klasą. Klucz tkwi w proporcjach. Reszta stylizacji pozostaje spokojna, klasyczna, niemal minimalistyczna, dzięki czemu czerwone rajstopy nie dominują, a pracują na całość. To świetny przykład tego, jak kolor może stać się modowym narzędziem, a nie tylko sezonową ozdobą. Dowodem na to jest m.in. Hailey Bieber, która w stonowanej stylizacji, również postawiła na czerwony akcent (szalik).