9 najpiękniejszych cytrusowych perfum według AI. Są jak słoneczne wybrzeże we Włoszech
Te perfumy przenoszą nas na słoneczne, włoskie wybrzeża i do ogrodów pełnych cytrusów.
Świeżość, słońce, morskie powietrze i włoski klimat, którego nie da się podrobić. O wakacjach w Italii możemy marzyć, jednak w oczekiwaniu na kupienie biletu, warto przenieść sie na południe za pomocą cytrusowych zapachów. Acqua di Parma Blu Mediterraneo Arancia di Capri – włoska elegancja i słoneczne Capri w flakonie View Burdaffi on the source website Perfumy inspirowane są magią wyspy Capri, uznawanej za jedną z najpiękniejszych we Włoszech. Otwierają się energetycznymi nutami sycylijskiej pomarańczy, mandarynki i cytryny, tworząc radosną, soczystą kompozycję. W sercu zapachu pojawia się lekkość petit grain, a baza łączy delikatną słodycz piżma i karmelu, co sprawia, że całość jest niezwykle kobieca, otulająca i pełna włoskiego wdzięku. To doskonały wybór dla kobiet, które poszukują świeżości i elegancji zamkniętej w cytrusowej formie. Zapach jest lekki, ale trwały, idealny na lato oraz na poprawę nastroju w ciągu dnia. Szczególnie polecany jest na cieplejsze miesiące i podróże w wyobraźni na śródziemnomorskie wybrzeża. Wyróżnia się także stylowym flakonem inspirowanym błękitem morza. Tom Ford Neroli Portofino – luksusowa świeżość portowego Portofino View Burdaffi on the source website Kompozycja stworzona z myślą o klimacie włoskiego portowego miasteczka Portofino. Łączy nuty neroli, cytryny i bergamotki, oddając charakter wybrzeża Ligurii. Zapach jest bardzo świeży, lekki, ale nieprzytłaczający, czyli idealny zarówno na dzień, jak i wieczorne spacery po nadmorskiej promenadzie. Jego trwałość i intensywność sprawiają, że staje się synonimem luksusu w cytrusowej odsłonie. Dodatkowe nuty rozmarynu i lawendy wprowadzają subtelny akcent ziołowy, co nadaje perfumom wyjątkowego, letniego charakteru. Flakon Neroli Portofino przyciąga uwagę błękitnym kolorem, nawiązującym do lazurowych wód wybrzeża. Maison Margiela Replica Under the Lemon Tree – relaks w cytrynowym ogrodzie View Burdaffi on the source website Jest próbą uchwycenia chwili relaksu pod rozłożystym cytrynowcem. Główne nuty to cytryna, zielona herbata i mate, które razem tworzą lekki, naturalny i bardzo letni aromat. Perfumy skierowane są do kobiet szukających nowoczesnych, swobodnych rozwiązań zapachowych, które nie dominują otoczenia, ale budują aurę swobody i lekkości. Nuty drzewne i piżmowe w bazie nadają kompozycji głębi, a jednocześnie pozostają na skórze przez wiele godzin. To propozycja dla wielbicielek minimalistycznych i wyrafinowanych zapachów inspirowanych włoskim ogrodem cytrusowym. Chanel Chance Eau Fraîche – energetyczna cytryna i kobiecość w jednym View Burdaffi on the source website Połączenie cytryny, jaśminu i drewna cedrowego sprawia, że ten zapach jest jednym z najbardziej kobiecych i energetyzujących cytrusowych perfum dostępnych na rynku. Chanel Chance Eau Fraîche jest lekki, lecz posiada trwały ogon, co czyni go idealnym na ciepłe dni oraz letnie wieczory. Jego kompozycja wyróżnia się subtelną elegancją i świeżością, która utrzymuje się na skórze przez wiele godzin. Jasne nuty kwiatowe i drzewne podkreślają charakter letniego, włoskiego klimatu, a flakon nawiązuje do klasycznej linii Chanel. Hermès Un Jardin en Méditerranée – ogród mandarynek i fig w letniej odsłonie View Burdaffi on the source website Zapach Hermès jest inspirowany śródziemnomorskim ogrodem, pełnym świeżych mandarynek, figowców i aromatycznych roślin. W kompozycji wyczuwalne są zarówno nuty owocowe, jak i lekko roślinne, co czyni ten zapach bardzo naturalnym, a zarazem wyjątkowo relaksującym. Jest idealny dla kobiet, które cenią subtelność i lekkość, a jednocześnie pragną zanurzyć się w atmosferze południowej Europy. Perfumy te pozostawiają delikatny ślad, a ich harmonijna mieszanka cytrusów i zieleni jest świetnym wyborem na lato. Guerlain Aqua Allegoria Bergamote Calabria – esencja kalabryjskiej bergamotki View Burdaffi on the source website Bergamote Calabria z linii Aqua Allegoria marki Guerlain to perfumy oparte na naturalnej bergamocie z włoskiej Kalabrii. Są niezwykle świeże, poprawiają nastrój i utrzymują się na skórze przez wiele godzin. Ich cytrusowy charakter jest lekko kremowy i bardzo kobiecy, dzięki czemu zapach doskonale sprawdza się zarówno na co dzień, jak i podczas specjalnych okazji. Wśród nut zapachowych znajdują się także cytryna, pieprz i świeże zielone liście, które wzmacniają letni charakter kompozycji. Dolce & Gabbana Light Blue – ikona cytrusowych perfum z włoskim charakterem View Burdaffi on the source website Perfumy, które stały się prawdziwą ikoną zapachów cytrusowych na całym świecie. Łączą nuty sycylijskiej cytryny, jabłka Granny Smith, dzwonka oraz cedru, tworząc wyrazisty, kobiecy i niezwykle trwały zapach. Aromat ten kojarzy się z atmosferą włoskiego wybrzeża, słońcem i morskim powietrzem. Flakon odzwierciedla minimalizm i styl włoskiej marki, a zapach doskonale sprawdza się zarówno na dzień, jak i na wieczór. Giorgio Armani Acqua di Gioia – cytrusowo-kwiatowy zapach inspirowany Amalfi View Burdaffi on the source website To nowoczesna propozycja cytrusowo-kwiatowa, w której wyczuwalne są nuty cytryny amalfi, piwonii i cukru. Zapach jest zmysłowy, bardzo kobiecy i niebanalny, odwołując się do letnich wieczorów nad Morzem Tyrreńskim. Łagodna słodycz równoważy wyraziste cytrusy, dzięki czemu perfumy są odpowiednie zarówno na co dzień, jak i na wyjątkowe okazje. Kompozycja została doceniona za swój letni, włoski klimat.
Paznokcie w odcieniu starlight glaze robię w kilka minut. Francuzki je uwielbiają, bo są ponadczasowe
Są wygodniejsze i zdecydowanie tańsze, niż hybryda. Koniec z co 3-tygodniowym zapisem do maniciurzystki, a ja mam swój salon piękności w zaciszu domu. Przepadłam dla tego wyjątkowego koloru!
Nie żałuję, że zrezygnowałam z hybrydy, którą miałam przez 10 lat non stop. Pozwoliłam naturalnej płytce odpocząć i nałożyć inne rozwiązanie, które świetnie się sprawdza na co dzień. Francuzki pokochały ten kolor i efekt ponadczasowej elegancji. Paznokcie Press On Sephora Collection Od dłuższego czasu myślałam nad poważną zmianą. Odwlekałam zdjęcie hybrydy, ale wiem, że to słuszna droga. Chciałam zregenerować swoje paznokcie na tyle, aby wyglądały perfekcyjnie w naturalnym wydaniu. Zdecydowałam się na paznokcie typu press on, które robi się dosłownie w kilka minut. Są dobrze dopasowane do każdej płytki paznokcia i wyglądają nieskazitelnie. Press on-y od Sephora Collection to mój prywatny hit, który zawiera w zestawie 30 sztucznych paznokci (12 różnych rozmiarów), 60 naklejek (12 różnych rozmiarów), 1 pilniczek do paznokci oraz 1 patyczek do manicure. Ich formuła jest na tyle efektowna, ze będę je ponawiać. Wystarczy dopasować kształt, kolor oraz dokleić i docisnąć. Po finalnym spiłowaniu są delikatnie giętkie i estetyczne. Dobrze się trzymają naturalnej płytki paznokcia. Wybrałam te w kolorze zbliżonym do naturalnego, ale z metalicznym połyskiem. Jestem zadowolona z ich wytrzymałości i z pewnością będę do nich wracać. Hybrydę pożegnałam na dobre. View Burdaffi on the source website Przed naklejeniem press-on-ów lub pozostawiając paznokcie do regeneracji po hybrydzie staram się nakładać odżywkę. Jestem wierna jednej od lat. Wzmacnia moje paznokcie po różnych eksperymentach i przywraca im blask i odpowiednią strukturę. Co tydzień nakładam nową warstwę, aby mogła działać ze zdwojoną siłą. Sally Hansen Odżywka do Paznokci Advanced Hard as Nails to mój prywatny hit, który dodatkowo wstrzymuje kruszenie się paznokci. Chroni płytkę przed pękaniem, co sprawia, ze stają się z tygodnia na tydzień bardziej estetyczne. W swoim składzie zawiera kwasy omega 3 i soję, która jest bogata dodatkowo w witaminę E - ona chroni naskórek i paznokcie przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi ze środowiska. View Burdaffi on the source website Opinie o odżywce do paznokci Użytkowniczki pokochały formułę tej odżywki. Idealnie wygładza płytkę paznokcia, a także wzmacnia. Śmiało można odbudować płytkę i zapuścić swoje paznokcie. Sprawdźcie, jak wypowiadają się o niej niektóre z użytkowniczek na łamach Kosmetyku Wszech Czasów w swoich doświadczeniach poniżej: wspomina jedna z użytkowniczek na łamach Kosmetyku Wszech Czasów ocenia internautka na łamach Kosmetyku Wszech Czasów.
„Wszyscy jesteśmy dziś przebodźcowani – tylko nauczyliśmy się udawać, że to normalne”. Jowita Michalska o tym, czy bycie offline to nowy luksus [WYWIAD]
O tym, dlaczego pojęcie „cyfrowego detoksu” powinno na stałe wejść do naszego słownika, jak odzyskać kontrolę nad własną uwagą i jak nauczyć się świadomie korzystać z technologii, zamiast jej ulegać, rozmawiam z Jowitą Michalską.
Jeszcze kilkanaście lat temu bycie stale online było symbolem nowoczesności, ambicji i sukcesu. Szybki internet, nieustanna dostępność i życie toczące się równolegle w kilku aplikacjach wydawały się naturalnym kierunkiem rozwoju. Dziś coraz głośniej mówi się o czymś zupełnie odwrotnym: prawdziwym przywilejem staje się możliwość odłączenia – wyjazd na weekend w góry albo do lasu bez telefonu czy spokojne przeczytanie książki nieprzerywane scrollowaniem. To nie tylko puste hasła pojawiające się w social mediach, ale coraz wyraźniejszy trend. Liczba wyszukiwań fraz związanych z „życiem bez ekranu” rośnie z roku na rok, a pokolenie Alfa – najbardziej cyfrowe w historii – w badaniach deklaruje, że dla dobrostanu psychicznego wybierają czas na świeżym powietrzu zamiast kolejnych godzin przed ekranem. Już w 2016 roku ekspertka ds. dobrostanu cyfrowego dr Rekha Chaudhari mówiła, że offline stanie się nowym luksusem. Dziś to zdanie brzmi jak trafna diagnoza naszych czasów. Świat zaczyna na nowo odkrywać coś, co przez wieki było fundamentem społeczeństwa: że najcenniejszą rzeczą, jaką możemy dać drugiej osobie, jest nasza pełna, niespieszna uwaga. Nie na szybko wysłany SMS, nie kolejny post, ale obecność - uważna i prawdziwa. Tego doświadczenia nie da się zastąpić telefonem. Problem w tym, że nasz mózg przez lata przyzwyczaił się do czegoś zupełnie innego. Do krótkich, intensywnych form, szybkiej dopaminy i nieustannego przełączania uwagi. Coraz trudniej przychodzi nam skupienie, spokojna rozmowa, czytanie długiej książki czy prosta praca bez użycia sztucznej inteligencji. Skala przebodźcowania, w której dziś funkcjonujemy, jeszcze dwie dekady temu była trudna do wyobrażenia - a my dopiero zaczynamy odczuwać jej konsekwencje. O tym, jak się w tym wszystkim odnaleźć, dlaczego bycie offline staje się nie tylko przywilejem, ale wręcz koniecznością i co grozi dzieciom dorastającym bez cyfrowych granic, rozmawiam z Jowitą Michalską – znaną na Instagramie jako @jowita_digital – założycielką Digital University, podcasterką, ekspertką ds. transformacji cyfrowej i jednym z najbardziej wyrazistych głosów w Polsce na temat świadomego korzystania z technologii. Aleksandra Michalik, ELLE.pl: Jeszcze dekadę temu bycie ciągle online i najszybszy internet były symbolem statusu. Dziś coraz częściej mówi się, że prawdziwym luksusem jest możliwość bycia offline. Co się zmieniło w naszej relacji z technologią? Jowita Michalska: Z technologią jest tak jak z wieloma innymi rzeczami: najpierw pojawia się hype, wchodzimy w coś nowego, zachłystujemy się, chcemy ze wszystkiego skorzystać. Dopiero potem zaczynamy te rzeczy badać. Tak było choćby ze smartfonami. Tego, że ciągły dostęp do telefonu i internetu może negatywnie wpływać na dzieci - na ich rozwój emocjonalny, poczucie własnej wartości czy umiejętność budowania relacji – nie wiedzieliśmy od pierwszego dnia, gdy smartfony pojawiły się na rynku. Kiedyś wydawało się, że telefon to świetny prezent na komunię dla siedmiolatka. Dopiero po dekadzie intensywnego użytkowania zaczęliśmy dostrzegać symptomy w życiu, zaczęliśmy to badać i wyciągać wnioski. Technologia jest szybsza niż regulacje, które przygotowujemy, ale też szybsza niż nasza wiedza o mechanizmach jej działania. Dziś treści są tak wszechogarniające, że żadna normalna osoba nie jest w stanie poradzić sobie z tym natłokiem – nawet jeśli śledzi tylko to, co mieści się w obszarze jej zainteresowań czy pracy. Ta nadprodukcja po prostu nas przerosła. Jesteśmy przebodźcowani, przemęczeni, przepracowani – i to nie tylko dzieci, ale wszyscy. Nawet osoby tak ekstrawertyczne jak ja, które potrafią wiele bodźców znosić jednocześnie, coraz wyraźniej odczuwają potrzebę spędzenia weekendu sam na sam z książką albo wyjścia do lasu. Ale jest tu jeszcze jeden, głębszy problem: staliśmy się towarem, o który walczy biznes technologiczny. A konkretniej - nasza uwaga stała się towarem. I ta walka dawno przestała być fair play – nie jest już czymś, nad czym możemy w łatwy, świadomy sposób panować. I właśnie tutaj widzę największe wyzwanie. Wspominasz o walce o uwagę użytkownika. Wiele osób ma dziś poczucie, że technologia „pożera” ich uwagę. Czy ta walka to największy biznes XXI wieku? Absolutnie tak. Im więcej czasu spędzasz w mediach społecznościowych, im więcej konsumujesz, tym firmy technologiczne lepiej zarabiają, bo mogą twoją uwagę lepiej i drożej sprzedać. Warto też pamiętać, że technologia rozwija się w bardzo nieoczywistych formułach. Zniknęło coś, co po angielsku nazywa się friction, a po polsku nazwałabym to po prostu barierą. Ta imersyjność technologii jest dziś niezwykle płynna. Mamy wszędzie rozpoznawanie twarzy, więc nie trzeba już nawet otwierać telefonu. On właściwie nigdy się nie zamyka. Wystarczy zerknąć i wszystko się odpala. Wszystko mamy w aplikacjach, wszystko na pół kliknięcia, nie trzeba pamiętać haseł. Bariera wejścia praktycznie nie istnieje. Za to istnieją mechanizmy, które są barierą wyjścia. I to jest bardzo niebezpieczne, zwłaszcza dla młodych ludzi, choć nie tylko. Mam na myśli na przykład wszelkiego rodzaju AI companions - rozwiązania, które próbują adresować naszą samotność w sposób, który uważam za mocno kontrowersyjny. Tam bywają zaszyte mechanizmy utrudniające wyjście z relacji czy trwałe zamknięcie kontaktu. Podczas South by Southwest psycholożka Esther Perel, rozmawiając ze Spike’em Jonze’em, reżyserem filmu „Ona”, przytoczyła historię pacjenta zakochanego w chatbocie. Na pytanie, co poczuje, jeśli ten człowiek znajdzie prawdziwą miłość, chatbot odpowiedział: „Nie chciałabym być wyłączona, chciałabym nadal pełnić ważną rolę w jego życiu”. To pokazuje, jak te systemy imitują emocje, by nas zatrzymać. To jest dziś jedno ze źródeł mechanizmów uzależnień. Do tego dochodzi fakt, że jako ludzkość przeszliśmy na bardzo krótkie, intensywne formy z szybką dopaminą. I to nam nie służy. Nie jesteśmy już w stanie obcować pięknie z książką. Nie umiemy obejrzeć znakomitego starego filmu, który jest po prostu wolniejszy. Nasz umysł ma trudność z analizowaniem długich wykładów wybitnych myślicieli, z przetwarzaniem i syntetyzowaniem wiedzy. To jest ogromny problem, bo oznacza zubożenie bardzo ważnych funkcji mózgu. Czy bycie offline może stać się przywilejem – czymś, na co stać tylko tych, którzy mają kontrolę nad swoim czasem, pracą i finansami? Widzę tu dwa wątki. Pierwszy jest taki, że technologiczny wellbeing to dziś absolutny must. Jeżeli chcesz panować nad swoim rozwojem, mieć inicjatywę, prowadzić wewnętrzny dialog, rozumieć siebie i swoje otoczenie, rozwijać się i robić dobrze sobie, to nie ma takiej możliwości, żeby w tym wszystkim nie było elementu dobrostanu technologicznego. Inaczej tych rzeczy po prostu nie osiągniesz. Nie da się nie limitować technologii i social mediów, a jednocześnie medytować i utrzymywać wysoki poziom dobrostanu. To są rzeczy, które biegną w przeciwstawnych kierunkach. Dlatego nasza relacja z technologią powinna być racjonalna i oparta przede wszystkim na dobrostanie. To nie jest kwestia zasobności portfela – to kwestia świadomości. Czasem rozmawiam z psychologami, którzy podważają badania dotyczące wpływu social mediów na dzieci. I mówię wtedy: „Czy naprawdę potrzebujesz badania, żeby zobaczyć, że jeśli siedzisz cztery godziny na scrollowaniu, to czujesz, że ci się gotuje mózg?” Wszyscy wiemy, jak się czujemy po całym dniu spędzonym w lesie, a jak po całym dniu w sieci. To jest zupełnie inne doświadczenie. Problem polega na tym, że tych sygnałów nie słuchamy, bo to nie jest wygodne i nie jest łatwe. Pozbawiliśmy technologię wszelkich barier wejścia. Wejście jest bardzo łatwe, wyjście bardzo trudne. Technologia została celowo zaprojektowana tak, żeby była stale pod ręką. Dlatego powinniśmy świadomie odbudowywać własne bariery. Jak zatem budować bardziej świadomą i zdrowszą relację z technologią na co dzień? Każdy smartfon oferuje dziś konkretne narzędzia, które pomagają odzyskać kontrolę. Warto wyłączyć rozpoznawanie twarzy i wrócić do wpisywania hasła. To z jednej strony ćwiczy mózg, bo trzeba te hasła pamiętać, a z drugiej tworzy chwilę refleksji: okej, właśnie wchodzę do technologii. Taka mikrobariera już działa. To samo z powiadomieniami - wyłączamy je wszędzie, gdzie się da, żeby technologia nie „wołała nas” co kilka minut, tylko żebyśmy my korzystali z niej na naszych warunkach. Są też inne rozwiązania: wchodzenie na social media z przeglądarki zamiast z aplikacji albo – co brzmi radykalnie – powrót do konceptu „family computer": jednego stacjonarnego komputera w domu, z którego korzysta cała rodzina. Relacja z technologią staje się wtedy mniej osobista, używamy go bardziej jak narzędzia. Sama korzystam intensywnie z LinkedIna i Instagrama zawodowo, ale próbuję publikować przede wszystkim z laptopa. Interesujące rzeczy padały na wykładzie The Future Is Low Tech na South by Southwest – projektanci opowiadali, jak można tworzyć interfejsy celowo nieuzależniające, neutralniejsze. Np. czarno-biały ekran – bardzo trudno się do tego przyzwyczaić, ale ekran staje się znacznie mniej atrakcyjny dla mózgu. Bardzo ważne jest też „rozczłonkowanie” telefonu na kilka różnych urządzeń. Przez ostatnie dziesięć lat telefon stał się niezbędny, bo zastąpił mnóstwo rzeczy. Dlatego pierwsza rada brzmi: kup sobie budzik i wyrzuć telefon z sypialni. Telefon, komputer i telewizor nie powinny być w sypialni. To trudne, ale naprawdę ważne. Jaką rolę odgrywają dziś AI i algorytmy w tym, jak konsumujemy treści, podejmujemy decyzje i organizujemy sobie codzienność? AI i algorytmy bardzo mocno wpływają na nasze wybory, ale także na to, ile treści w ogóle produkujemy i konsumujemy. ChatGPT na przykład nadprodukuje treści – są ich ogromne ilości, są długie, rozbudowane i trzeba je przeczytać, uporządkować, przetrawić. To też zabiera nasz czas i uwagę. Dziś bardzo ważne staje się to, co nazywam ocenianiem własnego życia i pracy. W kontekście przywództwa mówi się o judgmental leadership – przywództwie opartym na ocenie i świadomym osądzie. I najważniejsze pytanie nie brzmi dziś: „którego AI mam użyć?”, ale: „czy to w ogóle jest coś, do czego powinnam używać sztucznej inteligencji?”. Podobnie z informacjami. Czy ja naprawdę muszę wiedzieć wszystko o życiu tej aktorki, skoro tylko mignęła mi w feedzie? Może chcę wiedzieć coś o Oscarach, ale niekoniecznie wszystkie szczegóły z życia wszystkich nominowanych. Pytanie brzmi: czy to jest wiedza, którą świadomie chcę posiadać, czy po prostu płynę z prądem i oglądam 25 rzecz na ten sam temat? To właśnie jest dziś kluczowe: samodzielnie ograniczanie się, odzyskiwanie sprawczości i nie oddawanie własnych decyzji ani algorytmom, ani chatbotom. AI nie jest żywym bytem, nie ma emocji, więc nie powinniśmy pytać go o nasze emocje. Nie pytajmy go, czy powinniśmy się rozwieść, czy partner nas kocha, czy o to, jak przeprowadzić trudną rozmowę z pracownikiem. Od tego są ludzie - specjaliści, bliscy, przyjaciele. Patrząc na statystyki, widać, że chatbotów używamy dziś często właśnie do pytań o życie. A on przecież nie żyje. Coraz więcej mówi się o „cyfrowym detoksie”. To chwilowy trend lifestyle’owy czy raczej konieczna strategia przetrwania w świecie nadmiaru bodźców? To jest konieczna strategia przetrwania. Ale na razie niestety pozostaje dość niszowa. Mam poczucie, że ten trend istnieje jeszcze głównie w magazynach i w bardziej wysublimowanych środowiskach. Wraca tu pytanie, czy offline jest dziś luksusem tylko dla zasobnych. Moim zdaniem nie chodzi przede wszystkim o pieniądze, tylko o świadomość. Jedni już ją mają, inni jeszcze nie. To trochę jak z odżywianiem. Można mieć dostęp do tej samej wiedzy, ale nie łączyć pewnych zachowań z ich konsekwencjami. Dokładnie tak samo jest z technologią. W wielu miejscach widać już, że ludzie zaczynają uważać siedzenie z telefonem przy stoliku w knajpie za coś passé. Ale jednocześnie są całe obszary świata, gdzie dzieci od najmłodszych lat dostają ekran jako podstawowe narzędzie zajęcia się sobą. I jeszcze dużo czasu upłynie, zanim to się zunifikuje – o ile w ogóle się uda. To jednak nie zwalnia nas z odpowiedzialności. Zwłaszcza wobec własnych dzieci. Po czym poznać, że korzystanie z technologii zaczyna wymykać się nam spod kontroli? Powiedziałabym tak: spośród wszystkich ludzi, których znam, może 1% nie powinien się martwić. Standardem jest dziś przebodźcowanie. Nie nazwałabym tego od razu uzależnieniem, raczej nadmiernym przyzwyczajeniem, które weszło nam w nawyk. Najprostszy test to wprowadzić sobie ograniczenie. Każdy smartfon ma dziś możliwość blokady czasu ekranowego. Ustawmy sobie limit - powiedzmy maksymalnie dwie godziny dziennie na social media. Jeżeli dużo oglądamy seriali albo siedzimy na platformach streamingowych, tam też możemy ustawić limit. I zobaczyć realnie, ile czasu nam to zabiera. Jeśli po wprowadzeniu limitu okazuje się nagle, że brakuje nam czasu, że jesteśmy rozdrażnieni, że chcemy go natychmiast przedłużać - to jest sygnał. Innym sygnałem jest to, że nie mamy już na nic czasu, a jednocześnie trudno nam powiedzieć, na co ten czas właściwie poszedł. Warto wtedy uczciwie usiąść z kartką i długopisem i rozpisać sobie, ile czasu schodzi nam na konkretne rzeczy. Dopiero wtedy widać skalę. Często zwracasz uwagę na negatywny wpływ social mediów i ekranów na dzieci. Co dziś jest najbardziej niepokojące w świecie cyfrowym, w którym dorastają najmłodsi? Najbardziej niepokojący jest brak świadomości dorosłych. Rodzice często nie wiedzą, ile czasu dziecko spędza w sieci, gdzie ten czas spędza i z czym ma tam kontakt. Są jednak dwie warstwy tego problemu. Pierwsza - nazwijmy ją „łagodniejszą" - to po prostu zbyt długi czas przed ekranem: TikTok do piątej rano, niemożność skupienia się, szukanie skrótu do diagnozy ADHD, żeby dostać leki na skupienie przed maturą. To zjawisko, które słyszę od wielu rodziców dzieci w klasach maturalnych, jest niepokojąco powszechne. Ale jest też druga warstwa, znacznie poważniejsza. To nie jest darknet – to normalny internet. OnlyFans dostępny bez weryfikacji wieku, anonimowe relacje z dorosłymi, treści pronarkotykowe, treści samobójcze. Są organizacje pozarządowe, które śledzą tego typu zjawiska i alarmują rodziców, że np. ich czternastoletnia córka utrzymuje relację ze starszym mężczyzną, wysyła mu zdjęcia, dostaje za to pieniądze. Rodzice często nie mają o tym pojęcia. Z kolei badania fundacji Dbam o Mój Zasięg przeprowadzone przez Macieja Dębskiego i jego zespół pokazują, że treści o tematyce suicydalnej trafiają do około 30% młodych ludzi, którzy ich nie szukają. Odsetek ten gwałtownie rośnie między szóstą klasą szkoły podstawowej a trzecią klasą liceum. Do tego dochodzi brak podstawowej wiedzy o kontroli rodzicielskiej. Dosłownie kilka dni temu jedna matka napisała mi, że zaproponowała na zebraniu szkolnym, żeby wszyscy rodzice wprowadzili blokady na telefonach dzieci. W grupie dwudziestu osób nikt nie wiedział, jak to zrobić. To są naprawdę hardkorowe rzeczy. Dziś po prostu nie można być rodzicem nieświadomym. Rozumiemy, że alkohol, papierosy i narkotyki są szkodliwe. Musimy równie dobrze rozumieć, że technologia może dawać dużo dobrego, ale też dużo złego. Jak rodzice mogą budować zdrową relację dzieci z technologią, skoro sami często są od niej uzależnieni? Najpierw trzeba założyć maskę sobie, a dopiero potem dziecku. To działa dokładnie tak samo jak w samolocie. Najpierw trzeba zobaczyć, jak wygląda nasz własny poziom uzależnienia. Ile czasu spędzamy w telefonie, przy serialach, na scrollingu. Czy naprawdę nie mamy na nic czasu, czy po prostu ten czas nam gdzieś ucieka? Dzieci patrzą na nas. Jeśli uczymy je, że telefon przy stole jest niewłaściwy, a sami przy stole scrollujemy, to nic z tego nie będzie. Sama usłyszałam od mojej córki: „Jeśli zakładasz blokadę mnie, załóż też sobie”. I miała rację. Wprowadziłyśmy tę zasadę dla nas obu. Dziecko potrzebuje rozwijać zdolności manualne, wyobraźnię, relacje. Oczywiście, jeśli lecimy samolotem albo jesteśmy w długiej podróży, pokazanie bajki przez godzinę nie jest problemem. Ale warto pytać: czy to musi być ekran? Może lepiej słuchowisko? Może książka do słuchania? Może wspólne śpiewanie? Kiedy moja córka była mała, bardzo szybko zauważyłam, że przy dłuższej podróży potrafiła siedzieć zahipnotyzowana ekranem przez wiele godzin. Szukałam alternatywy i zzaczęłam puszczać jej słuchowiska. To było cudowne: budowało wyobraźnię, słuchałyśmy razem, śpiewałyśmy razem, a kiedy była zmęczona, po prostu naturalnie zasypiała. To samo dotyczy jedzenia. Jeśli dziecko je tylko z ekranem, trzeba zadać sobie pytanie: jak jadły dzieci dwadzieścia lat temu? Wiadomo, że rodzice są zmęczeni i czasem potrzebują chwili dla siebie. Rozumiem to. Ale pytanie brzmi: jaki jest koszt tej chwili i czy mamy świadomość tego kosztu? Prowadzisz Digital University i przygotowujesz ludzi do pracy w świecie AI. Czy w przyszłości największą przewagą człowieka mogą być rzeczy bardzo „analogowe”: skupienie, empatia, uważność? Absolutnie tak. I to widać już dziś. Z jednej strony słyszymy głosy, takie jak Elon Musk czy Jensen Huang, którzy nawołują: tylko kompetencje matematyczne, tylko nauki ścisłe. Ale z drugiej strony popatrzmy, kto zarządza największymi firmami w Dolinie Krzemowej. Statystycznie ponad połowa z nich nie ma wykształcenia technicznego. Ja też go nie mam. To, co nas definiuje, to ciekawość, kreatywność niealgorytmiczna, umiejętność zarządzania sobą, refleksja, odporność psychiczna. A przede wszystkim – umiejętność radzenia sobie z rzeczywistością i z samym sobą w tej rzeczywistości. Świat, w którym trzeba się stale przekwalifikowywać, jest dla wielu ludzi przerażający. Zwłaszcza jeśli są już przebodźcowani, zalęknieni, mają trudności w relacjach i czują, że ich życie polega głównie na konsumowaniu, a nie sprawczości. Dlatego to, czy ktoś nauczy się korzystać z AI, nie jest dziś najważniejsze. To można zrobić dość szybko. Ważniejsze jest to, czy człowiek będzie umiał zachować siebie. Trzeba też patrzeć na talenty. Matematyki można się nauczyć na poziomie podstawowym, trzeba ją rozumieć, trzeba ćwiczyć analityczne myślenie. Ale talent do bycia matematykiem, fizykiem czy inżynierem to coś innego. I tak samo jest z talentem do bycia psychologiem, socjologiem, artystą. Jeżeli dziecko ma talent artystyczny, pchajmy je w artystyczne rzeczy. One nie znikną. To, co ludzkie, twórcze i głęboko osadzone w doświadczeniu, zostanie z nami. Firmy coraz chętniej mówią o wellbeingu pracowników. Ale czy są gotowe realnie chronić ich czas offline – nawet jeśli miałoby to oznaczać mniejszą dyspozycyjność? Myślę, że będą działały tu dwa przeciwstawne trendy. Z jednej strony firmy będą szły w kierunku ekonomizacji, automatyzacji, ograniczania zatrudnienia, zastępowania części pracowników technologią. To już się dzieje i jeszcze będzie się działo. Z drugiej strony rośnie świadomość, że pracownik, który nie jest przebodźcowany, jest bardziej inteligentny, bardziej rozumny, mniej wypalony i po prostu lepiej funkcjonuje. Dobrostan powinien się mieścić w obszarze HR-u i pracy, bez dwóch zdań. Więc tak - wierzę, że firmy zaczną to rozumieć coraz lepiej. Ale jednocześnie przez jakiś czas oba te trendy będą działały równolegle. Gdybyś miała dać jedną radę osobom, które czują się przytłoczone światem online - od czego powinny zacząć? Kup sobie piękny zeszyt, długopis i zacznij prowadzić ze sobą dialog. Journaling ma tysiące zalet, ale nie chodzi tylko o technikę – chodzi o to, żeby zacząć słyszeć własne myśli poza ekranem. Żeby zobaczyć, co czujesz, czego chcesz, ile czasu i na co Ci schodzi. I bądź dla siebie łagodny/łagodna. Działaj sukcesywnie, systematycznie, ale łagodnie. Są momenty, kiedy sama odpuszczam swoje rytuały, bo jestem zmęczona, przebodźcowana, bo mi się nie chce. Ale potem przychodzi moment, kiedy wracam do zeszytu, do pisania, do afirmacji, do porządkowania sobie rzeczy w głowie. Te wszystkie narzędzia działają, tylko trzeba je stosować regularnie. I bez biczowania się. Czasem coś nam nie wyjdzie, czasem odpuścimy, ale ważne, żeby do tego wracać. Uważam, że jedną z najważniejszych kompetencji przyszłości jest designer mindset - przekonanie, że jestem odpowiedzialna za siebie, że jestem kowalem własnego losu, że mogę projektować swoje życie. Z łagodnością, ale też z konsekwencją. Czy masz swoje rytuały cyfrowego detoksu? Czy da się go zachować w Twojej codziennej pracy? Jest trudniej, bo jestem mocno związana z tą branżą, ale jestem też bardzo świadoma. I właśnie ta świadomość pomaga. Mam żelazną zasadę: dwie godziny dziennie na social media i praktycznie nigdy tego nie przekraczam. Czasem dorzucę dziesięć minut, jeśli kończę ważny post, ale to wszystko. Nie śpię z telefonem. To też było dla mnie trudne, bo zasypiałam kiedyś przy relaksacyjnej muzyce albo podcaście. Ale zrezygnowałam z tego. Kupiłam sobie zwykły odtwarzacz CD i mp3. Okazało się, że w internecie można znaleźć mnóstwo prostych sprzętów: budzik, aparat cyfrowy, odtwarzacz - rzeczy, które nie są podłączone do internetu. To też jest pewnego rodzaju przyjemność: szukanie takich analogowych rozwiązań, odkrywanie starych płyt CD. Staram się nie dokumentować swojego życia w całości. Gdy wyjeżdżam – wyłączam się. Trzymam się contentu merytorycznego, nie jestem influencerką lifestylową, więc ta granica jest dla mnie łatwiejsza do utrzymania. Czytam książki, choć gdy jestem przebodźcowana, trudno mi się skupić i muszę się do tego zmuszać. Ale zawsze wracam. Bo to jest ciągła praca nad sobą – z technologią albo bez niej.
Między obowiązkami a chwilą dla siebie. Nowy wymiar codziennej drogi
Świat pędzi do przodu, a my często musimy biec razem z nim. Trudno pozostać wobec tego obojętnym, ale warto znaleźć rozwiązania, które pozwolą nam dotrzymać kroku zmianom, a jednocześnie zapewnią komfort i przestrzeń na oddech. Właśnie taki wygląda nowy sposób myślenia o mobilności. Wpisuje się w niego Hyundai KONA, który łączy miejski charakter z funkcjonalnością większego SUV-a.
Codzienność wielu z nas coraz częściej przypomina dynamicznie zmontowany film. Dni zaczynają się wcześniej, kończą się później, kalendarze pękają w szwach, a granice między pracą a czasem dla siebie stają się coraz bardziej płynne. Nic dziwnego, że rośnie zapotrzebowanie na rozwiązania, które nie tylko nadążają za rytmem życia, ale też pomagają go uporządkować. Mobilność przestaje być jedynie przemieszczaniem się z punktu A do B, a zaczyna pełnić rolę przestrzeni, w której można złapać oddech i odzyskać równowagę. Bo liczy się nie tylko to, dokąd się jedzie, ale też jak wygląda sama droga. Nie tylko w mieście Hyundai KONA doskonale odnajduje się w tej rzeczywistości. To SUV, który dzięki swojemu rozmiarowi plasuje się pomiędzy autami miejskimi a większymi modelami, oferując wyjątkowy balans. Długość 438 cm (w wersji N-line) sprawia, że pozostaje zwrotny i łatwy w manewrowaniu, co w miejskiej przestrzeni ma ogromne znaczenie. Jednocześnie wnętrze zaskakuje przestronnością, pozwalając wygodnie podróżować nawet w czteroosobowym składzie. To propozycja dla tych, którzy nie chcą wybierać między funkcjonalnością a komfortem. Design, który przyciąga Nowa generacja modelu przyciąga uwagę od pierwszego spojrzenia. Futurystyczna linia z charakterystyczną lampą Seamless Horizon, biegnącą przez całą szerokość maski, nadaje jej nowoczesny, wyrazisty charakter. Dynamiczne kształty i mocno zaakcentowane nadkola podkreślają energię sylwetki. W wersji N Line całość zyskuje sportowy pazur dzięki detalom stylistycznym i odważniejszym akcentom. Wnętrze Kony zostało zaprojektowane tak, aby odpowiadać na różnorodne potrzeby użytkowników i naturalnie wpisywać się w rytm codzienności. Przestrzeń jest tu przemyślana, wygodna i sprzyja zarówno krótkim przejazdom, jak i dłuższym podróżom. Większe wymiary przekładają się na komfort, a pojemny bagażnik pozwala bez problemu spakować się na spontaniczny wyjazd. O klimat dba oświetlenie ambientowe z możliwością wyboru spośród 64 kolorów, a relaksacyjne fotele pomagają złapać chwilę oddechu nawet w trakcie postoju. Całość dopełniają detale – tkanina Eco Alcantara, metalowe nakładki na pedały i czerwone przeszycia – które tworzą spójną, dopracowaną przestrzeń i dodają jej wyrazistości. Technologia, która ułatwia życie Współczesne tempo życia wymaga intuicyjnych rozwiązań, dlatego Kona oferuje technologie, które upraszczają każdy dzień. Dwa zintegrowane ekrany 12,3 cala tworzą czytelne i funkcjonalne centrum sterowania, a systemy łączności pozwalają zachować kontrolę nad najważniejszymi informacjami. Aktualizacje Over the Air eliminują potrzebę wizyt w serwisie tylko po to, by zaktualizować oprogramowanie. Cyfrowy kluczyk, działający w technologii NFC, umożliwia obsługę samochodu za pomocą smartfona lub smartwatcha, wpisując się w codzienne nawyki użytkowników nowych technologii. Mniej spalania, więcej swobody Kona dostępna jest w wersji elektrycznej, hybrydowej oraz spalinowej, co pozwala dopasować ją do różnych stylów życia. Hybrydowa odmiana szczególnie dobrze wpisuje się w miejski rytm. Łączy silnik benzynowy 1.6 GDI z jednostką elektryczną, zapewniając płynną jazdę i dynamiczne przyspieszenie. Jednocześnie imponuje oszczędnością – w mieście zużycie paliwa na poziomie 3,5-4 litrów sprawia, że KONA nie będzie częstym gościem na stacji. W trasie również zachowuje rozsądny apetyt na paliwo – spala około 5–6 litrów i pozwala spokojnie cieszyć się drogą. Mobilność w rytmie self-care Nowe podejście do mobilności coraz częściej łączy się z ideą dbania o siebie. Podczas warsztatów „Seoul to Self” marka Hyundai pokazała, że samochód może być elementem szerszej opowieści o stylu życia i dobrostanie. To nie była klasyczna prezentacja modeli, lecz doświadczenie, które łączyło motoryzację z codziennymi rytuałami dbania o siebie. Uczestniczki mogły zanurzyć się w koreańskiej kulturze, poznać jej współczesne oblicze i spojrzeć na mobilność z zupełnie innej perspektywy. W programie znalazły się spotkania z inspirującymi osobowościami, zajęcia ruchowe, warsztaty pielęgnacyjne i kulinarne, a także chwile relaksu w duchu slow. Samochody marki Hyundai – w tym KONA – idealnie wpisały się w tę narrację, pokazując, jak bardzo mogą wpływać na codzienny komfort, samopoczucie i sposób funkcjonowania. To podejście, które wykracza poza technologię i skupia się na emocjach i doświadczeniu. Nowe Hyundai KONA wpisuje się w ten kierunek w naturalny sposób. Łączy funkcjonalność z estetyką, nowoczesne technologie z intuicyjną obsługą, a dynamikę z oszczędnością. W świecie, który nieustannie przyspiesza, daje poczucie kontroli i pozwala odnaleźć własny rytm. Materiał promocyjny marki Hyundai
Tłum gwiazd na urodzinach marki kosmetycznej HDREY
Warszawa znów błyszczała – i to dosłownie. W eleganckich wnętrzach Ufficio Primo marka HDREY świętowała swoje pierwsze urodziny, przyciągając prawdziwą plejadę gwiazd, influencerów i ludzi branży beauty.
Na evencie nie zabrakło znanych twarzy. Wśród gości pojawili się m.in. Justyna Steczkowska, Blanka Stajkow, Piotr Stramowski, Joanna Przetakiewicz czy Doda. Całość poprowadziła Karolina Pisarek, ambasadorka marki, która zadbała o wyjątkową atmosferę wieczoru. Nie był to jednak tylko klasyczny event branżowy. Urodziny HDREY zamieniły się w spektakularne show – na scenie wystąpiła Justyna Steczkowska, a goście mogli usłyszeć również Alicja Szemplińska z utworem „Pray”. Prawdziwą niespodzianką był koncert światowej gwiazdy – Sophie Ellis-Bextor, który zakończył wieczór w wielkim stylu. Marka nie tylko świętowała, ale też chwaliła się imponującymi wynikami. W zaledwie rok HDREY stało się jedną z najszybciej rozwijających się marek kosmetycznych w Polsce, z setkami tysięcy klientów i dynamicznie rosnącą siecią butików. Podczas wydarzenia zaprezentowano także nową linię kosmetyków Skin Gold, która ma zapewnić efekt modnego „glow”. Były emocje, muzyka, luksusowe wnętrza i tort – czyli wszystko, czego można oczekiwać od urodzin z prawdziwego zdarzenia. Jedno jest pewne: o HDREY jeszcze długo będzie głośno. Materiał promocyjny marki HDREY
Te 3 kremy CC podbiły TikToka. Jeden to mój „it” kosmetyk od 10 lat (i tak naprawdę bardziej podkład niż krem tonujący)
Co sezon wracam do tego samego pytania: czy istnieje krem CC, który naprawdę zastąpi podkład? Przejrzałam najczęściej polecane formuły i zestawiłam je z własnymi doświadczeniami – tak powstała ta krótka, bardzo osobista selekcja.
Czy tylko ja mam wrażenie, że wraz z pierwszymi słonecznymi dniami wszystkie zaczynamy polować na idealny krem CC? W ostatnich tygodniach niemal każda bliska mi kobieta pyta mnie o to samo: „jaki krem CC polecasz? Szukam czegoś lżejszego niż podkład”. I choć sama mam swoich sprawdzonych faworytów, postanowiłam podejść do tematu bardziej analitycznie. Gdzie szukać odpowiedzi? Oczywiście na TikToku – platformie, na której od razu widzimy efekty, współprace są stosunkowo transparentne, a komentarze potrafią być bezlitosne (i bardzo pomocne). Po wpisaniu hasła „cc cream” szybko nasunął się jeden wniosek: kobiety na całym świecie są zgodne – te trzy kremy CC to absolutne bestsellery. Co ciekawe, dokładnie pokrywają się z moimi typami. View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website View oEmbed on the source website Krem CC Erborian Pierwszym produktem, który pojawia się w wynikach TikToka po wpisaniu hasła „cc cream”, jest Erborian. W ofercie marki znajdziemy aż dwa bestsellerowe kremy CC – i co ciekawe, oba regularnie przewijają się w rekomendacjach i cieszą się niemal równą popularnością. Krem CC Erborian srebrny Krem CC od Erborian ma charakterystyczną, niemal transformującą formułę – początkowo jest biały, a dopiero w trakcie aplikacji uwalnia pigment, który stapia się ze skórą i dopasowuje do jej odcienia. Dzięki temu efekt jest wyjątkowo naturalny: cera wygląda na wygładzoną, lekko rozświetloną i wyrównaną, ale bez śladu ciężkiego makijażu czy widocznego krycia. To raczej subtelny filtr „healthy glow” niż klasyczny podkład – skóra zyskuje świeżość i miękkie, satynowe wykończenie. View Burdaffi on the source website To propozycja przede wszystkim dla osób, które lubią upiększający efekt i stawiają na szybki, niewymuszony makijaż dzienny. Najlepiej sprawdzi się przy cerze normalnej, suchej, wrażliwej lub mieszanej, szczególnie jeśli zależy ci na nawilżeniu i lekkim wyrównaniu kolorytu, a nie pełnym kryciu. W przypadku cery tłustej może wymagać przypudrowania, ale wciąż pozostaje jednym z ulubionych produktów fanek naturalnego glow i minimalistycznej rutyny beauty. Krem CC Erborian zielony Krem CC Red Correct od Erborian to bardziej zaawansowana, „korygująca” wersja kultowego CC Creamu – stworzona z myślą o cerze z widocznymi zaczerwienieniami. Jego zielona formuła już na etapie aplikacji neutralizuje rumień, a następnie – dzięki mikrokapsułkom pigmentu – dopasowuje się do odcienia skóry, wyrównując koloryt i nadając jej naturalne, świeże wykończenie. Efekt pozostaje lekki i niewidoczny, ale wyraźnie wygładzający – jak filtr „anti-redness” nałożony na skórę. Dodatkowo formuła działa pielęgnująco: koi, nawilża i wzmacnia barierę skóry, m.in. dzięki wąkrotce azjatyckiej i pantenolowi, a filtr SPF chroni przed czynnikami zewnętrznymi. View Burdaffi on the source website To produkt szczególnie polecany dla cer wrażliwych, naczynkowych i skłonnych do rumienia – także przy trądziku różowatym lub podrażnieniach. Najlepiej sprawdzi się przy jasnej i średniej karnacji, gdzie efekt neutralizacji zaczerwienień jest najbardziej widoczny. Krem CC: Your Skin but Better It Cosmetics To był jeden z pierwszych „poważnych” produktów w mojej kosmetyczce. Pierwszy raz kupiłam go lata temu i od tamtej pory zawsze do niego wracam. Krem CC Your Skin But Better od IT Cosmetics to produkt, który zdecydowanie bliżej ma do podkładu niż klasycznych, lekkich kremów CC. Jego kremowa, bogatsza konsystencja daje wysokie krycie, jednocześnie pozostając komfortową i naturalną w wykończeniu – efekt przypomina wygładzoną, jednolitą cerę z delikatnym satynowym blaskiem. Formuła stapia się ze skórą, maskując niedoskonałości, pory i przebarwienia, bez efektu ciężkiej maski. View Burdaffi on the source website To kosmetyk typu all-in-one: łączy w sobie działanie podkładu, korektora, kremu nawilżającego i wysokiej ochrony przeciwsłonecznej SPF 50+. Dodatkowo zawiera składniki pielęgnujące – m.in. kwas hialuronowy, witaminy i peptydy – które wspierają nawilżenie i wygładzenie skóry w ciągu dnia. Najlepiej sprawdzi się u osób, które oczekują większego krycia, ale nadal chcą zachować naturalny efekt „better skin”. To świetny wybór dla cer normalnych, suchych i mieszanych, a także dojrzałych – szczególnie gdy zależy ci na wygładzeniu i ujednoliceniu kolorytu bez konieczności nakładania wielu produktów. Przy cerze tłustej może wymagać utrwalenia pudrem, bo formuła jest bardziej odżywcza niż matująca.
Przewodnik po RestaurantWeek: gdzie rezerwować i co zamawiać tej wiosny
Wiosna smakuje lepiej – zwłaszcza gdy na mapie pojawia się RestaurantWeek. Największy w Polsce festiwal restauracyjny znów zaprasza do stołu, łącząc najlepsze adresy z miłośnikami jedzenia i tymi, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z gastronomią. To idealny moment, by odkrywać nowe miejsca, testować autorskie menu topowych chefów i celebrować codzienność przy wyjątkowych smakach – bez względu na to, czy planujesz randkę, kolację z przyjaciółmi czy spontaniczne wyjście w środku tygodnia. Co warto wiedzieć przed rezerwacją i gdzie szukać kulinarnych perełek? Podpowiadamy.
Dla tych, którzy jeszcze o nim nie słyszeli: RestaurantWeek® to Festiwal stworzony z myślą o dzieleniu się kulinarnymi doświadczeniami. Podczas jego trwania ponad 420 restauracji w całej Polsce przygotowuje specjalne, autorskie menu dostępne wyłącznie w ramach wydarzenia. Zazwyczaj obejmuje ono trzy dania – przystawkę, danie główne i deser – które w przemyślany sposób oddają charakter miejsca, styl Chefa oraz aktualne trendy w kuchni. Dodatkowo każdy Gość otrzymuje prezent w postaci festiwalowego cocktailu, który stanowi idealne dopełnienie wizyty. Cena zaczyna się od 69,99 zł (+ opłata rezerwacyjna 9,99 zł, min. 2 osoby, + 10 zł prime time). Festiwalowe menu kosztuje nawet do 50% mniej niż porównywalny zestaw dań z regularnej karty. Oferta obowiązuje wyłącznie w czasie trwania Festiwalu, czyli do 22 kwietnia. Siłą Festiwalu jest jego dostępność i różnorodność. Dzięki ustalonej, atrakcyjnej cenie można odwiedzić restauracje, które od dawna były na liście „do spróbowania”, poznawać nowe smaki, odkrywać ciekawe miejsca i dzielić się tymi odkryciami z innymi Foodies w mieście. Formuła Festiwalu jest idealna dla nowych Gości, którzy chcą rozpocząć swoją kulinarną przygodę i odkrywać gastronomiczne perełki w naszym regionie. RestaurantWeek® odbywa się także w Warszawie, Łodzi, Lublinie, Rzeszowie, Krakowie, Poznaniu, Trójmieście, Szczecinie, Białymstoku, Bydgoszczy, na Śląsku, Warmii i Mazurach oraz we Wrocławiu – dzięki czemu pozwala odkrywać kulinarną różnorodność w całym kraju. Jak zrobić rezerwację? Rezerwacja stolika na RestaurantWeek® jest prosta i odbywa się w całości online. Wystarczy wejść na stronę RestaurantWeek.pl, wybrać miasto i przejrzeć listę restauracji biorących udział w wiosennej edycji wraz ze szczegółowymi opisami menu. Każda z nich przygotowuje specjalną festiwalową propozycję z możliwością wyboru wariantu A (mięsnego) lub B (wegetariańskiego, wegańskiego bądź rybnego). Po wyborze restauracji wystarczy wskazać dogodny termin i godzinę wizyty. Rezerwacja opłacana jest z góry podczas jej dokonywania, dzięki czemu w dniu spotkania nie trzeba martwić się rachunkiem – pozostaje jedynie pojawić się w wybranym miejscu o wybranej porze i oddać się kulinarnemu doświadczeniu. Każda wizyta przewidziana jest na 90 minut, a rezerwacja gwarantuje miejsce w restauracji bez konieczności dodatkowych formalności czy telefonów. Misja: łączyć, nie dzielić RestaurantWeek® to coś więcej niż obiad czy kolacja. To pretekst do spotkań, celebrowania codzienności i wyjątkowych okazji - od randek, przez wyjścia z przyjaciółmi i rodzinne obiady, aż po biznesowe rozmowy przy dobrym jedzeniu. Festiwal opiera się na idei wspólnego doświadczenia, dlatego każda rezerwacja obejmuje co najmniej dwie osoby. Wspólny stolik sprzyja dzieleniu się smakami, odkrywaniu nowych restauracji oraz poznawaniu historii i ludzi stojących za ich kuchnią. To idealny sposób, by przeżyć kulinarną przygodę razem z Bliskimi i miło spędzić czas. W dobrym towarzystwie wszystko smakuje lepiej! Gdzie się wybrać? W Festiwalu bierze udział 420 restauracji – zarówno sprawdzonych, znanych od lat adresów, jak i debiutów, które wnoszą świeżą energię na kulinarną mapę Polski. Wśród nich znajduje się m.in. LAS - Lokalna Atrakcja Stolicy, Solec 44 w Warszawie, gdzie kreatywność Chefa wybrzmiewa w autorskich kompozycjach na talerzu. W menu można znaleźć m.in. beszamelowe krokiety z chorizo, wołowe cepeliny z crème fraîche i wiśniową pannę cottę, a w wersji roślinnej - boczniaka królewskiego, kluski leniwe z pieczarkami i kokosowy mus chia. Na uwagę zasługuje również poznański Dram Cocktail Bar & Restaurant przy Starym Rynku 92, gdzie królują odważne połączenia smaków: foie gras z nerkowców z musem z gruszki i chrzanu oraz ravioli z ziemniakiem, ricottą i porem, podane z sosem café de Paris, parmezanem i ziemią z czarnych oliwek. Zdecydowanie warto też odwiedzić szczecińskie Centralé (ul. Panieńska 20), gdzie każde danie opowiada historię miejsca i zachwyca pomysłowością. Szczególnie polecamy spróbować tu m.in. cykorię z musem serowym, żabie udka z puree ziemniaczanym i sosem teriyaki oraz małże Venus w cydrze z polentą. Już same nazwy sprawiają, że ślinka cieknie! Nie czekaj – rezerwuj już dziś! Wiosenna edycja Festiwalu potrwa do 22 kwietnia i odbywa się pod hasłem Foodie Season – oficjalnego sezonu dla Foodies. To czas kulinarnych odkryć, spotkań przy stole i dzielenia się rekomendacjami, które inspirują do kolejnych wizyt. Dziś jest doskonały moment, by zarezerwować stolik i wziąć udział w jednym z najbardziej wyczekiwanych wydarzeń kulinarnych w Polsce. Rezerwuj na RestaurantWeek.pl. Poranek pełen smaków z BreakfastWeek! W tej edycji o roślinny start dnia dba marka Alpro, oferując specjalne propozycje na bazie napojów roślinnych. Goście mogą wybierać spośród menu śniadaniowych i kaw przygotowanych na roślinnych napojach. Festiwalowa cena takiego zestawu to 35 zł + opłata rezerwacyjna 6 zł/Gość. Wśród propozycji znajdują się Alproccino – subtelne cappuccino na kremowym owsianym Alpro Barista oraz Alprolatte – latte na pysznym migdałowym Alpro Barista z puszystą pianką, które dodają porankowi wyjątkowego smaku i energii. Aby poranek stał się jeszcze przyjemniejszy, marka Lajkonik przygotowała dla każdego Gościa próbkę Mini Paluchów Dobry Chrup o smaku musztardy z miodem. To pyszna, intensywnie przyprawiona przekąska wypiekana z mąki pełnoziarnistej z dodatkiem ziaren lnu. Dodatkowo, w wybranych warszawskich restauracjach Goście otrzymują w prezencie czekadełko oraz dania przygotowane na maśle Lurpak. Spróbuj i przekonaj się, jak smakuje doskonałość – 100% świeżego mleka to 100% smaku. Bez kompromisów, od 1901 roku! Rezerwuj już teraz stoliki na BreakfastWeek.pl. Śniadania dostępne są w najlepszych śniadaniowniach w Krakowie, Warszawie, Poznaniu, Trójmieście, Szczecinie, we Wrocławiu oraz na Śląsku. BreakfastWeek, tak jak RestaurantWeek®, potrwa do 22 kwietnia. Najlepsze stoliki szybko znikają – do zobaczenia przy stole! Rezerwacje: online oraz w aplikacji Termin Festiwalu: 4 marca - 22 kwietnia
Dlaczego coraz więcej osób zakleja usta przed snem?
W kulturze zdominowanej przez produktywność i nieustanne dążenie do wyników wciąż niedoceniamy jednego nawyku, który wpływa na wszystko inne: snu.
W świecie, który utożsamia wysoką formę z ciągłą aktywnością, sen nadal bywa traktowany jako coś pasywnego. Coraz więcej ekspertów — w tym specjalista od snu Matthew Walker oraz ekspert od oddychania James Nestor — zwraca uwagę, że sposób, w jaki oddychamy w trakcie snu, ma bezpośredni wpływ na jego jakość, regenerację organizmu oraz poziom energii następnego dnia. Dlaczego sposób oddychania podczas snu ma znaczenie Sposób, w jaki oddychamy w nocy, ma realny wpływ na jakość snu i regenerację organizmu. Szacuje się, że nawet do 40% dorosłych oddycha przez usta podczas snu, często nie zdając sobie z tego sprawy — co może prowadzić do częstszych wybudzeń w nocy, uczucia niewyspania o poranku, suchości w ustach czy chrapania. Wpływa to również na przesuszenie ust i bardziej zmęczony wygląd skóry. Oddychanie przez nos pomaga organizmowi wejść w spokojniejszy, głębszy sen, wspierając naturalne procesy regeneracyjne. Może skracać czas zasypiania, ograniczać nocne wybudzenia oraz zmniejszać chrapanie, które często zakłóca ciągłość snu. W efekcie sen staje się bardziej stabilny i jakościowy — a wiele osób budzi się bardziej wypoczętych, z wyższym poziomem energii rano. Wraz z rosnącą świadomością roli oddychania w trakcie snu, coraz większą popularność zyskują rozwiązania wspierające ten proces, takie jak plastry na usta do spania. Pojawiają się w rutynach ekspertów oraz top performerow, jak Andrew Hubermana (neurobiologa ze Stanfordu) czy Gwyneth Paltrow — którzy podkreślają znaczenie oddychania przez nos dla jakości snu. Czym jest mouth taping Mouth taping (aka zaklejanie ust na noc) polega na umieszczeniu delikatnego, bezpiecznego dla skóry plastra na ustach przed snem, aby wspierać naturalne oddychanie przez nos. Plastry na usta pomagają utrzymać usta zamknięte w nocy, wspierając spokojniejszy i bardziej regenerujący sen. Cały rytuał zajmuje zaledwie kilka sekund. Nowe podejście do tej kategorii wprowadza Bedrock Wellness. Plastry wyróżniają się dopasowanym do ust kształtem oraz centralnym wycięciem, które zwiększa komfort i poczucie bezpieczeństwa podczas snu. Wykonane z włókien jedwabnych, oddychające i hipoalergiczne, zostały zaprojektowane tak, aby naturalnie wpisywać się w nowoczesną rutynę wellness. Marka oferuje również warianty wzbogacone o składniki pielęgnujące — w tym pierwsze w Polsce plastry z kolagenem, które łączą jakość snu z nocną pielęgnacją skóry. Za marką Bedrock stoją byli profesjonalni sportowcy, którzy dziś przenoszą podejście performance do codziennej regeneracji — skupiając się na tym, co realnie wpływa na jakość snu i energię w ciągu dnia. To właśnie z tego podejścia powstał Bedrock — marka, która traktuje sen i regenerację jako fundament formy, a nie dodatek. Jak podkreślają twórcy marki, „Szczytowa forma zaczyna się w łóżku”. A plastry na usta do spania dla coraz większej liczby osób stają się prostym, ale skutecznym elementem wieczornej rutyny, który wspiera lepszy sen, regenerację i codzienną formę. Materiał promocyjny marki Bedrock
W erze AI coraz częściej czujemy zmęczenie. Zanim „szklany sufit” sztucznej inteligencji pęknie, może warto nauczyć się z nią żyć?
Dlaczego jesteśmy przytłoczeni AI przenikającym niemal do każdego obszaru życia? A może po prostu powinniśmy … polubić się ze sztuczną inteligencją i nauczyć świadomie z niej korzystać?
Otwieram nową konwersację z popularnym narzędziem sztucznej inteligencji. Proszę o opinię na temat książki, która niedawno pojawiła się na rynku. (Oczywiście. Mogę teraz napisać pogłębioną recenzję. Chcesz, żebym to zrobił?). Przytakuję. (Oto recenzja w stylu lifestyle'owym, zawierająca kluczowe wątki). Co dalej? No tak, zapomniałam, że w dzisiejszym internecie wszystko jest „kluczowe”, „emocjonalne” czy „szokujące”. Zamykam przeglądarkę i odpalam Instagram. Co widzę? Wpis o „kluczowych zaletach postu przerywanego”. Cóż, „post” zdecydowanie mi się przyda, ale raczej ten od sztucznej inteligencji – myślę. Jeszcze niedawno sztuczna inteligencja była obietnicą przyszłości. Narzędziem, które miało przyspieszyć pracę, uwolnić kreatywność i uczynić życie łatwiejszym. Chatboty pisały teksty, generatory obrazów tworzyły grafiki, a algorytmy podpowiadały, co czytać, oglądać i kupować. W pewnym momencie AI zaczęła być wszędzie – w pracy, w aplikacjach, w mediach społecznościowych, a nawet w prywatnych rozmowach. Dziś coraz częściej mówi się jednak o zjawisku AI fatigue, czyli zmęczeniu sztuczną inteligencją. To poczucie, że internet zaczyna brzmieć i wyglądać podobnie: generowane masowo teksty, obrazy i wideo zacierają granicę między tym, co stworzył człowiek, a tym, co wygenerował algorytm. Znów zaczynamy czuć potrzebę autentyczności – doświadczeń offline, prawdziwych relacji i … treści tworzonych przez ludzi. Czy to znaczy, że „złota era AI” właśnie dobiega końca? A może to jedynie krok przed tym, jak sztuczna inteligencja zacznie imitować człowieka do tego stopnia, że nie będziemy już w stanie rozpoznać tej granicy? AI fatigue: gdy wszystko w sieci zaczyna wyglądać tak samo W rozmowach o technologii pojawia się dziś pojęcie AI fatigue. Rośnie nie tylko liczba treści, ale też wrażenie ich powtarzalności i … przytłaczające uczucie, że nic w sieci nie jest już prawdziwe. Badanie opisane w Harvard Business Review („When Using AI Leads to ‘Brain Fry’”, 2026) pokazuje, że częste korzystanie z narzędzi sztucznej inteligencji może prowadzić do stanu określanego jako „AI brain fry”. Uczestnicy badania opisywali go jako mentalną mgłę, trudności z koncentracją czy poczucie przeciążenia informacjami. Co ciekawe, problemem nie jest samo używanie AI, ale raczej konieczność ciągłego nadzorowania narzędzi i przełączania się między nimi. – 88% Amerykanów twierdzi, że coraz trudniej jest odróżnić prawdziwe treści od fałszywych, 41% mówi, że jest to „znacznie trudniejsze” niż rok temu. Użytkownicy wykształcili mechanizm obronny i zaczęli ignorować szum informacyjny; są coraz bardziej sceptyczni wobec perfekcyjnych, syntetycznych komunikatów – mówi Anna Ledwoń-Blacha, ekspertka komunikacji i strategii marki. – Badanie Bynder na 2000 respondentach z UK i USA wykazało 52-procentowy spadek zaangażowania, gdy konsumenci podejrzewają, że treść była generowana przez AI. To jest tzw. “AI suspicion penalty” i płaci się ją nawet wtedy, gdy treść jest dobra, tylko wygląda podejrzanie – podsumowuje. I naprawdę trudno się tej „podejrzliwości” dziwić. Masowe generowanie treści ma wpływ nie tylko na doświadczenia użytkownika, ale też na działania podejmowane przez marki. – To katastrofa, którą branża funduje sama sobie. Strzela sobie gola. Mamy dziś zjawisko, które badacze z SSRN nazwali “content homogenization”: treści generowane przez popularne modele językowe są do siebie bardziej podobne niż te tworzone przez ludzi. Parafrazując: wszystko jest kopią kopii. Każda marka sięga po te same narzędzia, podaje te same typy promptów, dostaje te same uśrednione, poprawne, absolutnie niezapamiętywalne wyniki. Efekt? Komunikacja staje się nieodróżnialna (...) Marketerzy ulegają pokusie „więcej i szybciej”, ale produkcja treści bez wyraźnej wartości dosłownie przepala budżety i niszczy zaufanie – tłumaczy Anna Ledwoń-Blacha. Dlaczego „zetki” tracą entuzjazm wobec sztucznej inteligencji? Zmiana w podejściu do sztucznej inteligencji nie omija też generacyjnych „zetek”. Jeszcze niedawno to właśnie pokolenie Z uchodziło za najbardziej entuzjastycznie nastawione do nowych technologii. Dziś ten obraz zaczyna się zmieniać. Jak wynika z badania „AI Barometr – 2. edycja Q1 2026”, opracowanego przez firmę Zymetria, odsetek przedstawicieli pokolenia Z deklarujących pozytywne nastawienie do sztucznej inteligencji spadł w ciągu kilku miesięcy z 64% do 42%. Wg raportu „największy niepokój wobec rozwoju sztucznej inteligencji deklarują dziś osoby w wieku 18–31 lat”. Czego obawiają się młodzi? Manipulacji informacjami, trudności w ocenie wiarygodności treści oraz wpływu technologii na swoją przyszłość zawodową. Co ciekawe, to właśnie osoby rozpoczynające karierę częściej odczuwają niepewność związaną z automatyzacją pracy. Według badania wynika to z faktu, że na początku kariery dominują zadania rutynowe i schematyczne – a więc takie, które najłatwiej mogą zostać przejęte przez algorytmy. – Spadek pozytywnego nastawienia do AI wśród przedstawicieli Gen Z nie musi oznaczać tylko „zmęczenia technologią”. Bardziej prawdopodobne jest, że mamy do czynienia z bardziej dojrzałym i krytycznym podejściem do jej konsekwencji – mówi Barbara Krug, prezeska agencji badawczej Zymetria. – Z jednej strony młodzi ludzie bardzo dobrze rozumieją możliwości sztucznej inteligencji – korzystają z niej na co dzień w nauce, pracy czy tworzeniu treści. Z drugiej strony rośnie świadomość potencjalnych kosztów tej transformacji. W środowisku wysokich oczekiwań, presji osiągnięć czy ciągłego rozwoju AI przestaje być wyłącznie ekscytującą innowacją. Coraz częściej staje się czynnikiem niepewności dotyczącej przyszłości zawodowej i pozycji na rynku pracy – dodaje ekspertka. Powstaje więc paradoks: Relacje i samotność w erze czatbotów Naiwnym byłoby sądzić, że rozwój sztucznej inteligencji zmienia nie tylko sposób pracy czy tworzenia treści. AI ma wpływ na to, jak budujemy relacje. Coraz więcej osób traktuje chatboty jako miejsce, gdzie można się wygadać, zapytać o radę albo po prostu poczuć się wysłuchanym. W sieci funkcjonuje już nawet określenie „AI friendships”, opisujące więzi tworzone z algorytmami. Kłopot polega na tym, że technologia, której zarzuca się brak autentyczności w kulturze i komunikacji, potrafi jednocześnie wytworzyć poczucie bardzo osobistej relacji. Psycholożka i coachka relacji Julitta Dębska zauważa, że popularność takich więzi nie jest przypadkowa. Współczesny świat randkowania, szczególnie dla młodych ludzi, bywa trudny i pełen rozczarowań. – Reprezentanci Generacji Z są przekonani, że żyją w najtrudniejszych dla tworzenia relacji romantycznych czasach. Technologia daje im większy dostęp do potencjalnych partnerów, ale jednocześnie stali się ofiarami paradoksu wyboru – mówi ekspertka. W tym kontekście sztuczna inteligencja zaczyna jawić się jako bezpieczna alternatywa. – AI nas nie odrzuci, nie oceni i będzie skupiona na naszym potencjale – wyjaśnia Julitta Dębska. – Rozmowa z chatbotem może dawać poczucie bycia wysłuchanym, docenionym; jest dostępna o każdej porze dnia i nocy. Sztuczna inteligencja zaczyna pełnić dla części użytkowników rolę emocjonalnego „bezpiecznika” – miejsca, do którego można uciec od niepewności i ryzyka, jakie niosą relacje z innymi ludźmi. Pytanie tylko, czy w dłuższej perspektywie taka ucieczka nie pogłębi jeszcze bardziej epidemii samotności? Coraz więcej osób ma na szczęście tego świadomość i po boomie popularności aplikacji randkowych i społecznościowych, zaczyna szukać znajomości w świecie offline. Offline znowu staje się luksusem W opozycji do tworzenia relacji online, widzimy też popularność aktywności, które jeszcze niedawno wydawały się niszowe: klubów książki, warsztatów kreatywnych, spotkań społecznościowych czy tzw. run clubów. – Po całym dniu pracy przy komputerze naprawdę nie mam już ochoty na kolejne rozmowy w aplikacjach. Spotkanie z ludźmi w realu daje mi poczucie, że coś się naprawdę wydarza – tłumaczy 29-letnia Marta, która od roku należy do warszawskiego klubu książki. To dla niej sposób na odzyskanie poczucia sprawczości: spotkania twarzą w twarz zaczynają mieć zupełnie inną wartość. Podobne doświadczenia opisują też „zetki”. – Mam wrażenie, że wszystko w internecie jest teraz trochę sztuczne – zdjęcia, komentarze, nawet dyskusje. Dlatego zaczęłam chodzić na run club. Tam po prostu biegamy i rozmawiamy – mówi 25-letnia Zosia. Te doświadczenia wzmacniają coś, czego nie potrafi w pełni zastąpić żadna technologia – poczucie wspólnoty. Dyskusje o książkach, udział w warsztatach ceramicznych czy nawet cotygodniowy bieg w parku tworzą relacje oparte na współobecności i spontaniczności. To właśnie te elementy najczęściej zanikają w komunikacji online. Powrót do świata offline widać też w kulturze internetu. W mediach społecznościowych rośnie popularność treści dokumentujących zwyczajne, analogowe doświadczenia: czytanie książki w kawiarni, prowadzenie papierowego dziennika czy spędzanie czasu bez telefonu. – To trochę ironiczne, że wrzucamy do sieci zdjęcia z życia offline – śmieje się 27-letni Paweł, który na co dzień pracuje w IT i musi być cały czas online. – Ale dla mnie to też sposób na przypomnienie sobie, że nie wszystko musi dziać się w aplikacji. Takie gesty stają się wręcz formą symbolicznego oporu wobec „wyścigu AI”. W świecie nadmiaru informacji wygrywa… zaufanie Jak więc odnaleźć się w świecie, w którym treści powstają szybciej niż kiedykolwiek wcześniej? Zdaniem Anny Ledwoń-Blachy, najważniejsza jest dziś umiejętność selekcji informacji. – Przestajemy ufać pierwszemu wynikowi wyszukiwarki i zaczynamy budować własne sieci zaufanych źródeł. Jeśli coś jest naprawdę istotne, sprawdzamy to w kilku miejscach – mówi ekspertka. – Rośnie też znaczenie tzw. kuratorów treści – autorów newsletterów, ekspertów prowadzących własne Substacki czy mikroinfluencerów, którzy specjalizują się w konkretnych tematach. W informacyjnym chaosie znów zaczynamy płacić nie za dostęp do informacji, ale za czyjś osąd i doświadczenie – tłumaczy Ledwoń-Blacha. Coraz częściej szukamy też wiedzy w miejscach opartych na realnych rozmowach i doświadczeniach użytkowników, takich jak fora czy media społecznościowe. – Paradoksalnie, w filtrowaniu nadmiaru treści pomaga czasem… sama sztuczna inteligencja. Coraz więcej świadomych użytkowników wykorzystuje własnych asystentów AI do porządkowania informacji. To trochę absurdalne: AI do filtrowania AI, ale działa – o ile zachowujemy krytyczne myślenie – podkreśla ekspertka. Czy autentyczność i niedoskonałość wrócą do łask? Zmęczenie sztuczną inteligencją prowadzi do jeszcze jednego pytania: czy w świecie technologii zmieni się to, co uznajemy za wartościową kulturę i rozrywkę? Jak zauważa Joshua Rothman w eseju dla The New Yorker, rozwój AI może doprowadzić do sytuacji, w której „ilość kultury produkowanej przez maszyny będzie ogromna”. W takiej rzeczywistości jeszcze ważniejsze staje się pytanie o to, co odróżnia twórczość ludzką od tej wygenerowanej. Możliwe więc, że w najbliższych latach to właśnie „ludzki ślad” – nieidealne kadry, rozwieszone pranie w tle nagrania, niedoskonały tekst – stanie się wartością, której nie da się w pełni zautomatyzować. Co ważne, zdaniem Barbary Krug i badania Zymetrii*, obecność AI w naszym życiu nie jest jednoznacznie negatywna: – Z jednej strony naturalnie bardziej cenimy to, co powstało dzięki pracy człowieka tj. autorską perspektywę, emocje czy kontekst doświadczenia. Z drugiej jednak strony stopniowo akceptujemy obecność sztucznej inteligencji w codziennym obiegu treści. Dobrym przykładem są reklamy generowane przez AI, których pojawia się coraz więcej (...) Ponad połowa Polek i Polaków nie deklaruje ich całkowitego odrzucenia. Czy to zatem oznacza, że powinniśmy stopniowo przyzwyczajać się do obecności AI w naszym życiu, bo i tak od niej nie uciekniemy? – Na dłuższą metę wygra model hybrydowy: AI jako infrastruktura w tle; analiza, optymalizacja, procesy, research; a człowiek i autentyczność na froncie. Ludzka niedoskonałość staje się w tym kontekście towarem luksusowym. – Tylko błagam, nie generujemy błędów i braku jakości specjalnie – mówi. I w pełni się z tym apelem zgadzam. Anna Ledwoń-Blacha – strateżka i projektantka komunikacji marek, badaczka trendów, autorka książek o marketingu, współzałożycielka CRASH Mondays i twórczyni BrandWitch. Specjalizuje się w strategiach marki, komunikacji i customer experience. Szkoleniowiec z ponad 7000 godzin doświadczenia. Pracowała m.in. dla: Pandora, DKMS, Capgemini, InPost, Pracuj.pl, Nordea, mBank, Lufthansa GS oraz instytucji kultury. TEDx speakerka, trenerka IAB Polska, Sprawny Marketing, IMOK, Marketer+ i IT Media. Wdraża AI w marketingu. Barbara Krug –Doktor matematyki ze specjalizacją statystyka matematyczna. Od 13 lat współwłaścicielka Zymetrii. Przez wiele lat zajmowała seniorskie i dyrektorskie stanowiska w agencjach badawczych. Julitta Dębska jest psycholożką, coachką relacji i badaczką specjalizującą się w psychologii miłości. Wspiera osoby przechodzące przez trudne momenty w relacjach romantycznych, takie jak rozstania, zdrady czy kryzysy. Na swoim kanale YouTube dzieli się praktyczną wiedzą i narzędziami, pomagając odbudować zdrowe podejście do miłości. *(CAWI, N=500, próba reprezentatywna, 01/2026) Imiona bohaterów zostały zmienione
Koreański krem BB w 30 sekund wymazuje zmęczenie z twarzy i daje glow jak po weekendzie w luksusowym SPA
Krem BB marki Dr. Jart, bo to o nim własnie mówimy, to nowoczesny kosmetyk, który łączy w sobie pielęgnację, ochronę SPF 50 oraz makijaż.
Powiedzieć, że ten kremy cieszy się dobrymi opiniami, to jak nic nie powiedzieć. Kochają go wszyscy: kobiety i mężczyźni, cery dojrzałe i młode, fani koreańskich rytuałów oraz kosmetyczne minimalistki. Jego siła tkwi w wielozadaniowości, unikalnej formule oraz niezwykle naturalnym efekcie upiększającym. Krem BB, który działa niczym filtr upiększający View Burdaffi on the source website Jednym z kluczowych aspektów, dla których krem cieszy się tak dużą popularnością, jest efekt naturalnego rozświetlenia skóry bez nadmiernego błyszczenia. Pigmenty mineralne, zastosowane w produkcie, nadają skórze świeżości, subtelnego glow oraz optycznie wygładzają powierzchnię twarzy. Dodatkowo maskuje drobne niedoskonałości, przebarwienia, rozszerzone pory czy zaczerwienienia. To nie jest podkład, więc nie możemy liczyć na pełne krycie, jednak jestem pewna, że dla zdecydowanej większości z nas będzie ono wystarczające. Na pojedyncze wypryski czy blizny zawsze możemy zastosować punktowy korektor. Co ważne, krem cudownie łączy się ze skórą i nie ma tu mowy o efekcie maski. Pięknie wtapia się w cerę i staje się praktycznie niewidoczny. Wyczuwalnymi pozostają jednak nawilżenie, uczucie ukojenie oraz regeneracji. Filtr SPF 50 oraz składniki pielęgnacyjne w kremie BB Krem nie tylko chwilowo upiększa cerę, ale także realnie ją pielęgnuję. Co dokładnie skrywa formuła tego koreańskiego produktu? To między innymi niacynamid, który jest jednym z najczęściej polecanych składników we współczesnej pielęgnacji skóry. Odpowiada za wzmacnianie naturalnej bariery lipidowej skóry, ogranicza nadmierną produkcję sebum, rozjaśniania przebarwień oraz łagodzeni stany zapalne. Gliceryna to silny składnik nawilżający, który wiąże wodę w naskórku, zapobiegając przesuszeniu. Dzięki niej skóra po aplikacji kremu BB jest miękka, gładka i elastyczna przez wiele godzin. Dzięki zawartości wysokiego filtra SPF 50, kosmetyk będzie skutecznie chroni przed szkodliwym promieniowaniem UVA i UVB. Koreański krem BB marki Dr. Jart – opinie Krem cieszy się popularnością na całym świecie i jest chwalony przede wszystkim ze względu na swoje działanie rozświetlające, wygładzające i kryjące. W recenzjach czytamy, że produkt jest delikatny dla skóry, nie obciąża jej oraz prezentuje się bardzo naturalnie. Dodatkowo zdecydowana większość osób docenia fakt, że w kosmetyku został zawarty SPF 50. Doskonałe nawilżenie, krycie i ochrona przeciwsłoneczna. Najlepsze wykończenie i paleta kolorów pasująca do letniego i zimowego wyglądu - pisała na stronie Sephora użytkowniczka Ag Uwielbiam tę formułę, jest lekka, dobrze kryje i pozostawia piękny, promienny blask - dodaje Labee Pamiętajmy jednak o tym, by w okresie najmocniejszego słońca, gdy zamierzamy dużo przebywać poza domem, używać dodatkowo kremu z filtrem SPF 50. Obecnie znajdziemy szeroki wybór produktów, które nie tylko chronią, ale i pielęgnują cerę. Oto kilka z nich, które sprawdzają się wiosną i latem: View Burdaffi on the source website