Elle.pl
type: channel
link: https://www.elle.pl
date: 2025-11-07T12:25:45.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Weronika Humaj: “Staram się iść swoją drogą, gonić marzenia. Dla mnie najważniejsze jest wsłuchiwanie się w swoje wnętrze”
items: Alice Neel - feministka, komunistka i artystka. W tym roku obchodzimy 125 rocznicę urodzin malarki
items: Bob Dylan: „Myślę o sobie przede wszystkim jako o poecie, dopiero później muzyku. Żyłem jak poeta i umrę jak poeta”
items: Scenograf Marcel Sławiński: „Chcieliśmy poznać zapach i kolor tamtych czasów i oddać je wizualnie”. ELLE na planie filmu „Chopin, Chopin!”
items: Dr med. Agnieszka Siennicka: "Podobnie jak reszcie ciała oczom potrzebna jest troska". Jak ważne jest dbanie o oczy? [WYWIAD]
items: Wartość kulturowa. W 2025 roku obchodzimy jubileusze wyjątkowych torebek
items: ELLE KLASYKA GATUNKU: "Nie powiem ci, że świadomie idę pod prąd, bo to byłaby poza, coś nienaturalnego". Rozmowa z Mikołajem Woźniakiem, pianistą, zwycięzcą cyklu
items: Już 3 stycznia Wenus wejdzie w znak Ryb. Te znaki rozpoczną Nowy Rok miłosnym uniesieniem i chwilami pełnymi pasji
items: Ten film to najpiękniejsza historia o zakochaniu od pierwszego wejrzenia. Daje nadzieję na miłość i jest lepszy niż kultowy “Kiedy Harry poznał Sally"
items: Nicole Kidman w kolejnej odważnej roli. W oczekiwaniu na premierę "Babygirl" koniecznie zobacz ten mroczny serial, w którym w tle przewija się tragedia

Weronika Humaj: “Staram się iść swoją drogą, gonić marzenia. Dla mnie najważniejsze jest wsłuchiwanie się w swoje wnętrze”
type: item
date: 2025-02-02T06:00:51.000Z
subject: Kultura
description: Gra w teatrze, w serialach (m.in. „Stulecie Winnych”, „Wataha”, „Czas honoru”, „Prosta Sprawa”) i filmach (m.in. „Sami swoi. Początek”, „Sonata”). W jednym z ostatnich projektów wciela się w klarnecistkę. To „Klarnet” w reż. Toli Jasionowskiej. Projekt, o którym nie może jeszcze dużo mówić. Jej głosu za to możemy posłuchać w wielu audiobookach i słuchowiskach, m.in. „Małych kobietkach” czy „Arce. Niebo” (Storytel), której akcja dzieje się w latach 90., gdy chcieliśmy całego świata, nie mając pojęcia, że ten świat może nas pożreć.
encoded: Od ostatniej dekady XX wieku zaczynamy naszą rozmowę, bo w 1993 roku Weronika przyszła na świat. W Krakowie. Pamiętasz coś z lat 90. – okresu dzieciństwa? Oczywiście, choć byłam jeszcze mała, wspomnienia z lat 90. mają dla mnie wyjątkowy urok. Urodziłam się w Nowej Hucie, w Krakowie, więc moim wspomnieniem są z pewnością blokowiska. Cały wolny czas spędzałyśmy z moją siostrą i innymi dzieciakami przed blokiem – rysowałyśmy kredą, grałyśmy w gumę, w klasy. To był czas pełen radości i beztroski. Nowa Huta to specyficzne, ale i fascynujące miejsce pełne potęgi i przestrzeni. Mieszkałam tam dziesięć lat. A potem przeprowadziłam się do rodzinnej wsi mojej mamy. Sporo pamiętam z okresu dzieciństwa. Choćby „ciepłe lody”! Choć to sam cukier, były pyszne! A co najlepiej zapamiętałaś? Na przykład mój pierwszy film, na którym byłam w kinie – „Dzwonnik z Notre Dame”. Strasznie go przeżyłam. Byłam wyjątkowo wrażliwym dzieckiem, co widać na zdjęciach w rodzinnym albumie (śmiech). Nie wiem, czy był to sposób na wyrażenie siebie, czy po prostu taka byłam – bardzo emocjonalna. Kto cię zabrał do kina? Mama. Bardzo dbała o nasz rozwój. Pochodzę z dużej rodziny. Mam siostrę i braci. Mama zawsze starała się zainteresować nas zajęciami plastycznymi, teatrem, kinem, rozwinąć w nas wrażliwość. Bardzo w nas inwestowała i poświęcała swój czas. Dlatego zaczęłam chodzić do ogniska muzycznego i wylądowałam w szkole muzycznej – bo rodzice nie chcieli, żebyśmy przesiadywali przed blokiem. Choć to też nie było takie oczywiste, w tym czasie często zmienialiśmy miejsce zamieszkania. Jak dziś odbierasz to zaangażowanie mamy? Jestem jej bardzo wdzięczna. Za rozwijanie naszej wrażliwości, za to, że tyle nam poświeciła czasu. Z wrażliwości rodziła się twoja miłość do sztuki? I z odwagi. Chciałam robić wszystko – jeśli trzeba było coś załatwić, byłam pierwsza. Na dodatek miałam sporą swobodę w działaniu. Zdarza ci się dziś wracać do Nowej Huty? Parę lat temu zrobiłam sobie taką wycieczkę. Byłam akurat w …

DSC5858-1-kopia-073e180-e1738325084812.jpg
width: 1202
height: 795

Alice Neel - feministka, komunistka i artystka. W tym roku obchodzimy 125 rocznicę urodzin malarki
type: item
date: 2025-02-01T06:00:13.000Z
subject: Kultura
subject: kultura na weekend
description: „Miałam bardzo ciężkie życie i zapłaciłam za nie wysoką cenę. Ale przynajmniej robiłam to, co chciałam”. Gdy to mówi, Alice Neel jest spokojna, choć całe jej doświadczenie życiowe osiada na strunach głosowych. A Neel życie doświadczyło szczególnie. Całej jej wypowiedzi można wysłuchać m.in. w wywiadzie z 1978 roku, który krąży w formie podcastów o sztuce na platformach streamingowych. Warto zacząć poznawanie artystki właśnie od tych nagrań. A potem cofnąć się do samego początku XX wieku – do 1900 roku.
encoded: Na początku W 1900 roku w Polsce roszczenia niepodległościowe były silne, społeczeństwo podarowało dworek w Oblęgorku Henrykowi Sienkiewiczowi, otwarto gmach Zachęty. W Rzymie premierowo pokazano „Toscę” Pucciniego. W Paryżu ruszyła pierwsza linia metra. W Anglii powstała Partia Pracy, a w Niemczech kobiety domagały się możliwości przystępowania do egzaminów uniwersyteckich. W europejskich miastach robotnicy domagali się 8-dniowego dnia pracy, ale na ustępstwa nie zgodzili się właściciele fabryk. A w sztuce? Wciąż świetnie radził sobie symbolizm, wygasał impresjonizm, postimpresjonizm jeszcze walczył… Ale wszyscy wiedzieli, że nadchodzi nowe. W tym samym roku, w Pensylwanii, urodziła się Alice Neel. I choć rodzina matki szczyciła się obecnością sygnatariusza Deklaracji Niepodległości USA wśród swoich przodków, a po stronie ojca producentów parowców i śpiewaków operowych, nikt jeszcze wtedy nie mógł się spodziewać, że w niewielkim domu, wśród czwórki rodzeństwa, wychowuje się jedna z najważniejszych amerykańskich malarek współczesnych. A wszystko to, co działo się wokół niej na świecie – społecznie, politycznie, demograficznie – miała pewnego dnia zacząć przekazywać w swojej sztuce. Niestety, życia jej to nie ułatwiło. Figura ponad wszystko Alice szybko stała się nie tylko feministką, komunistką, ale też odrzucała przynależność do każdej kolejnej grupy artystycznej, wyrzekając się jednocześnie modnych nurtów. Tak było od czasów studiów. Lubiła realizm, od początku zdecydowanie poruszała się w ramach Ashcan School, czyli amerykańskiego ruchu artystycznego, mocno naturalistycznego, przedstawiającego mroczne, przykre strony życia w mieście. Najczęściej Nowego Jorku. To wszystko również w momencie, gdy świat sztuki zachwycał się futuryzmem, surrealizmem, abstrakcyjnym ekspresjonizmem, a potem pop artem i postmodernizmem. Neel przez całe swoje życie, aż do późnych lat 60., słuchała jak jej sztukę określano „przeterminowaną”, „anachroniczną”. Dlaczego? Przecież w tym samym…

13NEEAL0123-7ee06fe.jpg
width: 1759
height: 2126

Bob Dylan: „Myślę o sobie przede wszystkim jako o poecie, dopiero później muzyku. Żyłem jak poeta i umrę jak poeta”
type: item
date: 2025-01-17T11:20:24.000Z
subject: Kultura
subject: bob dylan
subject: premiery filmowe
description: Jest pierwszym artystą, który folkiem wyśpiewał Amerykę. Pierwszym muzykiem, którego nagrodzono literacką nagrodą Nobla. Bob Dylan od sześciu dekad pozostaje idolem. Po premierze filmu biograficznego „Kompletnie nieznany” grono wielbicieli może się jeszcze powiększyć.
encoded: Stroni od medialnych wydarzeń (jego umęczona mina z nagrań charytatywnego singla „We Are the World” z 1985 roku dziś jest popularnym memem) i od mediów w ogóle. Tak było zawsze. Pojawia się w nich wyłącznie, kiedy ma do przekazania coś wyjątkowo istotnego – np. gdy walczył o zniesienie segregacji rasowej. Był upalny 28 sierpnia 1963 roku, kiedy podczas Marszu na Waszyngton, zwieńczonego legendarnym „Mam marzenie” – „I Have a Dream” Martina Luthera Kinga – Bob Dylan stał nieopodal i chłonął słowa pastora. Twierdzi, że do dziś w nim rezonują. Jak i sama postać Kinga. Kim był Bob Dylan? Lecz Dylan nie tylko słuchał, lecz także śpiewał najważniejsze w tym czasie protest songi, wymieniając się na scenie m.in. z Mahalią Jackson, Marian Anderson czy Joan Baez. Około 250-tysięczny tłum intonował razem z nim „When the Ship Comes in” czy już wtedy kultowy „Blowin’ in the Wind” – hymn ruchu walczącego o prawa obywatelskie. Odpowiedzi wiszą w powietrzu, nucił bard. Niesie je wiatr. W południowych stanach w tym czasie słowa te miały fundamentalną wartość. Mimo że Dylan jasno dawał do zrozumienia, że „żadna piosenka nie zmieni świata”. Ani go nie uratuje. Ale może przynajmniej da nadzieję? Tym bardziej, że piosenki Dylana nie służą wyłącznie rozrywce, co potwierdzał w wywiadach Filip Łobodziński, autor książki o twórczości Boba Dylana „Duszny kraj”, tłumacz jego piosenek. Słowa są jednak dla Dylana świętością: „Myślę o sobie przede wszystkim jako o poecie, dopiero później muzyku. Żyłem jak poeta i umrę jak poeta” – mówił. I nikt nie śmie protestować. Przeciwnie. Jego songi są wciąż żywe i znaczące. Profesorowie najwybitniejszych katedr literaturoznawczych (jak choćby oksfordzki naukowiec Christopher Ricks) i językowych poświęcają mu prace naukowe. Nagroda Nobla była więc wisienką na torcie. Wtem oczy całego świata skupiły się na Dylanie – pierwszym muzyku uhonorowanym tym prestiżowym wyróżnieniem. A on? Zrobił to, co zwykle. Zaszył się, schronił, uciekł. I przez dwa tygodnie pozo…

a-complete-unknown-4ccea91.png
width: 1348
height: 880

Scenograf Marcel Sławiński: „Chcieliśmy poznać zapach i kolor tamtych czasów i oddać je wizualnie”. ELLE na planie filmu „Chopin, Chopin!”
type: item
date: 2025-01-15T09:20:04.000Z
subject: Kultura
subject: filmy
subject: fryderyk chopin
description: Powrót do przeszłości w filmie bywa trudny – w jego wypadku kolejnym aktorem staje się scenografia – a ta bywa niewdzięczna i szalenie kapryśna. Szczególnie, jeśli mowa o przeniesieniu XIX-wiecznych salonów skąpanych w świetle świec i lamp naftowych na współczesny język kina. Ten świat w filmie „Chopin, Chopin!” stworzył duet cenionych i wielokrotnie nagradzanych scenografów, Katarzyna Sobańska i Marcel Sławiński.
encoded: Koniec listopada. Pierwszy śnieg i spadek temperatury. Jest weekend, a ja się pakuję, za chwilę czeka mnie niemal 4-godzinna podróż do śląskiej Pszczyny. Gdy tam docieram jest już ciemno. Zatrzymuję się przy rynku i mam wrażenie, jakbym przeniosła się w czasie. Pszczyna, ze swoją zabytkową zabudową, opiera się pędowi świata. A może to ja przestałam tu pędzić? Z okien hoteliku widać neobarokowy pałac. Stoi dokładnie po drugiej stronie niewielkiego rynku. Dumny i piękny. Przed wejściem ekipa rozpakowuje sprzęt. Trwają przygotowania do zdjęć do filmu „Chopin, Chopin!” w reż. Michała Kwiecińskiego – a konkretnie sceny balu u Rothschildów. Ustawiane są lampy, a w sali na piętrze scenograf Marcel Sławiński czuwa nad każdym detalem wystroju wnętrza – salonu i kuchni. Jest późno, ale wszystko musi być gotowe na jutrzejsze wejście aktorów. Sławiński, wykładowca na Wydziale Scenografii ASP w Warszawie i Malarstwa ASP w Katowicach, od lat pracuje dla filmu, teatru i telewizji, tworząc duet z Katarzyną Sobańską. Razem zbudowali scenografie m.in. do nagrodzonej Oscarem „Idy” Pawła Pawlikowskiego i jego „Zimnej wojny”, „W ciemności” Agnieszki Holland, „Młyna i krzyża” Lecha Majewskiego czy „Filipa” Michała Kwiecińskiego. Przyglądam się z bliska procesowi przeniesienia w czasie. Staram się nie przeszkadzać, gdy rozkładane są metry specjalnie przygotowanej wykładziny, z boku, pod ścianą na swoją kolej czekają ozdoby przypominające czarne kwiaty, na ścianach wiszą złowieszcze trofea, a od czasu do czasu zdaje mi się, że między nimi, przechadza się duch księżnej Daisy, wiek wcześniej zamieszkującej pałac, określany przez nią „bardzo francuskim”. To właśnie ten fakt sprawił, że miejsce idealnie nadawało się na bohatera filmu „Chopin, Chopin!”. M.in. o to chciałam zapytać Marcela. Umówiliśmy się na rozmowę w niedzielę, w Stajniach Książęcych, będących dziś częścią muzeum zamkowego. Choć późna jesień, w powietrzu czuć było wiosnę... Jak wygląda proces przygotowania scenograficznego do t…

marcel-slawinski-8ae68f6.jpg
width: 1267
height: 2048

Dr med. Agnieszka Siennicka: "Podobnie jak reszcie ciała oczom potrzebna jest troska". Jak ważne jest dbanie o oczy? [WYWIAD]
type: item
date: 2025-01-13T11:33:55.000Z
subject: Lifestyle
subject: elle being
subject: oczy
description: Umiesz podkreślić urodę oczu makijażem i wiesz, których kremów używać, by skóra wokół nich wyglądała dobrze. Brawo Ty! A czy potrafisz dbać o same oczy i wiesz jak zatroszczyć się o wzrok? Oto 5 podpowiedzi podsuniętych przez okulistkę, dr med. Agnieszkę Siennicką z warszawskiej Przychodni i Szpitala Okulistycznego Retina. Naprawdę na oko – są doskonałe!
encoded: Czy ostrość widzenia może być gorsza podczas miesiączki? AGNIESZKA SIENNICKA: Tak. Obfite krwawienia podczas miesiączki wiążą się zazwyczaj ze spadkiem poziomu krwinek czerwonych, niedoborem żelaza, a co za tym idzie, z ogólnym osłabieniem organizmu. Taki stan nie pozostaje bez wpływu na wzrok, to dlatego podczas menstruacji zdarza ci się widzieć gorzej. Dodatkowo do słabszej kondycji organizmu dochodzą wahania poziomu hormonów. Właśnie one, u niektórych kobiet stanowią przyczynę silnego bólu głowy, którym towarzyszą czasami zaburzeniem widzenia i tzw. mroczki przed oczami. Jak sobie z tym radzić? Pamiętaj o regularnym odpoczynku dla siebie i oczu. Co 3-4 godziny, zamknij je na kilka minut, pomrugaj, popatrz w dal, unikaj intensywnego wysiłku fizycznego. Czy to prawda, że hormony kobiece wpływają na oczy od okresu dojrzewania po menopauzę? AS: Konkretnie chodzi o estrogeny, to one mogą najbardziej „namieszać” w przypadku oczu. Kiedy? Najczęściej w okresie perimaneopauzy i menopauzy, czyli tak naprawdę już po 35. roku życia. Wraz z wiekiem ich poziom spada, a to wpływa również na układ wzrokowy, tak się bowiem składa, że estrogeny mają swój udział w powstawaniu filmu łzowego. Mniej estrogenów to mniej łez? Niekoniecznie, łez może być tyle, ile trzeba, ale, gdy w każdej poziom lipidów jest zbyt niski, dochodzi do powstania zespołu suchego oka. Najczęstsze objawy to: zaczerwienienie, podrażnienie oczu, uczucie piasku pod powiekami, wzmożona wrażliwość na światło, łzawienie, pogorszenie widzenia. Jak sobie z tym radzić? Najlepiej wybrać się do okulisty, który zbada skład łez, podpowie jakich używać kropli lub czy można bardziej trwale rozwiązać problem (są już na to metody). Światło niebieskie to sprzymierzeniec czy wróg? AS: Dużo się ostatnio o nim pisze, a to za sprawą roli, którą światło niebieskie (o długości fal od 380 do 500 nm) odgrywa w regulowaniu naszego rytmu dobowego. Naturalnym i najważniejszym źródłem światła w ogóle jest słońce, organizm ludzki wykorzystu…

jak-dbac-o-oczy-4997ade.png
width: 1241
height: 822

Wartość kulturowa. W 2025 roku obchodzimy jubileusze wyjątkowych torebek
type: item
date: 2025-01-13T10:31:59.000Z
subject: Moda
subject: dodatki
subject: torebki
subject: trendy moda
description: Osiągają niebywałe ceny. Popyt na nie wzrasta z roku na rok. są nie tylko częścią mody, lecz także popkultury. Poznaj cztery torebki, które zyskały status ikon, a w tym roku obchodzą okrągłe rocznice.
encoded: Pikowana klasyka „Znużona noszeniem torebki w ręku i gubieniem jej, przymocowałam do niej pasek i przerzuciłam przez ramię” – powiedziała Coco Chanel o swoim ikonicznym projekcie – torebce 2.55, nazwanej od daty powstania, czyli lutego 1955 roku. Projektantka zainspirowana pikowaniami dżokejskich strojów i burgundowym kolorem mundurków, które nosiła w sierocińcu, stworzyła model będący od 70 lat ikoną domu mody. Jego cena wzrasta o sześć procent rocznie. Pierwszy model kosztował 220 dolarów, najnowszy 10 800. 2.55 szyje się jak ubrania haute couture, a nie skórzane akcesoria, dlatego nosi nazwę „sac de couturière”. Tworzy się osobno wnętrze i zewnętrze torebki, a następnie się je łączy. Matka chrzestna Zanim została okrzyknięta jako Kelly, była torebką na siodło jeździeckie – Haut à Courroies. W latach 30. Robert Dumas, zięć Émile’a-Maurice’a Hermèsa, zmniejszył jej rozmiar, dodał poręczne uchwyty i stworzył na jej podstawie kobiecą torebkę Sac à Dépêches. Ten model trafił na plan zdjęciowy „Złodzieja w hotelu” Alfreda Hitchcocka, w którym grała Grace Kelly. Aktorka zatrzymała sobie czerwoną torebkę, a w 1956 roku zasłoniła nią ciążowy brzuch, chcąc uniknąć zdjęcia paparazzi. Tyle wystarczyło, by model zyskał status ikony i został ochrzczony nazwiskiem Kelly. Prawdziwa dama We wrześniu 1995 roku <a href="https://www.bing.com/ck/a?!&&p=4cee966be884ce1eea691d069bba8c661a09137dfb0c3664c39b7e07a4de9b83JmltdHM9MTczNzA3MjAwMA&ptn=3&ver=2&hsh=4&fclid=1c415dd2-1380-6921-10f9-491c12a86858&psq=ksi%c4%99zna+diana+elle&u=a1aHR0cHM6Ly93d3cuZWxsZS5wbC9hcnR5a3VsL2tzaWV6bmEtZGlhbmEtcm9tYW5zZS1tbG9kb3NjLWRlcHJlc2phLWktdHJhZ2ljem5hLXNtaWVyYy1qYWstd3lnbGFkYWxvLXp5Y2llLWtzaWV6bmVqLXdhbGlp&ntb=1" target="_blank" rel="noopener">księżna Diana podczas swojej wizyty w Paryżu na otwarciu retrospektywy Paula Cézanne’a w Grand Palais otrzymała torebkę Diora od pierwszej damy Francji. Tak bardzo spodobała się Lady Di, że nosiła ją non stop. Zdjęcie, na którym wychodzi z nią z samolotu w Buenos …

wartosc-kulturowa-d3cac5f.jpg
width: 1200
height: 1200

ELLE KLASYKA GATUNKU: "Nie powiem ci, że świadomie idę pod prąd, bo to byłaby poza, coś nienaturalnego". Rozmowa z Mikołajem Woźniakiem, pianistą, zwycięzcą cyklu
type: item
date: 2025-01-08T10:15:23.000Z
subject: Kultura
subject: klasyka gatunku
description: Gdy pytam go o fortepian, odpowiada, że najważniejsza jest znajomość sztuki, kontekstów, języków. Wtedy rodzą się ciekawsze interpretacje, a tylko o takie mu chodzi. Stawia sobie poprzeczkę wysoko. Jak najwyżej. Wielki talent. Mikołaj Woźniak. Rocznik 2003. Zielonogórzanin studiujący w szwajcarskiej Musik-Akademie Basel w klasie prof. Claudio Martineza Mahnera. I zwycięzca cyklu ELLE Klasyka Gatunku.
encoded: Mógł zostać gitarzystą, ale repertuar zdecydował, że skupił się na fortepianie. Grał koncerty z największymi orkiestrami już w wieku kilkunastu lat. Wychodził na sceny m.in. Carnegie Hall, Wielkiej Sali Opery Kairskiej czy Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach. W 2020 roku otrzymał stypendium Morningside Music Bridge, programu organizowanego przez New England Conservatory w Bostonie, a trzy lata później został wybrany jako jeden z dwunastu pianistów z całego świata do udziału w mistrzowskich kursach Oxford Piano Festival. Współtworzy arcyciekawy duet kameralny na fortepian i wiolonczelę z Michałem Balasem, którego gościliśmy na łamach ELLE kilka miesięcy temu. Mikołaj Woźniak, mimo skończonych dopiero 21 lat, jest ponadprzeciętnie świadomym artystą, bez strachu wsłuchującym się w swoją muzyczną intuicję i wybierającym niekonwencjonalne ścieżki rozwoju. M.in. to sprawiło, że redakcja ELLE postanowiła przyznać mu tytuł KLASYKA GATUNKU. Jak podkreśla redaktor naczelna, Marta Tabiś-Szymanek: „Ujął nas wysoką świadomością medialną. Rozmowa i odpowiedni kontakt z dziennikarzami to dziś jeden z warunków przebicia się ze swoją sztuką w świecie, który atakuje nas każdego dnia tysiącem bodźców. Mikołaj potrafi przedrzeć się przez tę gęstwinę treści ze swoją wrażliwością i talentem”. Czym jest dla Woźniaka muzyka? Co robi, gdy potrzebuje ciszy? Dlaczego „showmaństwo” go nuży? O tym opowiada w naszej rozmowie. Potrafisz odpoczywać? Nie mam wakacji bez fortepianu. Choć jest to moment, w którym mogę poświęcić więcej uwagi sprawom niemuzycznym. Ale dzień musi być zintegrowany z ćwiczeniem. Gdy np. wracam do domu, do Zielonej Góry, mogę się zobaczyć z rodziną, znajomymi i pobyć przez jakiś czas w jednym miejscu. Wakacje to dla mnie brak podróży, wyjazdów. Lotniska i czekanie na samolot kojarzą się zawsze z pracą. Odpoczywam więc „lokalnie”, a od niedawna szczególnie dobrze w moim rodzinnym mieście. Nadal nie odpowiedziałeś na pytanie… Bo ja się tego ca…

mikolaj-wozniak-a44a85d.jpg
width: 2500
height: 1667

Już 3 stycznia Wenus wejdzie w znak Ryb. Te znaki rozpoczną Nowy Rok miłosnym uniesieniem i chwilami pełnymi pasji
type: item
date: 2025-01-01T13:49:09.000Z
subject: Horoskopy
subject: horoskop
subject: Lifestyle
subject: znaki zodiaku
description: Jeśli spędziliście Sylwestra samotnie, to już 3 stycznia wszystko może się zmienić. Tego dnia gwiazdy ułożą się na niebie w wyjątkowy sposób. Moment, w którym Wenus wejdzie w znak Ryb, to idealna okazja, by otworzyć serce na nowe doświadczenia. W końcu nazwa tej planety pochodzi od greckiej bogini miłości.
encoded: Wyjątkowe zjawisko wejścia planety miłości w znak Ryb Zjawisko, w którym Wenus wchodzi w znak Ryb, to moment, gdy planeta miłości, piękna i harmonii przemieszcza się do jednego z najbardziej emocjonalnych i mistycznych znaków zodiaku. Wenus, będąca planetą związana z uczuciami, estetyką, relacjami i finansami, w Rybach może wyrażać się w sposób bardziej subtelny i idealistyczny. Kiedy ta planeta wkracza w wodny znak, emocje i relacje międzyludzkie stają się głębsze, bardziej wrażliwe i pełne empatii. To czas, w którym ludzie mogą odczuwać większą potrzebę bliskości, bezwarunkowej miłości i duchowego połączenia z innymi. Astrologiczny układ sprzyjający kreatywności Ten astrologiczny układ skłania do idealizowania partnerów i miłości, co może prowadzić do romantycznych, czasem nierealistycznych oczekiwań wobec związków. Z tego względu jest to również okres, w którym nasza artystyczna i kreatywna strona może się silniej rozwijać, stając się bardziej introspektywną. Wenus w Rybach sprzyja także współczuciu, pomaganiu innym oraz szukaniu harmonii w trudnych życiowych sytuacjach. Z drugiej strony, ten wpływ może prowadzić do skłonności do uciekania od rzeczywistości, co może skończyć się rozczarowaniami, jeśli oczekiwania nie zostaną spełnione. Początek stycznia to doskonała okazja do duchowej transformacji, otwarcia na subtelne piękno oraz budowania więzi opartych na zrozumieniu i empatii. Zanurz się w świecie wyobraźni, otwórz swoje serce i świętuj początek roku w gronie bliskich. Jeśli zastanawiasz się nad spotkaniem z kimś lub zaplanowaniem pierwszej randki, 3 stycznia to idealny moment, by podjąć tę decyzję. Osoby będące w relacjach powinny tego dnia wybrać się na romantyczną kolację lub zaplanować wspólny wyjazd.

wenus-w-rybach-ca1aaf3.jpg
width: 2500
height: 1667

Ten film to najpiękniejsza historia o zakochaniu od pierwszego wejrzenia. Daje nadzieję na miłość i jest lepszy niż kultowy “Kiedy Harry poznał Sally"
type: item
date: 2025-01-01T09:35:22.000Z
creator: Zuzanna Robak
subject: Kultura
subject: filmy
subject: romanse
description: Jeśli szukacie nostalgicznego filmu, na którym możecie wylać morze łez to mamy dla was idealną propozycję na noworoczny seans. “Przed wschodem słońca” to czuła opowieść o uczuciach, którą powinna obejrzeć każda para.
encoded: "Przed wschodem słońca" to wyjątkowy film o zakochaniu od pierwszego wejrzenia Film “Przed wschodem słońca” to romantyczna produkcja w reżyserii Richarda Linklatera, która miała premierę 30 lat temu. Fabuła opowiada historię dwójki obcych sobie ludzi – Jesse'go (granego przez Ethana Hawke'a), Amerykanina podróżującego po Europie, oraz Celine (Julie Delpy), Francuzki wracającej do Paryża po wizycie u swojej babci. Przypadkowe spotkanie w pociągu w Austrii sprawia, że postanawiają spędzić razem wieczór w Wiedniu, zanim główny bohater będzie musiał wrócić do Stanów Zjednoczonych. Podczas tej jednej nocy spacerują po mieście, prowadząc rozmowy na tematy takie jak filozofia, miłość, marzenia, relacje międzyludzkie i przyszłość. Ich dyskusje stają się okazją do głębszego zrozumienia siebie nawzajem i odkrywania intymnych pragnień. Choć czas spędzony razem jest krótki, a ich spotkanie trwa zaledwie chwilę, rodzi się między nimi silna więź. Para kwestionuje wiele osobistych aspektów swojego życia. Ich dialog nie jest skomplikowany, co jeszcze bardziej skłania widza do autorefleksji nad własnymi uczuciami. Niezwykłość i magia zawarta w tym filmie ukazuje wyjątkowość chwil spędzonych z drugą osobą. Wydarzenia toczą się niemal w czasie rzeczywistym, co nadaje mu naturalności i autentyczności. To historia o miłości, przypadkowych zdarzeniach i o tym, jak jedno spotkanie może odmienić nasze życie. Trylogia skłaniająca do kontemplacji Ciekawi dalszych losów tej dwójki? Mamy dobrą wiadomość. Trylogia „Przed wschodem słońca” to wyjątkowa seria filmów, składająca się z trzech części: „Przed wschodem słońca” (1995), „Przed zachodem słońca” (2004) oraz „Przed północą” (2013). Najciekawszym aspektem tej niezwykłej opowieści jest możliwość obserwowania zmian, jakie zachodzą w bohaterach na przestrzeni lat. Cała seria stanowi niezwykły portret miłości, ukazujący ewolucję związku wraz z dojrzewaniem zakochanych w sobie osób – od pierwszego zauroczenia, przez młodzieńcze marzenia, aż po co…

przed-wschodem-slonca-e8476be.png
width: 851
height: 552

Nicole Kidman w kolejnej odważnej roli. W oczekiwaniu na premierę "Babygirl" koniecznie zobacz ten mroczny serial, w którym w tle przewija się tragedia
type: item
date: 2025-01-01T07:00:37.000Z
subject: Kultura
subject: nicole kidman
subject: seriale
description: Nicole Kidman zawsze chętnie podejmowała się aktorskich wyzwań, ale nadchodzący film "Babygirl" to jej najbardziej odważna rola do tej pory. Jeśli nie możesz doczekać się premiery tego kontrowersyjnego obrazu, sprawdź również serial "Ekspatki" w reżyserii Lulu Wang.
encoded: O czym jest serial "Ekspatki"? Miniserial dramatyczny "Ekspatki", oparty na powieści Janice Y.K. Lee, to produkcja łącząca elementy dramatu kryminalnego i obyczajowego, której główną bohaterką jest postać grana przez Nicole Kidman. Akcja serialu toczy się w Hongkongu i opowiada o grupie ekspatów, którzy próbują odnaleźć swoje miejsce w obcym kraju. Produkcja koncentruje się na ich zmaganiach z przeszłością, tożsamością oraz skomplikowanymi więziami rodzinnymi i przyjacielskimi. W centrum fabuły znajduje się młoda kobieta, która stara się poradzić sobie z traumą po tragicznym wydarzeniu. W trakcie serialu poznajemy jej relacje z innymi członkami społeczności cudzoziemców, którzy także borykają się z własnymi problemami i próbują stawić czoła przeszłości. W produkcji przenikają się wątki psychologiczne i kryminalne, ukazując złożoność ludzkich emocji, sekretów oraz konsekwencji podejmowanych decyzji. To kolejna rola Nicole Kidman, która wzbudziła duże zainteresowanie, ponieważ aktorka wciela się w postać kobiety, której życie osobiste jest pełne skomplikowanych emocji i napięć. View oEmbed on the source website Gdzie obejrzeć serial "Ekspatki"? Wszystkie 6 odcinków zobaczycie w serwisie streamingowym Amazon Prime. Trudne role Nicole Kidman Rola, którą Nicole Kidman zagrała w serialu "Wielkie kłamstewka", przyniosła jej Złotego Globa. Wcieliła się w postać Celeste Wright, kobiety będącej ofiarą przemocy domowej. Jej bohaterka zmaga się z traumą i lękiem, co stanowiło ogromne wyzwanie zarówno emocjonalne, jak i fizyczne. Kidman doskonale oddała złożoność tej postaci, ukazując zarówno jej słabości, jak i wewnętrzną siłę. Warto również przypomnieć kreację Nicole w najnowszej produkcji Netflixa "Para idealna", gdzie aktorka wciela się w rolę słynnej pisarki. 57-letnia aktorka odgrywa postać, której życie zaczyna się komplikować, gdy podczas planowania bajkowego ślubu swojego syna wychodzą na jaw kolejne tajemnice. Rozpoczyna się dochodzenie, które sprawia wrażenie jakby by…

ekspatki-c63b20a.png
width: 850
height: 566