"The Crown 4". Z Emmą Corrin i Joshem O'Connorem (serialowymi Dianą i Karolem) zaglądamy za zamknięte drzwi pałacu Buckingham
W czasach kryzysu to ona najlepiej się sprzedaje. W czwartym sezonie "The Crown" jest tyle samo baśni, co szekspirowskiego dramatu. Po raz kolejny zaglądamy za zamknięte drzwi pałacu Buckingham. Tym razem z Joshem O'Connorem i Emmą Corrin, którzy grają role książęcej pary, Karola i Diany.
Josh O’Connor i Emma Corrin siedzą w swoich mieszkaniach w Londynie. On w beżowym golfie, ona w szykownej, brązowej sukni z odkrytym ramieniem. Dla Josha to już kolejny sezon wielokrotnie nagradzanego serialu „The Crown”, w którym wciela się w rolę księcia Karola. Dla Emmy pierwszy, ale znaczący – 24-letnia absolwentka Cambridge gra księżną Dianę. O’Connor jest cenionym aktorem, starannie wybiera produkcje, w których występuje. Jego kreację w „Pięknym kraju” Francisa Lee doceniło międzynarodowe grono krytyków. I chociaż od tasiemcowych produkcji woli film i teatr, wielką popularność na Wyspach przyniosła mu rola Lawrence’a w serialu „Durrellowie”, a jeszcze większą – księcia Karola. Za to rola Diany jest najpoważniejszym aktorskim wyzwaniem w krótkiej karierze Corrin – wymagała w końcu zmierzenia się z ikoną naszych czasów. Cofamy się o kilka dekad. Przełom lat 70. i 80. w Wielkiej Brytanii był szczególnie burzliwy nie tylko dlatego, że na King’s Road Vivienne Westwood z Malcolmem McLarenem gorszyli przechodniów witrynami punkowego butiku, a z głośników wylewała się pełna rozczarowania muzyka The Clash z surowym wokalem Joego Strummera. Frustrację wzmagały wzrost bezrobocia i szalejąca inflacja – konsekwencje twardej polityki Margaret Thatcher. Żelazna dama to zresztą jedna z kluczowych postaci czwartego sezonu serialu Netflixa, brawurowo sportretowana przez Gillian Anderson. Władza, także ta pałacowa, miała świadomość społecznego niezadowolenia, więc gdy na horyzoncie pojawiła się Diana Spencer – młoda, nieśmiała, ale niesłychanie urocza, Buckingham zwęszył nadzieję na wizerunkowy ratunek. To nie był zwyczajny związek, raczej pełen sprzecznych emocji. – Przed rozpoczęciem zdjęć rozmawiałam z prywatnym sekretarzem Diany, Patrickiem Jephsonem. Powiedział, że Diana kochała Karola do samego końca. Troszczyła się o niego nawet w trakcie rozwodu – zdradza Emma na chwilę przed wywiadem. W czasach kryzysu najlepiej sprzedaje się baśń. A czym innym, jeśli nie baśnią, był związek pierwszego kawalera Wielkiej Brytanii i „angielskiej róży”? „To miłość?” – przekrzykiwali się fotoreporterzy podczas konferencji zwołanej z okazji oficjalnych zaręczyn pary. „Czymkolwiek miłość jest” – odpowiedział flegmatycznie Karol, wywołując konsternację u narzeczonej. Jak mógł? Cóż, skoro transmisję oglądała Camilla, wtedy kochanka, dziś księżna Kornwalii, nie mógł postąpić inaczej. Diana szybko zyskała sympatię tłumów, gwiazd popkultury, projektantów (moda często była jedyną możliwą formą jej komunikacji). Ale równie prędko straciła przychylność rodziny królewskiej. Na tym okresie życia Karola i Diany, burzliwym od samego początku, choć jeszcze czułym, skupia się czwarty sezon „The Crown”, serialu porównywanego do Szekspirowskich dramatów. Ma przecież z nimi wiele wspólnego: śledzimy życie rodziny królewskiej pełne tajemnic, tragedii, złamanych obietnic i serc. Walkę o godność, o monarchię, zabarwione na przemian grozą i komizmem. Dlatego rozmowę z Joshem i Emmą zaczynam właśnie od tego. Prywatnie uwielbiam modę i wystrzegam się kopiowania stylu Diany. Choć podobnie jak w jej przypadku strój stał się moim językiem - Emma Corri „Niespokojna głowa, co koronę nosi”, pisał Szekspir w drugiej części kroniki „Henryk IV”. „The Crown” ma z jego dramatami wiele wspólnego. Do jakich bohaterów Szekspira porównalibyście serialowe postacie Karola i Diany? JOSH O’CONNOR: Uwielbiam Szekspira. W poprzednim sezonie „The Crown” szósty odcinek kończy się monologiem Ryszarda II granego w spektaklu przez księcia Karola: „Jak wy ból czuję, jak wy żyję chlebem i tak przyjaciół jak wy potrzebuję. Równego potrzeb wszystkich niewolnika możecie królem nazywać?”. To brzmi przejmująco, bo oznacza: „Spójrzcie, przecież jestem taki jak wy”. Mam więc swoją teorię na temat związku Diany i Karola – najbardziej druzgocący był dla niego fakt, że ludzie pokochali Dianę tak bardzo właśnie dlatego, że była zupełnie jak oni. To jej największa siła. Tragiczne, tym bardziej że Karol pragnął tylko miłości poddanych. Niczego więcej. I nigdy jej nie dostał. Chciał być prawdziwy, normalny, łaknął uznania, zrozumienia zwykłych mieszkańców królestwa. A więc w pojęciu Szekspirowskim Karol z pewnością odpowiada Ryszardowi II. Jednocześnie znajduję w nim cechy Ryszarda III albo Edmunda z „Króla Leara”. Wiesz, co osobiście najbardziej pociąga mnie w Szekspirowskich czarnych charakterach? Granie ich jest wymagające, bo całe zło, jakie czynią, jest według nich koniecznością. Za każdym więc razem, gdy Karol postępuje nieetycznie, musi wierzyć, że to jest właściwe, prowadzi do jakiegoś dobrego celu. EMMA CORRIN: Mnie z kolei trudno porównać Dianę do jakiejkolwiek Szekspirowskiej bohaterki. Z Karolem jest prościej. Myślę, że każdy element tego serialu napisanego przez Petera Morgana, jest ze swojej natury bardzo szekspirowski. JOSH: Zastanawiam się, czy w Dianie jest może coś z Ofelii? Czy niekoniecznie? Muszę przyznać, że przy całym swoim geniuszu Szekspir nie był wyjątkowo szczodry dla bohaterek (śmiech). EMMA: A co, gdyby doszukać się Diany w młodym królu Henryku V, który wyszedł do żołnierzy sprawdzić, jak się trzymają? JOSH: Masz rację, to dobry trop. EMMA: Zdaje mi się, że wyszła nam z tego ciekawa lekcja literatury angielskiej. A to dopiero początek! Zostawmy więc bohaterów literackich, wróćmy do Karola i Diany, prawdziwych postaci, o których rozpisują się tabloidy, powstają filmy dokumentalne. Czuliście z tego powodu presję? W końcu mówimy o ikonach popkultury. EMMA: Presja jest zawsze. Ale w tym przypadku sama ją sobie narzuciłam. Postanowiłam, że nie będę grała po prostu Diany – ikony popkultury, która się świetnie ubierała. Taką znają ją przecież wszyscy. Zaczęłam więc wchodzić w tę postać głębiej, niż dociera scenariusz, spotkałam się z jej sekretarzem. Zdradził mi fakty, o których nigdy bym się nie dowiedziała. Dzięki temu w mojej głowie powstał zupełnie nowy obraz Diany. Serial „The Crown” to fikcyjna opowieść o życiu rodziny królewskiej osadzona w historycznych realiach. To też moja interpretacja Diany, jej stylu życia, zachowań. Od początku miałam tego świadomość, więc ani chwili nie przejmowałam się oczekiwaniami obcych ludzi. Pamiętam początki pracy z Polly (Bennett, reżyserką ruchu – przyp. red.) – ćwiczyłyśmy pozycje głowy, jej pochylenie, charakterystyczne spojrzenie. Jednak to wszystko zawsze pozostawało w sferze interpretacji. Nigdy się nie zdarzyło, żeby Polly pokazała mi zdjęcie i kazała naśladować to, co widzę. Chciałyśmy oddać ducha Diany, pokazać, że jej każdy krok, ruch dłoni, grymas, skinienie głowy wynikają z jakiegoś doświadczenia, z jej charakteru. JOSH: Mnie nigdy szczególnie nie interesowała rodzina królewska, a już na pewno jej życie prywatne. Zupełnie tak samo jak nie interesuje mnie tabloidowa wersja życia Karola, bez pokrycia w rzeczywistości. Powód, dla którego tak bardzo uwielbiam „The Crown”, i to nie tylko moja opinia, jest prosty – serial pokazuje o wiele więcej niż gazety. Zaglądamy za zamknięte drzwi pałacu. Oboje jesteście związani z modą – Josh współpracuje z Loewe, przyjaźnicie się z Jonathanem Andersonem. Dlaczego moda jest dla Was ważna? EMMA: Uwielbiam modę, to świetny sposób na wyrażanie siebie. Jestem szczęściarą, bo częścią mojej pracy jest mierzenie i noszenie najlepszych projektów na świecie. Mam wokół siebie wspaniałych ludzi, którzy mi w tym pomagają, współpracuję z Harrym Lambertem (stylista Harry’ego Stylesa – przyp. red.), przyjaźnimy się. Może dlatego ufam mu i ubieram się we wszystko, co mi przygotuje? Nie boję się mody. Diana też się jej nie bała. Ale jeśli zapytasz o inspirację jej stylem, to wiedz, że uznaliśmy, że poza planem trzeba tego unikać jak ognia. Właściwie to wybieramy wszystko „anty-Diana”. Choć ona świetnie i odważnie odnalazła się w tym świecie, stając się ikoną mody. W ogóle dla członków rodziny królewskiej strój jest językiem wolności, możliwością wypowiedzenia tego, czego głośno powiedzieć nie mogą. Popatrz tylko na garderobę księżniczki Anny – przez długi czas bardzo starannie dobierała rzeczy, komunikując: „Niech wam się nie wydaje, że mnie znacie!”. Diana robiła to samo. Josh, są jakieś ubrania, które podkradłbyś Karolowi? JOSH: Przykro mi, jestem fanem serialowej garderoby Diany. (śmiech). Na przykład kardigana, który nosi w pierwszym odcinku czwartego sezonu. Chociaż... jest wyjątek od tej reguły. Gdy dochodzi do pierwszego spotkania Karola i Diany, nastoletnia panna Spencer przygotowuje się do roli w przedstawieniu, w którym występuje w roli drzewa. EMMA: Noszę jakiś kardigan? JOSH: No, jasne! Żółtawy, wspaniały. Chętnie widziałbym go w swojej szafie, podobnie jak różowy sweter w lamy. Wygląda identycznie jak oryginał. Jest jeszcze jeden strój, na którym ogromnie mi zależało. Ten akurat należał do Karola. Niestety, nie zobaczysz go, powinien pojawić się w dziewiątym odcinku, gdy schodzi lawina. Właśnie miały ruszać ostatnie zdjęcia, gdy wybuchła pandemia, a cudowny kombinezon narciarski, bo o nim mowa, pozostał w ciemnej garderobie. Chyba powinien tam jeszcze być. Może produkcja mi go podaruje, jeśli poproszę? Jestem fanem serialowej garderoby Diany. W swojej szafie widziałbym jej żółtawy kardigan i różowy sweter w lamy, który wygląda zupełnie jak oryginał - Josh O’connor Moda zawsze była blisko muzyki. W czwartym sezonie Diana tańczy do „Edge of Seventeen” Stevie Nicks, w kluczowych scenach słychać Davida Bowie czy Queen. Czego ostatnio słuchacie? EMMA: Moim ukochanym zespołem od lat jest Keane. Lake Street Dive są świetni! Lubię soul jazz, bardzo. W telefonie mam też playlistę ulubionych utworów Diany, dużo klasyków z lat 70. i 80. Dobra muzyka w aucie to marzenie. Josh, opowiedz naszą anegdotę! JOSH: Podczas pracy na planie zdarzało się, że wyłączaliśmy się z Emmą, słuchając muzyki. To pomagało w pracy przy budowaniu roli, więc podobnie jak Emma sam też robiłem playlisty. W ten sposób łapaliśmy klimat. Któregoś dnia jechaliśmy na plan albo z niego wracaliśmy. Oboje w słuchawkach. W lusterku widziałem Emmę na tylnym siedzeniu. W pewnym momencie, przyglądając mi się dłuższą chwilę, zdjęła słuchawki i zapytała: „Josh, czego słuchasz?”. Pokazałem jej telefon, ona pokazała swój. Okazało się, że słuchamy tego samego – albumu Maxa Richtera „Recomposed by Max Richter: Vivaldi – The Four Seasons”. Piękna płyta! A prywatnie mam ulubiony zespół od zawsze – duński Efterklang. Tuż przed lockdownem oglądałem w Londynie ich koncert w Barbican i był to najmagiczniejszy wieczór w moim życiu! Mówię szczerze, lepszy niż każdy spektakl, jaki widziałem, niż każdy koncert. Występowali wśród publiczności, przeciskali się, wspinali na krzesła. Czysta radość. Magia. Jechaliśmy na plan, oboje w słuchawkach. Emma przyglądała mi się i w końcu zapytała: czego słuchasz? Okazało się, że włączyliśmy tę samą płytę Maxa Rchtera - Josh O’connor Pandemia i lockdown, o których wspominasz, odbiły się nie tylko na światowych gospodarkach, lecz także na zdrowiu psychicznym ludzi. W czwartej części „The Crown” zaburzeniom psychicznym poświęca się dużo miejsca. Nie pominięto bulimii, z którą borykała się Diana. EMMA: Diana o bulimii mówiła dużo i szczerze. Więc już przed pierwszym czytaniem scenariusza zaczęłam ten temat badać, słuchać kobiet, które z tą chorobą się borykały. I zdałam sobie sprawę, że na zaburzenia odżywania Diany ogromny wpływ miały jej doświadczenia, przeżycia, wszystko, przez co przeszła jako dziecko. Pamiętam, że z Polly zgodziłyśmy się, żeby bulimii nie pokazywać dosłownie, raczej sugerować. Istotne było naświetlenie różnych problemów, które miała księżna, nie sensacja. Bulimia jest uzależniająca, bo daje ci złudne przekonanie, że kontrolujesz emocje i życie. Diana była na to bardzo podatna. Trudno było grać te sceny, ale to potrzebny wątek. A gdybyście mieli szansę spotkać Dianę i Karola, o co byście ich zapytali? EMMA: Zapytałabym chyba Karola, co takiego ma w sobie Camilla, że na jej punkcie oszalał? Pokochał ją przecież bardziej niż kogokolwiek… i cokolwiek na świecie! Nic się w tej kwestii nie zmieniło, Karol wciąż kocha tę samą osobę. Tak naprawdę to piękna historia miłosna. Zapytałabym też, jak wyglądała rozmowa z rodziną przed ślubem z Dianą, gdy wiedział, że nie ma szans, by poślubić kobietę, którą od lat kochał. JOSH: Zapytałbym Dianę, czy żałowała tego małżeństwa. Czy były momenty, kiedy czuła, że wpadła w błędne koło. Z Emmą sporo na ten temat rozmawialiśmy. Bo nie jest tak, że Karol zawsze był tym złym. Diana w małżeństwie też zrobiła sporo, żeby zranić męża. Chciałbym jednak to usłyszeć od niej. Dlaczego małżeństwo było tak trudne dla nich obojga? I czy było w Karolu coś, co uznałaby za cudowne? Przecież musiało coś być… EMMA: Pamiętasz, jak rozmawialiśmy o tym, że Karol i Diana wychowali synów na wspaniałych ludzi? Byli dobrymi rodzicami. Musi być więc coś na rzeczy, ten związek to nie tylko cierpienie i kłótnie. To też miłość, której efektom przyglądamy się do dziś. Wywiad pochodzi z grudniowego wydania magazynu ELLE.
Wyprzedaże zimowe 2021 wciąż trwają. Oto 10 najlepiej przecenionych rzeczy do 100 zł, które chcemy mieć
Zimowe wyprzedaże trwają w najlepsze. Jeśli jeszcze nie zdążyliście upolować wymarzonych ubrań, butów czy dodatków, mamy dla was świetną wiadomość. W wielu sklepach sezonowe obniżki sięgają teraz nawet 70%! Specjalnie dla was wybrałyśmy 10 najlepiej przecenionych rzeczy, które kupicie za mniej niż 100 zł.
Wyprzedaże zimowe 2021 Jak nie utonąć w morzu ofert i promocji, które kuszą nas z każdej internetowej strony? To proste. Zanim przystąpimy do zakupów, warto poświęcić chwilę na ich przemyślenie i zaplanowanie. Na jakie ubrania, buty i dodatki warto zwrócić uwagę podczas wyprzedaży? Przede wszystkim na dobre gatunkowo i ponadczasowe modele. To idealny moment na zakup takich rzeczy, jak m.in. grube kurtki i płaszcze czy porządne buty. Jednak podczas wyprzedaży warto rozglądać się też za tzw. “perełkami”, których ceny po obniżce mogą być naprawdę bardzo atrakcyjne. W poszukiwaniu najlepszych promocji przyjrzałyśmy się ofertom popularnych sieciówek. Oto 10 modnych rzeczy, które kupimy teraz za mniej niż 100 zł. Wyprzedaże zimowe 2021: Pull&Bear, Bershka, Oysho i Mohito. Wybieramy ubrania i dodatki, które zrobią furorę na Instagramie>> Wyprzedaże zimowe 2021 - co warto kupić? Nasze zestawienie klasycznie zaczynamy od działu okryć wierzchnich. Choć wybór płaszczy oraz puchowych kurtek był niezwykle duży, tym razem postawiłyśmy na coś delikatniejszego. Wybór padł na czarną kurtkę z imitacji skóry marki Reserved oraz koszulową kurtkę z dżerseju, którą znalazłyśmy na stronie internetowej H&M. Oba modele z chęcią nosić będziemy także na wiosnę - w wersji casual z klasycznymi jeansami i T-shirtami. Jeśli mowa o spodniach, w tej kategorii postawiłyśmy na klasykę, czyli jasne mom jeans, które w Pull&Bear dostaniecie teraz prawie połowę taniej. Drugim modelem, który z pewnością zagości w naszych szafach, są spodnie z imitacji skóry. Na stronie Reserved znajdziecie je w aż trzech kolorach. Na naszej liście nie mogło zabraknąć kobiecych sukienek. Choć pogoda nie zachęca do ich noszenia, warto rozejrzeć się za modelami, które będą modnie prezentowały się także wiosną i latem. W katalogu Mango nasze spojrzenia przykuła zakładana sukienka z głębokim dekoltem w kształcie litery “V”. W wersji bardziej codziennej skusiłyśmy się na długą sukienkę z Zary z rozcięciem przy nodze oraz poduszkami na ramionach. Jednak nie będziemy ukrywać - to częściowo odkryty tył sukienki najbardziej zwrócił naszą uwagę. Modne sukienki na wiosnę, które wypatrzyłyśmy na wyprzedaży Reserved z rabatem do -50%:>> W zakładkach z dzianinami znajdziemy całe mnóstwo klasyków, ale także wiele modeli utrzymanych w sezonowych trendach. Nadal pozostajemy wierne kardiganom. Różowy sweter ze strony H&M od razu wylądował w naszych koszykach. Przeglądając wyprzedażową ofertę Mango nie mogłyśmy przejść obojętnie obok przecenionej o 71% lejącej bluzki z kokardą. Najlepsze na koniec. Szukając butów i torebek dużą uwagę zwracałyśmy na jakość i materiał, z którego zostały one wykonane. Tym samym wybór padł na skórzane botki na płaskiej podeszwie z kwadratowym noskiem oraz skórzaną torbę typu worek. Oba produkty znalazłyśmy w sklepie internetowym Zara, a obniżka ich cen to kolejno -70% i -45%. Wyprzedaż u polskich marek do -50%: 7 przecenionych rzeczy, na które polują redaktorki mody>> Zdjęcia i aktualne ceny wybranych przez nas rzeczy z zimowych wyprzedaży znajdziecie w naszej galerii.
Magda Mołek : "Postanowiłam sobie, że będę dla siebie już tylko wystarczająco dobra". O życiu, pracy i planach na przyszłość rozmawiamy ze słynną dziennikarką
Magda Mołek Skończyła 44 lata. Zatrzymała się, choć tempa nie zwolniła. Przestała zastanawiać się nad tym, co mówią o niej inni. Zaczęła słuchać swojego serca i robić wszystko po swojemu. Kanał na YouTube, podcasty o seksie. jest Dużo bardziej pewna siebie.
Wiesz, która to twoja okładka ELLE? MAGDA MOŁEK: Piąta. Brawo! Przypomniałam sobie, kiedy oglądałam w tamtym roku tę piękną wystawę z okazji 25-lecia ELLE w Łazienkach. Pierwszą miałam w 2003 roku. Zaczynałam wtedy pracę w telewizji publicznej. ELLE wytypowało mnie jako jeden z 20 talentów, o których będzie głośno. W następnym numerze zaprosiło na okładkę. Zdjęcia robił Marek Straszewski na Starówce w Warszawie. Pamiętam. Od tamtej pory sporo się zmieniło w Twoim życiu? Wróciłam do siebie. A gdzie byłaś? Przez te lata zatoczyłam koło w myśleniu o sobie i o świecie. Wiedziałam, kim byłam, ale potem zorientowałam się, że weszłam w jakąś formę przetrwania. Krążyłam gdzieś przez te wszystkie lata, żeby wrócić do tej Magdy, którą jestem tak naprawdę i której istnienia samej sobie zabraniałam. Żeby coś osiągnąć, coś sobie udowodnić? Chyba nie… To osiąganie mi jakoś szło. Pod tym względem jestem szczęściarą. I doceniam to. Im bardziej o coś zabiegałam, tym rzadziej udawało mi się to dostać. Bardziej, by ochronić się przed niebezpieczeństwami świata. Jak jesteś niepewna, a ja byłam, to przybierasz pozę, nakładasz maskę. Za 10 lat świat będzie wyglądał tak, jak nam się nawet nie śniło. Myślę, że kobiety będą w nim odgrywały nowe role. Poczułaś się na tyle silna, żeby już ją zdjąć? Spokojna. Silna byłam zawsze. A raczej harda, co trochę kłóciło się z naturą słodkiej blondyneczki. Mam wiele trudnych doświadczeń na swoim koncie. Pierwszym była nagła śmierć mojego taty na zawał. Wyszedł do pracy i już nigdy z niej nie wrócił. Zawalił mi się świat. Postanowiłam, że muszę być silna, odpowiedzialna za wszystkich i wszystko, choć nikt tego ode mnie nie wymagał. Narzuciłam to sobie sama. Nie chciałam chyba pokazać, jak cierpię. Potem było jeszcze wiele trudnych momentów, a ja szłam dalej. Bez sensu, bo prędzej czy później i tak wszystko wraca. Kiedyś moja nauczycielka angielskiego użyła takiego powiedzenia: „When the going gets tough the tough get going”. W wolnym tłumaczeniu oznacza, że kiedy życie staje się coraz trudniejsze, ci najbardziej odporni idą dalej. Zapamiętałam je, bo idealnie do mnie pasowało. Dziś wiem, że trzeba pozwolić sobie się zatrzymać, odpuścić i że słowa kształtują świadomość. Dlatego zmieniłam nastawienie głównie do tych, które kieruję sama do siebie. Nie mówię już, że zaliczyłam porażkę. Mówię, że odrobiłam jakąś lekcję, która miała mnie o sobie samej czegoś nauczyć. Skąd ta zmiana w myśleniu? To wynik sumy doświadczeń. Kiedy coś mi nie wychodziło albo nie udawało się, wiecznie analizowałam dlaczego. A potem nagle pojawiało się coś, o co wcale nie prosiłam. Jest takie powiedzenie buddyjskie, że dostajemy nie to, czego chcemy, ale to, czego potrzebujemy. Teraz to wiem. Nie znosiłam, kiedy moja babcia mówiła: „Bóg tak chciał”. Uważałam, że w ten sposób można wytłumaczyć, usprawiedliwić wszystko. Nawet najgorsze historie. Ale to jest właśnie ta akceptacja. Brzmisz jak osoba, która odrobiła już kilka ważnych lekcji. Tak i postanowiłam sobie, że będę dla siebie już tylko wystarczająco dobra. To wieczne podnoszenie sobie poprzeczki jest drenujące i szkodliwe. Skończyła mi się już siła. Macierzyństwo dodaje Ci sił czy je odbiera? Wbrew tym wszystkim kolorowym wizjom macierzyństwa wolę mówić o rodzicielstwie, bo za dużo poświęcamy uwagi matkom, a za mało ojcom. A ponieważ jestem feministką, to zaczynam dążyć do równowagi również na tym polu. I mówię, że skoro nas się pyta o macierzyństwo, to należy też o ojcostwo, bo przecież dzieci mają ojców i ciężar powinien być rozłożony na obie strony. Jeśli pytasz o moje doznania jako kobiety i matki, to mnie macierzyństwo ciągle stawia do pionu. Powoduje, że wciąż zastanawiam się, zatrzymuję, przyglądam, ale bardzo się rozwijam. Przy pierwszym dziecku pędziłam. Teraz uważniej czuję i patrzę. Sama się zmieniłam. Kiedy widzę swoich synów, wiem, że to jest cud. Cud istnienia. Dzieci są wspaniałe! Jednak ciągle za mało mówimy o tych trudnych, ale nieodzownych uczuciach, które towarzyszą rodzicielstwu, choć w Polsce w głównej mierze macierzyństwu, na które tak samo nie zwracamy uwagi jak na starość czy kalectwo. A to przecież to nieodłączna część życia. Żeby dostrzec dobro, musisz poznać obraz zła. Chciało Ci się mieć drugie dziecko po czterdziestce? Miałam obawy, że nie będę miała już co podarować, że nie ma we mnie już sił. Nie chodziło o wiek. Czułam się emocjonalnie wyczerpana, bałam się, że ten mój skarbiec z uczuciami jest pusty i nie będę miała co dać drugiemu dziecku. Okazało się, że się napełnił od nowa, gdy tylko pojawił się Stefan. W Waszym domu obowiązuje zasada rodzicielstwa? To nowość, ale pracujemy nad tym. Przy tak intensywnej pracy, jaką oboje mamy, szybko okazało się, że doba ma tylko 24 godziny, a jest dwójka dzieci do ogarnięcia, przytulenia, wykąpania. I nie zawsze jest różowo. Ale jaki jest ogólnie model rodziny w Polsce? Mama, babcia, ciotka. Dzieci są wychowywane, jak ja to mówię, przez najczulsze stada kobiet. Oczywiście to się powoli zmienia, jak wiele innych rzeczy. Na przykład, przypomnijmy sobie, ilu aktywistów alarmowało przez lata o zmianach klimatu? Ile rozmów o tym, co zmienić, odbywało się na szczytach politycznych? I nagle pojawiła się dziewczynka z warkoczykami, Greta Thunberg, i świat się zainteresował tematem jak nigdy wcześniej. Co się dzieje na Białorusi? Kto jest kandydatem na wiceprezydentkę Stanów Zjednoczonych? Kto przyszedł w tęczowych strojach do polskiego parlamentu? Kobiety! Z wszystkich badań wynika, że to kobiety są motorem zmian. A Ty, co byś chciała zmienić? Podejście do nas, kobiet. Ostatnio ktoś mi powiedział, że patriarchat nigdy się nie zmieni w równość (ani matriarchat), bo cały świat się na nim opiera. Cały sukces gospodarczy, ekonomiczny, cały postęp. Do mnie argument, że mężczyzna jest silniejszy fizycznie, nigdy nie przemawiał. Intelektualnie jesteśmy równi. Na 100 polskich publicznych uczelni wyższych pierwszy raz w historii (!) 12 posad szefowych, czyli rektorek, zajmują kobiety. To jest zmiana. I nikt tego nie powstrzyma. Za 10 lat świat będzie wyglądał tak, jak nam się nawet nie śniło. Myślę, że kobiety będą w nim odgrywały nowe role. Planujesz przyszłość? Tak, ale często korzystam z możliwości, które przynosi mi los. Kanału na YouTube też nie planowałaś? Akurat to planowałam już dawno temu. Ale daty jego narodzin już nie. COVID-19 i lockdown były impulsem do zmian. Zadziałałam chyba po raz pierwszy bez analizowania. Racjonalny umysł zawsze wyzwala jakiś lęk, typu „nie uda się”. Albo, nie daj Boże, spytaj innych, co ci radzą, to wszyscy będą szukać wad. I łatwo wtedy zrezygnować z marzeń. A ja nie zamierzam mieć 80 lat i chodzić po ulicach z opadającymi kącikami ust, bo nie zrobiłam tego, co chciałam. Co Cię pociągało, by przejść do internetu? Wolność. W telewizji funkcjonujesz w pewnym systemie, pracujesz dla kogoś. Są reguły, do których mniej lub bardziej, ale trzeba się dopasować. Telewizja wrzuca cię w formę, pozbawia cię trochę tego bycia sobą. A co bycie sobą oznacza dla Ciebie? To, że w każdej sytuacji robisz to, co czujesz, że masz zrobić. I nie zastanawiasz się już, co powiedzą inni. W nas, kobietach, to przejmowanie się opinią innych jest mocno zakorzenione. Sama kiedyś mieliłam w głowie wszystkie komentarze na swój temat. Oczywiście te złe, bo dobre wpadały jednym uchem, drugim wypadały. Aż zrozumiałam, że przecież ja nie zależę od opinii innych. Jeśli ktoś mówi, że jestem wspaniała, to jest to nieprawda. Jeśli ktoś mówi, że jestem beznadziejna, to też jest to nieprawda. Tylko ja wiem, jaka jestem. Powtórzę: wystarczająco dobra. Płacisz jakąś cenę za bycie sobą? Zmęczenie (śmiech). Mam jeszcze mniej czasu dla samej siebie. Ale są bardzo pozytywne strony. Zaczęła się jakaś wymiana. Odchodzą ci, których czas w moim życiu minął. I jest mi z tym dobrze. Już nie chce mi się nic udawać. Wiesz, kiedy dostałam największe wsparcie od kobiet? Kiedy odważyłam się powiedzieć o macierzyństwie, że to jest bardzo ciężki czas w życiu. Nie akceptuję takiego idealnego obrazka, że to jest ładny wózek i kaweczka w ręku. Tak bywa, ale to jest bardzo krzywdzące dla tych z nas, które wiedzą doskonale, że to zmartwienia, wyczerpanie, lęk, poświęcenie. A Instagram i kolorowa prasa nie są miejscem, które ci powie o tym prawdę. Krzyczysz czasem? Nie! Głos mi się zmienia na jakoś przesadnie piskliwy i zamiast brzmieć groźnie, brzmi komicznie. Jeśli się zdenerwuję, to mówię powoli i bardzo stanowczo. Zresztą nie jestem typem, który rozkręca emocje. Wspomniałaś, że jesteś feministką. Tak. I wiem, że wciąż wiele z nas na samo hasło „feministka” odskakuje jak poparzone. Ale dla mnie współczesny feminizm oznacza patrzenie na świat z wrażliwością, empatią. To głośne mówienie o równych prawach kobiet i mężczyzn, a także troska o słabszych i wykluczonych. Ja się po prostu przejmuję tym, jaki będzie świat za 10 lat. Co zostawię swoim dzieciom. Nie idę na żadną wojnę, nie walczę z mężczyznami, a wciąż taka definicja feminizmu ma się dobrze. Ja kocham energię mężczyzn i jej potrzebuję. Uważam, że ich moce są niebywałe, ale jak nie zaczniemy zwracać na siebie uwagi, z sobą pracować, to obie strony stracą. Jak czytam te publiczne wypowiedzi, które mają zdyskredytować rosnącą rolę kobiet, bo odbieramy facetom miejsca pracy, to robi mi się słabo. Jak można tak myśleć w XXI wieku? Starasz się edukować facetów? Nie. To nie moja rola. Ja tylko wyznaczam swoje granice. Jeśli np. ktoś mnie hejtuje, usuwam go ze swojego kanału w mediach społecznościowych. Jeśli ma inne zdanie, szanuję je i pozostaję przy swoim. Wiele się od mężczyzn nauczyłam. Ale nie jestem małą dziewczynką, by wciąż oczekiwać, aż jacyś wspaniali panowie będą objaśniać mi świat. To jest rola ojców w wychowywaniu małych córeczek, potem kobiety są dorosłe i same decydują o sobie. Ja decyduję. Kocham energię mężczyzn i jej potrzebuję. ich moce są niebywałe, ale jak nie zaczniemy zwracać na siebie uwagi, z sobą pracować, to obie strony stracą. Skąd pomysł na rozmowy o seksie? O seksie chciałam już mówić od pięciu lat, ale nie widziałam, jak by trafiło to do kobiecych serc. Uważam, że to bardzo ważna sfera w życiu kobiety. Narrację na ten temat mają w Polsce dwa obozy: z jednej strony mężczyźni (księża, politycy, lekarze), a z drugiej przemysł porno. Po środku zaś jest masa ludzi, którzy nie chcą ani jednej formy, ani drugiej, ale nadal się wstydzą o nim normalnie rozmawiać. Chyba musiałam poczekać na Joasię Keszkę, z którą zaczęłam je nagrywać. Znamy się od lat. Joanna zaraziła mnie sposobem, w jakim mówi o seksie, intymności, cielesności. W szerokim kontekście, optymistycznie, bez tego podejścia „na kolanach”. Te podcasty są o kobietach, o wszystkich tych kodach kulturowych, w których tkwimy, o dbaniu o siebie. Seks jest ważnym elementem tego wszystkiego i nie mamy świadomości ani wiedzy, jak bardzo. Nie miałaś problemu mówić o nim tak wprost? Zanim wypowiedziałam słowo „cipka”, chyba z 50 razy się zacięłam. A potem, jak już wymówiłam je po raz setny, to uznałam, że to jest takie samo słowo jak „nos”, „głowa”, „kolano”. Normalne. Problem mają raczej odbiorcy. Nie wszyscy kupują mnie w nowej roli. Na 100 komentarzy, zdarza się taki: „Pani Magdo, to jest rozczarowujące. Pani, kobieta z taką klasą, z takim dorobkiem. Grażyna Torbicka ma klasę, ale pani… Pani mówi »cipka«! Jak pani została wychowana?”. Ja tę panią rozumiem i myślę, że gdybym z nią usiadła i porozmawiała, to po trzech dniach mówiłaby „cipka” z największą radością. Umiem przekonywać (śmiech). W seksualności jest początek i koniec wszystkich naszych lęków. Cielesność jest ważna. Ciało to wszystko, co mamy. A przez to dążenie do jakichś ideałów, które zostały wmówione kobietom przez te wszystkie lata, nasz kontakt z nim stał się dziwny, zakłamany, daleki. Lubisz swoje ciało? Bardzo. Jesteśmy razem codziennie (śmiech). Dużo od niego wymagasz? Kiedy patrzę na siebie, to mówię: „Zgadzam się na to, co mam”, co nie oznacza, że nie dbam o nie. Przez te 44 lata moje ciało przeszło wiele, różnie wyglądało, ale dalej jest tylko moje. I daję mu prawo, że może być czasami niedoskonałe. Ideały nie istnieją! Masz do siebie dystans? Obawiam się, że miałam go zawsze, tylko kiedyś sama sobie tego odmówiłam. Na szczęście to się skończyło. Nauczyłam się akceptować i kochać siebie. To brzmi jak truizm, ale o to chodzi. Moja mama zawsze mi powtarza: „Życie jest piękne, trzeba je przeżyć łatwo, lekko i przyjemnie”. Moja mama. Kobieta tak doświadczona przez życie. Ma rację. Masz chyba fajny czas w życiu? Ponoć widać to po moim zachowaniu i wyglądzie. Są tacy, którzy twierdzą, że promienieję. Zgoda. Czuję się fantastycznie! Kiedy Ty znajdujesz jeszcze czas na czytanie? Kradnę go ze swojego snu, choć przyznam, że ostatnio czytam trzy strony i zasypiam. Czytałam kompulsywnie, kilka rzeczy naraz. A jak mnie coś wkręci, to odkładam wszystko na bok i wchodzę w jedną historię. Ostatnio wciągnęły mnie tak „Ścieżki północy” Richarda Flanagana, choć ta książka mnie bardzo dużo kosztowała emocjonalnie. Czytanie czyści mi głowę. Jest moją terapią. Lekiem na smutki i niepewność. Właśnie chciałam zapytać, co Cię resetuje… Lubię być sama. Czerpię ze spotkań z ludźmi najwięcej, ale przychodzi taki moment, że muszę posłuchać ciszy. Mam teraz taką praktykę, że wyjeżdżam gdzieś sama na dwa dni. Wybieram kierunek, wynajmuję mieszkanie i wsiadam w pociąg. Wysypiam się, czytam, piję wino, palę papierosy, patrzę w sufit. Takie dwa dni są dla mnie często jak trzy tygodnie na krańcu świata. Czasami, jak potrzebuję ekspresowego resetu, zamykam się w łazience na 15 minut. I wtedy myślę: „Niech dzieci szaleją, nic im się nie stanie”. Potrzebuję zamknąć na chwilę oczy i spytać siebie samą: „No dobra, gdzie jestem?”. Coraz częściej mam ochotę budzić się rano i wiedzieć, że jest środa. I wspaniale, i witam cię, dniu, i wiem, że dzisiaj będzie fajnie. Wiesz, o czym mówię? Że w tym tempie życia sen jest tylko takim momentem zatrzymania, a ja tak już nie chcę. Miewasz sny? O tak, cudowne. Barwnie śnię. Kiedyś często śniły mi się małe dzieci. I zapamiętałam, że zawsze zapowiadały kłopoty. Od długiego czasu nie śnią mi się, może dlatego, że w domu mam swoje (śmiech). Pamiętam taki sen, w którym zalewała mnie fala tsunami. Kiedy byłam studentką Polskiej Szkoły Reportażu, opowiedziałam o nim założycielowi, Mariuszowi Szczygłowi, bo on lubi bawić się w interpretację snów. Wyjaśnił mi, że ta fala symbolizuje świat mediów, który zabiera mi tożsamość, a ja wciąż nie chcę się poddać. Myślisz, że nie będzie brakować Ci telewizji, w której spędziłaś… ile lat? 25! Nie wiem. Zobaczymy. Jeśli mi zabraknie, to tej sprzed 15 lat. To był najfajniejszy czas. Coś się kończy, coś się zaczyna? Zawsze. Zmieniłam tylko narzędzia, nie zmieniłam życia. Przeszłam do innej rzeczywistości, ale dalej robię to samo. Wciąż zadaję pytania. Jest jakieś ważne, na które jeszcze nie odpowiedziałaś? Dziś czuję, że nie ma, ale tak naprawdę nie mogę się tego pytania doczekać. Wywiad pochodzi z październikowego wydania magazynu ELLE (październik 2020).
Lana Del Rey uchyliła rąbka tajemnicy. Pierwszy singiel z jej nadchodzącej płyty pojawił się właśnie w sieci
Mamy świetną wiadomość dla wszystkich fanów amerykańskiej piosenkarki. W sieci właśnie pojawił się klip do piosenki “Chemtrails Over The Country Club”, promującej nowy album o tym samym tytule. Będzie to już siódma płyta w karierze artystki. Jej premiera zaplanowana została na 19 marca 2021 roku.
"Chemtrails Over The Country Club” - teledysk Artystka znana z takich hitów jak “Summertime Sadness” czy “Lust For Life” w swoim najnowszym klipie postanowiła pokazać się nam z nieco innej strony. Oprócz doskonale nam znanych z poprzednich teledysków sielankowych i melancholijnych kadrów, Lana Del Rey zaprezentowała nieznane dotąd mroczne oblicze. W wideoklipie do singla “Chemtrails Over The Country Club” dostajemy zderzenie tych dwóch obrazów - od delikatnego początku, po zaskakujące demoniczne zakończenie. Wokalistka wraz z towarzyszącymi jej osobami zamieniają się w postaci rodem z filmów fantasy: wilkołaki oraz wampiry. Mając na uwadze dotychczasową twórczość artystki, dla wielu osób może być to niemałym zaskoczeniem. Jednak musimy przyznać, że efekt jest naprawdę rewelacyjny. Wywiad ELLE z Laną Del Rey: "Droga do samoakceptacji to długa podróż">> View oEmbed on the source website Utwór promujący najnowszy album powstał wspólnie z Jackiem Antonoffem, a za reżyserię klipu odpowiada BRTHR. Na płycie, oprócz tytułowego singla, znajdzie się jeszcze dziesięć utworów. Cała tracklista prezentuje się następująco: 1. White Dress 2. Chemtrails Over The Country Club 3. Tulsa Jesus Freak 4. Let Me Love You Like A Woman 5. Wild At Heart 6. Dark But Just A Game 7. Not All Who Wander Are Lost 8. Yosemite 9. Breaking Up Slowly 10. Dance Till We Die 11. For Free Kim jest Lana Del Rey? Lana Del Rey, a właściwie Elizabeth Woolridge to amerykańska piosenkarka indierockowa. Swoją muzyczną karierę rozpoczęła w 2005 roku, jednak jej kariera nabrała tempa w 2012 roku, kiedy ukazał się jej debiutancki album “Born To Die”. Na swoim koncie ma wiele hitów, m.in. wykorzystany w filmie “Wielki Gatsby” utwór “Young and Beautiful”. 35-letnia wokalistka może pochwalić się także licznymi nagrodami, takimi jak Billboard Women in Music oraz Brit Awards. Lana Del Rey: dźwięki i słowa antybohaterki>>
“Książka o miłości w czasach internetu”. Z autorkami Małgorzatą Halber i Olgą Drendą rozmawiamy o tym jak wygląda randkowanie w XXI wieku
Internet wprowadził nowe kategorie rozterek miłosnych. Dlaczego on do mnie nie pisze, skoro jest online? Albo: czy kiedy wysyła memy, to już kocha czy tylko lubi? To jedynie kilka niejasności w kwestii, w której akurat każdy wolałby mieć pewność.
Zaczęło się od wiadomości na messengerze, skończyło na „Książce o miłości w czasach internetu”. Pisarki Małgorzata Halber („Najgorszy człowiek na świecie”) i Olga Drenda („Duchologia polska”) próbują w niej przedstawić temat, którego istotę uchwycić najtrudniej. Postanowiłyście napisać razem książkę, i to od razu z grubej rury – o miłości. MAŁGORZATA HALBER: Przyjaźnimy się już 10 lat. Poznałyśmy się w redakcji internetowej, pisząc o muzyce. Mamy z sobą wiele wspólnego: lubimy koty, opuszczone budynki i zastanawianie się nad światem. Mamy też coś, co nazwałabym „osobowością badaczek”. Najpierw więc była wielka chęć, żeby razem napisać książkę. Ale w życiu bym nie pomyślała, że skończymy na takiej tematyce. OLGA DRENDA: Długo myślałyśmy, że będzie to książka o muzyce albo czymś innym, ale na pewno niszowym, bo obie lubimy osobliwości, szpargały, starocie. Jednak zobaczyłyśmy, że nasze rozmowy, i na żywo, i na messengerze, zdominowała miłość. Pomyślałyśmy: czemu nie o niej? Temat niby oczywisty, ale w rzeczywistości bardzo trudny. Umiecie zdefiniować miłość? OLGA: Ponieważ lubimy filozofować, odpowiem, że cenię podejście fenomenologiczne: nie da się miłości zdefiniować, ale zbliżając się do niej, podchodząc bez uprzednich założeń, możemy ją poznać i zrozumieć, gdy nam się objawi. A przekonań, spekulacji, domysłów na jej temat jest mnóstwo, bo chcemy mieć w końcu przepis na to, by coś działało. Ludzka rzecz. MAŁGORZATA: Łatwiej powiedzieć, czym miłość nie jest. Nie jest zazębianiem się traumatycznych doświadczeń „odrzucony” – „odrzucająca”. Miłość nie jest też podbudowywaniem narcystycznego ego. Nie jest znalezieniem zastępczego opiekuna. OLGA: Ani stanem, w którym ktoś we wszystkim się z tobą zgadza. Wtedy raczej się ciebie boi! (śmiech). Z Waszych rozmów wynikałoby, że miłość nie jest romantyczna. To raczej umiejętność wspólnego życia. Negocjacji, rozwiązywania kryzysów przez rozmowę, łączności dzięki podobnemu poczuciu humoru. MAŁGORZATA: Miłość jest wtedy, gdy mówię: OK, to ja odkurzę, ty posprzątasz kuwetę, dziś możemy iść na rowery, a jutro obejrzymy odcinek twojego ulubionego serialu. W książce miłość definiujemy po prostu jako życie z kimś, kto jest twoją ulubioną osobą. OLGA: Dla mnie fajną deklaracją miłości było, gdy usłyszałam od partnera: „To ja się dowiem, kto instaluje kocie siatki”, na wiadomość o przeprowadzce. Wtedy właśnie miłość stała się dla mnie czymś jasnym i oczywistym. Fenomenolog by przybił piątkę (śmiech). MAŁGORZATA: A dla mnie, to jak miałam jakąś sprawę do załatwienia w szpitalu i usłyszałam od swojego partnera: „Musisz mi powiedzieć, kiedy to jest”. „Dlaczego?” – zapytałam. „No bo muszę wtedy wziąć wolne i cię odebrać”. Tylko czy w świecie Tindera, ustawek na jednorazowy seks i swingersów potrzebujemy stałych relacji? Małgorzata, zaskoczyłaś kiedyś znajomych na Facebooku, pisząc: „Chcę mieć męża”. MAŁGORZATA: Wydaje mi się, że nazwałam jakąś potrzebę, którą kobiety (i nie tylko) często wypierają. Wstydzą się do niej przyznać. Oczywiście, że nie szukam męża za wszelką cenę i oczywiście, że nie może nim zostać ktokolwiek. Chodzi w tym sformułowaniu o świadomość swoich potrzeb i ich jasne określenie. Wielu ludzi ma dziś problem z taką definicją, bo jesteśmy pogubieni – zresztą może kiedyś też byliśmy, ale normy społeczne pilnujące instytucji małżeństwa były silniejsze. Dziś nic już nie wiemy: czy ma uderzyć w nas piorun, czy nad związkiem trzeba pracować, czy mamy uprawiać casual sex, gdy mamy na to ochotę…? I jaka jest odpowiedź? MAŁGORZATA: Moja ulubiona brzmi: „To zależy”! OLGA: Staram się praktykować postawę: „Mogę być sama, ale wolę z kimś”. Bo to świadoma decyzja, gotowość na odpowiedzialność. Wiem, że ludzie mają różne potrzeby, ale osobiście jestem fanką wierności i bycia z sobą na serio. Nie mam potrzeby sprawdzania granic, przelotnych kontaktów ani poczucia, że będąc z jednym człowiekiem, coś mnie omija. To internet i media społecznościowe nic nie zmieniły? MAŁGORZATA: Zmieniły! Na przykład wprowadziły nowe metody uwodzenia polegające na zmianie zdjęć profilowych albo wyborze odpowiednich zdań na messengerze. OLGA: Albo nowe kategorie rozpaczy: dlaczego on do mnie nie pisze, kiedy widzę, że jest online? I nowe kategorie rozterek: czy kiedy wysyła memy, to już kocha czy tylko lubi? MAŁGORZATA: Dorośli, wykształceni ludzie siedzą i sprawdzają, czy ktoś polubił ich zdjęcie albo poserduszkował nowy status. Internet obnażył coś ciekawego – że nieważne, ile mamy lat, w momencie zakochania zachowujemy się jak 13-latkowie. Prócz tego, jak piszecie, komunikatory i media społecznościowe spowodowały przypływ relacji, które nimi nie są. OLGA: Nie spisywałabym internetu na straty. Zawdzięczam mu wiele przyjaźni i miłości. W świecie offline zresztą też ktoś może zrobić cię w trąbę. Ale ponieważ opcji online jest wiele, a zasady postępowania niejasne, to ludzie obijają się o siebie jak kauczukowe piłeczki. Czasem ktoś wie o twoich uczuciach i je wykorzystuje, żeby coś ugrać. Wielu ludzi nie wie, czego chce i zabija nudę czyimś kosztem. Albo wydaje im się, że trafią na kogoś lepszego, więc mogą w nieskończoność „degustować” kolejnych ludzi. Schlebia im czyjeś zainteresowanie. Nie umieją tworzyć innych relacji niż powierzchowne. W książce nazywacie takich osobników świszczypałami. I świszczypałkami, bo oczywiście są wśród nich też kobiety. MAŁGORZATA: Zmiana socjologiczna i technologiczna umożliwiła dziś ich wysyp Bo oczywiście to, co w internecie, to się nie liczy! Poprosić o telefon, iść do kina, to wiadomo – poważna sprawa, romans. A gifa wysłać to już inna historia! OLGA: Totalnie jak u Houellebecqa – ludzie jako zapełniacze pustki. Ale warto jeszcze wspomnieć o jednej rzeczy: relacje niezobowiązujące, przelotne też są w porządku, pod warunkiem że te intencje są czytelne dla drugiej strony, a każdy wie, w co się pakuje. MAŁGORZATA: I tu znowu dochodzimy do sedna, czyli samoświadomości i wiedzy, że mamy prawo mówić głośno o tym, czego oczekujemy. Kiedy zaczęłam się umawiać ze swoim obecnym partnerem, wiedziałam, że chcę normalnego, stałego związku, a on był właśnie klasycznym świszczypałą: tu napisze, tu przypadkiem się spotkamy, cały czas się wymykał. Więc po kilku tygodniach takiego „niewiadomoco”, zapytałam: „O co właściwie ci chodzi? Chcesz być moim kolegą? Bo ja już nie potrzebuję nowych kolegów”. I co odpowiedział? MAŁGORZATA: Że nie wie (śmiech). Ale metodą na świszczypałę jest właśnie bezpośrednia konfrontacja. Trudna, bo myślimy: „Ojej, na pewno się spłoszy”. No to jak się spłoszy, to dobrze. Nie szukamy takiego, co się spłoszy Nieważne, ile mamy lat, zachowujemy się jak trzynastolatkowie. Dorośli, wykształceni ludzie siedzą i sprawdzają, czy ktoś polubił ich zdjęcie albo poserduszkował status. Trudno rozmawiać o miłości, nie wspominając o seksie. W książce poświęcacie mu osobny rozdział. Współczesność to też wiele nowych pomysłów na realizowanie się w tej dziedzinie. Mam np. taką hipotezę, że branża usług seksualnych straciła z powodu popularności apek, dzięki którym seks można mieć szybko i za darmo. Co jeszcze się stało z seksem? Jakie są Wasze doświadczenia? OLGA: Więcej osób – o ile nie praktykuje otwartych związków – to przynajmniej o nich mówi. Sama akurat jestem monogamiczna, ale zjawisko ciekawi mnie ze względów praktycznych. Wydaje mi się, że to kupa roboty – przecież życie z jednym człowiekiem to mnóstwo zachodu, a co dopiero dzielenie uwagi na kilka osób. MAŁGORZATA: Kompletnie nie znam się na branży usług seksualnych, ale chyba nie ma nic złego w tym, że ludzie, szczególnie kobiety, którzy chcą uprawiać seks, mogą to robić, skoro mają na to ochotę i nie wspierać etycznie wątpliwych inicjatyw. Seks jest przyjemny, robi dobrze na ciało, buduje bliskość. Jest też bardzo trudny. Emocjonalnie trudny. Dlatego często przegrywa z masturbacją i streamingami porno. Jedną z pozytywnych zdobyczy współczesności jest też to, że o seksie można otwarcie rozmawiać. Zamiast, jak radziła królowa Wiktoria, zamknąć oczy i myśleć o Anglii, można powiedzieć partnerowi, co się lubi, a czego nie chce. MAŁGORZATA: Co też czasem prowadzi do dziwnej narracji. Na przykład jeden z moich partnerów mówił: „Proponuję, żebyśmy odbyli stosunek”. To miało być śmieszne, ale nie było. Ogólnie jednak tak, możemy coś zrobić, upomnieć się o rewanż. Przyznać, że pozycja 69 nie jest superwygodna, bo nie można się skupić ani na swojej przyjemności, ani na cudzej. Pozostaje kwestia języka. Ten męski wypracował więcej określeń w seksualnej sferze, bo – jak wiadomo – „kobiety nie uprawiają seksu”. Żałuję, że nie ma np. żeńskiej wersji wspaniałego określenia „walić konia”. Jest „męczyć bułkę”. MAŁGORZATA: A, to tego nie znam! Olga, masz 36 lat. Małgorzata – 42. Jesteście w udanych związkach, które, jak pokazujecie, zbudowałyście po serii wy - wrotek i poharatań. To jedyna recepta? MAŁGORZATA: Chyba nie istnieje coś takiego jak „jedyna recepta”. Ale wydaje mi się, że dobrze przejść swoje i zrozumieć dzięki temu – znowu – czego się chce. Dowiadujemy się tego w bojach, w poprzednich związkach. Gdy Francis Bacon chciał namalować papieża Innocentego, to najpierw zrobił siedem różnych szkiców olejnych. Traktujmy nasze poprzednie związki jak te szkice. W swoim pierwszym związku przez pięć lat bałam się powiedzieć partnerowi: „Może zamieszkamy razem?”. A on mieszkał w Sopocie. I dzięki temu, kiedy mój kolejny narzeczony na początku świszczypalił, to umiałam zadać mu pytanie: „ O co ci chodzi?”. Nazwijmy to rozciągniętym w czasie efektem motyla. OLGA: To zależy. Są szczęściarze, którzy mądrzeją razem. Nie powiedziałabym, że koniecznie trzeba nabywać tę mądrość z kolejnymi ludźmi poznanymi na swojej drodze. Ale chyba częściej tak właśnie bywa. Może powiem, co podziwiam u ludzi, którym moim zdaniem udają się związki. Otóż to tacy, którzy nie boją się konfrontacji, mówienia, że coś im się nie podoba. Albo nie boją się, że druga osoba ich odrzuci, więc nie siedzą jak myszy pod miotłą. I nie zakładają, że obie strony czytają sobie w myślach. Technika idzie do przodu, ale wciąż porozumiewamy się za pomocą słów. Tobie się to udaje? OLGA: Wiesz, ja mam za sobą rozwód. Ta decyzja musiała zapaść, bo mimo wielu prób porozumienie okazało się w końcu niemożliwe. A dziś jestem w związku, który od razu stał się poważny. Pandemia przymusiła nas do zamieszkania razem i na dobre nam to wyszło. Więc, odpukując, na razie tak. Nie było Wam trudno dzielić się własnym doświadczeniem? Bo Wasza rozmowa to nie jest czyste teoretyzowanie. Mówicie też o sobie, przytaczacie przykłady. Musiałyście coś w sobie przełamać? MAŁGORZATA: Może jestem skrzywiona przez terapię grupową, na której podkreśla się wagę własnego doświadczenia będącego przykładem dla innych. W zachodnim świecie intelektualnym to się często odrzuca. A ja bardzo chętnie czytam dzienniki, ciekawi mnie, co inni myślą i mówią o sobie. Stąd taki, a nie inny punkt widzenia. Piszemy też we wstępie do książki, że tym się różnią kobiety eseistki od mężczyzn: nie wstydzą się wplatać w opowieść siebie. Mniej teoretyzują. I to jest dobre. OLGA: Mówimy o sobie, ale to nie jest autobiografia. Nasze śmieszne i straszne anegdoty z życia najlepiej potraktować jak rodzaj przypowieści, ilustracji. Mądrość internetu mówi: „ Ludzie są jak słonie, każdy jest inny”, ale myślę, że miewamy czasami dość podobne doświadczenia. Wywiad pochodzi z grudniowego wydania magazynu ELLE.
Wyprzedaż Reserved 2020. Polska sieciówka obniżyła ceny nawet do 50%. Wybrałyśmy 10 modnych rzeczy, które warto kupić
Zimowa wyprzedaż w Reserved już wystartowała! Na stronie internetowej oraz w sklepach stacjonarnych znajdziemy całe mnóstwo ubrań, butów i dodatków przecenionych nawet o połowę. Co warto kupić podczas tegorocznej wyprzedaży?
Choć jesteśmy przyzwyczajeni, że zimowe wyprzedaże zaczynają się zaraz po świętach, w tym roku marka Reserved (tak jak wiele popularnych sieciówek) postanowiła rozpocząć sezonowe obniżki jeszcze przed przed Bożym Narodzeniem. To świetna wiadomość dla wszystkich spóźnialskich, którzy nie kupili jeszcze prezentów lub dla tych, którzy wciąż poszukują idealnej świątecznej stylizacji. Ubrania, buty oraz akcesoria w kategorii damskiej i męskiej a także kolekcja dziecięca zostały objęte promocją sięgającą nawet -50%. Czas wyprzedaży to jak co roku idealna okazja do uzupełnienia swojej garderoby o sezonowe hity a także ponadczasowe klasyki, które teraz dostaniecie w bardzo atrakcyjnych cenach. Dlatego zanim klikniecie na ekranie “Dodaj do koszyka”, warto poświęcić chwilę na przemyślenie i zaplanowanie zakupów. Aby ułatwić wam to zadanie, przejrzałyśmy tegoroczną wyprzedażową ofertę Reserved i specjalnie dla Was wybrałyśmy 10 najpiękniejszych rzeczy, które przez długi czas nie wyjdą z mody. Zimowa wyprzedaż Reserved 2020 - co warto kupić? Podczas sezonowych obniżek, warto polować na produkty, które posłużą nam przez kilka następnych sezonów. Dlatego klasycznie nasze zestawienie zaczynamy od okryć wierzchnich. To idealny moment aby kupić klasyczny wełniany płaszcz lub grubą puchową kurtkę w dużo niższej cenie. Naszą uwagę szczególnie zwrócił płaszcz ze sztucznego baranka oraz pikowana puchowa kurtka w kolorze przygaszonej mięty. Kolejny must-have na naszej liście to ciepły sweter. W przecenionej ofercie marki Reserved znalazłyśmy mnóstwo pięknych modeli. Wybór jest niezwykle szeroki. Od klasycznych, ponadczasowych dzianin do sezonowych trendów. Choć nie było łatwo, nasz wybór padł na długi sweter z obszernym golfem. Nie mogłyśmy także przejść obojętnie obok satynowego kompletu - marynarki oraz spodni z kolekcji Redesign. W takim zestawie chętnie spędzimy święta lub nadchodzącego sylwestra. Nie mogło zabraknąć także koszul. W tej kategorii postawiliśmy na mix klasyki z obecnymi trendami. Ponadczasowa biała koszula z bufiastymi rękawami oraz beżowa bluzka z kopertowym dekoltem sprawdzą się świetnie zarówno od święta jak i na co dzień. Na stronie znalazłyśmy także olbrzymi wybór t-shirtów oraz topów. Z dodatków wybór padł na jasne zamszowe kozaki oraz pikowaną torbę na łańcuszku w stylu Bottega Veneta. A co z sukienkami? Nie, nie zapomniałyśmy o nich. Musimy przyznać, że wybór jest naprawdę duży i choć nie było łatwo wybrałyśmy dwa modele, które skradły nasze serca. Pierwsza to długa czarna sukienka z marszczonej tkaniny. Druga - obcisła midi z prążkowanej dzianiny. Pokochałyśmy ją za kolor. Zdjęcia i aktualne ceny wybranych przez nas rzeczy z zimowej wyprzedaży Reserved 2020 znajdziecie w naszej galerii.
Zmysłowa bielizna nocna oraz stylowe piżamy idealne na długie świąteczne wieczory i poranki w łóżku
Święta to długo wyczekiwany czas spotkań z rodziną. Ale to także czas, kiedy w końcu możemy zwolnić i odpocząć od codziennych obowiązków. Długie wieczory przy ulubionym świątecznym filmie, z kubkiem gorącego kakao lub grzanym winem a także leniwe poranki ze śniadaniem do łóżka, kawą i rozmowami do południa. Która z nas tego nie lubi? Aby jeszcze pełniej celebrować ten magiczny czas w roku warto spędzić go w pięknym stroju. Także w łóżku.
Stylowa piżama Idealna piżama musi być przede wszystkim wygodna ale kto powiedział, że nie może być przy tym ładna. Wybór jest naprawdę duży. Klasyczna, przyjemna w dotyku bawełna, miękka flanela a także nieśmiertelna bieliźniana satyna. Możesz postawić na jednolity komplet lub stworzyć swój własny, dowolnie mieszając topy z piżmowymi spodniami. Jeśli zależy Ci na świątecznych wzorach, oczywisty wybór pada na czerwoną kratę. Im bardziej przytulnie, tym lepiej. Niezależnie na co się zdecydujesz, wiemy, że poranne rozstanie z wygodnym i miękkim zestawem będzie bardzo trudne. Satynowa halka Najbardziej elegancka i zmysłowa ze wszystkich piżam. Może być obszyta koronką lub zupełnie gładka. Jedno jest pewne - w każdym wydaniu prezentuje się ultraseksownie. Piękne modele znalazłyśmy na stronie marki Etam. Jeśli szukacie modelu w świątecznym klimacie, postawcie na kolor. W tym wypadku najlepiej sprawdzi się czerwień lub śnieżna biel. Jesteśmy pewne, że ten element garderoby będziecie chętnie nosić nie tylko podczas Bożego Narodzenia. Koronkowa bielizna Nic tak nie pobudza wyobraźni jak piękna koronkowa bielizna. Idealna do świątecznych stylizacji ale także i do łóżka. W końcu, kto powiedział, że musisz rozstać się z nią zaraz po bożonarodzeniowej kolacji? Delikatne koronkowe braletki lub welurowe komplety mogą równie dobrze posłużyć nam za piżamę. Gwarantujemy, że w takim stroju będziesz chciała zostać w łóżku jak najdłużej. Przytulny szlafrok Może być dodatkiem do piżamy lub bielizny ale śmiało możesz nosić go także solo. Jeśli w chłodne wieczory lubicie otulić się czymś miękkim i przyjemnym w dotyku świetnie sprawdzi się szlafrok w stylu cosy chic, wykonany np. z pluszowych tkanin. Dla fanek elegancji i szyku obowiązkowy model to ten z satyny, wykończony zmysłową koronką. Body Podobnie jak w przypadku bielizny, romantyczne body sprawdzi się idealnie jako element nocnego stroju. Naszą uwagę skupiły szczególnie welurowe modele marki Undress Code, które poza sypialnią chętnie nosiły byśmy także na co dzień. Wygodne dodatki Aby świąteczne wieczory i poranki były jeszcze milsze i jeszcze bardziej przytulne nie możemy zapomnieć o dodatkach. Skarpetki ze świątecznymi wzorami czy ciepłe kapcie to prawdziwy must-have. A jeśli do snu potrzebujesz wyciszenia i zupełnej ciemności polecamy satynowe opaski na oczy.
7 bestsellerowych zapachów, które sprawdzą się idealnie jako świąteczny prezent
Choć nie wszyscy tak myślą, my uważamy, że perfumy to świetny pomysł na świąteczny prezent dla bliskiej osoby. Istnieją przecież zapachy kultowe i ponadczasowe a jednocześnie na tyle uniwersalne, że spodobają się nawet osobom o bardzo wymagającym guście. Oto “szczęśliwa siódemka”, w której znajdziecie sprawdzone perfumy zarówno dla Pań jak i Panów, które każdy chciałby znaleźć pod choinką.
Jeśli świat perfum nie jest wam szczególnie bliski, przychodzimy z pomocą. W naszym zestawieniu znalazło się 7 kultowych zapachów, które zadowolą najbardziej wybredne nosy. Znajdziecie w nim zarówno wody perfumowane jak i wody toaletowe. Jeśli zastanawiacie się jaka jest między nimi różnica i która z nich będzie lepszym wyborem, warto zapoznać się z ogólną charakterystyką obu rozwiązań. Podstawowe różnice i wskazówki co do wyboru produktów znajdziecie na blogu Super-Pharm a wszystkie zapachy, kupicie już teraz na superpharm.pl w wyjątkowych świątecznych cenach. Lancome - La Vie Est Belle Flagowy zapach francuskiej marki, to subtelna elegancja zamknięta w minimalistycznej fiolce. Uwielbiany przez kobiety na całym świecie. La Vie Est Belle to unikalna kwiatowo-owocowa kompozycja. Znajdziemy w niej m.in. nuty czarnej porzeczki, jaśminu oraz paczuli. Słodkie tony sprawiają, że zapach ten kojarzy się nam z wiosną, jednak idealnie sprawdzi się o każdej porze roku, wprowadzając optymistyczny i radosny nastrój. Calvin Klein - Euphoria Uznawane za jeden z najseksowniejszych zapachów na rynku. Orientalne piżmo i mahoń, zestawione na zasadzie kontrastu z owocem granatu i kwiatowymi nutami orchidei, to zmysłowość zamknięta w butelce. Bezbłędnie podkreślą charakter wielu kobiet, uwalniając tym samym ich tajemniczą i uwodzicielską naturę. Giorgio Armani - Si Perfumy, które niezmiennie utrzymują się w czołówce najchętniej kupowanych damskich zapachów. Stworzone w hołdzie dla wszystkich nowoczesnych kobiet ceniących sobie elegancję i klasę. Si to siła, zmysłowość i namiętność. Warta podkreślenia jest także trwałość i intensywność perfum. W akordzie bazowym dominują nuty drzewne, wanilia oraz paczula a całość uzupełnia czarna porzeczka, frezja i róża. Carolina Herrera - Good Girl Prawdziwie kultowe perfumy, których nikomu nie trzeba przedstawiać. Charakterystyczny flakon zostaje w pamięci równie długo co wyrazisty zapach. Połączenie tuberozy, jaśminu, kakao i bobu tworzy śmiałą i wyrafinowana kompozycję obok której nie przechodzi się obojętnie. Utożsamiane z kobietą wyrazistą, zuchwałą, niezależną a przy tym niezwykle promienną i intrygującą. Versace - Bright Crystal Ten zapach na rynku obecny jest już ponad 14 lat a wciąż cieszy się niesłabnącą popularnością wśród kobiet. Jest to bardzo świeża kompozycja, która łączy w sobie łagodne kwiatowe nuty magnolii i piwonii z piżmowym akcentem. Znajdziemy tam także orzeźwiające cytrusy jak np. granat czy yuzu. Stworzone z myślą o zmysłowej, pewnej siebie kobiecie. Hugo Boss - Bottled Od chwili swojej premiery w 1998 roku, nieustannie symbolizują współczesną męskość. To zapach dynamiczny i ponadczasowy. Podkreśla elegancję, kreuje mężczyznę sukcesu, spełnionego w życiu prywatnym i zawodowym. Dzięki wyrafinowanym i uwodzicielskim nutom jabłka, cynamonu i drzewa sandałowego, kompozycja ta wciąż uchodzi za klasyczny zapach dla mężczyzny w każdym wieku. Paco Rabanne - 1 Million Sukces, luksus i niebywała pewność siebie zamknięte w geometrycznym flakonie. Tak w skrócie możemy opisać ten kultowy zapach. W 1 Million uderzają nas wyraźne nuty drzewno-przyprawowe, uzupełnione m. in. o zapach róży i czerwonej mandarynki. Wielu mężczyzn z pewnością doceni tę niezwykle trwałą i wyjątkową kompozycję.
„Billie Eilish: The World’s A Little Blurry” - premiera dokumentu o życiu młodej wokalistki
Czy są tutaj fani Billie Eilish? Jeśli tak, mamy dla was świetną wiadomość! Już za dwa miesiące odbędzie się premiera filmu dokumentalnego o życiu amerykańskiej piosenkarki. Zadebiutuje on w Apple TV+ 26 lutego 2021 i będzie dystrybuowany w kinach na całym świecie.
Choć jest dopiero nastolatką, na swoim koncie ma już pasmo niesamowitych sukcesów. Statuetki Grammy czy Billboard Music Award to jedne z ważniejszych branżowych nagród, jakimi może pochwalić się 19-letnia artystka. Przez niecałe trzy lata działalności muzycznej Billie Eilish zgromadziła wokół siebie miliony wiernych fanów na całym świecie. W swoim pierwszym filmie dokumentalnym zabiera nas w podróż do swojego codziennego świata, przedstawiając widzom swoją historię. Zajrzymy wspólnie do studia nagraniowego, na trasę koncertową oraz obejrzymy prywatne archiwalne nagrania. Fani będą mogli przyjrzeć się jej drodze do statusu międzynarodowej gwiazdy, ale także dowiedzieć się wiele o jej życiu poza sceną. Dokument został wyreżyserowany przez uznanego twórcę R.J. Cutlera, a za jego produkcję odpowiedzialne jest Apple Original Films we współpracy z Interscope Films, The Darkroom, This Machine oraz Lighthouse Management & Media. Co o samym filmie mówią jego twórcy? "Billie Eilish: The World’s A Little Blurry” to historia dojrzewania słynnej wokalistki oraz jej drogi do światowej kariery. Dzieło wyreżyserowane przez uznanego twórcę R.J. Cutlera to pogłębione, intymne spojrzenie na podróż niezwykłej nastolatki, od momentu 17. urodzin, życia w trasie, na scenie, w domu rodzinnym, przy nieustannym pisaniu, nagrywaniu oraz zapis wydarzeń związanych z premierą debiutanckiej płyty „WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO?". W sieci pojawił się już trailer zapowiadający dokument o historii młodej wokalistki. Możemy w nim zobaczyć m.in. fragmenty prywatnych domowych nagrań oraz zakulisowe ujęcia z koncertów. View oEmbed on the source website Julia Pośnik śpiewa i rapuje piosenki schaftera, Billie Eilish i Harry'ego Stylesa [ELLE Music Game]>>
Stylowa biżuteria idealna do świątecznych stylizacji (i nie tylko)
Czas bożonarodzeniowych spotkań zbliża się wielkimi krokami. Choć w tym roku świętować będziemy w nieco mniejszym gronie niż zwykle, nie musimy z tego powodu rezygnować ze świątecznych stylizacji. Aby dodać im blasku, warto pomyśleć o dodatkach, a dokładniej - o biżuterii.
Uwielbiamy dodatki. To właśnie one potrafią sprawić, że nasza stylizacja nabierze charakteru. Dlatego w naszych świątecznych zestawach nie może zabraknąć pięknej biżuterii, która doda elegancji i wyrazu. Wybrałyśmy najbardziej stylowe modele naszyjników, pierścionków i bransoletek, które będziemy nosić podczas tegorocznych świąt, a także (ze względu na ich uniwersalność i ponadczasowość) na wiele innych okazji. Pierścionek z kamieniem Nie ma znaczenia czy będzie to onyks, kwarc czy lapis. Pierścionek ozdobiony kamieniem to prawdziwa klasyka, która sprawdza się idealnie w każdym wydaniu. Nie są tak zobowiązujące jak te z brylantem, a dają równie czarujący efekt. Jeśli lubicie styl vintage, zajrzyjcie do szkatułek na biżuterię swoich babć. Jeśli jednak nowoczesność jest bliższa Waszemu sercu, polecamy strony polskich marek biżuteryjnych np. Rosa Chains czy Ania Kruk. Z pewnością znajdziecie tam niejeden piękny model. Złote kolczyki Klasyczne koła to ponadczasowy i zawsze trafiony dodatek, który bezbłędnie podkreśla stylizację. Jednak w okresie świątecznym możemy trochę zaszaleć. Co powiedzie na kolczyki zdobione koralikami lub kryształami? A może złote klasyki o niecodziennym kształcie lub rozmiarze? Jednej i drugiej opcji mówimy zdecydowane tak. Efektowny naszyjnik Jeśli chcecie, żeby to on grał pierwsze skrzypce wśród dodatków, postawcie na gruby złoty łańcuch jak u Bottega Veneta lub długi kaskadowy naszyjnik z zawieszkami. Natomiast, jeśli ozdoba na szyi ma być tylko delikatnym akcentem, bądź stylizacja jest na tyle okazała, że nie potrzebuje aż tak wyrazistej biżuterii, świetnie sprawdzi się delikatny łańcuszek z minimalistycznym dodatkiem np. kryształkiem lub kulką z masy perłowej. Sygnet Przez swój masywny wygląd i wagę, traktowany były jako ozdoba przeznaczona wyłącznie dla mężczyzn. Jednak obecnie, wyraziste sygnety podbijają serca kobiet. Te klasyczne, złote będą pięknym dodatkiem również przy codziennych stylizacjach. Na większe okazje polecamy sygnety zdobione kamieniami szlachetnymi lub te z tłoczeniami i rzeźbieniami. Nam do gustu szczególnie przypadły modele Nebula oraz Wave, młodej polskiej marki Dobro Jewellery. Minimalistyczne bransoletki Co tu dużo mówić. Bransoletki to element biżuterii, który ma w swoich zbiorach chyba każda kobieta. Jeśli jednak przed świętami zdecydujecie się na nowy zakup, podpowiadamy. Nasze serca skradły delikatne bransoletki z minimalistyczną zawieszką. Idealnie zagrają z sukienkami, koszulami a także (gdy odejdziemy już od stołu) ze świątecznymi sweterkami. Kolczyki z masą perłową Ulubiona ozdoba Coco Chanel. Synonim elegancji i klasyki. Choć najczęściej występują w niewielkich rozmiarach, potrafią zrobić olbrzymi efekt. Bez wątpienia będą obowiązkowym elementem naszych bożonarodzeniowych stylizacji, z którym nie będziemy chciały się rozstać przynajmniej do końca karnawału.