Meg Dmitruk, modelka czerwcowej okładki ELLE, zdradza nam swoje ulubione miejsca w Paryżu
Na co dzień mieszka w Paryżu, choć jak sama podkreśla, nie przeprowadziła się tam ze względu na karierę. Ta zresztą rozwija się świetnie – Meg ma na koncie współprace z największymi domami mody: od Gucci i Louis Vuitton, przez Chloé, aż po Jacquemusa. Teraz do tej listy dopisuje swoją drugą okładkę Elle – tym razem w sportowym wydaniu, pozując na terenie AWF-u w projektach prosto z wybiegów.
Jak zaczęła się Twoja kariera modelki? Meg Dmitruk: 2,5 roku temu przeprowadziłam się do Paryża na studia magisterskie na kierunku stosunki międzynarodowe. Nie myślałam wtedy o modelingu, ale znajomi przekonali mnie, że warto spróbować. Tuż przed wyjazdem podpisałam w Warszawie kontrakt z Selective Management jako agencją matką. Po przyjeździe do Paryża we wrześniu podpisałam umowę z agencją WOMEN, a już niecały tydzień później zaczęły się castingi na fashion week. Miałam to szczęście, że zostałam zabookowana na pokaz Louis Vuitton exclusive oraz ich kampanię. Czy przeprowadzka do Paryża była kluczowa dla rozwoju Twojej kariery? Paryż nie bez powodu nazywany jest stolicą mody – miasto jest przepełnione ludźmi z tej branży. Mieszkanie tutaj z pewnością sprzyja pod względem logistycznym, ponieważ dzieje się tu naprawdę dużo projektów. Natomiast nie przeprowadziłam się do Paryża dla mody. Zawsze chciałam mieszkać w tym mieście, a kontynuacja studiów była do tego idealną okazją. Jaka praca była dla Ciebie dotychczas najważniejsza? Nie wiem czy najważniejsza, ale bardzo dobrze wspominam pokaz pierwszej kolekcji Chemeny Kamali dla Chloé. Wolisz pracować przy sesjach czy pokazach? Wolę pokazy. Co jest największym wyzwaniem w modelingu? Nieprzewidywalność – nie da się niczego zaplanować z wyprzedzeniem, ponieważ większość prac jest potwierdzana zaledwie dwa/trzy dni wcześniej. Czy media społecznościowe odgrywają dużą rolę w Twojej pracy? Nigdy nie patrzyłam na swoje social media pod kątem budowania kariery. Prowadzę je raczej organicznie, dzieląc się wycinkami swojego życia, którego częścią jest dziś modeling. Korzystam głównie z Instagrama, nie mam TikToka. Masz ulubionego projektanta lub markę? Nie umiem jednoznacznie odpowiedzieć, ale gdybym mogła przenieść się w czasie, to pewnie byłoby to Gucci w erze Toma Forda. A co charakteryzuje Twój styl osobisty? Myślę, że przede wszystkim minimalizm, ale bez przesady – lubię mocniejsze akcenty, na przykład w formie akcesoriów. Kocham także wyszukiwać vintage perełki. Stałaś się bohaterką numeru sportowego, więc to idealna okazja, by zapytać czy coś trenujesz? Od dziecka jeżdżę konno, ale w Paryżu regularne uprawianie jeździectwa jest dość skomplikowane. Poza tym biegam oraz od ponad roku uczę się gry w tenisa – i właśnie na niego w ostatnim czasie mam największą zajawkę. A dla równowagi co jest Twoim guilty pleasure? Uwielbiam słodycze, szczególnie wszelkiego rodzaju desery i wypieki czekoladowe. Nigdy zbytnio nie zwracałam uwagi na to, co jem, podchodzę do tego intuicyjnie. Na koniec czy możesz polecić swoje paryskie perełki? Bistrot Paul Chene na kolację, hotel Chateau Voltaire na pyszne koktajle oraz Chez Jeanette, czyli najlepsze miejsce do people watchingu. Meg Dmitruk na wybiegu:
Piątka ze stylu. Cher właśnie skończyła 80 lat – czym charakteryzuje się styl ikony?
Jak nikt inny potrafiła nosić pióra, cekiny, a także odważnie odsłaniać ciało. Jej kultowe looki opierają się jednak przede wszystkim na pewności siebie oraz nieustannym łamaniu konwenansów.
Cher nie bez powodu zyskała miano ikony sceny – zdobyła Oscara, Grammy, Emmy i Złote Globy, a przy tym stworzyła wiele niezapomnianych momentów w popkulturze. Od programu The Sonny & Cher Comedy Hour, przez filmy Wpływ księżyca i Syreny, po muzyczne hity takie jak Believe, If I Could Turn Back Time oraz Strong Enough. Jednak nie tylko przemysł rozrywkowy zyskał na talencie artystki. Cher przez dekady wyznaczała także trendy w modzie, na zawsze zmieniając sposób, w jaki celebryci prezentują się na czerwonym dywanie. Wyszukane stroje zdobione koralikami, piórami i cekinami przeplatały się w jej garderobie ze śmiałym eksponowaniem ciała. Ogromny wpływ na jej wizerunek miała przyjaźń z Bobem Mackie'm. Projektant po raz pierwszy ubierał Cher na planie The Carol Burnett Show, w którym artystka była gościnią. Duet od razu się dogadał i przez lata ściśle współpracował, tworząc kreacje, które zachwycają do dziś. „Zawsze ryzykowałam i nigdy nie martwiłam się o to, co świat sobie o mnie pomyśli” – mówiła artystka. Mając to w pamięci, przypominamy pięć jej kultowych stylizacji. The Sonny & Cher Comedy Hour, 1972 Cher zdobyła rozpoznawalność, śpiewając w duecie Sonny & Cher, który tworzyła wraz ze swoim pierwszym mężem, Sonnym Bono. Na fali popularności w 1971 roku para otrzymała własny program rozrywkowy – The Sonny & Cher Comedy Hour, który łączył skecze komediowe, występy muzyczne oraz ekstrawaganckie kostiumy. Co ciekawe, artystka uznawana jest za jedną z pierwszych kobiet, które odsłoniły pępek w telewizji, a w USA zasadniczo pierwszą. Doskonałym tego przykładem jest kreacja z sesji promocyjnej z 1972 roku – złota suknia z wycięciami projektu Boba Mackie’go. Met Gala, 1974 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2026/05/GettyImages-139124507-f50b9f2.jpg" width="723" height="1024" alt="NEW YORK CITY - NOVEMBER 20: Singer Cher, fashion designer Bob Mackie and Cher's friend Paulette Betts attend The Metropolitan Museum of Art's Costume Insitute Gala Exhibition "Romantic and Glamorous Hollywood Design" on November 20, 1974 at The Metropolitan Museum of Art in New York City. (Photo by Ron Galella/Ron Galella Collection via Getty Images)" title="The Metropolitan Museum of Art's Costume Insitute Gala Exhibition "Romantic and Glamorous Hollywood Design"" /> Cher stała się mistrzynią „naked dress”, czego dowodem jest jej pierwsza Met Gala. Gwiazda wywołała sensację, mając na sobie przylegającą, transparentną suknię, wysadzaną kryształkami i wykończoną białymi piórami. Na wydarzeniu towarzyszył jej Bob Mackie, który oczywiście był autorem kreacji. Kilka miesięcy później wokalistka pojawiła się w tym samym projekcie, odsłaniającym sutki, na okładce magazynu Time. Zdjęcie wzbudziło ogromne kontrowersje – w niektórych stanach wydanie zostało nawet zakazane. Jak wspomina jednak projektant, zainteresowanie było tak duże, że numer wyprzedał się błyskawicznie. Prześwitujący strój Cher na lata zdefiniował trendy i zyskał status absolutnej ikony. Gala Oskarów, 1986 Podczas 58. ceremonii rozdania Oscarów Cher wręczyła nagrodę dla najlepszego aktora drugoplanowego. Choć sama rozwijała wówczas karierę aktorską, twierdziła, że Akademia nie traktowała jej poważnie ze względu na wizerunek. W ramach manifestu postanowiła założyć stylizację, która będzie wyrazista i odda jej osobowość. Bob Mackie przygotował dla niej cekinowy komplet z obniżoną talią. Odsłonięty brzuch nie był jednak najbardziej odważnym elementem kreacji – największe wrażenie robiło monumentalne nakrycie głowy, będące połączeniem irokeza oraz indiańskiego pióropusza. Aktor Don Ameche, który odebrał statuetkę z rąk Cher, żartobliwie stwierdził, że to dzięki jej strojowi jego zdjęcia obiegły prasę następnego dnia. Gala Oskarów, 1988 60. ceremonia wręczenia Oscarów okazała się dla Cher wyjątkowo szczęśliwa – artystka otrzymała statuetkę dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej za film „Wpływ Księżyca”. Na gali pojawiła się w kolejnej wersji „naked dress” od Boba Mackie’go. Kreacja była ozdobiona kryształami w taki sposób, że przypominała stanik z frędzlami oraz spódnicę typu sarong. Jak wspomina aktorka, sandały na obcasie były tak niewygodne, że ostatecznie je zdjęła. A gdy pozowała do zdjęć obok Michaela Douglasa, laureata Oscara dla najlepszego aktora, po prostu stanęła na palcach. Trasa koncertowa, 1992 Cher jest znana nie tylko z błyszczących sukienek, lecz także z seksownych body, w których występowała na scenie – jednym z najbardziej kultowych był czarny kostium z mocnymi wycięciami. Artystka zestawiała go ze skórzaną kurtką oraz burzą loków – fryzurą, która stała się jej znakiem rozpoznawczym. Wokalistka wielokrotnie wracała do tej estetyki, występując w podobnym zestawie m.in. podczas MTV Video Music Awards 2010 oraz Billboard Music Awards 2017.
Piątka ze stylu. W 100. rocznicę urodzin Elżbiety II wspominamy jej najważniejsze stylizacje
Kolorowe płaszcze i wyszukane kapelusze stały się jej znakiem rozpoznawczym. Wizerunek królowej to jednak znacznie więcej niż tęczowa paleta barw.
Elżbieta II była najdłużej panującą królową w historii, rządząc Wielką Brytanią przez 70 lat i 214 dni. W tym czasie wykreowała niezwykle charakterystyczny wizerunek – jaskrawe płaszcze i niewielkie kapelusze noszone podczas publicznych wystąpień, a także tweedy, tartany i chusty na głowę wybierane poza służbą. Mówi się, że jej wybory w kwestii ubioru odzwierciedlały osobisty styl, a nie podążanie za trendami. Według ekspertów pomagało to budować poczucie spójności i trwałości brytyjskiej monarchii. Mimo to królowa nigdy nie pozostawała obojętna wobec świata mody. Jej garderoba stanowi dowód szacunku dla rzemiosła i ponadczasowej elegancji. Co więcej, od 2018 roku przyznawana jest nagroda jej imienia dla wschodzących brytyjskich projektantów, a pierwszą statuetkę monarchini wręczyła osobiście Richardowi Quinnowi podczas londyńskiego fashion weeku. Z okazji setnej rocznicy urodzin Elżbiety II w The King's Gallery w Pałacu Buckingham otwarto wystawę prezentującą dziesięć dekad stylu królowej. Obejmuje ona ponad 300 eksponatów, z których wiele pokazywanych jest po raz pierwszy. To jak dotąd największa i najbardziej kompleksowa prezentacja garderoby brytyjskiej monarchini, którą można oglądać w Londynie od 10 kwietnia do 18 października 2026 roku. A dziś my również dołączamy do tej celebracji, przypominając pięć ikonicznych stylizacji – od sukni ślubnej po strój z 90. urodzin. Ślub 1947 Elżbieta II podobno zakochała się w Filipie, księciu Grecji i Danii, od pierwszego wejrzenia. Zgodnie z wolą króla, aby wziąć ślub, musieli jednak poczekać do 21. urodzin księżniczki. Ceremonia odbyła się 20 listopada 1947 roku w Londynie. Choć wojna zakończyła się dwa lata wcześniej, w Wielkiej Brytanii wciąż obowiązywał system racjonowania tkanin, dlatego setki kobiet z całego kraju wysyłały księżniczce własne talony na ubrania. Za suknię odpowiadał Norman Hartnell – ówczesny główny krawiec rodziny królewskiej. Jego projekt był zainspirowany obrazem „Primaverą” Sandro Botticelliego i miał symbolizować odradzanie się kraju. Strój wykonano ze sztywnej satyny w kolorze kości słoniowej, którą ozdobiono kwiatowymi motywami. Część z nich została wycięta z sukni i przeniesiona na tiulowy welon, dzięki czemu oba elementy tworzyły harmonijną całość. Koronacja 1953 Oficjalna koronacja Elżbiety II odbyła się 2 czerwca 1953 roku, choć na tron wstąpiła rok wcześniej, tuż po śmierci swojego ojca. Suknia uszyta na tę okazję to zdecydowanie jedna z najważniejszych brytyjskich kreacji XX wieku. Za jej projekt ponownie odpowiadał Norman Hartnell, który musiał uwzględnić nie tylko historyczne aspekty stroju, ale także fakt, że była to pierwsza ceremonia w całości transmitowana w telewizji. Kreacja została wykonana z białej satyny i ozdobiona haftami przedstawiającymi kwiatowe symbole Zjednoczonego Królestwa – angielską różę, szkocki oset, irlandzką koniczynę oraz walijski por. Pojawiły się również motywy roślinne symbolizujące dominia brytyjskie, m.in. Kanadę, Australię czy Indie. Hafty bogato zdobiono perłami, kryształami, koralikami oraz cekinami. Dodatkowo na spódnicy projektant umieścił wyjątkowy szczegół – haftowaną czterolistną koniczynę, która miała przynieść szczęście młodej królowej. Wizyta Kennedych 1961 W 1961 roku John i Jacqueline Kennedy odwiedzili Pałac Buckingham, co było ważnym wydarzeniem dyplomatycznym. Oficjalnie spotkanie przebiegło poprawnie, jednak w mediach pojawiły się liczne spekulacje na temat chłodnych relacji między pierwszą damą a królową, którą Amerykanka rzekomo miała w towarzystwie skrytykować za konserwatywność i brak stylu. Niezależnie jednak od plotek gospodyni prezentowała się równie spektakularnie jak gościni. Miała na sobie tiulową suknię balową w odcieniu królewskiego błękitu, zaprojektowaną przez Normana Hartnella. Stylizację uzupełniała biżuteria z diamentami i szafirami, białe rękawiczki oraz srebrna torebka, nadając całości wyrafinowany charakter. Zawody konne 1985 Elżbieta II niemal co roku przyglądała się zawodom jeździeckim podczas Royal Windsor Horse Show. Przy tej okazji sięgała po kwintesencję angielskiego stylu casual: pikowane okrycia wierzchnie, wełniane swetry oraz spódnice w szkocką kratę, utrzymane w stonowanych, ziemistych barwach. Zwieńczeniem stylizacji była chusta wiązana na głowie, która stała się znakiem rozpoznawczym jej stylu off-duty. Królowa najczęściej wybierała wzorzyste apaszki od Hermès. Ten zestaw na przestrzeni dekad stał się podstawą jej nieoficjalnego wizerunku, szczególnie podczas pobytów w Zamku Balmoral – jej ukochanej szkockiej rezydencji. Taki strój był połączeniem funkcjonalności, tradycji i dyskretnej elegancji. 90. urodziny 2016 <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/64/2026/04/GettyImages-522823102-c4d8011.jpg" width="682" height="1024" alt="WINDSOR, UNITED KINGDOM - APRIL 21: Britain's Queen Elizabeth II meets members of the public during a walkabout on her 90th birthday in Windsor, United Kingdom on April 21, 2016. (Photo by Ray Tang/Anadolu Agency/Getty Images)" title="Queen Elizabeth II's 90th Birthday" /> Elżbieta II w dniu swoich 90. urodzin odbyła słynny spacer ulicami Windsoru, witając się z tłumnie zgromadzonymi poddanymi. Monarchini założyła na tę okazję jasnozielony płaszcz wykonany z tweedowego materiału oraz dopasowany kolorystycznie kapelusz. Tradycyjnie dobrała do tego czarną torebkę marki Launer London, mokasyny na obcasie od Gucci oraz białe rękawiczki. Całość dopełniały broszka i perły, z którymi praktycznie nigdy się nie rozstawała. W historii mody królowa Elżbieta II zapisała się przede wszystkim dzięki takim kolorowym kompletom. Zamiłowanie do jaskrawych barw – od limonki przez turkus po fuksję – nie było jednak wyłącznie kwestią estetyki. Wybór wyrazistych stylizacji miał charakter strategiczny – monarchini chciała wyróżniać się w tłumie i ułatwiać poddanym dostrzeżenie swojej sylwetki. Jak sama miała powiedzieć: „Gdybym nosiła beż, nikt nie wiedziałby o moim istnieniu”.
Już nie tylko na plażę. „Sarong skirt” wkracza do codziennych stylizacji it-girls
Tego lata trafi do szaf wszystkich fanek Chloé. To fason, który natychmiast przyciąga uwagę i nadaje ton całemu lookowi.
W 2026 roku „sarong skirt”, czyli spódnica z wiązaniem na biodrach, to już coś więcej niż plażowe pareo. Jeszcze do niedawna była synonimem wakacyjnej beztroski – kojarzyła się głównie z kostiumem kąpielowym, słomkowym koszem i dużym kapeluszem. Dziś przechodzi wyraźną transformację, zyskując dojrzalszy i bardziej elegancki charakter. Wybiegi udowodniły, że nie jest to już jedynie chusta wiązana w talii, lecz pełnoprawny element miejskiej garderoby, który łączy szyk z nonszalancją. Czym charakteryzuje się „sarong skirt” w 2026 roku? Współczesna „sarong skirt” pojawia się w bardziej dopracowanej, konstrukcyjnej formie. Drapowania, wiązania i asymetryczne linie nadają sylwetce rzeźbiarską objętość. Charakterystyczne jest także wrażenie spontaniczności, które tak naprawdę jest wynikiem precyzyjnej pracy z tkaniną. By odejść od plażowych skojarzeń tym razem są wykonane z cięższych i nieprzeźroczystych materiałów – tafty, bawełnianej popeliny, a nawet i skóry. Na wybiegach trend szczególnie wybrzmiał podczas pokazu Chloé na sezon wiosna-lato, gdzie Chemena Kamali odwołała się do idei haute couture. – Wróciłam do czegoś bardzo osobistego – instynktownego gestu drapowania, by nadać kształt, objętość i ruch. Osiągnęłam zwiewność poprzez plisowanie, wiązanie i owijanie. Spontanicznie, ale precyzyjnie – pisze projektantka w notce prasowej. Najbardziej pożądane modele utrzymane są w jednolitej kolorystyce – od przygaszonego różu, przez kremy, po odcienie kawy – co dodatkowo podkreśla ich elegancki, miejski charakter. Jak stylizować „sarong skirt” w mieście? Tu nie potrzeba dużo. By zachować balans warto postawić na minimalistyczną górę. Najłatwiej wybrać body lub opięty top, które pozwolą spódnicy na bycie gwiazdą stylizacji. Całość można uzupełnić sandałami na obcasie i wyrazistą biżuterią, które podkreślą nowoczesny charakter looku. W bardziej eleganckiej odsłonie świetnie sprawdzi się koszula – zwłaszcza biała o męskim kroju, która utworzy ciekawy kontrast do mocno kobiecego dołu outfitu. Do takiego zestawu pasują zarówno obcasy, jak i płaskie baleriny. Innym modowym przełamaniem dla konstrukcyjnej formy spódnicy jest oversize’owy trencz. W każdej z tych wersji „sarong skirt” staje się pełnoprawnym elementem stylizacji, który równie dobrze odnajdzie się na brunchu, jak i podczas wieczornego wyjścia.
Tweed, broszki i torebki: mężczyźni zakochali się w Chanel, udowadniając, że moda nie ma płci
Brak męskiej linii w Chanel? Dla najbardziej stylowych mężczyzn to żaden problem. Jacob Elordi, Harry Styles, A$AP Rocky, a teraz także Pedro Pascal udowadniają, że moda nie uznaje granic płci.
Chanel oficjalnie nie produkuje odzieży męskiej, co stanowi dość unikalną strategię. Dziś większość luksusowych domów mody posiada linię homme – m.in. Dior, Hermès, Celine, Louis Vuitton czy Saint Laurent. Dlatego gdy ostatni rok przyniósł liczne zmiany na stanowiskach dyrektorów kreatywnych – również w Chanel, gdzie rolę objął Matthieu Blazy – wiele osób liczyło, że ten stan rzeczy ulegnie zmianie. W końcu w ramach marki funkcjonują już dedykowane linie męskie: zapachy (na czele z Bleu de Chanel, którego ambasadorem jest Timothée Chalamet), zegarki, a nawet kosmetyki do makijażu Boy de Chanel. Co więc z ubraniami? Zasadniczo ich nie ma, jednak na czerwonym dywanie coraz częściej możemy podziwiać mężczyzn w Chanel… Kto ostatnio nosi Chanel? Pedro Pascal W tym tygodniu media obiegła informacja, że oficjalnym ambasadorem Chanel został Pedro Pascal. Wybór nie wywołał zaskoczenia, bo aktor już pojawiał się w kreacjach francuskiego domu mody. Zaczęło się od debiutanckiego pokazu Matthieu Blazy’ego, na który został zaproszony do pierwszego rzędu. Jego obecność natychmiast rozgrzała media społecznościowe, a uwagę przykuły jego damskie okulary oraz torebka. Kolejne modowe poruszenie wywołał podczas gali Oscarów, gdzie zaprezentował się w looku na zamówienie – smokingowej koszuli ozdobionej dużą, kwiatową broszką. Doskonale uosabia to współczesne podejście do męskości, które odchodzi od sztywnych reguł na rzecz wrażliwości i odwagi w wyrażaniu siebie. Jak podkreślił gwiazdor w notce prasowej: „Uwielbiam wizję Matthieu – jest silna, elegancka i niezwykle ciepła. W jego świecie naprawdę jest miejsce dla każdego. Jestem szczęśliwy i zaszczycony, że mogę do niego dołączyć, i z ogromną ciekawością czekam na to, co Matthieu zaplanował dla przyszłości Chanel”. A$AP Rocky Innym ambasadorem marki jest A$AP Rocky, który uchodzi za jednego z najlepiej ubranych mężczyzn w show-biznesie (zwłaszcza gdy wybiera Chanel!). Raper wraz z aktorką Margaret Qualley wystąpił w spocie promującym pokaz Métiers d’art w Nowym Jorku. Nic więc dziwnego, że pojawił się również na widowni, gdzie zasiadł w turkusowej marynarce z pierwszej kolekcji Blazy’ego. Uwagę przyciągały także dodatki – duża, bordowa torba z klapą oraz niewielka chain bag. A$AP Rocky pokazał, jak charakterystyczne, pudełkowe fasony Chanel mogą być atrakcyjnym elementem męskiej sylwetki. Jacob Elordi Kolejnym gwiazdorem, który zadaje szyku w projektach Chanel, jest Jacob Elordi. Połączenie uroku Australijczyka i wizji Matthieu Blazy’ego znamy jeszcze z czasów Bottega Veneta, której aktor pozostaje ambasadorem do dziś. Niemniej jednak w trakcie trasy promującej „Wichrowe Wzgórza” obok włoskich garniturów Elordi sięgał również po ubrania z metką Chanel. Największym viralem okazała się stylizacja z konferencji w Los Angeles – krótki żakiet, będący częścią pierwszego looku z kolekcji wiosna-lato 2026. Z czasem zaprezentował się także w czerwonym swetrze czy różowej koszuli z tego samego pokazu. Za każdym razem udowadniał, że estetyka Chanel może wybrzmiewać przekonująco w męskiej odsłonie. Harry Styles Zabawę wizerunkiem od dawna podejmuje także Harry Styles, więc i on nie odpuścił okazji, by sięgnąć po pierwsze kolekcje Matthieu Blazy’ego dla Chanel. Dotychczas dwukrotnie wybrał projekty z nowojorskiej kolekcji Métiers d’Art 2026. Na galę BRIT Awards 2026 założył prążkowany garnitur Chanel oraz wykonane na zamówienie baleriny. A podczas występu w programie Saturday Night Live pojawił się w parterowym żakiecie w zestawie z klasycznymi dżinsami. Muzyk po raz kolejny udowodnił, że granice między modą damską i męską są dziś bardziej płynne niż kiedykolwiek. Co sprawia, że Chanel przekonuje mężczyzn? Po pierwsze, świeżość! „To najbardziej nieoczekiwany element garderoby dla mężczyzny w dzisiejszych czasach” – przyznał w wywiadzie dla WSJ stylista Yashua Simmons. W dobie nieustannej walki o uwagę wybór marki kojarzonej z modą damską staje się skutecznym sposobem na wyróżnienie się. Co więcej, ubrania Chanel w większych rozmiarach należą do rzadkości, co dodatkowo podnosi ich ekskluzywność. Najważniejsze pozostaje jednak łamanie konwenansów. Moda jest przestrzenią swobodnej ekspresji, a dobry projekt broni się niezależnie od płci. Kiedyś to Coco Chanel czerpała inspiracje z męskiej garderoby, a dziś role się odwracają i mężczyźni sięgają po rzeczy z jej domu mody. Wniosek nasuwa się sam – najbardziej stylową rzeczą, jaką mogą zrobić panowie w tym roku, jest założenie tweedowej marynarki, broszki z kamelią lub torebki z podwójnym C.
Co w swojej szafie ma Jessica Mercedes? „U mnie wszystko jest z innej parafii i to właśnie buduje charakter mojej szafy”
„Moda poprawia mi humor, dodaje odwagi i napędza, by podbijać świat” – mówi Jessica Mercedes Kirschner, topowa polska influencerka otwiera przed nami swoją spektakularną garderobę. Tam luksus spotyka codzienność: rzędy torebek Chanel sąsiadują z matami do jogi, a perfekcyjny styl z życiem w ciągłym ruchu.
Jak przystało na zodiakalnego Lwa, uwielbia się wyróżniać. Od dziecka wybiera najoryginalniejsze ubrania. – Zawsze eksperymentowałam z modą, co zwracało uwagę ludzi, nawet zanim powstał blog – wspomina Jessica. – Lubię tworzyć nieoczywiste stylizacje i inspirować innych. Jeśli przy okazji wywołuje to uśmiech, to dla mnie największa wartość – dodaje. Dziś potrafi mówić, że jest nie tylko influencerką, lecz także trendsetterką. – Przez lata byłam bardzo skromna. W Polsce często uczy się nas, żeby się nie wychylać. Dopiero terapia i podróże, od Bali po Hawaje, uświadomiły mi, że mówienie o swoich talentach nie jest pychą. To świadomość własnej wartości. Mam intuicję do trendów i odwagę, żeby wyprzedzać to, co nadejdzie. Od 16 lat pokazuję, jak stylizować modę, wnętrza. Moje treści docierają do setek tysięcy, czasem milionów osób. Wiem, ile pracy za tym stoi. To nie jest efekt jednej stylizacji, tylko konsekwencji i wytrwałości – podsumowuje. Na Instagramie obserwuje ją 900 tysięcy osób. Karierę w sieci zaczynała w 2010 roku, kiedy jeszcze nikt nie myślał, że można się z tego utrzymać. Jako jedna z pierwszych polskich blogerek współpracowała ze światowymi domami mody, zapraszano ją na tygodnie mody. Dziesięć lat temu została wyróżniona statuetką Ikony Stylu ELLE. Za swoje największe osiągnięcie uważa jednak społeczność, którą zbudowała przez lata. – To dzięki niej mogę się rozwijać i tworzyć nowe projekty. – Jej recepta na sukces? Dopracowane stylizacje i tzw. amerykański luz. Nie ma problemu, żeby wyjść na spacer z psem w emu i piżamie. Poza tym jej styl dostosowuje się do sezonu: chłodne miesiące to sportowa wygoda, ciepłe – kolorowe boho. Jessica Mercedes porządki robi nie tylko w szafie Choć na instagramowym profilu ma opis „fashionista outside, yogi inside”, jej druga natura zaczyna ostatnio dominować w garderobie. Niedawno przeprowadziła w niej gruntowne porządki. Po latach pracy jako blogerka zrozumiała, że nadmiar ubrań przytłacza i utrudnia codzienne funkcjonowanie. – Stwierdziłam, że muszę oczyścić swoją szafę tak, żeby wszystko widzieć. Rotacja jest ważna podobnie jak niewielka liczba rzeczy, ale takich, które lubimy i które poprawiają nam humor. Moda ma być przyjemnością. – Ubrań nigdy nie wyrzuca – sprzedaje i przekazuje koleżankom albo potrzebującym. Wierzy, że to przyniesie jej dobrą karmę. Sama też uwielbia drugi obieg. Gdy pytam o ulubione marki, twierdzi, że ich nie ma. – U mnie wszystko jest z innej parafii i to właśnie buduje charakter mojej szafy. Gdy nosi się rzeczy z jednego brandu, łatwo wyglądać jak kopia – mówi. Od lat pozostaje jednak wierna domowi mody Chanel, z którym współpracuje. Możliwe, że sobie to wymanifestowała, bo pierwszą luksusową rzeczą, jaką kupiła, była klasyczna torba Chanel ze złotym logo. Oszczędzała na nią przez kilka lat, dorabiając po szkole. – Pamiętam, że w liceum poleciałam do Paryża, żeby ją kupić. Mówiłam mamie, że chcę zajmować się high fashion, chociaż w naszym domu nie było na to pieniędzy, więc wydawało się to nieosiągalne. Nie wiedziałam jak, ale czułam, że się uda. – I faktycznie, teraz w jej szafie jest nie jeden, ale kilka modeli, z których część otrzymała bezpośrednio od marki. Na przestrzeni lat jej relacja z modą dojrzewała. – Chwilowa dopamina z zakupu czegoś drogiego nie daje prawdziwego spełnienia. Doszłam do wniosku, że żadna liczba bluzek, biżuterii czy torebek nie sprawi, że będę szczęśliwsza. Po przekroczeniu trzydziestki najważniejsza stała się troska o głowę, chodzenie na terapię i dbanie o wnętrze – podkreśla. Jednym z jej sposobów na zachowanie równowagi stała się joga. Trzy lata temu wraz z bratem Justinem ukończyła kurs instruktorski na Bali. – To był moment, kiedy pojawiły się pierwsze zgrzyty i dostrzegłam, jak bardzo to, co robię, jest sprzeczne z tym światem. Dlatego w internecie chcę mówić nie tylko o modzie, lecz także wewnętrznym dobrostanie. Codzienną inspiracją Jessiki Mercedes są lata 70. Łączy się to z kulturą hippisowską, która jest dla Jessiki jedną z największych inspiracji. – Kocham lata 70., co widać zarówno w mojej szafie, jak i domu. Wierzę w poprzednie wcielenia, więc może wcześniej żyłam w tamtej dekadzie? Podoba mi się, jak wolni byli wtedy ludzie. Każdy połączony z muzyką, duchowością i wodą – wszystko, co kocham. – To zainteresowanie często wyznacza kierunek jej podróży. Na mapie ulubionych miejsc znajdują się Los Angeles, Palm Springs, San Francisco, Maroko i Ibiza. Ducha lat 70. czuć także w jej mieszkaniu. W tle rozbrzmiewa muzyka z tamtej dekady, a przestrzeń wypełniają charakterystyczne meble, w tym kultowa sofa Togo. Całość stanowi skarbnicę unikatów. – Wszystko miksuję, kupuję dużo vintage, żeby nie dało się tego skopiować jeden do jednego – mówi. Perełki zbiera z całego świata: dywany są perskie, komoda duńska, lustro włoskie, lampa z Australii. Domatorka? Przyznaje, że gdy jest w Warszawie, to tak. – Albo siedzę w domu, albo podróżuję. W stolicy prawie wszystko gotuję sama, więc rzadko chodzę na miasto. Chcę żyć tak zdrowo jak cool dziewczyny z LA, więc nie imprezuję i czuję się, jakbym była na emeryturze – śmieje się. Ale do emerytury daleko, cały czas jest w biegu, sypie nowymi pomysłami. – Nie można zostawać w tyle, ja zawsze myślę krok naprzód.
Moda bez umiaru. Czy quiet luxury odchodzi w zapomnienie?
Przepych, ekspresja, zabawa - to słowa klucze na nadchodzący sezon. Zdaniem branży subtelnie już było. Teraz przyszedł czas na loud luxury, czyli modę, która nie szepcze, a krzyczy.
Gdy siostry Olsen zaprezentowały kolekcję The Row na lato 2026, media orzekły, że quiet luxury to przeszłość. Dlaczego? Właścicielki marki, która jest synonimem minimalizmu, zaskoczyły sylwetkami zdobionymi piórami, cekinami i frędzlami. Choć większość ich projektów nadal oscyluje wokół ascetycznej estetyki, ukłon w stronę maksymalizmu jest zdecydowanie zauważalny. Pokaz The Row to jednak tylko kropka nad „i” w sezonie zdominowanym przez zmiany. Niski wzrost sprzedaży w sektorze dóbr luksusowych sprawił, że domy mody szukają nowych rozwiązań. Robią to dość radykalnie, wymieniając dyrektorów kreatywnych. Ci z kolei odchodzą od subtelności quiet luxury na rzecz wyrazistości maksymalizmu. Loud luxury opanowało wybiegi na wiosnę-lato 2026 Wśród 15 debiutów największe emocje wzbudziła inauguracyjna kolekcja Matthieu Blazy’ego dla Chanel. Jej finał stał się prawdziwym wiralem za sprawą modelki Awar Odhiang, która zatańczyła na środku wybiegu. Jej kreacja była równie radosna co ona sama. Kremowa bluzka z jedwabiu – klasyczny przykład quiet luxury – zestawiona z wielokolorową, puszystą spódnicą to istny manifest loud luxury. Ten spektakularny strój to zasługa atelier Lemarié, które specjalnie dla marki stworzyło kwiatowe tekstury z piór oraz płatków z jedwabiu, organzy i bawełny. W efekcie dziewczyna Chanel z zachowawczej stała się ekstrawagancka i pełna życia. Louise Trotter, która zajęła miejsce Matthieu Blazy’ego w domu Bottega Veneta, też pożegnała quiet luxury. Skóra intrecciato od stóp do głów, obszerne ramiona w stylu lat 80., wszechobecne frędzle w jej wydaniu stanowiły jednak tylko preludium do prawdziwego widowiska, które zapewniły błyszczące swetry i spódnice w kolorach pomidorowej czerwieni, złocistego pomarańczu i srebrzystego błękitu. Dzięki puszystej fakturze z lekkością falowały z każdym krokiem modelek. Jak przyznała projektantka, powstały one z naszywanych ręcznie włókien z recyklingowanego szkła. W tym przypadku głośny jest nie tylko styl, lecz także cena: od 15 do 25 tysięcy euro. Premierowa kolekcja Demny nie odstawała od wyżej wymienionych. Już same podpisy pod sylwetkami jasno sugerowały, że nowe Gucci jest w duchu loud luxury. Lookbook „La Famiglia” przedstawiał bohaterki, takie jak Miss Aperitivo, La Drama Queen, La Principessa, Primadonna czy La Diva, a każda była ubrana niczym stereotypowa włoska signora: w suknię zwieńczoną piórami, wielkie futro i 15-centymetrowe szpilki. Zmianę nastrojów odczuwają nie tylko debiutanci. Naczelna ekolożka branży, Stella McCartney, też pokusiła się o zabawę fakturami. Uwagę przykuwa przede wszystkim kolorowa rafia formująca sukienki na kształt bombki oraz pióra tworzące eteryczne sylwetki. W trosce o zwierzęta te drugie to roślinna alternatywa Fevvers, która na pokazie Brytyjki miała swoją premierę. Jeszcze mocniejszą wizję zaproponował Anthony Vaccarello, który styl loud luxury praktykuje od dawna. Kolekcja Saint Laurent na wiosnę–lato 2026 jego autorstwa była spektaklem w trzech aktach. W pierwszym pojawiły się pełne dramatyzmu kokardy i przeskalowane kurtki motocyklowe, w drugim – ekscentryczne trencze z półprzezroczystych tkanin, a w ostatnim – falbaniaste suknie przypominające kolorowe chmury. Całość dopełniły gigantyczne klejnoty noszone na piersiach i kolczyki większe od uszu. Vaccarello poświęcił to widowisko silnej i niezależnej kobiecie, bohaterce samego Yves’a, udowadniając, że przepych nie zna granic. I taki jest właśnie głośny luksus. Wbrew pozorom nie opiera się na logomanii ani epatowaniu metką, lecz na odważnych fakturach, intensywnych kolorach, wyrazistych krojach. To stylizacje oparte na maksymalizmie – czasem w postaci balowej spódnicy z tafty, innym razem cekinowej torby czy tuzina pierścionków. W świecie dążącym do uniformizacji moda w wersji loud staje się wyrazem indywidualizmu i fantazji, sposobem na wyróżnienie się. Równocześnie to kontrreakcja na wszechobecny minimalizm i powściągliwość, jakie znamy z podejścia quiet luxury. Nic więc dziwnego, że domy mody, walcząc o znudzonych klientów, zwracają się w tym sezonie ku wizualnie atrakcyjniejszej estetyce, pełnej piór, frędzli, objętości i blasku. Skąd się wzięło loud luxury? Loud luxury to nic nowego. Styl pełny przepychu i dekadencji charakteryzował modę lat 80., którą można nazwać kolebką tej estetyki. W tamtej dekadzie ubrania przestały pełnić funkcję wyłącznie użytkową, stając się manifestem i narzędziem ekspresji. Najlepszym tego przykładem jest power dressing. Kobiety sięgały po władzę nie tylko w korporacjach, lecz także w garderobie. Marynarki o męskim kroju zyskały poduszki i szerokie ramiona, graniczące często z przesadą. Wieczorami królowała moda klubowa: mieniące się cekiny, rockowe skóry i figlarne fasony. Wszystko, by zostać zauważoną – przed ósmą i po dwudziestej. Lata 80. to też czas bezkompromisowego glamouru, który wyrażały mocne dodatki: kapelusze, kolczyki, broszki, paski, rękawiczki. Takie podejście do mody niezwykle trafnie uchwycił serial „Dynastia”. Kultowa produkcja, która ruszyła w 1981 roku, rozkochała widzów zarówno perypetiami bogatej rodziny Carringtonów, jak i modową rewią Alexis (Joan Collins) i Krystle (Linda Evans). Przez dziewięć sezonów kostiumograf Nolan Miller stworzył blisko trzy tysiące ubrań, wśród których dominowały cekinowe suknie, bufiaste rękawy, przeskalowane marynarki, fantazyjne nakrycia głowy oraz nowobogackie futra i etole. Garderoba bohaterek uosabiała ekstrawagancki luksus, który kobiety na całym świecie pragnęły natychmiast kopiować. Poza ulicami i telewizją styl nasycony przepychem królował także na wybiegach. W 1987 roku Yves Saint Laurent zaprezentował kolekcję przepełnioną piórami, z ikoniczną mini noszoną przez Naomi Campbell. Spektakularna faktura sukienki szła w parze z okazałymi kolczykami i pierścieniem. Przez całe lata 80. równie efektowną biżuterię promował Karl Lagerfeld. W jego interpretacji Chanel ociekało złotymi łańcuchami, perłami i zdobnymi guzikami. W gronie mistrzów zaskoczeń i modowej zabawy nie sposób pominąć Christiana Lacroix czy Thierry’ego Muglera, którzy podobnie jak projektanci w obecnym sezonie nie szczędzili środków wyrazu. Co jeszcze łączy współczesny głośny luksus z tamtą dekadą? Niepewność. W czasach kryzysów, inflacji czy niestabilności politycznej moda często skręca w stronę ostentacji i maksymalizmu. W latach 20., po traumie wojny, ubiór zaczął uosabiać radość i zabawę przez frędzle, cekiny i koraliki. Podobnie stało się w latach 80. – choć dla wielu kapitalistów był to okres boomu, w tle istniały napięcia społeczne, recesja, kryzys naftowy i zimna wojna. W tak niepewnym świecie luksus stał się bardziej widoczny, a demonstracja była narzędziem do potwierdzenia statusu. Ten schemat działa i dziś. Brak pokoju i globalnej stabilności sprawia, że moda ponownie przybiera formę eskapizmu. Nadmiar ma komunikować, że sytuacja wcale nie jest zła, a bogactwo form i kolorów – gwarantować wizualną przyjemność. Powrót maksymalizmu na ulice Ostatecznie loud luxury sprowadza się do zabawy konwencją. Według raportu „The State of Fashion 2026” 81 proc. klientów poniżej 35. roku życia wskazuje design i kreatywność jako główny czynnik decydujący o zakupach. To oznacza, że domy mody nie mogą polegać wyłącznie na logo. – Loud luxury zobowiązuje, by umiejętnie żonglować markami. To nie jest pogoń za logomanią, która była silnym zjawiskiem w 2017 roku. Wybieramy charakterystyczne modele, które z daleka są nie tylko widoczne, ale przede wszystkim rozpoznawalne. To one dźwigają status, który ma krzyczeć – mówi stylistka Alicja Werniewicz. Zapytana o stylizacje w tym tonie, dodaje: – Gdy chcemy się wyróżnić, sięgamy po jakościowe tkaniny: jedwab, kaszmir, welur, skórę, futro. Wyraziste kolory stawiamy ramię w ramię z monochromatycznymi. Całość uzupełniamy mocnymi dodatkami: złotą biżuterią, diamentami, zegarkami – Audemars Piguet Royal Oak, Patek Philippe czy Cartier. Na koniec okulary przeciwsłoneczne od Chanel, Saint Laurent, Phoebe Philo. Biżuteria, jak zauważyła Alicja Werniewicz, staje się dziś jednym z najważniejszych nośników loud luxury. Według wymienionego wyżej raportu jej sprzedaż rośnie szybciej niż rzeczy z innych kategorii mody. Natalia Kopiszka, projektantka i właścicielka marki Kopi, chętnie wykorzystuje trend na maksymalizm w swoich projektach. Jej najnowsza kolekcja sygnetów Grandma w pełni to odzwierciedla: okazałe kamienie, mieniące się cyrkonie, odważne formy. – Kluczowe jest, by nie bać się eksperymentować! Ja uwielbiam nosić wiele pierścionków i kilka kolczyków w uszach, bo to dodaje charakteru moim stylizacjom. Biżuteria to sposób na wyrażenie siebie, więc warto bawić się kolorami, kształtami i różnorodnymi materiałami – mówi. Podobną rolę odgrywa makijaż, który coraz częściej staje się narzędziem osobistej ekspresji. Niedościgniony wzór „clean girl” zaczyna męczyć kobiety poszukujące ciekawszych rozwiązań niż idealnie wygładzony kok i make-up no make-up. Pinterest zauważył, że coraz popularniejsze są tematy dotyczące ekscentrycznych makijaży i różnokolorowych paznokci. Dlatego w swoim raporcie trendów na 2026 rok uwzględnił „glitchy glam”, który można interpretować jako nieidealny glamour. Jego cechą charakterystyczną jest wolność: niedopasowane paznokcie, dwukolorowe szminki, jaskrawe cienie do powiek. W miejscu kremu i różu pojawia się kolorowa mascara i słoiczek z brokatem, atrybuty stylu loud. Jest wiele dowodów na to, że dyskrecja wychodzi z mody. Najbardziej widocznym są pióra i frędzle na wybiegach – od The Row, przez Balenciagę, po Ferragamo. Mimo to echo cichego luksusu nie zniknie: jedwabne koszule, kaszmirowe swetry i perfekcyjnie skrojone płaszcze stanowią w końcu fundament praktycznej garderoby. Czasem jednak minimalizm jest niewystarczający. Od mody wymaga się dziś emocji, które budzi bogactwo kolorów, kształtów i faktur. Wszystko wskazuje więc na to, że najlepiej sprawdzi się miks klasyki i szaleństwa, bo, jak głosi hymn lat 80.: „Girls just wanna have fun”.
Ulica pokochała koronkę. Zdradzamy, jak ją stylizować w 2026 roku
It-girls oraz projektanci zafascynowali się koronką już w zeszłym roku. Raport Pinterest Predicts 2026 utwierdza nas jednak w przekonaniu, że ten trend nigdzie nie znika, a tylko zyskuje na sile. Pora na koronkę od stóp do głów!
„Lace up” to jeden z 21 trendów wyznaczonych na ten rok przez Pinteresta. Portal przekonuje nas, że główną inspiracją jest koronkowa serwetka, niczym ta z babcinego stołu. Moda nie lubi jednak dosłowności i wcale nie promuje granny chic. Trendsetterki udowadniają, że koronka może być świeża, zmysłowa i nowoczesna. Podczas fashion weeków pojawiała się w ich stylizacjach w przeróżnych odsłonach – od transparentnych spódnic po długie topy. Wniosek? Koronka dawno przestała być zarezerwowana dla chust wiązanych w pasie czy na głowie. Sprawdźmy, jak stylizują ją dziewczyny z modowych stolic. NOWY JORK – nostalgiczna tunika Dwadzieścia lat temu tunika była obowiązkowym elementem garderoby. Dziś wraca do łask i to w najlepszym wydaniu – z koronkowym wykończeniem. Fashionistki szczególnie pokochały asymetryczne fasony, które noszą z różnymi typami spodni. Aby uniknąć skojarzeń z modą lat 2000., szczególnie sięgają po szersze modele – w Nowym Jorku można było spotkać nawet pełne objętości spodnie bombacho. Warstwowość budują także u góry, zestawiając tuniki z zamszowymi kurtkami, wełnianymi marynarkami lub skórzanymi ramoneskami. MEDIOLAN – sukienka nieromantyczna Sukienka z koronką wydaje się być kwintesencją elegancji, kobiecości i… romantyzmu. Mediolańskie dziewczyny przełamują to, komponując swoje stylizacje na zasadzie kontrastu. Idealnym przykładem jest połączenie cielistej sukienki z rockową kurtką skórzaną oraz ciężkimi bikerami w stylu Miu Miu. Jeśli szykujesz się na wyjście, gdzie nie obowiązuje Cię sztywny dress code, spróbuj właśnie tak wystylizować swoją slip dress. A gdy potrzebujesz bardziej wyrafinowanego efektu, sięgnij po kozaki na wysokim obcasie i skórzany płaszcz do ziemi – nadal z pazurem, ale w bardziej szykownym wydaniu. KOPENHAGA – transparentna spódnica Na fali koronkowej fascynacji popularnością cieszą się także spódnice. Mają one jednak jedną zasadniczą wadę – odsłaniają bieliznę. Dlatego warto podpatrzeć Skandynawki, które doskonale znają się na komponowaniu warstw. Pierwszą alternatywną jest oversizowy T-shirt lub sweter, którego długość przykryje pośladki. Drugą, założenie koronkowej spódnicy na spodnie, choćby ulubioną parę jeansów. Mimo że taka kombinacja może kojarzyć się ze stylem Y2K, to w wersji koronkowej ma dużo więcej szyku niż pierwowzory z początku milenium. PARYŻ – rajstopy nie do pary Paryż to stolica nie tylko haute couture, ale i modowych eksperymentów. Nic więc dziwnego, że tamtejsze trendsetterki zestawiają koronkowe rajstopy z czymś więcej niż klasyczną małą czarną. Sportowa bomberka, materiałowe bermudy i baleriny na obcasie to zdecydowanie ciekawszy sposób na wykorzystanie tego trendu. Rajstopy z koronki (w bieli, jak i w innym kolorze) dodadzą kobiecego pierwiastka do każdej uniseksowej stylizacji. Dlatego następnym razem będąc na dziale z bielizną, przemyśl czy nie potrzebujesz ich dla siebie! LONDYN – kołnierzyk modnej uczennicy Kołnierzyk to detal, który w ostatnich sezonach wyraźnie wybrzmiewa na wybiegach. Dla jednych przywołuje echo stylu preppy, dla innych dworski romantyzm. Niezależnie jednak od interpretacji, koronkowy kołnierzyk warto potraktować jak biżuterię, która wprowadza element zabawy i ekspresji, a nie formę uniformu. Tip od dziewczyn z Londynu – nie wiąż go pod szyją, a wprowadzisz jeszcze więcej luzu.
Miu Miu jesień-zima 2026/27: Miuccia Prada ogłasza wielki powrót uszatek i opasek
Dziewczyna Miu Miu, pewna siebie i niepokorna, zwraca uwagę nakryciami głowy, skórzanymi total lookami i krótkimi sukienkami. To kolekcja łącząca minimalizm z ekstrawagancją.
Miuccia Prada po raz kolejny przedstawiła nowoczesną wizję kobiecości. W kolekcji Miu Miu na sezon jesień-zima 2026/27 prostota formy spotkała się z charakterystyczną dla marki przewrotnością. „Czułość, miłość, troska. Ubrania otulają ciało, podkreślając i doceniając to, co znajduje się w środku” – czytamy w notce dotyczącej pokazu. Projektantka skupiła się na ciele, chcąc podkreślić jego zmysłowość i autonomię. Jednocześnie ubrania potraktowała jako sposób na samoochronę, czego wyrazem były obszerne czapki, ciepłe rękawiczki oraz podszewki z owczej skóry. Wizualnie była to celebracja kontrastów – krótkie formy zestawiono z długimi, cekinowe klapki z ciężkimi traperami, a lekkie tkaniny z futrami. Jednym z najważniejszych elementów kolekcji były sukienki mini o prostych liniach. Występowały w różnorodnych materiałach – od miękkich dzianin, przez pomiętą skórę po techniczne tkaniny. Ich jedyną ozdobą były kokardki (jak pisze projektantka inspirowane bielizną). Sukienki pojawiały się solo lub w zestawieniu z okryciem wierzchnim. Wśród kurtek dominowały modele wykończone pluszowymi brzegami, a obok nich skórzane płaszcze, futra oraz skrócone wiatrówki. Miuccia Prada zaproponowała również nową wersję tailoringu, w której spodnie są tak długie, że suną po ziemi. Garniturowe zestawy występowały zarówno w wełnie, jak i skórze. W pierwszym przypadku uzupełniały je marynarki z paskiem pod biustem, w drugim – krótkie kurtki odsłaniające niski stan spodni. Kolorystyka kolekcji pozostawała stosunkowo oszczędna: dominowały odcienie szarości, beżu i brązu, od czasu do czasu przełamywane śliwkowymi akcentami. Sylwetki były czyste, skoncentrowane na proporcji i strukturze. Dopiero w ostatniej części pokazu pojawiły się transparentne sukienki i topy ozdobione błyszczącymi aplikacjami, stanowiące kontrapunkt dla pozostałych ubrań. Wytworzony dialog między surowością a delikatnością był jednym z najciekawszych aspektów kolekcji. Uzupełnieniem stylizacji były wyraziste dodatki. Szczególnie warto zwrócić uwagę na uszatki, które w wersji Miucci Prady były ozdobione nie tylko futerkiem, ale także cekinami. Czapki, niegdyś kojarzone z Europą Wschodnią, mogą wywołać spore zamieszanie w branży. W końcu gdy coś pojawia się na wybiegu Miu Miu, szybko trafia na ulice (tak było choćby w przypadku plisowanych minispódniczek czy butów typu biker). Wśród trendów kreowanych przez Włoszkę można wyróżnić także zygzakowate opaski do włosów (ang. zigzag headbands). Szczyt popularności przeżywały na przełomie lat 90. i ery Y2K, będąc symbolem młodzieżowej mody. W najnowszej kolekcji Miu Miu są przeznaczone nie tylko dla nastolatek, ale także dla dojrzałych kobiet. Pokaz po raz kolejny odbył się w Palais d’Iéna. Tym razem jego przestrzeń zamieniła się w las, dzięki rozłożonemu trawnikowi, kwiatowym tapetom oraz ławkom pokrytym brązowym futerkiem. W pierwszych rzędach nie brakowało gwiazd. Dziewczynami Miu Miu zostały m.in. Alexa Chung, Barbara Palvin, Tyla, Joey King oraz Nina Dobrev, a każda z nich była ubrana od stóp do głów w projekty Miucci. Jak zwykle również na wybiegu pojawiły się znane nazwiska. Szczególną uwagę zwróciła aktorka Chloë Sevigny, której debiut na pokazie marki miał miejsce 30 lat temu przy okazji kolekcji SS96. Poza nią pojawiła się także Gillian Anderson, która zamknęła pokaz, co stało się jednym z najgłośniejszych momentów wydarzenia. Wybrane sylwetki z pokazu Miu Miu jesień-zima 2026/2027: 1 z 10 2 z 10 3 z 10 4 z 10 5 z 10 6 z 10 7 z 10 8 z 10 9 z 10 10 z 10
Zegarek w jednym egzemplarzu – Swatch otwiera nowy rozdział personalizacji
Pod koniec stycznia w centrum Paryża odbyła się europejska premiera Swatch AI-DADA – innowacyjnego narzędzia, które pozwala stworzyć w pełni unikalny zegarek w mniej niż dwie minuty.
W artystycznej scenerii francuskiej stolicy odbyła się wyjątkowa premiera, która przyciągnęła dziennikarzy z całej Europy. To właśnie tam marka Swatch zaprezentowała swoją najnowszą usługę AI-DADA, która zaciera granice między designem, sztuką i technologią. Zaproszeni goście z zaciekawieniem wpisywali swoje pomysły, a na ekranach w czasie rzeczywistym rodziły się projekty zegarków – od abstrakcyjnych kompozycji po kwiatowe motywy. Interaktywne wydarzenie udowodniło, że stworzenie własnego modelu nie wymaga dziś umiejętności projektowania – wystarczy wyobraźnia. Czym jest AI-DADA? AI-DADA to najnowsze narzędzie twórcze, które zapewnia wyjątkową możliwość personalizacji zegarka NEW GENT. Na stronie internetowej marki wpisuje się swój pomysł w formie promptu (do 300 znaków), a następnie program wykonuje całą pracę projektową. Został on wytrenowany w oparciu o ponad cztery dekady działalności Swatch, w trakcie których powstało ponad 12 tysięcy modeli! Co więcej, baza jest na bieżąco wzbogacana o nowe projekty, a warto podkreślić, że obecnie w sklepach pojawia się od 130 do 180 nowych modeli rocznie. Dlatego też twórcy podkreślają, że skrót AI oznacza tu „artystyczną inteligencję”, a nie sztuczną inteligencję (ang. artificial intelligence). Drugi człon nazwy nawiązuje z kolei do dadaizmu – ruchu w sztuce, który słynął z zabawy konwencją i negacji tradycyjnych wartości estetycznych. To właśnie tę swobodę, kreatywność i przesuwanie granic ma odzwierciedlać nowa usługa, oddająca proces twórczy w ręce użytkowników oraz technologii. Pochwała indywidualizmu „Swatch to brand, który celebruje i odzwierciedla indywidualny gust, uczucia, nastrój i zainteresowania każdego klienta. Rzadko spotyka się dwie osoby noszące ten sam model” – podkreśla członek zarządu Carlo Giordanetti. Celebrując ten indywidualizm, marka deklaruje, że AI-DADA za każdym razem generuje nowy projekt – nawet jeśli dwukrotnie wpisze się ten sam prompt. To oczywiście oznacza, że każdy zegarek powstaje w pojedynczym egzemplarzu. Aby dodatkowo podkreślić jego unikatowy charakter, na deklu oraz pudełku pojawi się oznaczenie „1/1”, wyraźnie wskazujące na niepowtarzalność modelu. Jak dodaje Giordanetti, to „personalizacja w najwyższej formie”. Trzy szanse Swatch wprowadza jeszcze jeden ciekawy szczegół – użytkownik ma trzy próby dziennie na wygenerowanie swojego zegarka. Taki limit ma stanowić kreatywne wyzwanie. Wprowadza to też element grywalizacji i ryzyka, bo projekt pozostaje dostępny jedynie przez 24 godziny, do momentu odświeżenia kolejnych trzech szans. Jak zauważa Carlo Giordanetti, warto wracać na stronę i uczyć się formułowania promptów: „Im lepiej poznajemy AI-DADA, tym bardziej satysfakcjonujące staje się jego działanie, a powstający projekt wierniej odzwierciedla nasze intencje. To naprawdę fajne doświadczenie edukacyjne”. W ten sposób to nie tylko personalizacja, ale także twórcza gra z technologią.