6 inspirujących filmów o kobietach 50 plus. Dojrzałość to początek ekscytującego rozdziału życia
Dojrzałe kobiety coraz częściej zdobywają uznanie w modzie i filmie. Wiek przestaje ograniczać, a stereotypy się zacierają. Filmy o kobietach po 50. roku życia inspirują, pokazując, że nigdy nie jest za późno na nowe początki i spełnianie marzeń.
Filmy o kobietach oglądamy nie tylko na dzień kobiet. Dziś wybraliśmy 6 propozycji o wspaniałych bohaterkach 50+, które zmieniają swoje życie o 180 stopni, odkrywają swoją cielesność albo znajdują swoje miejsce na ziemi. To historie, które przypominają, że na zmianę nigdy nie jest za późno. Ich bohaterki udowadniają, że dojrzałość może być początkiem najbardziej ekscytującego rozdziału życia. To kino pełne czułości, odwagi i wolności, które zostaje z widzką na długo po seansie. „Nyad” (2023) To inspirujący dramat o Dianie Nyad, która w wieku 60 lat postanawia spełnić swoje największe marzenie i przepłynąć z Kuby na Florydę przez ponad 100 mil otwartego oceanu. Zamiast historii o romantycznym nowym początku dostajemy tu opowieść o determinacji, sile i odwadze, by po latach jeszcze raz zawalczyć o siebie. „Nyad” świetnie uzupełnia takie zestawienie, bo pokazuje dojrzałość jako czas wielkich ambicji, a nie wycofania. W rolach głównych występują Annette Bening i Jodie Foster. Gloria (2013) Sebastián Lelio To film doceniony nie tylko przez widzów na całym świecie, ale również przez krytyków filmowych. Był chilijskim kandydatem do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny, a Paulina García zdobyła nagrodę Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszej aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 2013 roku. Gloria (grana przez Paulinę Garcíę) to 58-letnia rozwódka, która prowadzi niezależne życie w Santiago w Chile. Chociaż jej dzieci są już dorosłe i prowadzą swoje życia, Gloria nie rezygnuje z poszukiwania szczęścia. Wieczory spędza na tanecznych imprezach dla singli, gdzie wciąż wierzy, że może spotkać miłość. Jej życie zmienia się, gdy poznaje Rudiego (grany przez Sergio Hernández), mężczyznę, który również poszukuje bliskości. Chociaż ich romans wydaje się obiecujący, relacja staje się skomplikowana z powodu emocjonalnych zobowiązań Rudiego wobec swojej rodziny. Film opowiada o poszukiwaniu tożsamości i miłości w późniejszym etapie życia, pokazując zarazem, jak trudno pogodzić się z przeszłością i odważnie stawiać czoła przyszłości. Co ciekawe, w 2018 roku Lelio stworzył anglojęzyczny remake filmu zatytułowany „Gloria Bell”, z Julianne Moore w roli głównej. „50 wiosen Aurory” (2017) Aurora (grana przez Agnès Jaoui) to 50-letnia kobieta, która musi zmierzyć się z wieloma wyzwaniami. Straciła pracę, przechodzi menopauzę, a jej córka ogłasza, że spodziewa się dziecka. Aurora czuje, że świat zaczyna traktować ją jako osobę „niewidzialną”. Wkrótce spotyka swoją dawną miłość, Christiana, co ożywia wspomnienia i budzi nadzieję na nowy początek. W międzyczasie uczy się akceptować swoje miejsce w życiu i odnajdywać radość w drobnych, codziennych chwilach. Film jest opowieścią o przemijaniu, przyjaźni i odkrywaniu, że życie po pięćdziesiątce może być równie ekscytujące, jak wcześniej. „Julie i Julia” (2009) To amerykański komediodramat z 2009 roku w reżyserii Nory Ephron. Film oparty jest na dwóch prawdziwych historiach i przeplata losy dwóch kobiet w różnych czasach, których wspólną pasją jest gotowanie. Julia Child (grana przez Meryl Streep) to legendarna amerykańska kucharka, która w latach 50. XX wieku mieszka w Paryżu i podejmuje naukę w prestiżowej szkole Le Cordon Bleu. Film pokazuje jej drogę do napisania przełomowej książki kucharskiej „Mastering the Art of French Cooking”, która zmieniła kulinarne nawyki Amerykanów. Julie Powell (grana przez Amy Adams) to młoda kobieta z Nowego Jorku, która w 2002 roku postanawia ugotować wszystkie 524 przepisy z książki Julii Child w ciągu jednego roku i opisuje swoje doświadczenia na blogu. Film przedstawia równoległe historie obu kobiet – ich sukcesy, porażki i dążenie do samorealizacji – pokazując, jak pasja może inspirować i łączyć ludzi mimo różnic czasowych i kulturowych. „Hotel Marigold” (2011) To ciepła i pełna humoru opowieść o grupie brytyjskich emerytów, którzy w poszukiwaniu nowego życia wyruszają do Indii. Film, wyreżyserowany przez Johna Maddena, zadebiutował w 2011 roku i zyskał ogromną popularność dzięki wyjątkowej obsadzie i przesłaniu, że na zmiany nigdy nie jest za późno. Grupa starszych Brytyjczyków, zmęczonych swoją dotychczasową rzeczywistością, decyduje się przenieść do ekskluzywnego domu seniora w Jaipurze, reklamowanego jako „The Best Exotic Marigold Hotel”. Po przybyciu odkrywają, że hotel daleki jest od luksusu, ale jego urok i mieszkańcy zaczynają zmieniać ich spojrzenie na życie. Na szczególną uwagę zasługuje Evelyn Greenslade (grana przez Judi Dench) wdowa, która stara się znaleźć sens życia po stracie męża. Sukces filmu sprawił, że w 2015 roku powstał sequel pt. „Drugi Hotel Marigold” (The Second Best Exotic Marigold Hotel), w którym bohaterowie kontynuują swoje przygody w Indiach, a do obsady dołączył m.in. Richard Gere. "Powodzenia, Leo Grande" (2022) To brytyjski komediodramat z 2022 roku, w reżyserii Sophie Hyde. Film opowiada odważną i wzruszającą historię o odkrywaniu siebie, swojej seksualności i akceptacji własnego ciała. Nancy Stokes (grana przez Emmę Thompson) to emerytowana nauczycielka religii, która po śmierci męża zdaje sobie sprawę, że nigdy w życiu nie przeżyła prawdziwej intymności. W wieku sześćdziesięciu kilku lat postanawia coś zmienić – wynajmuje Leo Grande (grany przez Daryla McCormacka), młodego i przystojnego seks-workera. Spotkanie tej dwójki, początkowo pełne napięcia i niepewności, przeradza się w szczerą i wzruszającą relację. Nancy odkrywa swoje pragnienia, rozmawia o wstydzie i oczekiwaniach wobec siebie, a Leo pomaga jej zobaczyć siebie w nowym świetle. Film koncentruje się na intymnych rozmowach, humorze i psychologicznej głębi bohaterów, unikając klisz związanych z wiekiem czy seksualnością. W dużej mierze rozgrywa się w jednym pokoju hotelowym, co nadaje mu teatralny i intymny charakter.
"Gdy żyjemy w rozgoryczeniu, sami siebie krzywdzimy". Oto 5 naukowych metod na przebaczenie, które daje ulgę
Najgorszym sposobem radzenia sobie z doznaną krzywdą jest ciągłe wracanie do bolesnych wspomnień i pielęgnowanie nienawiści wobec osoby, która nas zraniła. To więzienie emocjonalne, które blokuje nasz rozwój i odbiera spokój ducha.
Wybaczanie jest trudne, bez względu na to, czy dotyczy spraw błahych czy poważnych życiowych krzywd. Na początek pomocna może być świadomość, że puszczanie win w niepamięć ma ogromne znaczenie dla naszego zdrowia fizycznego i psychicznego. Badania psychologów dowodzą, że im łatwiej nam to przychodzi, tym rzadziej doświadczamy stresu, stanów napięcia, niepokoju i – co najważniejsze – gniewu. Gniew ma szczególnie toksyczny wpływ na naszą kondycję psychiczną, a także funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego. Gdy przez dłuższy okres pozostajemy w stanie rozgoryczenia, czujemy potrzebę odwetu – stajemy się ponownie ofiarą, tym razem swoich negatywnych uczuć. Nawet mając pełną świadomość tego, że wybaczanie służy najbardziej nam samym, nie zawsze potrafimy się na to zdobyć. Choć wybaczanie bywa jedną z największych życiowych trudności, naukowcy wskazują, że nie jest to kwestia słabości, lecz odwagi i mądrości. Warto się z tym oswoić i podjąć świadomy proces, bo jego efekty są nieocenione – przebaczenie może poprawić jakość snu, zmniejszyć ryzyko chorób serca oraz wzmocnić odporność organizmu. Oprócz klasycznych etapów, warto wspomnieć o technikach opartych na badaniach psychologicznych, takich jak medytacje skupione na współczuciu czy terapia poznawczo-behawioralna. Regularne ćwiczenie wdzięczności i autorefleksji może zwiększyć naszą odporność na negatywne emocje i pomóc w przepracowaniu traumy. Co więcej, wybaczanie nie zawsze musi oznaczać pojednanie z krzywdzicielem. Często jest to indywidualny akt uwolnienia, który przynosi przede wszystkim wewnętrzną ulgę i wyciszenie. Pozwalając odejść negatywnym emocjom, dajemy sobie szansę na nowy początek i lepsze relacje – zarówno ze sobą, jak i z innymi. Oto pięć prawd, które powinniśmy mieć w pamięci, zmagając się z tym problemem 1.Wybaczenie nie oznacza umniejszania krzywd. Nie chodzi o to, by mówić sobie „nie było tak źle” lub wypierać bolesne wspomnienia. Przebaczenie nie wymaga zapomnienia ani bagatelizowania przeżytej traumy. 2. Przebaczać nie jest słabością. Często trwamy w urazach, bo dają one złudne poczucie kontroli i chronią nas przed wewnętrznym wstydem. Ludzie, którzy doświadczyli upokorzenia lub zagrożenia swojej reputacji, szczególnie boją się okazać słabość. Jeżeli więc szukasz odwetu lub planujesz zemstę, zamiast pojednania, warto najpierw popracować nad własną samooceną i poczuciem własnej wartości. 3. Przebaczenie to proces, nie decyzja „wszystko albo nic”. Możliwe, że nigdy nie wybaczysz całkowicie, ale nawet kilka kroków w tym kierunku to duży sukces i powód do dumy. 4. Nie czekaj na przeprosiny czy uznanie winy przez sprawcę. Zdarza się, że druga osoba nigdy nie zrozumie swojej winy ani nie okaże skruchy. Twoja droga do wybaczenia nie powinna od tego zależeć. 5. Świadome wybaczenie przebiega w czterech etapach: A. Wyraź swoje uczucia. Nazwij dokładnie swój ból, gniew czy żal – możesz to zrobić, rozmawiając z wyimaginowanym adresatem na pustym krześle, pisząc list lub pozwalając sobie na wyrzucenie emocji np. podczas jazdy samochodem. B. Spróbuj zrozumieć, dlaczego spotkała cię krzywda. Twój mózg potrzebuje wyjaśnienia. Nie zawsze znajdziesz racjonalne powody, czasem tłumaczeniem będzie zbieg okoliczności czy po prostu przypadek. C. Odbuduj poczucie bezpieczeństwa. Upewnij się, że sytuacje, które cię skrzywdziły, nie powtórzą się. Czasem wystarczy, że sprawca przyzna się do błędu, innym razem trzeba się odizolować od toksycznych osób, zmienić relacje lub podjąć kroki prawne. D. Pozwól odejść urazom i gniewowi. Jeśli zdecydujesz się wybaczyć, staraj się nie wracać do bolesnych wspomnień ani ich nie powtarzać w myślach. Jeśli to niemożliwe, prawdopodobnie potrzebujesz jeszcze czasu, by być gotowym na przebaczenie. Ten proces nie jest łatwy, ale krok po kroku może przynieść ulgę, lepsze samopoczucie i zdrowie – zarówno psychiczne, jak i fizyczne.
10 filmów o nowym początku, które leczą serce. To historie o kobietach, które po przejściach odzyskują siebie
Nie każde kino ma dawać ukojenie, ale są filmy, które pomagają oswoić stratę, rozczarowanie, żałobę i moment życiowego zawieszenia. Te historie o kobietach po rozwodzie, po stracie i po kryzysie przypominają, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można odzyskać sprawczość, czułość wobec siebie i odwagę, by zacząć od nowa.
W kinie postać kobiety po przejściach to jeden z wiodących motywów. Kobiece historie są pełne jest emocji, trudnych wyborów i transformacji. Takie filmy ukazują, jak doświadczenia zmieniają człowieka, jak można odrodzić się po porażce i odnaleźć nowe drogi szczęścia. Często te historie są inspirujące i pełne nadziei, pokazując, że nawet po najtrudniejszych przejściach można zacząć od nowa. Ekspertem "od kobiet" jest Pedro Almodóvar, który właśnie kobietom po trudnych doświadczeniach życiowych poświęcił w swoich filmach najwięcej uwagi. Jego bohaterki to kobiety, które zmierzą się z cierpieniem, ale często znajduje siłę, by odbudować swoje życie. Takich filmów jest jednak o wiele więcej. Czego możemy się nauczyć od filmowych "kobiet po przejściach"? 1. Siła i wytrwałość Filmowe bohaterki odkrywają w sobie głęboko zakorzenioną siłę, której wcześniej nie były świadome. Mimo trudności potrafią wstać, walczyć i szukać nowych dróg. 2. Dojrzałość emocjonalna Kobiety, które dostały trudną lekcję od życia stają się bardziej świadome swoich emocji i potrzeb. Może bardziej zrozumieć siebie i innych, stając się bardziej empatyczną i wyrozumiałą. Jej doświadczenia dają jej perspektywę, która pozwala lepiej radzić sobie z trudnymi sytuacjami. 3. Otwartość na zmiany Doświadczone kobiety są bardziej otwarta na zmiany. Z większą odwagą podchodzą do nieznanych dróg, gotowe są wyjść ze swojej strefy komfortu. 4. Samodzielność i niezależność Kobiety zmuszone do radzenia sobie z trudnościami na własną rękę, odkrywają, że potrafi działać bez wsparcia innych. 5. Chęć do naprawiania siebie W końcu bohaterki filmowe często chcą przejść przez proces uzdrawiania – nie tylko na poziomie emocjonalnym, ale także fizycznym i mentalnym. Szukają terapii, duchowych praktyk lub po prostu starają się na nowo odkrywać, kim są i czego naprawdę chcą w życiu. Filmy, które dają siłę: 10 historii, które powinna zobaczyć każda kobieta po przejściach "Pod słońcem Toskanii" (2003) Bohaterka (Diane Lane) po bolesnym rozwodzie zmaga się z utratą równowagi emocjonalnej i brakiem weny twórczej, co prowadzi ją w stan głębokiego przygnębienia. Jej najlepsza przyjaciółka, Patti, sugeruje, by udała się do Toskanii, by znaleźć ukojenie. Na miejscu Frances, niemal spontanicznie, decyduje się na zakup malowniczej willi Bramasole. Do jej odnowienia zatrudnia polskich robotników, którzy szybko stają się nie tylko pomocnikami, ale także bliskimi towarzyszami. Paweł (Paweł Szadja), Jerzy (Valentine Pelka) i Dawid (Kristoffer Ryan Winters) razem z Frances spożywają posiłki, dzielą się swoimi miłosnymi rozterkami i wzajemnie się wspierają w trudnych chwilach. W nowym otoczeniu Frances odzyskuje radość życia, a los niespodziewanie przynosi jej miłość. "Dzika droga" (2014) Reese Witherspoon wciela się w Cheryl Strayed, która po trudnych doświadczeniach (rozwód, strata matki) wyrusza na samotny pieszy szlak, by odzyskać równowagę życiową. To ekranizacja bestsellerowej, autobiograficznej książki Cheryl Strayed. Rola przyniosła Reese Witherspoon drugą nominację do Oscara. "Wszystko o mojej matce" (1999) Manuela chce w dniu urodzin swojego dorastającego syna spełnić jego życzenie i wyjawić mu, kto jest jego ojcem. Jednak w dniu urodzin chłopak ginie w tragicznym wypadku. Manuela wyrusza do Barcelony odnaleźć jego ojca. "Wszystko o mojej matce" to obsypane nagrodami, jedno z największych dzieł Pedro Almodovara. "Jedz, módl się, kochaj" (2010) Główna bohaterka to kobieta po rozwodzie, która postanawia zmienić swoje życie, podróżując po świecie w poszukiwaniu sensu i spełnienia. Wierząc, że sensem istnienia jest coś więcej niż mąż, dom i kariera, główna bohaterka odkrywa w sobie nowy apetyt na życie. W tej inspirującej, historii Liz opuszcza Nowy Jork i wyrusza na trwającą rok podróż, podczas której odwiedza Włochy, Indie i Bali, próbując odkryć na nowo samą siebie poprzez nowe doznania smakowe, medytację i perspektywę odnalezienia prawdziwej miłości. W rolach głównych: Julia Roberts, James Franco i Javier Bardem. "Erin Brockovich" (2000) Julia Roberts jako samotna matka, która podejmuje walkę z korporacją i odnajduje siłę w działaniu na rzecz innych. To prawdziwa historia Erin Brockowich, samotnej matki, która walczy o odszkodowanie dla ofiar zanieczyszczeń wody w małym miasteczku. "Obiecująca. Młoda. Kobieta". (2020) Po tym, jak tajemnicze wydarzenie wykoleja jej karierę, niegdyś obiecująca młoda kobieta (Carey Mulligan) zaczyna wieść podwójne nocne życie i wieczorami próbuje pomścić przyjaciółkę ze studenckich czasów. Reżyserski debiut Emerald Fennell to wyjątkowo udany głos sprzeciwu wobec przemocy seksualnej. "Pokój" (2015) Brie Larson gra kobietę, która po latach spędzonych w niewoli próbuje nauczyć się świata na nowo i ochronić swojego syna przed bólem, którego sama doświadczyła. To przejmująca, ale ostatecznie wzmacniająca opowieść o odzyskiwaniu podmiotowości po traumie. "Nomadland" (2020) Fern, z dnia na dzień musi zmierzyć się z brutalną rzeczywistością amerykańskiej recesji. Gdy jej rodzinne miasteczko Empire znika z mapy wraz z upadkiem lokalnej fabryki, traci nie tylko pracę, lecz także dom i poczucie zakorzenienia. "Nomadland" to ciche, piękne kino o żałobie, wolności i budowaniu siebie od nowa. "Joy" (2015) Jennifer Lawrence wciela się w kobietę po rozwodzie, która mimo rodzinnego chaosu i finansowych problemów buduje własny biznes. "Joy" pokazuje, że siła nie zawsze objawia się spektakularnie - czasem zaczyna się od uporu, by wreszcie zawalczyć o własne życie. "P.S. Kocham cię" (2007) Holly (Hilary Swank) po śmierci męża zostaje sama z żałobą, lękiem i poczuciem utraty gruntu pod nogami. Seria listów, które zostawił jej ukochany, pomaga jej krok po kroku wrócić do świata, relacji i własnych pragnień. To romantyczny, ale też pokrzepiający film o tym, że po wielkiej stracie można nauczyć się żyć na nowo.
Milenialsi i Generacja Z uciekają w klasykę przed przebodźcowaniem. „Muzyka poważna to dziś fenomen popkulturowy”
Młoda fala w filharmoniach i operach coraz większy młody tłum. Milenialsi i Generacja Z uciekają w klasykę przed przebodźcowaniem fundowanym przez współczesny świat. Wychodzi im to na zdrowie. Podobnie jak szacownym instytucjom kultury.
Jedni twierdzą, że wpłynęła na to pandemia i popularność mediów społecznościowych – siedzieliśmy w domach, sale koncertowe były zamknięte, a muzycy przez internet umilali słuchaczom czas symfoniami czy minirecitalami nadawanymi live, jak w przypadku m.in. kontratenora Jakuba Józefa Orlińskiego z pianistą Aleksandrem Dębiczem. Inni uważają, że to naturalna „wymiana” publiczności, od zawsze dojrzałej. Trzecia strona mówi, że muzycy klasyczni zaczęli wychodzić poza schematy, zachęcając publiczność do eksperymentowania. Portale, jak ten należący do rozgłośni Classic FM, skupiają młodych słuchaczy dzięki treściom – opowiadają historie największych kompozytorów i wykonawców, które – jak się okazuje – nie tak bardzo różnią się od stylu życia gwiazd rock and rolla. Choćby kłótnia Erika Satie (lubił zdzielić parasolką tych, za którymi nie przepadał) z krytykiem Jeanem Poueigh, którego po przeczytaniu niepochlebnej recenzji nazwał dupą – za co trafił do aresztu na osiem dni. Cztery lata temu dziennikarze „The Guardian” przytoczyli badania przeprowadzone wśród młodych (poniżej 35. roku życia), z których wynikało, że trend na słuchanie muzyki klasycznej jest wynikiem przebodźcowania. Ale za wszystkim tak naprawdę stoi nowa narracja towarzysząca tzw. muzyce poważnej. Można ją odnaleźć w kultowych serialach, filmach. I na wybiegach! Do pokazu Burberry na sezon lato 2023 Riccardo Tisci wybrał utwór walijskiego kompozytora Paula Mealora wykonany przez gwiazdę opery – sopranistkę Nadinę Sierrę. W 2022 roku show MM6 Maison Margiela towarzyszyła orkiestra symfoniczna z Mediolanu, grająca m.in. Strawińskiego. A na serii bluz i T-shirtów Acne Studios rok temu nadrukowało podobizny Mozarta i Bacha. Rozeszły się w mig. Niedawno zainteresowały mnie badania Orkiestry Filharmonii Królewskiej wskazujące, że 74 proc. młodzieży poniżej 25. roku życia włącza muzykę klasyczną w okresie przedświątecznym, a 37 proc. słucha jej na co dzień w serwisach streamingowych. Sporo. Zapytałam więc Aleksandra Laskowskiego, rzecznika prasowego Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, autora książek i przekładów o tematyce muzycznej, jak to jest z tą popularnością klasyki wśród młodych – tym razem Polaków. – Długo młodzi słuchacze nie utożsamiali się z wykonawcami z estrad filharmonii ze względu na ich wiek, podejście do życia, strój, sposób bycia i cały entourage muzyki klasycznej. To się zmieniło, również przy udziale młodych polskich artystów, którzy dbają o swoją publiczność, przyciągają ją nie tylko do filharmonii czy opery, lecz także w nietypowe miejsca. Są aktywni w mediach społecznościowych. Pokazują, że można pojechać na koncerty rockowe, iść do kina i chodzić do filharmonii – odpowiada. Z jeszcze innej strony sprawie przygląda się Agata Cieplińska, skrzypaczka i menedżerka projektów artystycznych. Dostrzega wpływ pandemii na publiczność muzyki klasycznej, a także zaznacza, że był to trudny okres: – Wcześniej byliśmy przekonani, że jeśli będziemy oferować najlepszych artystów, wykonania, świetny program – albo ten, który wydaje nam się ciekawy – to wystarczy. Okazało się, że nie. Aż przyszła pandemia. Wszystkie działania trzeba było przenieść do internetu, a co za tym idzie – unowocześnić: produkować bardziej innowacyjne wideo, materiały, inwestować w promocję. Koncerty wróciły, ale zaplecze zostało i dziś podbija zainteresowanie muzyką klasyczną. W końcu internet to medium docierające przede wszystkim do młodszego pokolenia. Muzyka poważna to dziś fenomen popkulturowy, któremu daje się porwać młodzież. Oferuje spokój, skupienie i nowe emocje. Internet rzeczywiście daje ogromne możliwości. Dotyczy to również platform streamingowych, sprytnie dobierających algorytmy i proponujących w swoich playlistach klasykę. Ale jest coś jeszcze: konkursy. W tym jeden z najważniejszych na świecie – organizowany przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina Konkurs Chopinowski. – Stworzył nam grupę młodych superbohaterów muzyki poważnej, którzy mają wielbicieli na całym świecie, jak Bruce Liu po ostatnim konkursie czy Cho Seong-Jin po poprzednim. Z dnia na dzień stali się gwiazdami popkulturowymi. Grają muzykę poważną, a kultura fanów, która się wokół nich tworzy, jest zupełnie taka sama jak w dziedzinie muzyki rozrywkowej – mówi Aleksander Laskowski, by po chwili dodać: – Dziś rozdział na filharmonię i resztę świata jest nieaktualny. W tym wszystkim nie należy zapominać o nowych salach koncertowych. – Wniosły wspaniałą energię, jak filharmonia w Szczecinie czy wyremontowana tam opera albo zjawiskowe sale zbudowane przez Tomasza Koniora: jedna w Warszawie – Nowa Miodowa, druga NOSPR w Katowicach – mówi Aleksander Laskowski. Zgadza się z tym Agata Cieplińska: – Te sale oprócz genialnej akustyki są perełkami architektury. Ludzie chcą je oglądać na żywo. Wszystko zostało przemyślane. Sale mają całe zaplecze – gość może zjeść w restauracji, napić się czegoś ze znajomymi w kawiarni. Są przestrzenie wystawiennicze. A więc dużo możliwości pozwalających na budowanie zainteresowania koncertami za pomocą innych kanałów. To doświadczenie przyciąga młodych. Zmiany dotyczą też demokratyzacji życia kulturalnego. Faktu, że nikt niczego nie narzuca. – Dziś pod filharmonią zaczepiają mnie młodzi ludzie kojarzący materiały Instytutu Chopina z YouTube’a czy Instagrama, pytają o koncerty – opowiada Aleksander Laskowski. – Potrafią muzykę przeżywać zupełnie inaczej, co jest fascynujące. Istnieje w nich pewne napięcie, zupełnie inne niż – nazwijmy to – u starego typu melomana mającego swoje przyzwyczajenia. Młodzi przychodzą dla siebie, by cieszyć się obcowaniem z muzyką. Do jeszcze nieprzekonanych: warto zacząć swoją przygodę z klasyką właśnie od playlist i treści w mediach społecznościowych. A potem wybrać jeden z gorących koncertów, które oferują filharmonie w Szczecinie, Warszawie, we Wrocławiu czy katowicki NOSPR. Zawsze można użyć hashtagu #strojęsiędofilharmonii i świetnie się tam bawić.
Iga Świątek o swoim perfekcjonizmie: „Zaczęłam przywiązywać większą wagę do tego, żeby siebie nagradzać”
Jak oswoić perfekcjonizm, nauczyć się odpuszczać i radzić sobie z oczekiwaniami innych? Iga Świątek mierzy się z tym codziennie. „Warto, żebyśmy były bardziej odważne i częściej siebie nagradzały” – mówi najlepsza tenisistka świata. Jej nowe trofeum? Rozkwit kobiecości. Publikujemy wywiad Kobiety 30-lecia z czerwcowego wydania magazynu ELLE Polska.
Pierwszy raz pojawiłaś się na okładce ELLE w styczniu 2022 roku. Była to Twoja pierwsza sesja okładkowa. IGA ŚWIĄTEK: I właściwie jedyna, bo do tej pory nie miałam czasu, by pozwolić sobie na inną. Nic dziwnego, trzy miesiące później zostałaś numerem jeden w rankingu WTA. Jak zmieniło się Twoje życie? Wyzwania są podobne do tych na korcie, ale kontekst jest inny, głębszy. Dwa lata temu chciałam udowodnić, że znalazłam się w dobrym miejscu, nie czułam się w pełni doświadczoną zawodniczką. Uczyłam się mierzyć z pierwszą falą sukcesu i oczekiwań z nim związanych. Teraz wiem, że w sporcie przeżyłam już bardzo dużo i niewiele może mnie zaskoczyć. Wzrosła też moja popularność, co ma ogromny wpływ na moje życie. Teraz nie muszę już niczego udowadniać, tylko raczej sprostać oczekiwaniom. Dotyczy to również wizerunku. W pierwszym wywiadzie dla ELLE mówiłaś, że są okazje, kiedy musisz wyglądać elegancko. Teraz jest ich sporo. Kiedy pojawiłaś się na imprezie turnieju WTA Finals w zjawiskowej czerwonej sukience zauważyły to media na całym świecie. Jak czujesz się w roli nie tylko mistrzyni, lecz także kobiety, na którą wszyscy patrzą? Podczas naszej poprzedniej sesji stylistka Karolina Limbach do wielu rzeczy musiała mnie przekonywać. Nawet do tego, żebym w ogóle coś przymierzyła. Teraz jestem bardziej otwarta, doceniam, kiedy mogę się ubrać elegancko, czuć się kobieco i atrakcyjnie. Miło jest wiedzieć, że się ładnie wygląda. Próżne? Raczej pozytywne. Na co dzień noszę stroje sportowe, więc to naprawdę świetna odmiana (śmiech). Czujesz, że rozkwita w Tobie kobiecość? Ani ja, ani moja siostra nie przywiązywałyśmy wagi do tego, że wygląd zewnętrzny wpływa na nasze samopoczucie. W domu rodzinnym nauczyłyśmy się wielu fantastycznych rzeczy, ale nie byłyśmy motywowane do szczególnego dbania o styl. Dlatego później musiałam to nadrobić i bardzo się cieszę, że to zrobiłam. Dzięki temu czuję się komfortowo w sytuacjach, kiedy mogę wyglądać bardziej stylowo, mniej sportowo czy casualowo i pokazać inną twarz. Podobno perfekcjoniści myślenie o sobie stawiają na ostatnim miejscu. Najważniejsze są cele, wyniki. Zgadza się. Dlatego zaczęłam przywiązywać większą wagę do tego, żeby siebie nagradzać. Faktycznie jestem perfekcjonistką i ostatnie, o czym pomyślę, to zrobienie czegoś dla siebie. Ale widzę, że to jest naprawdę potrzebne. Podczas podróży, które są wpisane w Twoją codzienność, robisz prezenty sobie lub bliskim? Musiałam nauczyć się korzystać z tego, co zarobiłam i udało mi się w życiu zdobyć. W tym roku byłam już kilka razy na zakupach (śmiech). Staram się cieszyć tym wszystkim, na co tak bardzo ciężko pracuję. Właśnie zostałaś polską ambasadorką marki Lancôme. Dlaczego zdecydowałaś się na tę współpracę? Nie uwierzysz, ale jeden z zapachów Lancôme to były moje pierwsze perfumy w życiu. Miałam kilkanaście lat i do dziś pamiętam ten flakonik. Zresztą marka Lancôme od zawsze kojarzyła mi się z pięknem i kobiecością. Jej kampanie i ambasadorki są zjawiskowe – uwielbiam Julię Roberts czy Zendayę. Kilka lat temu, właśnie po sesji do ELLE, nawet zastanawiałam się, jakie to byłoby uczucie, uczestniczyć w takiej kampanii. Nie sportowej, ale beauty. Poza tym przekaz marki jest dla mnie bardzo ważny: „Szczęście to najatrakcyjniejsza forma piękna”. Często o tym zapominamy – w ciągłym biegu robimy rzeczy, które nie do końca nas uszczęśliwiają. Podczas rozmów z zespołem Lancôme sama zaczęłam myśleć o tym, że to jedno zdanie jest proste, ale skłania do refleksji nad tym, co tak naprawdę robimy ze swoim życiem. Nieprzypadkowo będziesz twarzą zapachu Idôle w Polsce. Jesteś wzorem dla młodego pokolenia. A kto jest Twoją idolką? Kiedy byłam nastolatką, uwielbiałam komedie romantyczne. Obejrzałam wszystkie z Julią Roberts i Sandrą Bullock. Wspaniałe aktorki. Z kolei niemalże ikoną popkultury jest dla mnie Taylor Swift. Perfekcjonistka podobnie jak ja. Wydaje się, że z jednej strony wszystko w karierze ma idealnie zaplanowane, a z drugiej jest tak naturalna. Podziwiam to. Kiedyś nawet pomyślałam, że gdybym była sławna, chciałabym zachowywać się tak jak ona w różnych sytuacjach. Słuchałam jej nałogowo od 13. do 16. roku życia, później zrobiłam sobie przerwę. Zresztą muszę przyznać, że w szkole niektórzy się ze mnie śmiali, że tak ją lubię. Więc kiedy ostatnio na Instagramie zobaczyłam mema: „Szkoły w Australii przesunęły egzaminy, bo były zaplanowane koncerty Taylor Swift”, a ktoś skomentował: „A ze mnie się w szkole śmiali”, to poczułam, że to o mnie. Na Instagramie prowadzisz cykl „Czytam z Igą. W tym roku przeczytam 12 książek lub więcej”. Ostatnio omawiałaś „Perfekcjonizm” Sharon Martin. Poleciła mi ją Daria Abramowicz. Jest tam wiele zadań do wykonania, trochę jak prace domowe czy zeszyt ćwiczeń. W tej książce dwa zdania potrafią opisać całe życie człowieka, co trochę przeraża, ale jest świetna. Twój perfekcjonizm czasami Ci przeszkadza? Mam z nim trudną relację (śmiech). Wiem, że dzięki niemu jestem dobra w sporcie, jednak czasami bardzo mnie przytłacza. Trudno mi zaakceptować coś, co nie jest takie, jak chciałam. Potrafię być bardzo rozczarowana. Zdecydowanie perfekcjonizm jest czymś, nad czym cały czas pracuję. Może zabrzmi to absurdalnie w kontekście najlepszej tenisistki świata, ale nauczyłaś się już odpuszczać? Odpuszczanie i ustalanie priorytetów to dziś moje najważniejsze cele. Nie odpuszczam na korcie, ale też nie potrafię powstrzymać się od kontroli w życiu codziennym. Jestem ambitna, zbyt aktywna w tematach, których tak naprawdę nie muszę realizować, a nie umiem z nich zrezygnować. Często zamiast skoncentrować się na najważniejszym, czyli treningu, tracę siłę i uwagę na mniej ważne sprawy. Dlatego cały czas nad sobą pracuję. A bez tych mądrych, wspaniałych ludzi, którzy są obok mnie, nie umiałabym spojrzeć z dystansu. Ludzie, którzy Cię znają, mówią, że bardzo dbasz o innych. Nawet na Instagramie o każdej wygranej piszesz „my”. Skąd w Tobie taka wdzięczność? Zdaję sobie sprawę z tego, że wiele zawdzięczam ludziom, którzy są obok mnie. Faktycznie, umiem grać w tenisa, ale to ci, których spotkałam na swojej drodze w odpowiednim czasie i miejscu, pomogli mi się rozwinąć. Myślę, że jestem jednym z tych sportowców, którzy mieli ogromne szczęście, że od początku trafiali na ludzi idealnie wyczuwających, czego potrzebują ich podopieczni. Bardzo to doceniam, bez mojej obecnej ekipy by mnie tu nie było. Nie potrafiłabym zarządzić sobą, karierą, a nawet talentem w taki sposób, żeby wykorzystać te wszystkie potencjały. Dlatego tak cenię swój team. W jednym z pierwszych wywiadów wideo mówisz: „Tu Iga Świątek, mam 19 lat i uprawiam najcudowniejszy zawód świata, jestem tenisistką”. Podpisałabyś się dzisiaj pod tym? Na pewno znalazłam w życiu coś, w czym jestem dobra. Czuję się spełniona, uprawiam sport, który daje mi satysfakcję i bezpieczeństwo finansowe. W pewnym sensie zgadzam się z tym, co mówiłam przed laty. Ale teraz widzę też drugą stronę tego zawodu. Bycie numerem jeden potrafi przytłaczać. Nie jestem już tylko tenisistką. Stałam się osobą, która musi być bardzo odpowiedzialna, wypowiadać się na trudne tematy. To sprawia, że moja rola nie jest taka prosta, jak to sobie wyobrażałam, marząc o takiej karierze jako 12-latka. Czy w byciu idolką właśnie to zabieranie głosu, często reprezentacja swojego pokolenia jest najtrudniejsza? Nie da się pominąć tego, co jest dobre – bardzo doceniam to, że ludzie liczą się z moim zdaniem, że mogę promować czytelnictwo czy mówić otwarcie o tym, jak ważne jest dbanie o swój dobrostan i zdrowie psychiczne. To może coś zmienić na lepsze w naszej rzeczywistości. Chcę mówić też o tym, co trudne, bo jestem człowiekiem jak każdy i jak każdy mierzę się z wyzwaniami, które w moim życiu zawodowym mają nieco większą skalę niż przeciętnie. Ale to bywa trudne i mam nadzieję, że ludzie uszanują, kiedy nie wypowiem się na jakiś temat, kiedy nie w każdej kwestii będę miała rozwiązanie czy siłę, żeby działać. Mam dopiero 22 lata i nie znam się na wielu sprawach. Najtrudniejsza jest jednak rozpoznawalność. W Polsce czy za granicą? Wiem, że w miastach, gdzie odbywają się największe turnieje tenisowe, jestem również dla kibiców. Ale kiedy wracam do domu, rodziny, chcę odpocząć, w spokoju popracować, to nie mam już takiego luzu jak kiedyś. Nie mogę trenować z myślą, że nic się nie stanie, jeśli rozpłaczę się na korcie czy zacznę przeklinać, gdy coś mi nie wyjdzie. To od razu zostanie zauważone, a może nawet nagrane i pokazane całemu światu w social mediach. Doceniam zainteresowanie kibiców, wzruszają mnie historie młodych ludzi, którzy mówią, że ich inspiruję, że dzięki tenisowi ktoś wyszedł z problemów, odnalazł pasję, ale popularność potrafi być również przytłaczająca, jestem poddawana ciągłej ocenie. Jesteś głosem pokolenia, które próbuje znaleźć miejsce w świecie social mediów, ma trudności ze skupieniem uwagi, walczy z przebodźcowaniem. Przekazałaś 300 tysięcy złotych UNICEF-owi, by wspierać potrzebujących w tym obszarze. Dlaczego wybrałaś ten cel? Przede wszystkim dlatego, że na co dzień spotykam rówieśników, którzy mierzą się z bardzo trudnymi tematami. Wiem, że niełatwo mieć obok siebie zaufaną osobę, która wysłucha, zrozumie i będzie wiedziała, jak pomóc, wesprzeć. Samotność dotyczy wielu ludzi z mojego pokolenia. Więc po prostu zachęcam do tego, żeby każdy, kto ma problemy, odważył się spotkać ze specjalistą. Chcę pokazać, że jest to naturalne. Sama od lat pracuję z psychologiem i wiem, jak to mnie wzmacnia. Życie jest dzisiaj niezwykle wymagające, dlatego nie ma nic dziwnego w tym, że potrzebujemy odpowiedniego wsparcia. Musimy nauczyć się bronić przed tym, co przynosi nam los. Więc będę powtarzać jak mantrę, że jeśli czujesz się źle, zwróć się o pomoc. Nie ukrywajmy swoich emocji. Rozmawiajmy o problemach. Wiele osób jest wychowanych tak, by nie okazywać słabości, nie mówić głośno, że źle się czują. Ale nie powinno tak być, bo prośba o pomoc to akt wielkiej odwagi. Rozmówczynie jubileuszowych wywiadów ELLE pytam o przeszłość, zmiany, które zaszły w Polsce przez ostatnie trzy dekady. Ciebie zapytam o przyszłość: o co my, kobiety, powinnyśmy zadbać, zawalczyć przez następne 30 lat? To dla mnie wielkie wyróżnienie znaleźć się wśród Kobiet 30-lecia ELLE. Dziękuję. A odpowiadając na pytanie, myślę, że warto, żebyśmy bardziej wierzyły w siebie. Kiedy patrzę na swoich rówieśników, widzę, że jest o wiele mniej kobiet, które otwierają swoje biznesy, niż mężczyzn. Wciąż niewiele z nas działa solo, ma śmiałość, by podjąć ryzyko, postawić na siebie, stworzyć własny projekt. Dla mnie to oczywiste, bo tenis jest sportem indywidualnym, muszę iść swoją ścieżką. Oczywiście doceniam to, co zrobiły dla nas poprzednie pokolenia. W tenisie to temat „prize money”, czyli równości wynagrodzeń kobiet i mężczyzn za główne wydarzenia tenisowe. Wywalczyła to 12-krotna zwyciężczyni Wielkiego Szlema, Billie Jean King, która zagroziła bojkotem US Open w 1973 roku, czy Venus Williams, która zawalczyła o ten temat w 2007 roku na Wimbledonie. To jest odwaga i ufność we własne możliwości. Więc myślę, że po prostu powinnyśmy się starać być odważniejsze. Wierzyć w to, ile jesteśmy warte i że potrafimy osiągać tyle, co druga płeć. Dlatego cieszę się, że zostałam zaproszona przez Lancôme do ich programu społecznego „Write Your Future”. Celem akcji w Polsce jest wsparcie młodych nieuprzywilejowanych kobiet w rozwoju i podnoszeniu ich kwalifikacji zawodowych. Moją rolą będzie motywowanie ich do pracy nad swoją przyszłością i dodawanie wiatru w skrzydła. Takie gesty i projekty są dla mnie bardzo ważne, gdy wraz z zespołem dobieramy partnerów, z którymi chcemy współpracować długofalowo. Zależy nam, żeby łączyły nas wspólne wartości i byśmy – wykorzystując mój głos oraz głos kultowej marki i stojącej za nią zasobów – mogli wspólnie zmieniać jakiś obszar na lepsze. Igrzyska w Paryżu – to rzeczywiście najważniejszy dla Ciebie w tym roku turniej? I tak, i nie. W tenisie mamy cztery Wielkie Szlemy i wygranie jednego z nich już sprawi, że będzie to udany sezon. Więc z jednej strony igrzyska są najważniejsze, bo pod wieloma względami są absolutnie wyjątkowe, ale staram się sama sobie przypominać, że jest wiele innych szans w tym roku. Po prostu jeśli jedna z tych szans nie wypali, to zawsze mogę przejść do kolejnego celu i spróbować następnym razem. Oczywiście nie ma co ukrywać, że igrzyska są wyjątkowe, a jakikolwiek medal byłby spełnieniem marzeń. Jednocześnie zdaję sobie sprawę z tego, jak bardzo będzie ciężko. Byłam już na igrzyskach w Tokio. Ponieważ odbywały się podczas pandemii COVID-19, różniły się od tych tradycyjnych, ale poczułam, jaka to jest presja. Mam jeszcze dużo pracy do wykonania, potrzebuję się skoncentrować i dobrze zagrać w Paryżu. Zawsze myślę tylko o kolejnym meczu, żeby to wszystko mnie nie przytłoczyło ani nie sprawiło, że nagle wpadnę w spiralę stresu i oczekiwań. Mam nadzieję, że kibice podejdą do tego na spokojnie, bo wokół igrzysk zawsze jest wspaniała atmosfera. Będziesz faworytką – pierwsza w rankingu WTA, a dodatkowo korty w Paryżu to miejsce, gdzie trzy razy wygrałaś puchar Roland Garros. Wszyscy tak zakładają, ale to jest wciąż kilka meczów do wygrania z rzędu. Turnieje mogą potoczyć się różnie, wiele rzeczy może wydarzyć się w trakcie. Staram się podejść do tego naprawdę racjonalnie. Wiem, że to w teorii jest „mój” obiekt, „moja” nawierzchnia. To sprzyjające okoliczności, ale nie zapewniają zwycięstwa. Zrobię, co mogę. To mogę obiecać. Życie jest dzisiaj niezwykle wymagające, dlatego nie ma nic dziwnego w tym, że potrzebujemy odpowiedniego wsparcia.
David Lynch nie żyje – kultowy reżyser "Twin Peaks" i "Blue Velvet" odszedł w wieku 78 lat
David Lynch, jeden z najbardziej wpływowych reżyserów w historii kina, zmarł w wieku 78 lat. Twórca kultowych dzieł, takich jak "Twin Peaks" i "Blue Velvet", pozostawił po sobie niezatarty ślad w świecie filmu i telewizji. Jego odejście poruszyło miliony fanów na całym świecie
Nie żyje David Lynch, wybitny reżyser, scenarzysta, kreator kultury, artysta wizualny. Jego śmierć to ogromna strata dla świata kina. Lynch był znany z tworzenia dzieł, które łączyły surrealizm z unikalnym podejściem do narracji. Urodzony w 1946 roku, zyskał międzynarodowe uznanie dzięki takim filmom jak "Blue Velvet", "Mulholland Drive" i "Eraserhead". Największą sławę przyniósł mu jednak serial "Twin Peaks", który na nowo zdefiniował telewizję w latach 90. Lynch zdobył wiele nagród, w tym Złotą Palmę w Cannes za film "Dzikość serca". Okoliczności śmierci Davida Lyncha David Lynch zmarł w wieku 78 lat. Choć szczegóły dotyczące jego śmierci nie zostały jeszcze w pełni ujawnione, informacja ta wstrząsnęła środowiskiem filmowym oraz jego fanami. Reżyser do końca życia pozostawał aktywny zawodowo, pracując nad różnymi projektami artystycznymi. Media społecznościowe zapełniły się wspomnieniami i wyrazami uznania dla jego twórczości. Wielu znanych reżyserów, aktorów i krytyków podkreślało, jak wielki wpływ Lynch miał na ich pracę i rozwój kina. Najważniejsze dzieła w dorobku artysty Lynch był twórcą wielu kultowych dzieł, które na zawsze wpisały się w historię kina i telewizji. Jego najbardziej rozpoznawalne prace to: Blue Velvet – film, który zgłębiał mroczne zakamarki małego miasteczka w Ameryce. Twin Peaks – serial, który zrewolucjonizował telewizję i zdobył rzesze fanów na całym świecie. Mulholland Drive – surrealistyczny thriller, który zdobył Oscara za najlepszą reżyserię. Eraserhead – eksperymentalny debiut, który stał się klasykiem kina niezależnego. Dziedzictwo Davida Lyncha – wpływ na kino i kulturę David Lynch pozostawił po sobie niezatarte dziedzictwo. Jego unikalny styl i odwaga w eksplorowaniu mrocznych zakątków ludzkiej psychiki uczyniły go jednym z najważniejszych twórców współczesnej sztuki filmowej. Inspiracje jego twórczością są widoczne w pracach wielu współczesnych reżyserów. Lynch był także cenionym malarzem i muzykiem, co dodatkowo świadczy o jego artystycznym wszechstronnym talencie.
Aubrey Plaza usuwa Instagram po tragicznej stracie męża
Aubrey Plaza, znana z ról w filmach i serialach, zaskoczyła fanów decyzją o usunięciu swojego konta na Instagramie. Jak się okazuje, decyzja ta była reakcją na ogromną osobistą stratę – śmierć jej męża, Jeffa Baeny. Wiadomość ta poruszyła zarówno fanów, jak i środowisko artystyczne.
Aubrey Plaza to popularna aktorka i komiczka, która zdobyła uznanie dzięki rolom w takich produkcjach jak "Parks and Recreation" oraz "The White Lotus". Jej charakterystyczne, dość mroczne poczucie humoru i talent aktorski sprawiły, że zyskała szerokie grono fanów na całym świecie. Prywatnie była związana z Jeffem Baeną, cenionym reżyserem i scenarzystą, z którym wzięła ślub w 2021 roku. Śmierć Jeffa Baeny: co się wydarzyło? Jeff Baena, znany z pracy nad filmami niezależnymi, odszedł w okolicznościach, które wywołały ogromne poruszenie. Aubrey Plaza jest zdruzgotana, bo Baena był nie tylko jej mężem, ale również partnerem artystycznym, z którym współpracowała przy wielu projektach. Choć szczegóły dotyczące jego zgonu zostały podane do wiadomości publicznej, to nadal pozostają one źródłem wielu emocji. Jak wynika z informacji opublikowanych przez koronera, powodem śmierci nie był zawał serca, jak początkowo spekulowano. Według raportu lekarskiego popełnił samobójstwo. Decyzja o usunięciu Instagrama Po śmierci męża Aubrey Plaza postanowiła odciąć się od mediów społecznościowych, usuwając swoje konto na Instagramie. Decyzja ta jest interpretowana jako sposób radzenia sobie z żałobą i unikania publicznego rozgłosu w trudnym momencie. Jej konto na Instagramie było wcześniej źródłem informacji o jej projektach zawodowych oraz życiu prywatnym, co czyniło tę decyzję jeszcze bardziej zaskakującą dla fanów. Usunięcie Instagrama przez Aubrey Plaza zwróciło uwagę na większy problem – presję, jaką media społecznościowe wywierają na osoby publiczne. Wielu celebrytów w podobnych sytuacjach decyduje się na przerwę od internetu, aby móc w spokoju przeżywać trudne chwile. Przykład Aubrey Plaza pokazuje, że nawet w dobie powszechnej cyfryzacji, potrzeba prywatności pozostaje niezmiennie ważna. Reakcje fanów i środowiska artystycznego Decyzja Aubrey Plaza wzbudziła wiele emocji wśród jej fanów, którzy wyrazili swoje wsparcie w mediach społecznościowych. Wiele osób podkreślało, że żałoba jest bardzo osobistym doświadczeniem i decyzja o usunięciu konta jest w pełni zrozumiała. Również koleżanki i koledzy ze świata filmu wyrazili swoje współczucie dla aktorki, podkreślając, że powinna mieć czas i przestrzeń na prywatne przeżycie straty.
Żeruje na naszym czasie, uważności, emocjach. Jak sobie radzić z wampirem energetycznym?
Wampir energetyczny w bliskim otoczeniu to prawdziwe przekleństwo. Nie możemy w pełni cieszyć się życiem, jeśli ktoś z najbliższego otoczenia non stop zarzuca nas swoimi problemami. Najprościej byłoby po prostu uciąć znajomość z wampirem, ale nie zawsze jest to możliwe. Sprawdźcie, co możecie zrobić.
Zasada zachowania energii mówi o tym, że suma wszystkich rodzajów energii jest stała w czasie, może jedynie dochodzić do zmiany jednego rodzaju energii w inny. Energię można porównać do paliwa, siły podtrzymującej życie i nadającej kierunek, do zdrowia. Życząc komuś dobrej energii, mamy na myśli pomyślne wiatry, sukces zawodowy, powodzenie podczas spotkania czy randki – jednak energia nie może być dobra ani zła. Może być raczej wysoka lub niska. Można kipieć energią lub być energii pozbawionym. Tę można czerpać z różnych źródeł – również od innych ludzi czy raczej podczas spotkania z nimi. Istnieją trzy podstawowe źródła energii. I. Energię można dobrowolnie dawać lub być jej pozbawianym przez tak zwanych wampirów energetycznych (w tym drugim przypadku pozostajemy w roli ofiary). II. Energię można otrzymywać lub walczyć o nią, zagarniać ją, wysysać (w tym drugim przypadku pozostajemy w roli sprawcy, wampira energetycznego). III. Energią można się dzielić, dawać i brać w tym samym czasie – dochodzi wtedy do swobodnego przepływu energii. Świadomość przepływu energii,umiejętność stawiania granic osobom, które wchodzą w rolę sprawcy, chroni nas przez lądowaniem na pozycji ofiary. Celem poniższych ćwiczeń jest poszerzenie świadomości roli, którą wybieramy, oraz wyrabianie nawyków swobodnego dzielenia się energią. 1. Dawanie energii Czasem trudno jest nam ocenić, czy w danej sytuacji dostarczamy energii innym czy – nawet nieświadomie – wydatkujemy energię, ale nie dochodzi do jej przepływu. Przyjrzyjmy się, na czym polega różnica w konkretnych sytuacjach. Dajesz energię, gdy... a) Mówisz spotkanym osobom „dzień dobry”, b) Prowadzisz szkolenie, c) Uczysz dziecko jeździć na rowerze, d) Obserwujesz podopiecznych, którymi się zajmujesz, uczestniczysz w ich zajęciach, e) Prowadzisz zebranie zespołu, f) Uczysz innych. Pozostajesz dawcą i nie dochodzi do swobodnego przepływu energii, jeśli... a) Nie słyszysz „dzień dobry” w odpowiedzi na powitanie, b) Za przeprowadzone szkolenie nie otrzymujesz wynagrodzenia, c) Zmuszasz swoje dziecko do jazdy na rowerze, tracąc z nim relację, d) Obserwując podopiecznych, marzysz o tym, by być w innym miejscu i czujesz do nich niechęć, e) Nie jesteś zainteresowany przebiegiem zebrania, które jest dla ciebie wyłącznie formalnością, f) Nauczasz, czyli nie włączasz się w proces uczenia osób, które się uczą – przekazujesz informacje, wykładasz, nie sprawdzasz, nie pytasz. Opisz sytuację z ostatniego tygodnia związaną z innymi ludźmi, podczas której byłeś wyłącznie dawcą i nie doszło do swobodnego przepływu energii. W takiej sytuacji ciału zawsze towarzyszy zmęczenie i emocjonalne poczucie braku równowagi: 2. Branie energii Przyjrzyj się tej sytuacji jeszcze raz, skup się na sobie, a nie innych. Zastanów się, co zrobisz inaczej, gdy kolejny raz pojawi się podobna sytuacja. Zanim to zrobisz, poznaj pomysły na zmianę sytuacji w już przytoczonych przykładach. a) Gdy ktoś nie odpowiada na twoje „dzień dobry”, możesz: zapytać, dlaczego nie odpowiada, powtórzyć powitanie, wyrazić swoje uczucia w związku z poczuciem bycia zignorowanym. b) Jeśli nie otrzymałeś wynagrodzenia lub było nieadekwatne do pracy, rozpocznij negocjacje, umów się na barter lub inną formę wymiany, odmów dalszej pracy na niesprawiedliwych warunkach. c) Potrzebujesz czasu by zrozumieć różnicę pomiędzy uczeniem a przymuszaniem, pozostawaniem w kontakcie ze swoim wewnętrznym dzieckiem a realizacją ustalonego celu – rozważ terapię, lekturę książek Jespera Juula lub inną formę wsparcia. d) Korzystając ze wsparcia, znajdź odpowiedź na pytanie, dlaczego pozostajesz w miejscu, w którym nie chcesz pozostawać. e) Rozważ inne formy realizacji swojego celu poza angażowaniem w to innych ludzi, skorzystaj ze szkolenia dotyczącego zarządzania. f) Ponownie – dokonaj wglądu w swoją obecną sytuację, nawyki nabyte w toku socjalizacji, swoje przekonania na temat uczenia innych. A teraz znajdź minimum pięć sposobów na poprawę sytuacji, gdy dochodzi do dawania bez swobodnego przepływu: 3. Wysysanie energii Wampir energetyczny to każda osoba, która żeruje na cudzym czasie, uważności, zasobach materialnych, emocjach. Bywa nim ktoś, kto nieustannie mówi, zasypuje komplementami, by otrzymać uwagę, określoną rzecz albo usługę – na przykład wyręczenie w wykonaniu zadania. Wampir energetyczny zazwyczaj uwodzi swoje ofiary, manipuluje nimi, roztacza wokół siebie aurę tajemniczości, wyjątkowości, nadmiernego ruchu, czasami odgrywa rolę ofiary. O spotkaniu z wampirem energetycznym świadczą: zmęczenie, wyczerpanie, osłabienie (czasami również fizyczne), poczucie zamieszania, braku zrozumienia i jasności, czego dana osoba od nas oczekuje, brak poczucia pełnej swobody i wolności, poczucie przyciągania i odpychania, skrępowania, zależności. Najlepszą strategią radzenia sobie z wampirem energetycznym jest zerwanie relacji, unikanie kontaktu – jeśli nie jest to możliwe pozostają narzędzia odmawiania. Zdarta płyta. Technika polegająca na powtarzaniu odmowy na prośbę w niezmienionej formie, za każdym razem dokładnie tymi samymi słowami, dopóki osoba prosząca nie odpuści. To mogą być proste komunikaty np. „nie, nie zrobię tego”, „chcę ci powiedzieć, że nie pomogę ci w tej kwestii i nie zmienię zdania”. Technika wydaje się prosta, ale niewiele osób tak naprawdę ją stosuje. Korzystając ze zdartej płyty, nie należy się tłumaczyć, usprawiedliwiać, wchodzić w dialog z wampirem, słuchać anegdot, żartów, reagować na uwodzenie. Celem jest powtórzenie jednego i tego samego komunikatu, bez uśmiechu i nadmiernych emocji, za to z pewnością i spokojem. Napisz 4 komunikaty, których możesz użyć wobec wampira energetycznego podczas stosowania techniki zdartej płyty, zaczynając je od zdań: a) „Nie ” b) „Chcę ” c) „Decyduję ” d) „Potrzebuję" Wampir energetyczny nie jest zainteresowany odmową i będzie szukał każdego możliwego dojścia do naszej osoby po to, by zrealizować swój cel. Zabezpieczeniem jest świadomość tego, jaka forma odmawiania nie jest skuteczna. Na początku opisz ostatnią sytuację ze swojego życia, w której trudno ci było odmówić. Odtwórz w najbardziej wierny sposób słowa, których używałeś: Opisz w najbardziej wierny sposób swoje ciało i mimikę podczas odmawiania: Nieskuteczne odmawianie to używanie słów: „nie mogę” zamiast „nie chcę”; „być może” zamiast „nie”; „nie wiem” zamiast „nie”; „daj już spokój” zamiast „nie”. Usprawiedliwianie się, tłumaczenie dlaczego odmawiamy, podawanie argumentów z powodu których odmawiamy – jest pożywką dla wampira. Pamiętaj, twoim celem jest odmówić – zazwyczaj wystarczy kilka słów i nie więcej niż jedno proste zdanie. Dobrze wytłumaczyć się bliskim – ale tłumaczyć się wampirowi znaczy karmić wampira. 4. Swobodny przepływ energii Swobodny przepływ energii odbywa się w każdej relacji, w której proporcje pomiędzy dawaniem, braniem, odmawianiem i proszeniem o pomoc są mniej więcej równe. Czasem bywa to niemożliwe, np. gdy zajmujemy się ciężko chorą osobą lub małym dzieckiem. Przeanalizuj najważniejszą relację w swoim życiu i narysuj na okręgu po prawej stronie proporcje pomiędzy tymi czterema aspektami bycia. Ile w tej relacji jest dawania uwagi, słów, rad, rzeczy materialnych? Ile jest brania uważności, opieki, wsparcia, potrzeby bycia wysłuchanym, zobaczonym, nakarmionym? Jak często odmawiasz i z jakimi to się wiąże emocjami? Jak często prosisz o pomoc i ile cię to kosztuje? Celem nie jest uzyskanie w każdym przypadku idealnych 25 procent dla każdego aspektu bycia. Jeśli jednak w określonej relacji wyłącznie dajesz i odmawiasz albo przeciwnie, bierzesz i prosisz o pomoc, dochodzi do zaburzenia w swobodnym przepływie energii. Swobodny przepływ energii to każde spotkanie, które kończymy na wyższym lub tym samym poziomie energii, z którym je zaczynaliśmy, bowiem przepływ ją mnoży. To spotkanie, w którym każda z uczestniczących w nim osób może dokończyć swoją myśl, w której padają pytania pogłębiające wypowiadane kwestie. To spotkanie, w którym pojawia się cisza i milczenie jako efekt zadumy, oddania przestrzeni drugiej osobie, wyraz zaskoczenia, zamyślenia, dotknięcia tego, co intymne. Spotykanie się w takiej energii nie zależy od czynników zewnętrznych, ale od opanowania tych czterech umiejętności: odmawiania, proszenia, brania i dawania. Zacznij pracę nad tym aspektem, z którym najmniej sobie do tej pory radziłeś. Ofiarami wampirów energetycznych najczęściej padają osoby o określonych cechach charakteru i stylu bycia. Oto typy osób, które są szczególnie podatne na wpływ wampirów energetycznych: 1. Empaci To osoby bardzo wrażliwe emocjonalnie, które łatwo wczuwać się w sytuację innych. Ich otwartość na cudze problemy sprawia, że wampiry energetyczne przyciągają ich jak magnes. Empaci mają tendencję do stawiania cudzych potrzeb ponad swoje, co wampirzyca lub wampir energetyczny mogą wykorzystywać. 2. Osoby o niskim poczuciu własnej wartości Wampiry energetyczne często wybierają ludzi, którzy mają trudności z asertywnością i nie czują się pewni siebie. Są bardziej podatni na manipulację i trudniej im się bronić przed emocjonalnym wyczerpaniem. 3. Osoby pomocne i opiekuńcze Ludzie, którzy z natury chcą pomagać, służyć radą i wspierać innych, łatwo stają się ofiarami. Wampiry energetyczne często wykorzystują ich dobrą wolę. 4. Osoby unikające konfliktów Ci, którzy wolą unikać konfrontacji, często godzą się na zachowanie wampira energetycznego, zamiast stawiać granice. 5. Osoby samotne lub izolowane Ludzie bez silnego wsparcia społecznego mogą stać się łatwym celem, ponieważ wampirzyca lub wampir energetyczny może wypełniać ich pustkę emocjonalną, jednocześnie ich wyczerpując. Autor: Robert Rient Dziennikarz, pisarz oraz trener treningu personalnego rekomendowany przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne
Ona rozwiedziona pisarka, on przystojny Włoch. Film o romansie w Toskanii z 2003 roku porusza do dziś
Idealny film na nowy rok... istnieje! "Pod słońcem Toskanii" to poruszająca historia o poszukiwaniu siebie i odwadze do zaczynania od nowa. Bohaterka udowadnia, że nigdy nie jest za późno na życiowe zmiany. Film o romansie w Toskanii od lat ma rzesze fanów. To także uczta dla oczu, bo akcja filmu dzieje się w wyjątkowym miejscu.
Toskania to region Włoch słynący z przepięknych widoków, wyśmienitych win i starych domów z duszą. Właśnie w jednym z takich budynków zakochuje się główna bohaterka filmu "Pod słońcem Toskanii". Film o romansie w Toskanii jest w rzeczywistości adaptacją bestsellerowej książki autorstwa Frances Mayes z 1996 roku, która jednocześnie stanowi doskonałą promocję słonecznych Włoch. Film wprost zachwyca urokiem tego kraju, co sprawia, że trudno nie zakochać się w malowniczych włoskich krajobrazach. Efekt zauważono także w rzeczywistości – rok po premierze znacznie wzrosła liczba turystów odwiedzających region Toskanii. Co ciekawe, willa głównej bohaterki jest do wynajęcia na jednym z serwisów pośredniczących w wynajmie krótkoterminowym. Film o romansie w Toskanii - polski wątek w ekranizacji "Pod słońcem Toskanii" To produkcja z 2003 roku, która podbiła serca widzów na całym świecie. Frances Mayes to zbliżająca się do czterdziestki pisarka z San Francisco. Po bolesnym rozwodzie Frances zmaga się z utratą równowagi emocjonalnej i brakiem weny twórczej, co prowadzi ją w stan głębokiego przygnębienia. Jej najlepsza przyjaciółka, Patti, sugeruje, by udała się do Toskanii, by znaleźć ukojenie. Na miejscu Frances, niemal spontanicznie, decyduje się na zakup malowniczej willi Bramasole. Do jej odnowienia zatrudnia polskich robotników, którzy szybko stają się nie tylko pomocnikami, ale także bliskimi towarzyszami. Paweł (Paweł Szadja), Jerzy (Valentine Pelka) i Dawid (Kristoffer Ryan Winters) razem z Frances spożywają posiłki, dzielą się swoimi miłosnymi rozterkami i wzajemnie się wspierają w trudnych chwilach. W nowym otoczeniu Frances odzyskuje radość życia, a los niespodziewanie przynosi jej miłość. "Pod słońcem Toskanii" - trailer z 2003 View oEmbed on the source website
Idealny prezent na święta dla każdego znaku zodiaku. Te upominki ucieszą nawet kogoś, kto ma już wszystko
Znalezienie idealnego prezentu na święta, zwłaszcza dla kogoś, kto ma już wszystko, to prawdziwy wyczyn. Istnieje jednak sposób, aby ułatwić sobie to zadanie – wystarczy kierować się horoskopem! Znak zodiaku zdradza sporo o gustach, upodobaniach i pragnieniach obdarowywanej osoby.
Oto przewodnik, który pomoże Ci znaleźć upominek, który oczaruje każdego – niezależnie od tego, czy masz do czynienia z dynamicznym Baranem, czy marzycielskim Rybami. Sportowe gadżety dla Barana Baran to prawdziwy lider, pełen energii i ognistego ducha, który zawsze jest gotów na nowe wyzwania. Są odważni, bezpośredni i lubią być na czele. Nie boją się ryzyka i zawsze dążą do celu. Idealnym prezentem dla Barana będzie coś, co pozwoli im rozładować energię i zaspokoić ich potrzebę rywalizacji. Pomyśl o akcesoriach sportowych, jak mata do jogi czy designerskie buty do biegania. Dobrym wyborem może być też voucher na ekscytujące przeżycie, np. skok na bungee czy wspinaczka skałkowa. Baranom podobają się także prezenty, które podkreślają ich unikalny styl i osobowość. Wybierajmy zatem modne dodatki, biżuterię z wyrazistymi wzorami lub oryginalne elementy dekoracyjne do ich domu. Pamiętajmy jednak – Baran to zodiakalny pionier, dlatego najlepiej, aby nasz prezent był nowatorski i jedyny w swoim rodzaju. View Burdaffi on the source website Relaksujący zestaw spa dla Byka Byk to zdecydowanie praktyczny znak, który uwielbia komfort i luksus. Ceni sobie stabilność, jest uparty, ale jednocześnie niezwykle troskliwy i wierny. Byki są znane z miłości do piękna i harmonii, co przejawia się w ich gustach estetycznych. Dewizą Byka jest przekonanie, że najlepsze rzeczy w życiu to te, które można zobaczyć, poczuć, smakować i dotknąć. Dlatego idealnym prezentem dla Byka będzie coś, co pobudzi jego zmysły i pozwoli mu poczuć się zrelaksowanym. Możemy myśleć o luksusowym zestawie do kąpieli, drogiej butelce wina, wygodnej narzutce lub aromatycznym dyfuzorze zapachowym. Byki są również wielkimi smakoszami, więc dobrej jakości czekoladki, zestaw do robienia sera lub voucher do ich ulubionego restauracji z pewnością będą strzałem w dziesiątkę. Byki cenią sobie jakość, dlatego starajmy się, aby nasz prezent był wyjątkowy i dopracowany w każdym szczególe. View Burdaffi on the source website Słuchawki do podcastów dla Bliźniąt Bliźnięta to znak zodiaku, który uwielbia różnorodność, nowości i wszystko, co inspiruje do poznawania świata. Osoby spod tego znaku są ciekawe, energiczne i zawsze w ruchu, dlatego prezent dla nich powinien być równie dynamiczny i niebanalny. Osoby spod tego znaku uwielbiają być na bieżąco z trendami i treściami, które poszerzają ich horyzonty. Nowoczesne słuchawki bezprzewodowe będą idealne, aby słuchać ulubionych podcastów, audiobooków czy muzyki w ruchu. Bliźnięta cenią także towarzystwo i intelektualne wyzwania, dlatego gry planszowe lub quizy wiedzy będą świetnym wyborem. Dzięki temu mogą spędzać czas z bliskimi, angażując umysł i dobrze się bawiąc. View Burdaffi on the source website Pachnąca świeca lub wełniane skarpetki dla Raka Raki są typowymi domownikami, dla których najważniejsze są rodzinne wartości i komfort domowy. Właśnie dlatego idealnym prezentem dla Raka będzie coś, co zwiększy poczucie estetyki ich ulubionego miejsca na świecie. Ręcznie robiona ceramika, pachnąca świeca czy wygodny i ładny komplet dresowy będą strzałem w dziesiątkę. Dobrym pomysłem będzie też zestaw do domowego spa lub nawilżająca maska do twarzy. Wybierz wysokiej jakości kosmetyk, który zadba o skórę i sprawi, że poczują się dopieszczeni. Dla Raka ważne jest poczucie bezpieczeństwa i stabilności, więc prezenty powinny być praktyczne i funkcjonalne, ale jednocześnie przytulne i ciepłe. View Burdaffi on the source website Designerska torebka dla Lwa Lew jako prawdziwy król zodiaku, znany jest ze swojej magnetycznej osobowości, charyzmy i naturalnej zdolności do przyciągania uwagi. Lwy są ambitne pewne siebie i obdarzone silnym poczuciem godności. Właśnie dlatego, prezenty dla Lwów powinny nadążać za ich wysokimi standardami i podkreślać ich wyjątkowy styl. Postaw zatem na coś efektownego. Błyszcząca biżuteria, luksusowe perfumy czy designerska torebka, która przyciągnie spojrzenia, to coś, co podbije ich serce. Dobrym wyborem będzie też prezent, który pozwoli im na wyrażenie swojej kreatywności. Pomyśl o profesjonalnym zestawie do malowania, eleganckim piórze do kaligrafii lub ekskluzywnym notatniku, na którego stronach będzie mógł zapisywać swoje myśli, pomysły i cele. Lewy cenią sobie luksus, dlatego dobrze jest wybrać prezenty o wysokiej jakości wykonania, które dodadzą im blasku. View Burdaffi on the source website Elegancki planer lub praktyczny krem dla Panny Panna wyróżnia się praktycznym podejściem do życia, dbałością o szczegóły i miłością do porządku oraz harmonii. Osoby spod tego znaku doceniają prezenty, które są nie tylko piękne, ale też użyteczne. Idealnym pomysłem będzie elegancki planer na nadchodzący rok, najlepiej w minimalistycznym stylu, który pomoże im uporządkować życie i cele. Kolejny pomysł? Panna to perfekcjonistka w każdej sferze życia, również w pielęgnacji. Postaw zatem na produkty o czystych składach, takie jak wegańskie balsamy, nawilżające serum czy maseczki z glinką. Praktyczność i wysoka jakość będą kluczowe. Relaks to coś, co Panna rzadko sobie pozwala, ale bardzo tego potrzebuje. Olejki eteryczne o kojących zapachach (np. lawendy, eukaliptusa czy rozmarynu) wraz z dyfuzorem to świetny sposób na wprowadzenie harmonii do jej codzienności. View Burdaffi on the source website Ekskluzywna biżuteria dla Wagi Waga to znak zodiaku, który cechuje dążenie do harmonii, równowagi i piękna. Osoby spod tego znaku zodiaku cenią sobie elegancję i styl, a jednocześnie są niezwykle sprawiedliwe i dyplomatyczne. Wagi są znane z miłości do sztuki i estetycznego piękna, co oznacza, że idealnym prezentem dla nich jest coś, co podkreśli te cechy. Wybierajmy zatem drobne upominki, które łączą w sobie funkcjonalność i wyrafinowany styl. Ekskluzywna biżuteria, perfumy w pięknym flakonie, delikatny szalik z jedwabiu lub elegancki zegarek mogą być strzałem w dziesiątkę dla osoby spod znaku Wagi. Alternatywą mogą być artykuły dekoracyjne do domu o subtelnych kształtach i kolorach, które wprowadzą do wnętrza harmonię i piękno. Wagi doceniają subtelną elegancję i jakość, dlatego postawmy na prezenty, które są nie tylko piękne, ale też wykonane z dbałością o detale. View Burdaffi on the source website Intrygująca Przygoda dla Skorpiona Skorpion jest pełen intensywności, pasji i tajemniczości. Takie osoby są głęboko emocjonalne, intuicyjne i niezwykle zdeterminowane. Skorpiony są niezwykle lojalne i oddane, ale również cenią sobie prywatność i niezależność. Idealny prezent dla Skorpiona to coś, co pozwoli mu przeżyć emocjonujące doświadczenie, które równocześnie pobudzi jego ciekawość i zaspokoi jego pragnienie tajemniczości. Przykładowo, voucher na escape room, gdzie Skorpion będzie mógł wykorzystać swoją zdolność do rozwiązania skomplikowanych zagadek, jest doskonałym wyborem. Dobrym pomysłem są też książki z gatunku kryminałów czy thrillerów, które zaspokoją ich potrzebę emocji, czy nawet kurs sztuki przetrwania, który pozwoli im poznać swoje granice. Skorpiony cenią sobie autentyczność, więc wybierajmy prezenty, które są unikalne i osobiste. Podróżnicze akcesoria dla Strzelca A co można znaleźć dla pełnego optymizmu, entuzjazmu i miłości do podróży Strzelca? Osoby spod tego znaku są niezwykle ciekawe świata, otwarte na nowe doświadczenia i zawsze gotowe na kolejną przygodę. Dlatego, idealnym prezentem dla Strzelca będzie coś, co zaspokoi jego wędrowną duszę. Rozważmy zakup multinarzędziowego noża survivalowego, globusu z możliwością zaznaczania odwiedzonych miejsc czy niezawodnego, lekkiego plecaka turystycznego. A może Strzelec marzy o namiocie, który umożliwi mu nocleg pod gwiazdami? Nie zapominajmy jednak, że Strzelcy są również filozofami zodiaku, szukającymi głębszego znaczenia, dlatego warto rozważyć także książki z zakresu filozofii czy kultury innych narodów. Najlepszym prezentem dla Strzelca będzie ten, który pozwoli mu rozszerzyć horyzonty i otworzyć się na nowe doświadczenia. View Burdaffi on the source website Praktyczne i luksusowe dodatki dla Koziorożca Koziorożca symbolizuje pracowitość, determinację oraz dążenie do perfekcji. Osoby spod tego znaku są odpowiedzialne, rzetelne i niezwykle ambitne. Cenią sobie luksus, ale nie bez powodu - dla nich, wysoka jakość jest synonimem trwałości i praktyczności. Zasługują więc na prezent, który będzie odzwierciedlał ich wyjątkowy, elegancki styl, ale jednocześnie spełniał funkcje praktyczne. Możemy zdecydować się na elegancką torbę na laptopa, wykonaną z najwyższej jakości skóry, luksusowy zegarek, który będzie nie tylko modnym dodatkiem, ale przede wszystkim niezawodnym narzędziem czy komplet pościeli z satyny. Koziorożce uwielbiają także uczyć się nowych rzeczy, stąd dobrym pomysłem mogą być książki o ich zainteresowaniach, kursy online z zakresu ich pasji, czy bilety na konferencje związane z ich dziedziną. Pamiętajmy, że dla Koziorożca ważna jest wartość dodana - nasz prezent powinien być nie tylko atrakcyjny, ale przede wszystkim użyteczny i długotrwały. View Burdaffi on the source website Innowacyjne gadżety dla Wodnika Wodnik to znak zodiaku, który wyróżnia się niezależnością, kreatywnością i innowacyjnością. Osoby spod tego znaku uwielbiają eksperymentować, odkrywać nowe technologie i wyznaczać trendy. Cenione przez nich prezenty to te, które odzwierciedlają ich awangardowy duch i zamiłowanie do nowoczesności. Smartwatch z najnowszymi funkcjami, zestaw do tworzenia własnej muzyki na komputerze lub nawet dron do robienia niesamowitych zdjęć z powietrza, mogą być świetnym wyborem dla Wodnika. Inne pomysły to kursy programowania czy książki o najnowszych osiągnięciach w dziedzinie nauki i technologii. Wodniki są zodiakalnymi wizjonerami - najlepszy prezent dla nich to taki, który pozwoli im odkrywać, tworzyć i patrzeć w przyszłość z jeszcze większym entuzjazmem. Romantyczne koszula lub morska biżuteria dla Ryb Ryby to znak zodiaku, który uwielbia romantyzm, delikatność i nieco artystyczny charakter. Osoby spod tego znaku często mają wyrafinowany gust, lubią rzeczy, które odzwierciedlają ich wrażliwość i zamiłowanie do piękna, dlatego warto sięgnąć po modowy prezent. Dobrym pomysłem będzie elegancka koszula z kobiecymi bufkami, urocza kurtka ozdobiona printem w stylu vintage czy sukienka z delikatnymi, koronkowymi detalami. Ryby są związane z żywiołem wody, więc biżuteria nawiązująca do morskich motywów to także trafiony prezent. Naszyjnik z zawieszką w kształcie muszli, bransoletka z perłami czy pierścionek z błękitnym oczkiem świetnie wpiszą się w ich estetykę. View Burdaffi on the source website Trafiony prezent dla każdego Szukasz uniwersalnych prezentów, które sprawdzą się dla każdego – bez względu na znak zodiaku wiek, płeć czy zainteresowania? Oto kilka sprawdzonych propozycji: Elegancka świeca zapachowa Wysokiej jakości świeca w eleganckim opakowaniu to uniwersalny prezent. Wybierz delikatne, neutralne zapachy, takie jak wanilia, bawełna czy drzewo sandałowe, które przypadną do gustu każdemu. Książka Książka to zawsze dobry pomysł! Jeśli nie znasz gustu obdarowywanej osoby, postaw na uniwersalne bestsellery, takie jak poradniki rozwojowe, albumy o sztuce lub przewodniki po świecie. Voucher na przyjemność Karty podarunkowe do ulubionej sieci sklepów, kawiarni, księgarni czy na platformy streamingowej to zawsze praktyczne rozwiązanie. Dzięki temu osoba obdarowana sama wybierze coś, co naprawdę jej się przyda. Miękki koc Otulający, miękki koc w neutralnym kolorze to idealny prezent na zimowe wieczory. Pasuje do każdego wnętrza i zawsze kojarzy się z komfortem i relaksem. Zestaw herbat lub kaw Dla miłośników ciepłych napojów zestaw aromatycznych herbat lub kawa specialty będzie strzałem w dziesiątkę. Możesz dodać do niego stylowy kubek lub dzbanek. Ekskluzywny balsam do ciała lub krem do rąk Wysokiej jakości kosmetyki, które można używać na co dzień, to bezpieczny wybór. Postaw na marki, które oferują naturalne składy i przyjemne, nienachalne zapachy. Bez względu na znak zodiaku, kluczem do idealnego prezentu jest jego staranne przemyślenie. Wartość upominku nie tkwi w jego cenie, lecz w uwzględnieniu pasji i upodobań osoby, którą chcemy obdarować. Nawet perfekcyjnie dobrany prezent zodiakalny nie spełni swojego zadania, jeśli nie będzie ofiarowany z sercem. Drobne prezenty na święta, z których ucieszy się każda estetka. 8 propozycji na ładny i praktyczny upominek